ตอนที่ 365 การต่อสู้ (I)

ตอนที่ 365 การต่อสู้ (I) ในโลกนี้คนที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด คนที่แข็งแกร่งไม่ว่าจะ ไปที่ไหนก็ตามก็สามารถมีชีวิตที่ดีได้ ในทางกลับกันแล้วพวกที่ อ่อนแอก็ได้แต่เป็นเบี้ยล่าง ฉีจ้วงและฉีเลี่ยต่างก็ได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว แม้ว่าระดับการบ่มเพาะจะ ไม่ได้สูงเท่ากับพวกทหารทั่วไป แต่อนาคตพวกเขาก็ต้องสดใสอย่าง แน่นอน “นี่คือความจริง !” ฉีเลี่ยรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ใช่ นี่คือความจริง แม้ว่าจะไม่ชอบแต่ก็ต้องปรับตัวเข้ากับมันมีแค่ การปรับตัวให้เข้ากับมันให้ได้เท่านั้น ที่จะเอาตัวรอดในโลกนี้ได้ เขาจะไม่อยากมีชีวิตที่มีความสุขได้ยังไง ? นี่คือชีวิตที่หรูหราสำหรับเขา ! หากเขาเป็นเหมือนกับฉีจ้วงที่มักจะเอาแต่สร้างปัญหาล่ะ ? ใครกันที่จะมาคอยเก็บกวาดเรื่องต่าง ๆ ให้ ? ดังนั้นเขาจึงต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ไม่งั้นแล้วใครกันจะเคารพพวกเขา? มีความคิดนับไม่ถ้วนในหัวเขา แต่ภายนอกแล้ว ฉีเลี่ยก็ยังแสดงท่าที่ สุภาพออกมา คนที่ทำให้พวกขั้น 9 เคารพได้ ใครบ้างที่จะไม่ภูมิใจ ? แม้ว่าที่นี่จะมีพวกขั้น 9 หลายแสนคน แต่พวกขั้น 9 กลับแสดงท่าที ถ่อมตัวออกมาต่อหน้าเขา ถ้าเป็นในเมืองเล็ก ๆ คนพวกนี้มีตำแหน่ง ทัดเทียมกับท่านเจ้าเมืองได้เลย หากทำตัวดี ๆ แล้วพวกเขาก็สามารถ รับตำแหน่งเจ้าเมืองเลยก็ได้ ตอนแรกฉินเหลียนก็อยู่ขอบเขตฉีซวน ขั้นที่ 9 ไม่ใช่หรือไง ? ในทางกลับกันแล้วมีหลายคนที่แข็งแกร่งกว่า ฉินเหลียน! ท่าที่สุภาพของฉีเลี่ย ทำให้หลายคนพอใจเป็นอย่างมาก สายตาที่ พวกเขามองมายังฉีเลี่ยดูเป็นมิตรขึ้น หยานซาน, หม่าชางซู, จางเยี่ยและคนอื่น ๆ ต่างก็มองมาที่พี่น้องฉี ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ชัดแล้วว่าการเข้ามาของพี่น้องนี้ทำให้พวกเขา รู้สึกกดดัน บางทีในอนาคตพวกเขาอาจจะได้แย่งตำแหน่งกันโดยตรง “ขอบเขตฉีซวนขั้นที่ 8 แต่ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้แล้ว สองคนนี้ น่าจะเป็นนักผจญภัยระดับสูงไม่ใช่หรือไง?” หยานซานและคนอื่น ๆ คาดเดา หากอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว ความแข็งแกร่งของนักผจญภัยก็มักจะ แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป พวกนักผจญภัยระดับสูงคือกลุ่มนักผจญภัย ที่โดดเด่น มันคือตำแหน่งที่ผู้คนพูดถึงกัน แต่ไม่ได้เป็นตำแหน่ง ทางการอะไร แต่พวกนักผจญภัยระดับสูงทุกคนต่างก็ได้รับความ เคารพ เพราะคนพวกนี้แข็งแกร่งกว่านักผจญภัยทั่วไป และจัดการ อันตรายได้ดีกว่าคนอื่น ๆ โดยทั่วไปแล้วความแข็งแกร่งของนักผจญภัยระดับสูงนั้นเทียบได้ กับลูกหลานของตระกูลชั้นนำเลยก็ได้ ! ความแข็งแกร่งของสองพี่น้องนี้นั้น