ตอนที่ 357 ช่วงเวลาสำคัญ (1)

ตอนที่ 357 ช่วงเวลาสำคัญ (1) เย่ลั้วยืนเขย่งปลายเท้า ร่างกายของเขาราวกับขนนกที่ไร้น้ำหนัก มัน ลอยอยู่เหนือวงกลมที่เขาได้วาดเอาไว้ “ร่างกายเจ้าไม่เลวนี่” สายตาที่หยานซานมองไปที่เย่ลั้วต่างจากเดิม “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเจ้าถึงได้ใจกล้าแบบนี้” ฉินเหลียน, เซินถูเส้อและเถิงกวงที่อยู่ไม่ห่าง พากันแสดงสีหน้า เคร่งเครียดออกมา หยานซานมีสายตาที่ดี แต่ก็ชัดเจนแล้วว่าเย่ลั้วนั้น เหนือกว่า “ชายคนนี้เขายังมองไม่ออกรี? มันยังไม่ชัดเจนอีกหรือไง?” เซินถูเส้อ อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า พวกขอบเขตว่อซวนที่มารอลงทะเบียน ต่างก็มองไปที่เย่ลั้วและ หยานซานด้วยความสนใจ เมื่อพวกเขาเห็นการเคลื่อนไหวของเย่ลั้ว พวกเขาก็อดไม่ได้จะตาเป็นประกายขึ้นมา พวกเขามองไปที่เย่ลั้ว ด้วยความคาดหวัง “ยอดเยี่ยมจริง ๆ !” จากสิ่งที่เย่ลั้วได้แสดงออกมา มีพวกขอบเขตว่อซวนไม่กี่คนที่กล้า จะบอกว่าตัวเองเหนือกว่าเยลั่ว หยานซานไม่เห็นถึงสีหน้าแปลก ๆ ของพวกขอบเขตว่อซาน เขา ปลดกล่องด้านหลังเขาออกมาและเปิดมัน ซึ่งมีมีดยาววางไว้ด้านใน มีดนี้สะท้อนแสงสีเงินออกมาทำให้รู้ว่ามันคมแค่ไหน หยานซานจับมีดขึ้นมา และมองไปที่เย่ลั้ว “เจ้าใช้อาวุธอะไร?” เย่ลั้วส่ายหน้า “ข้าไม่เคยใช้อาวุธในการต่อสู้” เขาไม่เคยสนใจอาวุธที่สร้างขึ้นมาด้วยเหล็ก เขาโยนมันทิ้งไว้ที่บ้าน ไม่รู้ว่าป่ านนี้สนิมขึ้นหรือยัง “เจ้า…” สีหน้าของหยานซานบิดเบี้ยวไป “แม้ว่าเจ้าจะเป็นคนของ สำนักคังเฉียง แต่เจ้าดูถูกคนอื่นมากเกินไปแล้ว?” เย่ลั้วตกใจและรีบส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ดูถูกท่าน ข้า…แค่ไม่ได้ใช้อาวุธ มานานแล้ว” หยานซานสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อยับยั้งอารมณ์ ก่อนที่จะพูดขึ้นด้วย น้ำเสียงเคร่งขรึม “นายน้อยเย่ อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้า มีดนี้ไม่มีตา มันอันตรายอย่างมาก หากเจ้าบาดเจ็บ มันคงไม่ดีนัก !” “ฮ่าฮ่า หากท่านทำให้ข้าบาดเจ็บได้ ก็ถือว่าท่านมีความสามารถ ข้า จะไม่ถือโทษท่าน แต่ว่าด้วยความแข็งแกร่งของท่านแล้ว มันคงยาก อย่างมาก” เย่ลั้วยิ้มออกมา “เอาล่ะ อย่าเสียเวลาเลย ลงมือ!” เขาอยากรีบกลับไปที่สำนัก เขาไม่อาจจะเสียเวลากับหยานซานได้ นานนัก หยานซานสีหน้าหม่นลง เขากำมีดในมือแน่น พร้อมกับพุ่งออกไป มีดตัดผ่านอากาศ พร้อมกับเสียงตัดสายลม เพียงแค่ 1-2 อึดใจ หยานซานก็พุ่งผ่านระยะไปกว่า 10 ฟุต เขา รวดเร็วอย่างมาก มีดนั้นสะท้อนแสงสีเงินออกมา ตามมาด้วยเส้นแสง มันแสดงถึงพลังที่แฝงอยู่ในมืด พลังอันน่ากลัวและความเร็วที่น่าทึ่ง มันถึงกับมีแสงโค้งติดตาอยู่ในอากาศด้วยแม้ว่าจะห่างออกมาหลายสิบฟุตแต่พวกขอบเขตฉีซวนหลายคนก็ยังรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก พวกเขายังรับรู้ได้ถึงอันตรายแข็งแกร่ง !