ตอนที่ 406 คัน ๆ ?

ตอนที่ 406 คัน ๆ ? จางหยูไม่ใช่เซียน แต่เขาก็ทนไม่ได้ที่จะเห็นคนเป็นร้อยล้านคนต้อง มาตายเพราะเขา หากเป็นไปได้ เขาก็อยากตบผู้หญิงคนนั้นให้กระเด็น แต่ปัญหาก็คือเขาไม่อาจจะหยุดนางได้ ! เจ้าสำนักที่หลายคนยกย่องว่าเป็นเซียน กลับไม่สามารถหยุดยั้งหญิง สาวที่บ้าคลั่งผู้นี้ได้ เรื่องนี้มันช่างน่าอับอาย…. เมื่อรู้สึกได้ถึงความร้อนที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จางหยูก็รู้สึก เสียใจ หากเขารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ เขาคงไม่ไปหาเรื่องอ้าวอู่เหยียน ใครจะไปคิดว่าสตรีผู้บ้าคลั่งจะมาโจมตีเขาแบบนี้ ตอนนี้จางหยูรู้สึกกระอักกระอ่วนกับการกระทำของตัวเอง หากเขา ตั้งใจจะหนี ด้วยทักษะเคลื่อนย้ายพริบตานั้นเขาก็สามารถออกไป จากที่นี่ได้อย่างง่ายดาย แม้ว่ามิติโดยรอบจะไม่มั่นคง แต่เขาก็ยัง สามารถออกไปจากที่นี่ได้อย่างง่ายดาย ยังไงซะ ท่าเคลื่อนย้ายพริบตาที่สมบูรณ์ของเขาก็ไม่ได้มีไว้ประดับ แต่เขาไปไม่ได้ เพราะด้านหลังของเขาคือเมืองอู่อัน หากเขาหนีไป ตอนนี้ นางอาจจะคลั่งจนระบายความโกรธแค้นใส่คนในเมือง เมื่อคิดถึงความแข็งแกร่งของนางแล้ว จางหยูก็ไม่คิดสงสัยเลยว่า นางจะทำลายเมืองอู่อันได้ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ! แค่การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ เมืองอู่อันคงถูกลบออกไปจากทวีปป่ า! “หนีไม่ได้ !” จางหยูตัดสินใจ หากเขาหนีไปตอนนี้ เมืองอู่อันก็คง ต้องถูกทำลาย ตอนนี้พลังของอ้าวเยว่เพิ่มสูงขึ้นจนถึงจุดสูงสุด พายุหลิงชี่นับไม่ ถ้วนได้แผ่พลังอันน่ากลัวออกมา จนทำให้ที่นั่นกลายเป็นทะเลเพลิง ที่ใจกลางทะเลเพลิงนี้ มีรอยแตกของมิติสีดำเกิดขึ้นและแผ่พลังที่ สยบแทบทุกอย่างได้ มิติแตกตัว ! ไม่มีใครสงสัยพลังของการแตกตัวของมิติ ของแบบนี้ไม่มีใครรับมือ พลังของมันได้ไหว แม้แต่พวกระดับสูงสุดก็ยังไม่กล้าจะอยู่ในรอย แตกมิติแบบนี้นานนัก ! ตอนนั้นรอยแตกมิติ ก่อตัวขึ้นจนแทบจะล้อมจางหยูเอาไว้ ! ใจกลางทะเลเพลิงนั้น อ้าวเยว่ยังคงแสดงสีหน้าเฉยเมย พร้อมกับ แสงสีแดงที่สาดทอออกมา รอบตัวนางเองก็รายล้อมไปด้วยรอยแตก ของมิติ “ความโกรธแค้นของเทพอัคคี!” อ้าวเยว่ตะโกนออกมา เปลวไฟที่ ครอบคลุมไปทั่วท้องฟ้าได้รวมตัวกัน ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นมังกรไฟ พุ่งเข้าใส่จางหยู แม้แต่เสียงคำรามของมังกรก็ยังทำให้พื้นที่ไกล ออกไปหลายร้อยกิโลเมตร ถึงกับต้องสั่นไหว มังกรไฟนี้น่ากลัวแค่ไหน ก็แสดงให้เห็นว่าอ้าวเยว่นั้นทรงพลังแค่ ไหน! พลังอันร้ายกาจนี้คือการใช้กฎไฟในระดับสูงสุด เมื่อมันระเบิด ออกมา จักรวรรดิถังคงกลายเป็นผงธุลีไปในพริบตา !