ตอนที่ 104
ตอนที่ 402 ไร้ปราณี
October 22, 2026
ตอนที่ 402 ไร้ปราณี “เจ้าจะกินต่อหรือไม่?” ที่ทางเข้าร้าน หญิงสาวหน้าตางดงาม ถาม ขึ้นมาโดยไม่สนใจอ้าวอู่เหยียนที่เศร้าอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเย็นชาของนาง อ้าวอู่เหยียนก็หันกลับไปมองอาหารที่ เหลืออยู่บนโต๊ะ ก่อนจะลังเลและพึมพำออกมา “ไม่กินแล้ว” “ดี งั้นไปกับข้า” นางพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยชา “ช้าก่อน” อ้าวอู่เหยียนรีบพูดขึ้นมา และหันไปถามพนักงานสาว “เก็บเงินด้วย เท่าไหร่กัน ?” พนักงานสาวได้สติกลับมา และตอบกลับด้วยความเคารพ “36,000 เหรียญ !” อ้าวอู่เหยียนรีบหยิบเอาบัตรใบละหมื่นออกมาสามใบ และเหรียญ มูลค่ากว่า 6,000 เหรียญออกมาส่งให้กับนาง จากนั้นอ้าวอู่เหยียนก็เดินไปตรงหน้าหญิงสาวที่หน้าร้าน โดยไม่ได้ ปล่อยให้นางรอนาน ก่อนจะพูดขึ้น “ไปกันได้แล้ว ท่านน้า” หญิงสาวมองไปที่อ้าวอู่เหยียนและมองไปที่พนักงานสาว นางละ สายตากลับมา ก่อนจะเดินออกจากร้านไป อ้าวอู่เหยียนเดินตามไปโดยไม่ลังเล ร้านอาหารแห่งนี้เงียบอยู่สักพัก ทุกคนในร้านต่างก็มองไปตามทาง ที่อ้าวอู่เหยียนและหญิงสาวคนนั้นเดินออกไป ทุกคนต่างก็อึ้งไปกับ ความงามของนาง มันไม่เกินไปเลยที่จะบอกว่านางสูงส่งยิ่งกว่า ราชินีของจักรวรรดิถัง ผู้ชายต้องหลงใหลนางไม่อาจจะละสายตาไป จากนางได้ ไม่มีใครมองข้ามเสน่ห์ของนางได้ แม้แต่พวกระดับสูงสุดก็ตาม ! จนตอนที่ทั้งสองคนเดินออกไปได้สักพัก ร้านแห่งนี้ถึงกลับมาคึกคัก ตามเดิม ทุกคนต่างก็พากันพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความตื่นเต้น “พระเจ้า นางช่างมีเสน่ห์เหลือล้น !” “ข้าว่าข้าแทบหายใจไม่ได้เลย !” “นางเป็นใครกัน? จากบรรยากาศรอบตัวแล้ว แม้แต่ราชินีของเราก็ ยังเทียบกับนางไม่ได้” “คนแบบนี้หายาก นอกจากราชินีของเราแล้ว ก็ยังมีนางนี่แหละ!” ต่อหน้าผู้หญิงที่งดงามแบบนี้ ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าตัวเองต้องถ่อมตัว ไม่มีใครพูดอะไรดังออกมาเลยแม้แต่น้อย เพราะกลัวว่ามันจะไป รบกวนเทพธิดาผู้สูงส่งผู้นี้ นอกเมืองอู่อัน หญิงสาวหยุดและมองมาที่อ้าวอู่เหยียน “เจ้าไปที่บ้านตระกูลอ้าวมา หรือยัง ?” “ยัง” อ้าวอู่เหยียนส่ายหน้า ต่อหน้าท่านน้าของเขาแล้ว นิสัยเย่อหยิ่ง ที่เขาเคยมีกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย เขามีแต่ท่าทีระวังจนหากคน อื่นมาเห็นเข้า คงไม่เชื่อว่าเขาเป็นองค์รัชทายาทของเผ่ามังกร ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อ้าวอู่เหยียนเย่อหยิ่งยิ่งกว่าใครในโลกนี้ อย่าง น้อยเขาก็ไม่เคยกลัวใคร ท่านพ่อของเขาเป็นถึงราชามังกร เขาเองก็ได้รับความเคารพและความเกรงกลัวจากผู้อื่น ในบางครั้งเขาถึงกับกล้าไม่ฟังคำพูดของท่านพ่อ มีแค่ผู้หญิงตรงหน้าที่เขาเรียกว่าท่านน้าเท่านั้น ที่ทำให้เขารู้สึกกลัวได้ท่านพ่อเคยเล่าให้เขาฟังว่า ท่านน้าคือมังกรสมมุติเทพ ซึ่งมีพรสวรรค์ที่สูงกว่าพ่อ !