ตอนที่ 390 ภารกิจสำคัญ

ตอนที่ 390 ภารกิจสำคัญ “เอาตรง ๆ แล้วข้าได้รับพวกเขาเป็นศิษย์ ในอนาคตข้าจะทำให้ดี ที่สุด ในการบ่มเพาะให้พวกเขากลายเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง!” เฉินกูแสดงสีหน้าจริงจังออกมา “ข้าหวังว่าเจ้าสำนักจะใจกว้างกับ พวกนี้ หากพวกนี้บังเอิญทำเรื่องผิดพลาด ข้าหวังว่าเจ้าสำนักจะเห็น แก่หน้าข้า และยกโทษให้กับพวกเขา หากทำเช่นนั้นไม่ได้ก็ขอจง ลงโทษพวกเขาแค่เพียงครึ่งเดียว” มันยากที่จะเชื่อว่าราชาสัตว์อสูรที่ผ่านการฆ่าฟันมานับไม่ถ้วน กลับ ให้ความเอ็นดูเหล่าสัตว์อสูร และถึงกับอ้อนวอนจางหยูด้วย คนที่ไม่รู้อาจจะสงสัยกันว่าพวกนี้เป็นลูกลับ ๆ ของเฉินกูหรือไม่ แม้ว่าจะเป็นลูกลับ ๆ แต่เฉินกูก็คงไม่ดูแลดีแบบนี้ ยิ่งกว่านั้นเฉินกูก็ ยังไม่มีลูกด้วย! เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเฉินกูจางหยูก็กระแอมออกมา “เมื่อท่าน เฉินพูดเช่นนั้นแล้ว ในอนาคตหากพวกเขาทำผิดพลาด ข้าจะไม่ถือ โทษพวกเขา” “ขอบคุณมากเจ้าสำนัก!” เฉินกูตอบกลับทันที จางหยูโบกมือ “อย่าเพิ่งพูดถึงพวกนั้น ข้ามาที่นี่ก็เพื่อขอให้ท่านช่วย” เฉินกูถามออกมาด้วยความสงสัย “ช่วยอะไรกัน ?” จางหยูแสดงสีหน้าจริงจังและพูดขึ้นมา “ข้าอยากเชิญท่านไปกับข้า เพื่อชวนคนเข้าร่วมสำนักคังเฉียง” จากน้ำเสียงจริงจังนี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่า จางหยูให้ความสำคัญกับ เรื่องนี้มากแค่ไหน และมันก็ไม่อาจจะเกิดความผิดพลาดขึ้นได้ “ใครกัน?” “พวกระดับสูงสุดทั้งสี่ของมนุษย์ !” “พวกนั้นรึ?” เฉินกูสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าทำไม จางหยูถึงได้อยาก ชวนพวกนั้นให้เข้าร่วมสำนักคังเฉียง “ใช่ พวกนั้นแหละ” จางหยูพยักหน้า สีหน้าของเขายังคงเคร่งเครียด เช่นเคย “ตอนแรกข้าอยากจะไปหาพวกนั้นด้วยตัวเองแต่ท่านก็รู้ว่า ข้าไม่ได้มีชื่อเสียงมากนักในที่อื่น ๆ มีแค่คนในเขตเหนือที่รู้จักข้า หากข้าเร่งรีบไปหาพวกเขา พวกเขาอาจจะไม่ยอมพบข้าหรืออาจจะ หนีหน้าข้าด้วย” “เจ้าสำนักพูดถูก” เฉินกูเห็นด้วย “ทั้งสี่คนขี้ขลาดราวกับหนูหากเจ้า สำนักเร่งรีบไปหาพวกเขา พวกเขาอาจจะไม่กล้าพบหน้าท่าน” จางหยูนั้นแข็งแกร่งมากแค่ไหน เฉินกูยังไม่รู้แน่ชัด แต่เขาค่อนข้าง มั่นใจว่า จางหยูแข็งแกร่งกว่าเขาและอาจจะไม่ได้อ่อนแอไปกว่า ราชามังกรเลย ! ในฐานะคนที่อยู่ระดับสูงสุดมานานแล้วอย่างเขา ก็ยังไม่กล้าจะไปมี เรื่องด้วย นี่ไม่ต้องนับพวกระดับสูงสุดทั้งสี่ของมนุษย์เลย “ดังนั้นข้าจึงอยากให้ท่านช่วย ยังไงซะท่านก็รู้จักพวกนั้น มันสะดวก กว่าที่จะให้ท่านพูดคุยกับพวกนั้น” จางหยูพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ข้าเชื่อ ว่าไม่ว่าพวกนั้นจะคิดยังไง แต่พวกนั้นก็ต้องไว้หน้าท่านแน่นอน หากท่านพยายามแล้ว แต่หากชวนพวกเขาเข้ามาไม่ได้…”เฉินภูลังเลและแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา“มีปัญหาอะไร ?” จางหยูถามด้วยความแปลกใจ“ไม่มีอะไร” เฉินกูสูดหายใจเข้าลึก ๆ และเหมือนจะตัดสินใจเขาได้พูดขึ้นมาทันที “เจ้าสำนัก ข้ารับปาก พวกนั้นต้องมาแน่ !”