สมกับเป็นนักผจญภัยระดับสูง คนที่อยู่ขอบเขตฉีชวนขั้นที่ 8 กลับแข็งแกร่งกว่าพวกขั้นที่ 9 หากทั้งสองร่วมมือกันแม้แต่หยานซานก็ยังไม่อาจที่จะเป็นคู่มือได้“สองคนที่อาจจะเป็นนักผจญภัยระดับสูง อยู่ ๆ หยานซานก็รู้สึกว่ากลุ่มทหารกลุ่มนี้มีแต่ยอดฝีมือ“ทีมต่อไป”แม้ว่าพระอาทิตย์จะตกดินไปแล้ว แต่เสียงของผู้คนก็ยังดังก้องอยู่มันเหลือแค่ไม่กี่คนที่ยังเหลือในพื้นที่ทดสอบ พวกขั้น 9 แทบทุกคนได้ทำการทดสอบไปแล้ว และเหลือแค่พวกขั้น 8 ที่โชคดีที่ผ่านการทดสอบมาได้ สำหรับพวกขั้น 7 แล้ว พวกนั้นหมดหวังกับการทดสอบไปแล้ว และได้แต่หลบไปข้าง ๆ เพื่อรอดูสิ่งที่น่าสนใจหลังจากที่ทดสอบเสร็จ ฉินเหลียนก็พูดขึ้นมา “นายน้อยเย่หมดแล้ว”เย่ลั้วมองไปที่ฉินเหลียน “พอแล้วรึ ?”“มันเกือบจะครบ 80,000 คนแล้ว ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่านแล้ว”ฉินเหลียนส่ายหน้าเมื่อครู่นี้มีทีมกว่า 10 ทีมที่ทำการทดสอบแต่ก็ไม่ผ่าน พวกที่เหลือก็มีระดับใกล้เคียงกัน แม้ว่าจะให้โอกาสอีกรอบแต่ก็ไม่มีใครผ่านการทดสอบไปได้ เมื่อผลลัพธ์ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว ทำไมต้องเสียเวลาต่อด้วย?ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าทหารที่รับเข้ามาจะยังไม่ครบตามที่ฉินเหลียนคิดเอาไว้ แต่เขาก็พอใจอย่างมากแล้ว ยังไงซะพวกคนที่ผ่านการทดสอบมาก็เป็นพวกระดับสูงในหมู่ขอบเขตฉีซวน แม้ว่าจำนวนจะน้อยกว่าที่คิดเอาไว้ แต่จะบอกว่าฉินเหลียนไม่พอใจกับพวกระดับสูงที่ได้มาหรือไง ?เย่ลั้วพยักหน้า “เมื่อเจ้าเมืองฉินพูดแบบนั้น ถ้าอย่างนั้นการทดสอบก็ให้จบลงแค่นี้”เมื่อได้ยินแบบนั้นก็เกิดเสียงฮือฮาในหมู่ผู้คน พวกขั้น 8 หลายคนที่ยังไม่ได้รับการทดสอบ ต่างก็มองไปที่เย่ลั้วด้วยสายตาไม่พอใจ แม้พวกเขาจะรู้ว่าโอกาสที่จะผ่านการทดสอบได้นั้นจะน้อย แต่พวกเขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้“หากพวกเจ้าคิดว่ามีความสามารถที่จะผ่านการทดสอบไปได้ ก็เข้ามาแสดงพลังของเจ้าซะ” ฉินเหลียนพูดขึ้นมา“อย่าบอกว่าข้าไม่ให้โอกาสพวกเจ้าในการแสดงพลังออกมาตราบใดที่เจ้าทำให้ข้าพอใจได้ ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะรับพวกเจ้ามาเป็นทหาร”เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเหลียนพวกขั้น 8 หลายคนก็เริ่มลังเลขึ้นมาพวกเขากระอักกระอ่วน พวกเขารู้ว่าตนด้อยกว่าพวกขั้นที่ 9 ที่ตกรอบมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ฉินเหลียนสนใจได้ หากต้องการแสดงพลังต่อหน้าฉินเหลียน มันคงเป็นเรื่องเพ้อฝันดังนั้นจึงไม่มีใครพูดอะไรอีกต่อไปเย่ลั้วมองไปที่พวกนั้น ก่อนจะส่ายหน้าและบอกกับฉินเหลียน “เจ้าเมืองฉิน การทดสอบเสร็จแล้ว งั้นข้าขอตัวกลับไปสำนักคังเฉียง”“นายน้อยเย่ ขอบคุณที่ช่วยเหลือ “ฉินเหลียนตอบกลับด้วยความเคารพ