ตอนที่ 396 เงินก้อนโต

ตอนที่ 396 เงินก้อนโต อ้าวอู่เหยียนถือว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดในประวัติศาสตร์ของ ทวีปป่า ยอดฝีมือระดับสูงสุด ที่ไม่มีเงินแม้แต่จะกินข้าว หรือซื้อเสื้อผ้า ยอด ฝีมือแบบนี้ไม่เคยมีในประวัติศาสตร์ของทวีปป่ ามาก่อน มันไม่ เกินไปที่จะบอกว่า ต่อให้สุ่มผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตว่อซวนตามท้องถนน มาสักคน พวกนั้นก็มีเงินมากกว่าอ้าวอู่เหยียน ชายหนุ่มคนนี้ยากจนมาก จนทำให้คนแทบจะทนมองไม่ไหว อ้าวอู่เหยียนจนงั้นรึ? แน่นอนว่าไม่ ! ทั้งทวีปป่ าแล้ว ไม่มีใครรวยกว่าเขาได้ สมบัติที่เขามีในแหวนมิติ ก็มี ค่าเท่ากับเงินจำนวนมาก ซึ่งเป็นหลายเท่าของเซียนโอสถ, เซียนหลอม และผู้บ่มเพาะคนอื่น ๆ มี พวกระดับสูงสุดของมนุษย์ก็ยังไม่รวยเท่า เขาเลย มันก็แค่ว่าของที่เขานำติดตัวมานั้น มีระดับสูงเกินไป และคนที่นี่ก็ ไม่รู้จักมันและไม่เข้าใจคุณค่าของมัน มียอดฝีมือระดับสูงสุดแบบนี้คนไหนบ้างที่หาเงินไม่ได้ อ้าวอู่เหยียน นี่แหละที่จะกลายเป็นคนแรก ! กฎเกณฑ์ที่ต่างกันนี้ ทำให้เขาไม่อาจจะปรับตัวให้เข้ากับโลกมนุษย์ ได้ และมันเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับเขา… หากเขารู้เกี่ยวกับโลกมนุษย์ เขาคงหาเงินได้นับไม่ถ้วน นี่ไม่ต้องใช้ สมบัติที่เขามีเลย แค่แหวนมิติก็มีค่าเกินกว่าจะวัดได้แล้ว ตราบใดที่ เขายอมสร้างแหวนมิติขึ้นมา เขาก็สามารถใช้มันแลกกับเงินมาได้ นับไม่ถ้วน แต่เขาไม่รู้เรื่องนี้และไม่เข้าใจคุณค่าของแหวนมิติใน โลกมนุษย์ ยังไงซะพวกระดับสูงของเผ่ามังกรก็ไม่ใช่น้อย ๆ มังกรทุกรุ่นที่ขึ้นไป ยังระดับสูงสุดได้นั้น สามารถสร้างแหวนมิติขึ้นมาได้ ดังนั้นมังกร ทุกตัวในเผ่าจึงมีแหวนมิติ ของแบบนี้มันไม่ได้มีค่าใด ๆ ในเผ่ามังกร เลย โชคดีที่โชคของอ้าวอู่เหยียนไม่ได้แย่นัก ตอนที่เขาไปยังร้านแลก เปลี่ยนสุดท้ายของเมืองกวนหยาง เขาก็พบกับเจ้าของร้านใจดีเข้า เจ้าของร้านไม่รู้จักหินอุกกาบาต แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่าหินหมึก นี่น่าจะเป็นของดี แค่น้ำหนักก็น่าทึ่งแล้ว มันพิสูจน์ได้ว่าของสิ่งนี้ไม่ ธรรมดา ดังนั้นเจ้าของร้านจึงเสนอราคาที่ 300,000 เหรียญและไม่ คิดที่จะเพิ่มราคาให้เด็ดขาด “ตกลง !” อ้าวอู่เหยียนดีใจแทบบ้าที่ได้เงินกลับมามากมายแบบนี้ ในที่สุดก็มีคนเต็มใจรับหินหมึกนี้ไป เขาตื่นเต้นอย่างมาก เขาจะไป คิดต่อรองราคากับอีกฝ่ายได้ยังไง? สำหรับค่าของหินหมึกนี้แล้ว อ้าวอู่เหยียนไม่ได้รู้ดีนัก หากเขารู้ว่า หินอุกกาบาตที่มีค่ามากกว่าหมื่นล้านเหรียญ เขาคงรู้สึกอีกแบบแต่ตอนนี้เขาซาบซึ้งในบุญคุณของเจ้าของร้านอย่างมากยังไงซะการที่อีกฝ่ายยอมรับหินหมึกนี้ไปก็ถือว่าเป็นการช่วยอ้าวอู่เหยียน“นี่บัตรเงินหมื่น 