ตอนที่ 375 องค์รัชทายาทเผ่ามังกร

ตอนที่ 375 องค์รัชทายาทเผ่ามังกร การเปลี่ยนแปลงของโลก ไม่ได้จำกัดแค่ทวีปป่ าเท่านั้น มันยังส่งผล ไปทั้งโลกแม้แต่ที่เกาะมังกรก็เช่นกัน เมื่อรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของหลิงชี่ ทันใดนั้นก็มีเสียงคำราม ของมังกรดังขึ้นมา อากาศรอบ ๆ พลันสั่นไหวราวกับคลื่นน้ำ เหล่ามังกรที่กลายร่างเป็นมนุษย์ได้เผลอดูดซับหลิงชี่นั้นเอาไว้ ก่อน จะควบคุมตัวเองไม่อยู่ และเปลี่ยนร่างเป็นมังกรที่ยาวหลายสิบลี้ “เอาล่ะ หยุดสร้างปัญหาได้แล้ว” หลังจากนั้นสักพักก็มีเสียงแก่ ๆ ดังขึ้นมา เมื่อเสียงนั้นสิ้นสุดลง มังกรทั้งหมดต่างก็พากันเปลี่ยนร่างกลับไป เป็นคน และมองไปทางหุบเขาที่อยู่ใจกลางเกาะด้วยดวงตาที่เป็น ประกาย “ท่านพ่อ” ชายหนุ่มมองไปยังชายชราที่สวมมงกุฎด้วยสีหน้าเคร่ง เค รึยด ที่หน้าผากของชายชรามีเขาสองอันงอกออกมา “ตอนนี้หลิงชี่ ได้เปลี่ยนไป มันเป็นสัญญาณบอกว่า หมาป่าละโมบได้ถือกำเนิด ขึ้นมาแล้ว” ไม่ต้องเดาเลยว่า ชายแก่ผู้นี้คือราชาของเผ่ามังกร ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ของเหล่ามังกรทั้งมวล อ้าวคุน ส่วนชายวัยกลางคนตรงหน้า ก็คือลูกชายของราชามังกร องค์รัชทายาท ของเหล่ามังกร อ้าวอู่เหยียน อ้าวคุนดูชราราวกับต้นไม้ที่แห้งเหี่ยว แต่ไม่มีใครในโลกนี้ที่กล้ามา หาเรื่องเขา ไม่มีใครสงสัยในความแข็งแกร่งที่เขามี ในฐานะจักรพรรดิ ของเหล่ามังกรแล้ว พลังที่เขามีนั้นอยู่ในระดับที่ไม่สามารถคาดเดา ได้ “ในตำนานกล่าวเอาไว้ว่า หมาป่ าละโมบกับมังกรสมมุติเทพมีพลัง ทัดเทียมกัน แล้วทำไมเจ้าต้องหวาดกลัวด้วย?” อ้าวคุนยังคงแสดง ท่าที่ใจเย็นออกมาราวกับว่าเหตุการณ์ผิดปกติที่เกิดขึ้นกับโลกนี้ ไม่ได้ส่งผลต่อเขาเลย น้ำเสียงของเขาไม่ได้แสดงความหวั่นไหว ออกมาเลยแม้แต่น้อย เมื่อได้ยินแบบนั้น น้ำเสียงของอ้าวอู่เหยียนก็ดูดีขึ้นมา “กลัวรึ? ข้า คือองค์รัชทายาทแห่งมังกรผู้ทรงเกียรติ ข้าจะกลัวทำไมกะอีแค่หมา ป่าละโมบ ?” ใบหน้าของเขาแสดงความภูมิใจออกมา มันคือความภูมิใจที่มีแต่ เหล่ามังกรเท่านั้นที่จะมีได้ นอกจากอ้าวคุนแล้ว ในฐานะมังกรสมมุติเทพเพียงตัวเดียว ตอนที่ เขาเกิดมา เขาก็มีชะตาที่ต้องปกครองเผ่ามังกรและกลายเป็นราชา มังกรตัวต่อไป แม้ว่าหมาป่าละโมบกับมังกรสมมุติเทพ จะมีฐานะ ทัดเทียมกัน แต่ยังไงซะหากนับรวมเผ่าสัตว์อสูรทั้งเผ่าด้วยก็ยังด้อย กว่าเผ่ามังกร แล้วแบบนี้เขาจะยังสนใจหมาป่ าละโมบงั้นรึ ? “หากเป็นแบบนั้นทำไมเจ้าต้องสนใจด้วย?” อ้าวคุนยิ้มออกมา “ไม่ว่าจะเป็นหมาป่าละโมบ, จิ้งจอกเวทย์ก็เป็นรองเผ่ามังกรของเรา ทั้งนั้น” เขาพอใจกับคำตอบของอ้าวอู่เหยียน ในความเห็นของเขาแล้ว ในฐานะองค์รัชทายาทของเผ่ามังกร เขาจะต้องมีความภาคภูมิใจนี้ความภาคภูมิใจและความมั่นใจว่าจะบดขยี้ทั้งโลกได้ ไม่งั้นแล้วคงไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ !