ตอนที่ 366 การต่อสู้ (II)

ตอนที่ 366 การต่อสู้ (II) เย่ลั้วมองไปที่พื้น ซึ่งปูด้วยกระเบื้องก่อนจะส่ายหน้า “ที่นี่เต็มไปด้วย กระเบื้อง หากทำให้กระเบื้องแตก พี่มังกรแดงจะต้องโกรธแน่ ๆ ท่านจะรับได้รึ ?” ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าสำนักก็ห้ามไม่ให้สู้กันในเมือง แม้ว่าจะเป็นการ ต่อสู้ที่ยุติธรรม แต่ก็ไม่อาจที่จะฝ่าฝืนกฎได้ เย่ลั้วไม่รอให้ฉินเหลียนได้พูด เขากระโดดขึ้นและตะโกนออกมา “ท่านฟาง หากต้องการประมือกับข้าก็จงตามมา” ความเร็วนี้มันช่างน่ากลัวจริง ๆ “เร็วจริง ๆ !”ฟางจู๋หรี่ตาลง ความเร็วของเย่ลั้วมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้ ต่อมาฟางจู๋ก็โค้งตัวลง ก่อนจะถีบตัวกระโดดออกไปด้วยความเร็วที่ น่าตกใจ ไม่กี่อึดใจร่างของทั้งสองก็หายไปจากสายตาของผู้คน ในลานแห่งนั้นทุกคนต่างก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมา “ไปดูกันเถอะ !” กลุ่มพวกขอบเขตว่อซวนขั้นต่ำและกลางต่างก็ไล่ ตามไปทันที อัจฉริยะประมือกับผู้ที่อยู่ขอบเขตว่อชวนขั้นกลาง แน่นอนว่าต้องเป็นการต่อสู้ที่วิเศษ ไม่มีใครอยากที่จะพลาดการ ต่อสู้นี้ ที่สำคัญที่สุดคือ มีไม่กี่คนที่เคยเห็นฝีมือของศิษย์สำนักคังเฉียงจริง ๆ การต่อสู้นี้บอกได้ว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ศิษย์สำนักคังเฉียงจะแสดงฝีมือ ต่อหน้าคนภายนอก ใครกันบ้างที่ไม่อยากเห็น? “นายท่าน พวกเราต้องไปด้วยไหม?” เห็นได้ชัดว่าหลัวซงอยากจะ ตามไปดู แต่เมื่อฉินเหลียนไม่เปิดปากพูด เขาก็ไม่กล้าติดตามไป ฉินเหลียนถอนหายใจออกมา “ข้าเคยเห็นศิษย์สำนักคังเฉียงแสดง ฝีมือมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่นั่นก็ผ่านไปหลายเดือนแล้ว ไม่รู้ว่าพลังของ พวกเขาจะเปลี่ยนแปลงไปขนาดไหน ตัวข้าเองก็อยากรู้ว่าพลังของ นายน้อยเปตอนนี้ แข็งแกร่งในระดับไหนแล้ว” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อเจ้าสนใจ งั้นพวกเราก็ไปดูกันเถอะ” เขาหันกลับไปมองเหล่าทหารที่ยืนเป็นระเบียบอยู่ด้านหน้าแล้ว กล่าวว่า “ทุกคนแยกย้ายได้ ข้าให้เวลาพวกเจ้าสามวันในการจัดการ ธุระส่วนตัว หลังจากสามวันผ่านไป ทุกคนจะต้องกลับมารวมตัวกัน ที่นี่ ถ้าหากใครล่าช้า ข้าจะไล่ออกจากการเป็นทหาร” เมื่อได้ยินที่ฉินเหลียนพูด ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา การ ต่อสู้ระหว่างนายน้อยเยกับฟางจู๋ ใครบ้างที่ไม่อยากดู? ทีแรกพวกเขาคิดว่าคงไม่มีโอกาสที่จะได้ดูการต่อสู้นี้ แต่พวกเขากลับ คิดไม่ถึงเลยว่า ฉินเหลียนจะมอบเวลาให้กับพวกเขาถึง 3 