จางหยูยักคิ้ว “ท่านมั่นใจขนาดนั้นเลยรึ?”เฉินกูพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “หากเป็นตอนปกติแล้ว ข้าไม่มั่นใจว่าจะชวนพวกเขาเข้าร่วมได้หรือไม่ แต่ตอนนี้เมื่อเกิดเหตุการณ์ผิดปกติกับโลก ที่บ่งบอกว่าสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิได้กำเนิดขึ้นมา จนคนทั้งทวีปต่างก็เห็นมัน ทั้งสี่คนนั่นคงตื่นตัว สุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิทั้ง 16 ตัว ฮาฮา ข้ากลัวกว่าสี่คนนั้นคงนอนไม่หลับ ! เมื่อข้าไปเชิญพวกเขาเอง ไม่ว่าจะมีเป้าหมายอะไร แต่พวกเขาก็ไม่มีทางปฏิเสธ”แม้ว่าเขาจะหัวเราะออกมา แต่น้ำเสียงของเขาก็ยังดูหนักใจอยู่เหตุการณ์ผิดปกติกับโลกรึ?จางหยูใจเต้นรัว ทุกคนเห็นมันรึ ?เมื่อเห็นว่าเฉินกูไม่เห็นสีหน้าของเขา จางหยูก็ทำท่าใจเย็นทั้งที่ใจยังกังวล“ตามข้อมูลที่ข้าได้รับมา ตอนนี้มนุษย์กำลังเคลื่อนพล ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็ตามหาว่า สุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิอยู่ที่ไหนกันหากข้าเดาไม่ผิด ทั้งสี่คนคงออกตามหาสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิกันอยู่” เฉินกูพูดขึ้นมาอย่างช้า ๆ “ตอนนี้เผ่ามนุษย์และสัตว์อสูรแข่งกัน เพื่อตามหาสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ หากเป็นสัตว์อสูรที่เจอก่อน งั้นสี่คนนั่นคงต้องเข้าโจมตีข้าเพื่อสังหารเหล่าสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ หากเป็นมนุษย์ที่เจอก่อน เผ่าสัตว์อสูรคงไม่อยู่นิ่ง ข้าในฐานะราชาสัตว์อสูรคงต้องลงมือ…”เฉินกูสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ข้ากับทั้งสี่คนนั้นคงต้องสู้กัน !!”ระหว่างที่พูดนั้นเฉินกูก็หันไปมองที่จางหยู เพื่อดูท่าทีของจางหยูเหตุผลว่าทำไมเขาถึงได้พูดแบบนั้นออกมา ก็เพราะฐานะที่พิเศษของจางหยู จางหยเป็นมนุษย์แต่เขาก่อตั้งสำนักคังเฉียงขึ้นมา เขาได้ก่อตั้งชั้นเรียนสัตว์อสูรและที่สำคัญที่สุดคือ จางหยูแข็งแกร่งอย่างมาก เฉินกูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ก็ยังไม่รู้สึกว่าตัวเองจะเอาชนะจางหยูได้ ดังนั้นท่าทีของจางหูจึงสำคัญอย่างมาก หากจางหยูเลือกเข้าข้างมนุษย์ งั้นเงินกูก็ไม่กล้าทำอะไรนอกจากยอมรับความพ่ายแพ้เมื่อเห็นสายตาของเงินกู จางหยูก็หัวเราะออกมา “ทำไมท่านคิดว่าข้าจะช่วยพวกนั้นรึ ?”“ยังไงซะท่านก็เป็นมนุษย์” สีหน้าของเฉินภูดูซับซ้อน“ท่านเข้าร่วมสำนักคังเฉียงมาได้สักพักแล้ว ท่านยังไม่รู้จักข้าดี?”จางหยูยิ้มออกมาและยกมือขึ้น “ข้าคือคนที่ปฏิบัติต่อสัตว์อสูรกับมนุษย์ หรือแม้แต่มังกรอย่างเท่าเทียม สัตว์อสูรไม่ได้ด้อยไปกว่ามนุษย์และมังกร มังกรไม่ได้สูงส่งไปกว่าสัตว์อสูร สัตว์อสูร, มนุษย์และมังกรต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตบนทวีปว่า ไม่มีใครสูงส่งกว่าใคร”จางหยูหันกลับไปมองที่เฉินกูและพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ท่านไม่ต้อง