“ข้าแค่สงสัย หมาป่าละโมบมีความสามารถอะไรกัน ถึงทัดเทียมกับมังกรสมมุติเทพของเผ่าเราได้” อ้าวอู่เหยียนส่ายหน้า ใบหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจออกมา “เผ่ามังกรของเราคือสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่สุดในโลก มังกรสมมุติเทพคือตัวตนสูงสุดของเผ่ามังกร มันจะมาทัดเทียมกับพวกเราได้ยังไง?”นี่ไม่ใช่แค่อ้าวอู่เหยียนเท่านั้นที่คิดแบบนี้ เผ่ามังกรทั้งเผ่าส่วนมากต่างก็พากันคิดเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยชายตาแลสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เลยเผ่ามังกรไม่เคยเห็นเผ่ามนุษย์กับเผ่าสัตว์อสูรอยู่ในสายตาและไม่สนใจความบาดหมางของมนุษย์กับสัตว์อสูร พวกเขารังเกียจที่จะอยู่ในทวีปป่ า ดังนั้นจึงย้ายมาอยู่ที่เกาะมังกร ซึ่งห่างจากโลกและความวุ่นวายเหล่านั้น นี่ไม่ใช่เพราะว่าพวกเขารังเกียจสงครามแต่เป็นเพราะพวกเขาดูถูก พวกเขาคิดว่าเผ่ามนุษย์และเผ่าสัตว์อสูรไม่คู่ควรที่จะเป็นข้องเกี่ยวด้วยหากมดสองตัวต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงอาหาร พวกเขาคงไม่สนใจเพราะพวกเขาไม่เคยเห็นค่ามดทั้งสองนั้นอยู่แล้วหากเผ่ามังกรลงมือจริง ๆ สัตว์อสูรและมนุษย์ในทวีป คงหายสาบสูญไปนานแล้วเผ่ามังกรมีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะบดขยี้โลกใบนี้ได้!“หมาป่าละโมบก็มีความสามารถของมัน” อ้าวคุนมองไปที่อ้าวอู่เหยียนและพูดขึ้น “เจ้าจำไว้ว่า เผ่ามังกรของเราควรจะภาคภูมิใจในตัวเองและมั่นใจว่ามีพลังที่จะบดขยี้โลกใบนี้ได้ แต่อย่าหลงระเริงจนเกินไปใต้หล้านี้มีเผ่าพันธุ์นับล้าน แต่ละเผ่าก็มีพลังของมัน หากเจ้าประมาทจนเกินไป เจ้าอาจจะได้รับผลเสียครั้งใหญ่ในไม่ช้า”เขาพอใจที่อ้าวอู่เหยียนมีความภาคภูมิใจในเผ่าพันธุ์ แต่หากอ้าวอู่เหยียนเย่อหยิ่งจนเกินไป เขาก็จำเป็นที่จะต้องเตือนลูกชายของตนชัดแล้วว่าราชามังกรไม่ได้ไร้สาระ ตอนที่เขายังหนุ่มและมีความแข็งแกร่งอยู่บนจุดสูงสุด เขาไปเจอกับเป้ยหลงเข้า และถูกท้าทายในตอนนั้นเขาไม่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาและคิดว่าเขาน่าจะเอาชนะเป้ยหลงได้ง่าย ๆ แต่นั่นกลับเป็นการต่อสู้ที่น่าตกใจ ในการต่อสู้นั้นเขาเกือบเสียหายครั้งใหญ่เพราะดูถูกเป้ยหลง !แม้ว่าสุดท้ายเขาจะชนะ แต่มันก็เป็นชัยชนะที่ได้มาแบบฉิวเฉียดด้วยประสบการณ์ในครั้งนั้น เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่เย่อหยิ่งดังเดิมหากสัตว์อสูรและมนุษย์ถือว่าเป็นมด แต่หากเป็นมดที่แข็งแกร่งงั้นก็เป็นเผ่ามังกรนี่แหละที่จะเสียหายเอง“ท่านพ่อประเมินคนพวกนั้นสูงเกินไปหรือไม่?” อ้าวอู่เหยียนเบะปาก“ในความเห็นของข้าแล้ว จะหมาป่าละโมบ, สัตว์อสูรกลืนสวรรค์,ราชาปิศาจวัว, จิ้งจอกเวทย์, ต่างก็ธรรมดา หากต้องเจอกันจริง ๆแล้ว ก็ไม่มีใครเป็นคู่มือของท่านได้” เขารู้ตัวเองดีว่าตัวเองยังหนุ่มยังแน่น เขาบ่มเพาะขึ้นมาจนถึงระดับสูงสุดได้ แต่มันก็ยังห่างไกล