ตอนที่ 383 ผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่ามังกร

ตอนที่ 383 ผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่ามังกร ทวีปป่ าเป็นแค่เกาะอยู่ในท้องทะเล ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่บนยอด ของต้นไม้ และมองไปยังเหตุการณ์ผิดปกติบนท้องฟ้าที่กำลังจะ หยุดลง “ไม่ใช่ท่านพ่อบอกว่า สุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ินั้นไม่ได้มีอยู่กว่า หมื่น ๆ ปีแล้วรึ? แต่นี่มันอะไรกัน? ข้าตาฝาดรึ?” ชายหนุ่มตะลึงกับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า เหตุการณ์ผิดปกติกับการปรากฏตัวของหมาป่าละโมบ ตามมาด้วย สัตว์อสูรกลืนกินสวรรค์ แต่ทุกคนยังไม่ทันได้พักหายใจ มันก็เกิด เหตุการณ์ผิดปกติของการกำเนิดสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิตัวอื่น ๆ ตามมาอย่างต่อเนื่อง น่าตกใจ ! น่าตกใจเกินกว่าจะรับได้ ! ชายหนุ่มตะลึงกับฉากน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า เขามีลางสังหรณ์ ขึ้นมาในใจ เขามาถึงที่ชายหาดของทวีปป่ า แต่ไม่กล้าลงไปที่พื้นดิน เพราะว่าจะทลายหมู่เมฆที่ปกคลุมทวีปป่ าเอาไว้ ชายหนุ่มกระพริบตาและมองไปทางทวีป สักพักเขาถึงได้สูดหายใจ เข้าลึก ๆ และแสดงสายตาหยิ่งทะนงออกมา “กลุ่มสุดยอดสัตว์อสูร ศักด์ิสิทธ์ิรึ ? ข้า อ้าวอู่เหยียนเป็นถึงราชวงศ์ของเผ่ามังกรทำไมข้า ต้องกลัวด้วย ?” ในฐานะคนที่มีซะตาขึ้นปกครองเผ่ามังกร เขาไม่มีทางให้ตัวเองก้ม หัวให้กับผู้ใดเด็ดขาด! “ก็แค่กลุ่มสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิไม่ใช่รึไง? ข้า อ้าวอู่เหยียน ไม่ มีทางแพ้ให้กับพวกเจ้าหรอก!” ที่เกาะมังกร อ้าวคุนตะลึงกับเหตุการณ์ผิดปกตินี้ หมาป่ าละโมบแค่ตัวเดียวก็เพียง พอทำให้เขากดดันได้แล้ว ตอนนี้มันกลับมีสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ หลายสิบตัวโผล่ขึ้นมา เผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกคือเผ่ามังกร แต่ การเผชิญหน้ากับเหล่าสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิกว่าสิบตัวนี้ ใช่ว่า เขาจะรับมือไหว หากสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิพวกนี้ร่วมมือกัน เผ่ามังกรคงต้องจบ สิ้นแน่ ! “เผ่ามังกรตกอยู่ในอันตรายแล้ว!” อ้าวคุนใจสั่นและสีหน้าก็ดูเคร่ง เครียดยิ่งกว่าที่เคย เขาลังเลสักพักก่อนจะกัดฟันแน่นและมุ่งหน้าไปยังดินแดนแห่ง เปลวไฟ หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ ร่างของอ่าวคุนก็ปรากฏขึ้นในดินแดนแห่ง เปลวไฟอีกครั้ง “น้องรอง” เสียงของอ้าวคุนดูหนักใจอย่างมาก ตลอดหลายพันปีมา นี้ เผ่ามังกรคือเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งที่สุดในโลก ไม่เคยมีกองกำลังไหนที่ ทำให้พวกเขาสั่นคลอนได้ แต่แค่คืนเดียว อ้าวคุนก็รู้สึกได้ถึงวิกฤต เผ่ามังกรที่สูงส่งมานาน กำลังจะเผชิญหน้ากับบททดสอบที่ไม่เคย เจอมาก่อน ท่ามกลางเปลวไฟนั้น มังกรสีครามเงยหน้าขึ้นมามองที่อ้าวคุน “มี อะไร ?”อ้าวคุนสูดหายใจเข้าลึก ๆ “เหตุการณ์ผิดปกติของโลกนี้ เจ้าเห็นหรือไม่?”