“เหยียนเอ๋อร์ เจ้าจำเอาไว้ โลกนี้คิดว่าข้าแข็งแกร่งที่สุด แต่อันที่จริงแล้วเป็นท่านน้าเจ้าต่างหาก !” อ้าวคุนพูดขึ้น”หากไม่มีการสืบทอดมาช่วย แม้แต่ข้าก็ไม่อาจจะเป็นคู่มือของท่านน้าเจ้าได้”ราชามังกรจะเย่อหยิ่งขนาดไหนกัน ?แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังบอกว่า ไม่อาจจะเป็นคู่มือของหญิงสาวคนนี้ได้ มันชัดแล้วว่านางน่ากลัวขนาดไหน !หากไม่นับองค์ประกอบภายนอก นับแค่เรื่องความสามารถในการต่อสู้เพียงอย่างเดียวแล้ว ไม่มีใครในโลกนี้ที่เป็นคู่มือของนางได้สำหรับพวกระดับสูงสุดทั้งสี่ของมนุษย์ แม้แต่คุณสมบัติที่จะสู้กับนางก็ยังไม่มี….“ทำไมเจ้าถึงไม่ไป” น้ำเสียงของนางฟังดูเย็นชาเช่นเคย ในเสียงของนางไม่มีอารมณ์แฝงอยู่เลยแม้แต่น้อยอ้าวอู่เหยียนตัวสั่นและรีบอธิบายออกมา “พวกเขาเป็นมนุษย์ เราเป็นมังกร แม้ว่าพวกเขาจะมีสายเลือดมังกรอยู่ในตัว แต่สุดท้ายพวกเขาก็ยังถือว่าเป็นมนุษย์ ข้าไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับพวกเขา…”เขาไม่กล้าที่จะโกหกน้าตัวเอง และเรื่องแบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องโกหกด้วย“เจ้าดูถูกมนุษย์งั้นรึ?” นางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าคิดว่าเผ่ามังกรนั้นสูงส่งงั้นรึ ?”อ้าวอู่เหยียนอึ้ง แม้ว่าน้ำเสียงของนางจะไม่ได้เปลี่ยนไป แต่อ้าวอู่เหยียนก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่านางกำลังโกรธอยู่ สัญชาตญาณบอกเขาว่า หากเขากล้ายอมรับ งั้นจุดจบมันต้องน่าอนาถแน่ ๆ !“ไม่ ข้าไม่ได้คิดจะดูถูกมนุษย์ ข้าแค่คิดว่าเราเป็นเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน มันจะดีกว่าที่จะไม่เกี่ยวข้องกัน …” อ้าวอู่เหยียนกล้าที่จะยอมรับว่าตัวเองดูถูกมนุษย์ แต่ต่อหน้าน้าท่านเขาแล้ว เขาได้แต่โกหกยิ่งไปกว่านั้นเขาได้เดินทางไปมาในโลกมนุษย์มาหลายวันแล้ว และได้ความรู้เกี่ยวกับมนุษย์กลับมาอย่างมาก มนุษย์ไม่ได้แย่แบบที่เขาคิดเอาไว้ อย่างน้อยในหลาย ๆ ด้านเผ่ามังกรก็ไม่อาจจะเอามาเทียบได้หญิงสาวมองไปที่อ้าวอู่เหยียนและพูดขึ้น “จำสิ่งที่เจ้าพูดเอาไว้ให้ดี!”“ได้ ข้าจะจำไว้ !”อ้าวอู่เหยียนปาดเหงื่อและแสดงสีหน้ายินดีออกมาแต่เมื่อมองไปยังหญิงสาวผู้นั้น ใบหน้าดีใจก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลและหวาดกลัวขึ้นมาทันทีอันที่จริงเขาไม่ได้รู้อะไรมากเกี่ยวกับท่านน้าของเขา นอกจากรู้ว่านางเป็นท่านน้าของเขาแล้ว และมีความแข็งแกร่งที่น่ากลัวแล้ว เขาก็ไม่รู้อะไรเลย สำหรับอดีตของนางนั้นเขาไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย