ตอนที่ 398 ตามหาตัว

ตอนที่ 398 ตามหาตัว เมื่อนึกถึงตัวตนของอ้าวอู่เหยียน คังชือหลินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึก กระอักกระอ่วนขึ้นมา พวกระดับสูงสุดของเผ่ามังกร ถึงจะเป็นเผ่ามังกรก็ตาม แต่จำนวนที่ มีก็น่าจะนับนิ้วได้ ฐานะของอ้าวอู่เหยียนนั้นเขากลัวว่าอาจจะเป็น หนึ่งในพวกระดับสูงสุด ในหมู่ไม่กี่คนในเผ่ามังกร “ชายคนนี้แม้ว่าจะไม่ใช่ราชามังกร แต่ก็ต้องเป็นคนที่มีฐานะสูงส่ง ในเผ่ามังกร” คังชือหลินเริ่มลนลาน อ้าวอู่เหยียนยิ้มออกมา “เจ้าก็ไม่ได้โง่นี้ ข้ามาจากเผ่ามังกรจริง ๆ !” เขาไม่ได้เปิดเผยฐานะองค์รัชทายาทของตัวเอง เพราะเรื่องแบบนั้น มันน่าเบื่อ หากทุกคนรู้ว่าเขาคือองค์รัชทายาทของเผ่ามังกรใครกันที่ จะกล้ามาหาเรื่องเขา ? การหาเรื่ององค์รัชทายาทก็เท่ากับการหาเรื่อง ทั้งเผ่ามังกร นี่ไม่ต้องพูดถึงราชามังกรที่น่ากลัวซึ่งอยู่ขอบเขตตุ้นซวน เลย แค่พวกระดับสูงคนอื่น ๆ ก็สามารถทำลายได้ทั้งเผ่ามนุษย์และ สัตว์อสูรได้แล้ว! ไม่ต้องเดาเลยว่า เผ่ามังกรมีพลังมากพอที่จะทำลายเผ่ามนุษย์และ สัตว์อสูรได้ ! อ้าวอู่เหยียนนั้นมีเกียรติ เขาจะใช้ฐานะของตัวเอง เพื่อทำให้อีกฝ่าย หวั่นเกรงได้ยังไง ? เขาต้องการบดขยี้มนุษย์และสัตว์อสูร ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเอง แทนที่จะต้องมาข่มขู่อีกฝ่ายด้วยฐานะองค์รัชทายาทของเขา! “ข้าได้ยินมาว่า มนุษย์มีตำนานเรื่องนักฆ่ามังกร ดูเหมือนว่าการที่ฆ่า พวกระดับสูงสุดของเผ่ามังกรได้ จะถือได้ว่าเป็นวีรบุรุษในตำนาน” อ้าวอู่เหยียนยิ้มออกมา “ข้ามาถึงที่นี่แล้ว เอายังไง ? เจ้าสนใจจะลอง ดูหรือไม่ ?” อ้าวอู่เหยียนไม่ได้โกหก ในทวีปป่ าแห่งนี้ เผ่ามังกรคือสิ่งมีชีวิตที่ แข็งแกร่งในตำนาน คนนับไม่ถ้วนต่างก็ฝันที่จะได้เอาชนะมังกร นี่ ไม่ต้องพูดถึงมังกรสมมุติเทพเลย การที่จะได้เป็นวีรบุรุษนั้นเพียง พอที่จะทำให้หลายคนอยากจะลอง โดยประวัติศาสตร์แล้ว มันมีพวกระดับสูงสุดของมนุษย์หลายคน ที่ สามารถสังหารมังกรธรรมดาได้ ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังกลายเป็น วีรบุรุษของมนุษย์ ชื่อของพวกเขายังถูกจดจำบนทวีปนี้มาหลายปี แน่นอนว่า พวกเขาสังหารได้แต่มังกรธรรมดาทั่วไป มังกรที่แข็งแกร่ง ที่สุดที่พวกนั้นฆ่าไปเป็นแค่มังกรทอง สำหรับราชามังกรที่ร้ายกาจ นั้น ตั้งแต่โบราณมาแล้วก็ยังไม่มีใครกล้าที่จะไปหาเรื่องเขา… “นายท่านช่างมีอารมณ์ขันยิ่งนัก สิ่งที่เรียกว่านักฆ่ามังกรคือพวกที่ ฆ่ามังกรทั่วไป จริง ๆ แล้วมนุษย์เคารพเผ่ามังกรอย่างมาก” สีหน้า ของคังชือหลินดูกังวล เขาได้พูดขึ้นมา “นายท่านคงเข้าใจมนุษย์ผิด ไป” อ้าวอู่เหยียนไม่ได้มีความบาดหมางอะไรกับเขา ใครกันที่จะกล้าลง มือ ?