มังกรสีครามเงียบไป ก่อนจะพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยเมย “ก็แค่กลุ่มสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิไม่ใช่รึ ? มันเป็นภัยต่อตำแหน่งของเจ้าหรือไง ?”เหตุการณ์ผิดปกตินี้ครอบคลุมไปทั่วทั้งโลก และมังกรสีครามก็เห็นมันอย่างชัดเจน“ตอนนี้พวกนั้นอาจจะยังไม่ได้เป็นเภทภัย แต่อีกหลายร้อยปีหลังจากนี้ล่ะ?” อ้าวคุนแสดงสีหน้าหนักใจออกมา และดูหวั่นกลัวเล็กน้อย“เจ้าลองคิดดูว่า หากพวกสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิกว่าสิบตัวเหล่านี้เติบโตขึ้นมา มันจะเป็นยังไง ? เมื่อมันเติบโตจนถึงขีดสุด ความแข็งแกร่งที่พวกมันมีก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าเลย หากพวกมันร่วมมือกัน เผ่ามังกรก็ตกอยู่ในอันตรายเป็นแน่ !”มังกรสีครามริ้วขมวด “แล้วไง ? เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร ?”อ้าวคุนมองไปที่มังกรสีคราม ก่อนจะพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “น้องรอง ข้ารู้ว่าเจ้ายังเกลียดข้าอยู่ แต่ครั้งนี้ข้าหวังว่าเจ้าจะมองข้ามความแค้นไปก่อน และไปยังทวีปป่ า เพื่อสังหารพวกสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิเหล่านั้น ! เพื่อเผ่ามังกรของเรา !” หากมีสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิเพียงตัวเดียว อ้าวคุนคงไม่กลัว แต่นี่มีมากกว่าสิบตัว อ้าวคุนจึงไม่อาจจะมองข้ามได้“เพื่อเผ่ามังกร ?” มังกรสีครามยิ้มเยาะออกมา “เผ่ามังกรมันจะไปมีค่าอะไรกับข้า ?”ตั้งแต่ตอนที่ลูกของนางถูกฆ่าโดยคนของเผ่า ความรู้สึกที่ว่านางเป็นคนของเผ่ามังกรก็หายไปอ้าวคุนสลดและมองไปที่มังกรสีคราม อ้าวคุนทั้งโกรธและใจสลายสุดท้ายเขาก็ได้แต่ตะโกนออกมา “น้องรอง ข้าข้อร้อง !”“ขอร้องข้ารึ ? เจ้าเป็นถึงราชามังกรที่สูงส่ง กลับมาขอให้ข้าช่วยรึ ?”มังกรสีครามเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจท่าทีของมังกรสีครามทำให้อ้าวคุนหมดหนทาง หากไม่ใช่เพราะเขาต้องอยู่ดูแลเผ่ามังกร งั้นเขานี่แหละที่จะออกไปฆ่าเหล่าสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ แม้แต่เฉินกูก็ไม่อาจที่จะหยุดเขาได้ แล้วทำไมเขาต้องมาที่นี่กัน ?ตอนที่อ้าวคุนสลดและคิดว่ามังกรสีครามคงปฏิเสธ มังกรสีครามกลับพูดขึ้นมา “ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะให้ข้าลงมือ แต่เจ้าต้องรับปากกับข้า หากเจ้ารับปาก ข้าก็จะจัดการพากมันให้”“เงื่อนไขอะไร ?” เมื่อเห็นท่าทีของนาง อ้าวคุนก็ดีใจขึ้นมาทันที“ยกเลิกกฎของเผ่าซะ ให้มังกรโลหิตกลับมาที่บ้านบรรพบุรุษและกลับมาที่เกาะมังกรได้ !” มังกรสีครามมองไปที่อ้าวคุนและหยุดพูดเมื่อได้ยินคำพูดของนาง อ้าวคุนก็ตัวสั่นขึ้นมาเล็กน้อยเขามองไปที่มังกรสีครามและเงียบไป“ทำไม เจ้าทำไม่ได้รึ ?” มังกรสีครามเหมือนกับคิดไว้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้ เสียงของนางดูเฉยชา “หากเจ้าทำตามคำขอเล็ก ๆ ที่ข้าบอกไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าข้าจะไปจัดการให้”คำขอเล็ก ๆ ?อ้าวคุนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เผ่ามังกรรักษากฎกันมาหลาย