ตอนที่ 380 ความสงสัย

ตอนที่ 380 ความสงสัย จางหยูไม่ได้คิดว่าหมาป่าละโมบจะมีความสามารถสูงกว่าสัตว์ ประหลาดนั่นได้ ตามความทรงจำของหมาป่าละโมบก็ชัดแล้วว่า สัตว์ประหลาดนั้นน่ากลัวแค่ไหน พวกลึกลับที่แข็งแกร่งกว่าราชามังกรหลายสิบเท่ากว่าสิบตนต่างก็ ต้องพบกับจุดจบที่น่าอนาถ ตั้งแต่ต้นจนจบพวกเขาก็ยังไม่ได้เจอกับ ตัวตนลึกลับเลย ไม่มีใครรู้เลยว่าสัตว์ประหลาดนั้นหน้าตาเป็นยังไง หากไม่เพราะเสียงที่ไร้อารมณ์นั่น จางหยูคงไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาด นั่นจะเข้าสิงวิญญาณได้ด้วย “มีความสามารถในการเข้าสิงกายเนื้อ ภูตผีมีความสามารถในการ เข้าสิงร่างคน มันไม่ได้หมายความว่าสัตว์ประหลาดนั้น ก็มีความ สามารถในการเข้าสิงร่างคนเหมือนกันหรือไง?” จางหยูรู้สึกหวั่น ขึ้นมาในใจ ในท้องฟ้ายามค่ำคืน จางหยูและหมาป่ าละโมบต่างมองหน้ากัน พวก เขาต่างก็เห็นความเคร่งเครียดในสายตาของอีกฝ่าย และถึงกับมีความ หวาดกลัวแฝงอยู่ด้วย พวกเขาไม่รู้ว่ามันจะมีตัวตนแบบนั้นอยู่ในทวีปป่ าด้วย หากมันมี ตัวตนแบบนั้นอยู่จริง ๆ มันคงเป็นเรื่องน่าตลก ! “ทวีปป่า…ไม่ใช่ว่ามันควรธรรมดารึไง ?” หมาป่าละโมบแสดงสีหน้า เคร่งเครียดออกมา “หากมีตัวตนแบบนั้นอยู่จริง มนุษย์กับสัตว์อสูร อาจจะทะเลาะกันเสียเปล่า” มีแค่คนที่เคยเห็นความทรงจำของหมาป่ า ละโมบเท่านั้น ที่จะเข้าใจถึงความน่ากลัวของสัตว์ประหลาดนั้นได้ สัตว์ประหลาดที่น่ากลัว ซึ่งไม่อาจจะมีใครในโลก ที่เป็นศัตรูกับมัน ได้! ต่อหน้าเขาแล้ว สัตว์อสูร, สัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ, มังกรหรือมนุษย์ ไม่มี ใครทัดเทียมกับมันได้ แม้ว่าจะกลายเป็นวิญญาณหลังจากที่ตายไป แล้ว แต่ก็ไม่อาจจะหลีกหนีจากชะตากรรมที่ถูกกลืนกินได้ เมื่อคิดถึงโลกมนุษย์ที่รุ่งเรือง จางหยูก็ใจเย็นลงและครุ่นคิดตอนนี้ เขายังไม่ปรากฏตัวออกมาในทวีป่ า..แต่การที่เขาไม่ปรากฏตัวก็ไม่ได้ หมายความว่าเขาไม่มีอยู่จริง บางทีเขาอาจจะหลับใหล บางทีเขา อาจจะออกจากทวีปป่ าไปยังที่ที่เราไม่รู้จัก แต่ไม่มีใครรับรองได้ว่า เขาจะหายไปจริง ๆ และจะไม่กลับมาอีกไม่ใช่รึ?” มันที่ว่านี้เพียงพอที่จะทำให้จางหยูแสดงสีหน้าเคร่งเครียดและ หวาดกลัวออกมาได้ ตอนแรกเขาคิดว่า ตัวตนเทพนั้นดูลึกลับและแข็งแกร่งแล้วทว่า ตัวตนนั้นกลับเพียงพอที่จะทำให้ความคิดนั้นของเขาสั่นคลอน “ขนาดหมาป่ าละโมบที่แข็งแกร่ง ก็ยังกลายเป็นแค่เด็กน้อยสำหรับ เขา ใครบ้างที่จะรับมือกับเขาได้ ใครบ้างที่จะลบตัวตนของเขาได้?” จางหยูสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าของเขาแสดงความเครียดและกังวล ออกมา “ข้าสงสัยว่ามันยังมีชีวิตอยู่ หรืออาจจะอยู่ในที่ที่เราไม่รู้จัก คอยจับตาดูทวีปป่ าแห่งนี้และจับตาดูเราอยู่”เมื่อได้ยินแบบนั้นหมาป่ าละโมบก็ขนลุกแต่ตอนนั้น จางหยูก็ส่ายหน้าอีกครั้ง “พูดไปแล้ว ตอนที่เราพูดคุยเรื่องนี้กันอยู่ มันก็ดูไม่มีเหตุผลเลย พลังของเขาไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะคาดเดาได้ แม้แต่หมาป่าละโมบและพวกลึกลับระดับสูง ก็ไม่อาจที่จะเป็นคู่มือของเขาได้ นี่ไม่ต้องนับเราเลย แม้ว่าเขาจะปรากฏตัวขึ้นจริง ๆ แต่เราจะทำอะไรได้ นอกจากแค่มองดู ?”