นี่ไม่ต้องพูดถึงการที่เอาชนะไม่ได้เลย แม้ว่าจะถูกท้าทายแต่ก็ไม่มีใครกล้าโจมตีอ้าวอู่เหยียน ไม่งั้นแล้วก็เท่ากับเป็นการทำให้เผ่ามังกรโกรธ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะรับผลลัพธ์ได้ไหว !เมื่อเห็นสีหน้าหวาดกลัวของคังชือหลิน อ้าวอู่เหยียนก็รู้สึกว่าเขาคงหมดโอกาสที่จะทดสอบค่ายกลที่นี่ นอกซะจากว่า เขาจะทำการฆ่าทุกคนในสมาคมแห่งนี้ !แต่เขาไม่อาจจะทำแบบนั้นได้ เพราะเขาตกลงกับราชามังกรเอาไว้แล้วว่า จะไม่ลงมือกับมนุษย์โดยไม่มีเหตุผล ไม่งั้นแล้วเขาจะต้องพบกับบทลงโทษหนักเมื่อกลับไปเขารู้จักพ่อตัวเองดี โทษหนักที่ว่าต้องหนักหนาจริง ๆ !“ได้ เจ้าคงรู้ฐานะของข้าแล้ว บอกข้ามาว่าเซียนค่ายกลไปที่ไหน ?”อ้าวอู่เหยียนพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมยคังชือหลินตกใจและตะโกนออกมาในใจด้วยความขมขื่น เขาไม่คิดว่าอ้าวอู่เหยียนจะยังจำเรื่องนี้ได้ แต่ต่อหน้าองค์รัชทายาทมังกรแล้วเขาไม่กล้าที่จะปฏิเสธหลังจากที่เงียบได้สักพัก ตั้งชื่อหลินก็สารภาพออกมา “นายท่านเซียนค่ายกลได้ออกจากสมาคมไปเมื่อไม่กี่วันก่อน เขาเดินทางไปทางเหนือเพื่อตามหาตำแหน่งของสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ ตอนนี้ข้ายังไม่รู้แน่ชัดว่าเขาอยู่ที่ไหน เซียนค่ายกลน่าจะอยู่ทางเหนือของเขตกลาง…”พื้นที่ของเขตกลางมีขนาดใหญ่ ที่ทางเหนือก็มีพื้นที่หลายสิบล้านตารางกิโลเมตรแล้ว แม้ว่าอ้าวอู่เหยียนจะบินตรงไปทางเหนือแต่เขาก็อาจจะไม่พบกับเซียนค่ายกล ยังไงซะด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่แบบนี้แล้ว แม้ว่าจะบินตรงเป็นเส้นตรงแต่ก็ต้องเกิดการเบี่ยงเบนออกนอกเส้นทาง ซึ่งนั่นจะทำให้ห่างจากเป้าหมายไปหลายล้านกิโลเมตรแน่นอนอ้าวอู่เหยียนเป็นพวกระดับสูงสุด และระยะการรับรู้ก็กว้างอย่างมาก หากมีความอดทนมากพอ มันก็ไม่ยากที่เขาจะหาตัวเซียนค่ายกลพบ“ทางเหนือ ?” อ้าวอู่เหยียนพยักหน้าตอบรับ เขาไม่ได้ต้องการข้อมูลอะไรมากนักจากตั้งชื่อหลิน เขาแค่ต้องการเบาะแส ซึ่งจะเป็นการช่วยประหยัดเวลาของเขาไปมากเขามองไปที่คังชือหลิน และพูดด้วยท่าทีเฉยเมยดังเดิม “ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่โกหก ไม่งั้นแล้วข้าจะกลับมาที่นี่อีก หากพบว่าเจ้าโกหกข้าสัญญาว่าจุดจบของเจ้าคงน่าอนาถอย่างมากและไม่มีใครช่วยเจ้าได้ !”คังชือหลินได้ยินแบบนั้นก็เหงื่อตก เขารีบตอบกลับด้วยความเคารพ“แน่นอนว่าไม่ ข้าไม่กล้าที่จะหลอกลวงนายท่านเลยแม้แต่น้อย !”“ให้จริงเถอะ ! “ อ้าวอู่เหยียนตอบกลับ ก่อนจะเกิดการผันผวนของมิติขึ้น แล้วร่างของเขาก็หายไปจากที่นั่นทันที จนตอนที่อ้าวอู่เหยียนออกไปแล้ว คังชือหลินถึงได้ทรุดลงไปกับพื้น ราวกับตัวเขาไม่มีกระดูก เขาอ้าปากค้าง ชุดที่ดูสง่าของเขาตอนนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อ