หยานซานผู้นี้แข็งแกร่ง !มีพวกขอบเขตซวนขั้นที่ 9 นับไม่ถ้วน แต่ไม่มีใครกล้าบอกว่า พวกเขาจะเอาชนะมีดนี้ได้ บางคนที่อ่อนแอถึงกับไม่อาจจะหายใจได้คล่องดังเดิมหากเปลี่ยนเป็นพวกเขาที่ต้องรับมือกับหยานซาน พวกเขาคงโดนตัดออกเป็นสองส่วนคนที่อยู่อันดับหนึ่งของขอบเขตฉีฮวนนั้น ไม่ได้มีดีแค่ชื่อ!สายตานับไม่ถ้วน ต่างก็จับจ้องไปที่ตัวเย่ลั้ว พวกเขาอยากเห็นว่าเย่ลั้วจะรับมือกับการโจมตีของหยานซานยังไง เขาจะหลบได้หรือโดนโจมตี ?เย่ลั้วไม่ได้ขยับ เขาแค่ยืนโง่ ๆ อยู่ที่เดิม“ระวัง อันตราย !” หยานซานหน้าเปลี่ยนไป เมื่อเห็นว่ามีดกำลังจะถึงตัวเย่ลั้ว เขากลัวจนเหงื่อตก และรีบออกแรงเพื่อให้มีดเปลี่ยนเส้นทาง แต่เขากลับทำไม่ได้ ตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้แล้ว ที่จะเปลี่ยนเส้นทางของมีด แม้แต่การควบคุมมีดตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้วจบแล้ว !สายตาของหยานซาน แสดงความสิ้นหวังออกมา หากเขาสังหารเย่ลั้ว สำนักคังเฉียงคงไม่ปล่อยเขาไปแน่ และท่านเซียนก็คงไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ !เขารู้สึกผิดอย่างมาก เพราะความหยิ่งทะนงของตัวเอง เขาถึงกับทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพน่าสิ้นหวังเช่นนี้ผู้คนโดยรอบพากันกรีดร้องและหัวใจเต้นรัวตอนนั้นเวลาเหมือนจะหยุดนิ่งไป โลกนี้เหมือนกับหยุดลง ร่างที่ดูเปราะบางของเย่ลั้วภายใต้มีดนั้น น่าจะขาดเป็นสองส่วนแต่ตอนที่มีดอยู่ห่างจากตัวเยวไม่กี่นิ้ว มันก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นมา !ไม่รู้ว่าฝ่ามือของเย่ลั้วยื่นออกมาตอนไหน สองนิ้วคีบใบมีดเอาไว้ราวกับเหล็ก ซึ่งมีดไม่อาจจะฟันเข้ามาต่อได้ แม้แต่ตอนที่นิ้วสัมผัสกับใบมีด มันถึงกับมีประกายไฟกระเด็นออกมา“อะไรกัน !” หยานซานมองฉากนี้ด้วยสีหน้าตะลึงผู้คนโดยรอบต่างก็พากันอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกการโจมตีเต็มกำลังของผู้ที่อยู่ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 9 !ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความเร็ว และพลังของหยานซานแล้ว มันน่ากลัวกว่าพวกขั้นที่ 9 ทั่วไป !การโจมตีเต็มกำลังแบบนี้กลับถูกรับไว้ได้ด้วย 2 นิ้วนะ ?“ข้าบอกแล้วว่ามันยากที่จะทำให้ข้าบาดเจ็บ” เย่ลั้วยิ้มออกมาหยานซานถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ทันใดนั้นในตัวเขาก็