ต้องรู้ก่อนว่าจักรวรรดิถังเป็นหนึ่งในจักรวรรดิของเขตกลาง แม้ว่ามันจะเล็กกว่าจักรวรรดิฉินเล็กน้อย แต่มันก็มีขนาดใหญ่จนน่าทึ่งพื้นที่ 1 ใน 1,000 ของจักรวรรดิถังนั้น ยังใหญ่กว่าเขตตงโจวของอาณาจักรโจวอีก !ดังนั้นก็แสดงให้เห็นแล้วว่า พลังของมังกรไฟนี่น่ากลัวแค่ไหน!พลังของพวกระดับสูงสุดนั้นไม่อาจจะมองข้ามได้ อีกทั้งนางยังเข้าใจกฎถึงระดับสมบูรณ์ ซึ่งทำให้พลังมันร้ายกาจ นี่ยังไม่นับรวมกับการที่อ้าวเยว่นั้นเป็นมังกรสมมุติเทพ หากนำนางไปเทียบกับยอดฝีมือระดับสูงสุดคนอื่น ๆ แล้ว นางก็ยังแข็งแกร่งกว่า !“ต้านทานมันไว้ ไม่งั้นเราตายแน่ !”ในเมืองอู่อัน ราชินีได้ตะโกนบอกคนของตนให้รวบรวมหลิงชี่ธาตุน้ำในบรรยากาศ “เร็วเข้า รีบรวบรวมหลิงชี่น้ำมา เร็วเข้า!”ตอนแรกใบหน้าของนางยังคงดูงดงาม แต่ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความกลัว ความร้อนที่เพิ่มขึ้นมานี้มันน่ากลัว แม้ว่าเมืองอู่อันจะรวบรวมคนหลายพันคน เพื่อต้านทานความร้อนนี้ แต่มันก็ยากที่จะต้านทานได้เมื่อมังกรก่อตัวขึ้นมา ความร้อนในเมืองก็เพิ่มสูงขึ้นไปอีก บ้านไม้เก่า ๆ ถึงกับลุกไหม้ขึ้นมาจนทำให้สถานการณ์ในเมืองนั้นดูวุ่นวายเพิ่มขึ้นอีกเมืองอู่อันที่ห่างไปหลายพันกิโลเมตรยังได้รับผลกระทบถึงเพียงนี้ความร้อนของมังกรนั้นคงคิดภาพกันออก !“ท่านน้าเยว่ !” อ้าวอู่เหยียนตกตะลึงเมื่อเห็นแบบนั้น เขามองไปที่น้าของตนเองและตะโกนออกมาเขาไม่คิดไม่ฝันว่าน้าของเขาจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ เขาถึงกับสงสัยว่า แม้ท่านพ่อของเขาจะใช้การสืบทอดของเผ่ามังกร ก็อาจจะเอาชนะน้าเขาไม่ได้ !มังกรไฟปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าจางหยูในพริบตา ต่อหน้าความร้อนที่สูงจนสามารถละลายทุกอย่างในโลกได้ แต่จางหยูก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม และมองไปที่อ้าวเยว่โดยไม่ได้สนใจมังกรที่พุ่งเข้ามาเลย“ชายคนนี้หาที่ตาย!” อ้าวอู่เหยียนเบิกตากว้างมันผิดปกติ !ต่อหน้ามังกรไฟนี้ แม้ว่าจะไม่หลบมัน แต่ก็น่าจะหาทางป้องกันมันแล้วจางหยูทำอะไร ? เขาไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย เขากลับยอมให้มังกรไฟปะทะเข้าใส่ตัวโดยไม่ต้านทานเลยแม้แต่น้อยหากนี่ไม่เรียกว่าหาที่ตาย แล้วอะไรล่ะที่จะเรียกว่าหาที่ตาย ?ไม่ใช่แค่อ้าวอู่เหยียน แม้แต่อ้าวเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจกับการกระทำของจางหยูต่อมามังกรไฟก็ได้พุ่งชนใส่ตัวของจางหยู“ปัง ปัง ปัง !”เสียงดังสนั่นก้องไปทั่ว ตามมาด้วยการสั่นไหวของภูเขาและพื้นดินสุดท้ายภูเขาโดยรอบถึงกับถล่มลงมา เมืองอู่อันที่ห่างออกไปหลาย