ตอนที่ 403 ถามทาง

ตอนที่ 403 ถามทาง คำพูดของหญิงสาวนั้นไม่ได้ยากที่จะเข้าใจ อ้าวอู่เหยียนก็ได้แต่ฟัง และไม่มีความกล้าพอที่จะคัดค้าน องค์รัชทายาทมังกรที่สูงส่ง ต้องมาถูกสั่งสอนกึ่งถากถางเช่นนี้มีหรือ จะไม่โกรธ แม้ว่าเขาจะไม่พอใจ แต่เขาก็ได้แต่อดทน ไม่งั้นแล้วเขาไม่สงสัยเลย ว่า ท่านน้าที่เหมือนคนบ้าอาจจะฆ่าเขาที่นี่แน่ เดิมทีเขาก็อยากจะรู้ว่ามนุษย์ที่เกือบจะเอาชนะท่านพ่อได้เป็นใคร แต่หลังจากที่ถูกท่านน้าสั่งสอนแบบนี้แล้ว อ้าวอู่เหยียนก็ไม่กล้าที่ จะถามออกมา “ท่านน้าคิดว่าเจ้าสำนักนั่นเทียบกับท่านพ่อได้จริง ๆ รึ?” อ้าวอู่เหยียน เปลี่ยนเรื่อง นางพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยชาเช่นเคย “การที่สั่งราชาสัตว์อสูรมาทำเรื่อง แบบนี้ได้ ความแข็งแกร่งของเขาอาจจะเหนือกว่าพ่อของเจ้า” ราชาสัตว์อสูรเองก็เป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด หากนำยอดฝีมือระดับ สูงสุดมาจัดระดับ ราชาสัตว์อสูรคงอยู่ขั้นสูง, เซียนค่ายกลอยู่ขั้นกลาง, เซียนโอสถและคนอื่น ๆ คงอยู่ขั้นต่ำ ส่วนราชามังกรอยู่ขั้นสูงสุด ด้วยความหยิ่งทะนงของราชาสัตว์อสูร แม้แต่พวกที่อยู่ขั้นสูงสุดก็ ยากจะสั่งให้ทำอะไรได้ “ข้าสงสัยอย่างมากว่า เขามีความสามารถเท่าใดกัน ถึงสั่งราชาสัตว์ อสูรได้ดั่งใจ” นางแสดงสีหน้าสงสัยออกมา “ข้ารู้มาว่าราชาสัตว์ อสูรนั้นเย่อหยิ่ง แม้จะเป็นพ่อเจ้าแต่เขาก็คงไม่ฟัง” “หากเราได้เห็นคงจะได้รู้ความจริงไม่ใช่รึ?” อ้าวอู่เหยียนหัวเราะ ออกมา หญิงสาวมองไปที่อ้าวอู่เหยียน “ไปดูรึ ?” ด้วยการที่ถูกหญิงสาวมองมา อ้าวอู่เหยียนก็อดไม่ได้ที่จะหดคอลง มา และหัวเราะขึ้น “ราชาสัตว์อสูรเคยบอกว่า นอกจากเจ้าสำนักนั่น แล้ว ข้ายังคิดว่าสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิอาจจะถูกพบแล้วด้วย” “เจ้ามั่นใจรึ ?” นางคิ้วขมวดพร้อมกับสายตาที่เป็นประกายขึ้นมา “ตอนที่ราชาสัตว์อสูรกลับไป เขาได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ จากท่าทีของ เซียนค่ายกล เขาเหมือนกับสงสัยว่าเหล่าสัตว์อสูรได้พบตัวสุดยอด สัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิแล้ว” อ้าวอู่เหยียนพูดขึ้น “ข้าไม่รู้ว่าราชาสัตว์ อสูรพูดอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่ข้ามั่นใจคือ ราชาสัตว์อสูรเหมือนจะไม่ กังวล เรื่องการที่เซียนค่ายกลได้ส่งคนออกไปตามหาสุดยอดสัตว์ อสูรศักด์ิสิทธ์ิ…” “ข้าเดาว่า ราชาสัตว์อสูรอาจจะพบตัวพวกนั้น และนำพวกนั้นไป ซ่อนไว้แล้ว” หลังจากนั้นอ้าวอู่เหยียนก็ปิดปากเงียบไม่พูดอะไรต่อ หญิงสาวครุ่นคิดตามคำพูดที่ได้ยินจากอ้าวอู่เหยียน หากราชาสัตว์ อสูรพบพวกสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิจริง ๆ มันคงเป็นปัญหา ! “ราชาสัตว์อสูรไปที่ใด?” นางกลับมาแสดงสีหน้าเย็นชาดังเดิม “เขาน่าจะไปหาเซียนโอสถและสองคนที่เหลือ ข้าไม่รู้ตำแหน่งที่ แน่นอน” อ้าวอู่เหยียนถอนหายใจออกมา “โชคร้ายที่ท่านมาไม่ ทันเวลา ไม่งั้นแล้วด้วยความแข็งแกร่งที่ท่านมี ท่านคงจับตัวราชา สัตว์อสูรได้แน่ มันไม่ยากที่จะบังคับให้เขาบอกมาว่าเหล่าสุดยอด สัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิอยู่ที่ไหน”ราชาสัตว์อสูรเป็นพวกระดับสูงในหมู่พวกระดับสูง