วัน! ยอดเยี่ยม! ตอนนั้นเองฉินเหลียนรวมไปถึงเหล่าทหารที่เพิ่งรับเข้ามาต่างก็ตาม ทั้งสองคนนั้นไปทันที บางคนที่แม้ว่าจะยังบาดเจ็บ และการวิ่งออกไปนี้จะส่งผลต่ออาการบาดเจ็บ แต่เมื่อเป็นเรื่องการต่อสู้ระหว่างเย่ลั้วกับฟางจู๋แล้ว หากพลาดมันไป พวกเขาก็จะไม่มีโอกาสได้ดูอีกด้านนอกคฤหาสน์นั้นผู้คนต่างก็พากันเคลื่อนไหวกันทันที ไม่กี่อึดใจทหารและผู้คนที่ตกรอบไปต่างก็พากันแห่ออกไปราวกับคลื่น“ท่านเซินถู ท่านเถิงกวง ที่นี่คงต้องฝากให้ท่านดูแลจะได้หรือไม่ ?”ฉินเหลียนวางตัวดีมาโดยตลอด เขาไม่ได้ลืมธุระของตนแม้ว่าจะอยากดูการต่อสู้ก็ตามเซินถูเส้อพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ได้ไปเถอะ ที่นี่ข้ากับน้องเถิงกวงจะดูแลให้เอง”อันที่จริง มันไม่ได้มีเรื่องใหญ่ให้ดูแลแล้ว พวกคนรวยที่ใช้เงินเพื่อซื้อสิทธิในการลงทะเบียน ต่างก็อยากไปดูการต่อสู้ของเย่ลั้วและฟางจู๋ดังนั้นพวกเขาเลยตามกันไปดูการต่อสู้ และเหลือคนที่นี่แค่ไม่กี่คนพวกคนที่ไม่ได้ไปนั้น รู้ว่าตนเองไม่แข็งแกร่งพอและเชื่องช้าเดาว่าตอนที่ไปถึงสถานที่ต่อสู้ การต่อสู้ก็คงจบลงแล้ว แทนที่จะเสียเวลามันจะดีกว่าที่จะต่อคิวที่นี่ต่อ การลงทะเบียนเพื่อเข้าอยู่ในเมืองทะเลทรายนั้น สำคัญกว่าการดูการต่อสู้ระหว่างเย่ลั้วกับฟางจู๋หลังจากที่เซินถูเส้อและเถิงกวงรับปากแล้ว ฉินเหลียนก็พยักหน้าให้กับหลัวซง “ไปกันเถอะ”ไม่นานก็เหลือคนไม่กี่ร้อยคนที่ด้านนอกคฤหาสน์ ซึ่งน้อยนิดหากเทียบกับเมื่อตอนแรกที่ด้านนอกเมืองทะเลทรายแห่งใหม่ ในเขตบ้านที่ถูกทิ้งร้างและซากปรักหักพัง ร่างของเย่ลั้วดูเบาราวกับขนนก เขากระโดดไปมาตามหลังคาบ้านได้อย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ใช้อาวุธใด ๆ สายตาเขาจับจ้องไปยังอีกร่างที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาฟิ้วเสียงของลมดังขึ้น พร้อมกับร่างของฟางจู๋ที่ปรากฏขึ้นมาเขามองไปที่หลังคาและรู้สึกทึ่ง “ข้าทำดีที่สุดแล้ว ไม่ใช่แค่ตามเขาไม่ทัน แต่ยังห่างออกไปเรื่อย ๆ” เขาสงสัยว่าเย่ลั้วคงฝึกเคล็ดวิชาเสริมร่างกาย ไม่อย่างงั้นแล้วขอบเขตฉีซวนขั้น 9 คงไม่มีความเร็วที่น่ากลัวแบบนี้ได้ที่คฤหาสน์ร้างแห่งนั้น คนหนึ่งอยู่ที่พื้น อีกคนอยู่ที่หลังคา ตอนนั้นโลกทั้งใบเหมือนจะหยุดนิ่ง สายตาของทั้งคู่มีแค่อีกฝ่ายที่สะท้อนออกมา“ท่านช้ากว่าที่ข้าคิดเอาไว้” เย่ลั้วพูดขึ้นมา “ข้าคิดว่าท่านจะตามข้าทัน”ฟางจู๋มองไปที่เย่ลั้วที่อยู่บนหลังคา ก็แสดงสีหน้าขบขันออกมา ไม่ได้โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย “งั้นรึ ? ขอโทษด้วยที่ทำให้ท่านผิดหวัง”