30 ใบ ตรวจสอบด้วย” เจ้าของร้านเอาบัตรออกมาจากลิ้นชัก และนับมันอยู่หลายครั้ง ก่อนจะส่งมันให้กับอ้าวอู่เหยียน“นอกจากนี้ข้าต้องเตือนท่านอีกครั้ง ของสิ่งนี้เราซื้อแล้วไม่ขายคืนหากท่านเปลี่ยนใจ มันก็สายเกินไปแล้ว และถ้าท่านไม่คิดที่จะขายและออกจากร้านไป เราจะไม่คิดจะซื้อมันอีก”อ้าวอู่เหยียนรีบรับบัตรมาและพูดขึ้นด้วยความพอใจ “ตกลง”ตอนนี้เขามีเงินมากมาย เขาจะสนของอย่างอื่นทำไม?ถึงหลังจากนี้เขาจะพบว่าเขาขาดทุนอย่างมาก แต่ด้วยเกียรติที่เขามีแล้ว เขาคงไม่มีทางมาหาเรื่องเจ้าของร้านเมื่อเห็นสีหน้าดีใจของอ้าวอู่เหยียน เจ้าของร้านก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา “ท่านตกลงจริง ๆ รึ ?”แต่การซื้อขายจบลงแล้ว แม้ว่าเขาจะเปลี่ยนใจตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว“ช่างเถอะ ยังไงซะก็แค่ 300,000 เหรียญ ถึงจะไม่ใช่ของดีแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร้านเสียหายอะไรมากนัก” เจ้าของร้านคิดกับตัวเองไม่นานอ้าวอู่เหยียนก็ถือบัตรเงินเดินออกจากร้านมาด้วยรอยยิ้ม ในใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกสำเร็จครั้งใหญ่ “กำไรดีจริง ๆ! หินหมึกก้อนเดียวแลกเงินได้ตั้ง 300,000 เหรียญ ครั้งนี้ข้าได้กำไรก้อนโต!” อ้าวอู่เหยียนตื่นเต้นจนอ้าปากค้าง นี่ไม่ต้องพูดถึง 300,000 เลยหากเจ้าของร้านเสนอราคามาที่ 30,000 เหรียญ อ้าวอู่เหยียนก็จะตกลงทันที บอกได้ว่ามันเกินกว่าที่อ้าวอู่เหยียนคาดเอาไว้ และทำให้เขาแปลกใจอย่างมากยังไงซะเขาก็ได้เงินมาแล้ว แม้ว่าเขาจะมีเงินแค่ 300,000 เหรียญแต่ก็น่าจะอยู่ได้สักพักอ้าวอู่เหยียนเดินออกมาที่ถนนและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปลื้มปริ่ม “ไม่ง่ายเลยจริง ๆ !”เงิน 300,000 นี่เขาต้องเดินทางไปทั่วเมืองกวนหยาง กว่าจะได้เงินนี่มา ตอนนี้นั้นอ้าวอู่เหยียนก็รู้สึกถึงความสำคัญของเงิน เงินมันหายากจริง ๆ !เมื่อเดินเล่นในเมืองได้สักพัก อ้าวอู่เหยียนก็มาที่ร้านเสื้อผ้าที่เขาผ่านมาตอนแรก เขามองไปที่เสื้อผ้าที่งดงามบนชั้นวางและอดคิดถึงเงิน300,000 เหรียญที่มีในกระเป๋ าไม่ได้ เขาเกิดลังเลขึ้นมาหลังจากที่คิดอยู่นาน อ้าวอู่เหยียนก็พ่ายแพ้ต่อความเย้ายวนที่เสื้อผ้าสร้างขึ้นมาในใจเขา และสุดท้ายเขาก็รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปในร้านครั้งนี้เขาได้บทเรียนมาแล้ว ก่อนที่จะเลือกเสื้อผ้าเขาได้คุยกับพนักงานเพื่อกามราคาของเสื้อผ้า จากนั้นเขาค่อยทำการเลือกมัน เขาใช้เวลาไปนานกับการเลือกชุดที่ชอบ ราคามันก็ไม่ได้แพงนักแค่ 12,000เหรียญ แต่นั่นก็ทำให้เขาปวดใจอยู่ดี