และหญิงสาวคนนี้เองก็เช่นกัน ความแข็งแกร่งของทั้งสองคนไม่ได้ต่างกันมากนัก หากนางต้องการเอาชนะราชาสัตว์อสูร บางทีมันอาจจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นางก็มั่นใจอย่างมาก“ไป นำทางไป” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าเฉยชา“ช้าก่อนท่านน้า ไปที่ไหนกัน ?” อ้าวอู่เหยียนรีบถามขึ้นมา“ภูเขาร้าง”“ภูเขาร้าง? ไม่ใช่ว่าท่านควรจะไปหาราชาสัตว์อสูรหรือไง?” อ้าวอู่เหยียนถามออกมาด้วยความสับสน “เดาว่าราชาสัตว์อสูรอาจจะยังอยู่ในเขตกลาง หากเราโชคดี บางทีเราอาจจะหาเขาเจอในไม่ช้า !”หากเขาอยู่คนเดียว เขาคงไม่กล้าที่จะทำแบบนี้เพื่อหาเรื่องราชาสัตว์อสูร และคงได้แต่แอบตามเข้าไปในภูเขาร้างเพื่อสืบหาข้อมูล แต่เมื่อหญิงสาวผู้นี้มาถึง เขาจึงมีความกล้ามากพอ มันไม่จำเป็นต้องไปยังภูเขาร้าง การไปจับกุมราชาสัตว์อสูรโดยตรงเป็นเรื่องที่ง่ายกว่าหญิงสาวมองไปที่อ้าวอู่เหยียนอย่างใจเย็น “เจ้าจะหาเขายังไง ? หากเขาต้องการที่จะหนี เขาก็สามารถหนีไปยังภูเขาร้างได้ ก่อนที่พลังจิตของเขาจะหมดลง…”ในอดีตนั้น แม้ว่าราชาสัตว์อสูรจะหนีไปอีกด้านของโลก แต่นางก็มั่นใจว่านางจะตามจับเขาได้ แต่ด้วยการปรากฏตัวของเจ้าสำนักลึกลับ ทำให้นางต้องคิดทบทวนกับการไล่จับราชาสัตว์อสูรใหม่แม้ว่านางจะมั่นใจ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนลึกลับที่อาจจะแข็งแกร่งกว่าราชามังกร นางก็ไม่กล้าที่จะลงมือหุนหัน แน่นอนว่านางหวั่นเกรงอีกฝ่าย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่านางจะกลัวทุกคนต่างก็เป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด แม้ว่าอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งกว่านาง แต่จะแข็งแกร่งได้มากแค่ไหนกัน ?นางแค่ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนของตัวเองออกมาเร็วนัก การที่หลบซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ยังไงก็ดีกว่าต้องโดดเด่นอยู่ในด้านสว่าง !“แทนที่จะตามจับตัวราชาสัตว์อสูร มันจะดีกว่าถ้าหากไปยังภูเขาร้างและรอให้เหยื่อมา” อ้าวอู่เหยียนนึกบางอย่างขึ้นได้ ก่อนจะตาเป็นประกายขึ้นมา “ด้วยพลังของท่านน้ากับข้าแล้ว ตราบใดที่เราไม่ได้ทำตัวโดดเด่น มันก็ยากที่เจ้าสำนักนั่นจะหาพวกเราพบ!”ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ อ้าวอู่เหยียนก็ยิ่งตื่นเต้นมากเท่านั้น “ใช่ นี่แหละ ! เราต้องซ่อนตัวจากเจ้าสำนักและแอบตรวจสอบข้อมูลเรื่องสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิ !”เมื่อเห็นอ้าวอู่เหยียนแสดงท่าทีตื่นเต้นออกมาเหมือนกับเด็ก นางก็ยิ้มเยาะออกมาแล้วพูดขึ้น “เจ้านำทางไป”“ได้…” อ้าวอู่เหยียนหยุดหัวเราะและพูดขึ้นมา “ข้าไม่รู้ว่าจะไปภูเขาร้างนั่นยังไง”หญิงสาวมองไปที่อ้าวอู่เหยียนด้วยสายตาแปลก ๆอ้าวอู่เหยียนยิ้มออกมา และรวบรวมความกล้าพูดขึ้น “ข้าคงต้องไปถามทางก่อน”เมื่อพูดจบ อ้าวอู่เหยียนก็เดินออกไป จนเดินทางออกมาได้สักพัก เขาถึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “การอยู่กับท่านน้านี่ทำให้กดดันจริง ๆ …” หากมีตัวเลือกอื่น อ้าวอู่เหยียนคงยอมทำดีกว่าได้