หมาป่าละโมบยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ในสายตาของเขาแล้วเราคงไม่ต่างอะไรไปจากมดปลวก”หากเทียบกับเฉินกูแล้ว เมื่ออยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดแบบนั้น เฉินกูก็คงไม่ต่างอะไรไปจากมด หากประกาศเรื่องนี้ออกไป มีใครบ้างที่จะเชื่อ ?“มันจะดีกว่าถ้าไปคิดเรื่องอื่นแทน ทำไมหมาป่ าละโมบถึงได้แข็งแกร่งนัก?” จางหยูพูดขึ้นอย่างใจเย็น “ในเรื่องขอบเขตการบ่มเพาะ ทวีปป่ าไม่ได้เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่โบราณ ขอบเขตตุ้นซวนคือขีดจำกัดของการบ่มเพาะ ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกระดับสูงสุดของทวีปเห็นพ้องต้องกันแต่หมาป่ าละโมบกลับแข็งแกร่งกว่าพวกขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ทั้งสองไม่ได้อยู่ระดับเดียวกัน มันจริงหรือว่ามีขอบเขตที่สูงกว่าขอบเขตตุ้นซวนอยู่ ?”หากมีขอบเขตที่สูงกว่านั้น ทำไมถึงไม่มีใครรู้และไม่มีใครก้าวไปถึงระดับนั้นได้ ?มนุษย์, สัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิและเผ่ามังกรต่างก็มีเหล่าอัจฉริยะมากพรสวรรค์อยู่นับไม่ถ้วน ซึ่งพรสวรรค์ที่มีก็ไม่ได้ด้อยกว่าหมาป่ าละโมบเลย แต่ทำไมตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ถึงไม่มีใครก้าวขึ้นไประดับที่สูงกว่านี้ไม่ได้ ?“ไม่ หมาป่ าละโมบในตำนาน ผู้คนต่างก็บอกกันว่า อยู่ขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ และเทียบได้กับพวกระดับสูงสุดของเผ่ามังกร เขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?” จางหยูคิ้วขมวดและเริ่มแสดงสายตาสับสนออกมา “ตามความทรงจำของหมาป่าละโมบ พวกที่ตายไปดูเหมือนว่าจะอยู่ระดับเดียวกับเขา ชัดแล้วว่าผู้คนในตำนานมีกันอยู่หลายคน !”ตำนานที่ว่าคือสุดยอดตัวตนอย่างสัตว์อสูรกลืนสวรรค์ ราชาปิศาจวัว จิ้งจอกเวทย์และสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิตัวอื่น ๆ ซึ่งเทียบเคียงได้กับราชามังกรอ้าวคุนได้ ความทรงจำที่หมาป่ าละโมบแสดงออกมานั้นชัดแล้วว่าพวกนั้นแข็งแกร่งเหนือไปกว่านั้นอีกมันมีผู้แข็งแกร่งกว่าระดับสูงสุดที่ว่ามากมาย แต่ในประวัติศาสตร์กลับไม่มีเบาะแสเรื่องนี้เลย ทุกคนต่างก็คิดว่าพวกนั้นอยู่ระดับเดียวกับพวกระดับสูงสุดในตอนนี้ความต่างของประวัติศาสตร์กับความจริงช่างต่างกันมากมายจริง ๆ !มีเหตุผลอะไรกัน กับการที่พวกนั้นถึงได้มีความแข็งแกร่งเท่ากับพวกระดับสูงสุดในตอนนี้ ?ตอนนี้ จางหยูไม่อาจจะคิดหาเหตุผลได้ !