ตอนที่ 158
บทที่ 158 ทำลายให้สิ้นซาก และบ่อโลหิตแห่งการเกิดใหม่!
October 22, 2026
บทที่ 158 ทำลายให้สิ้นซาก และบ่อโลหิตแห่งการเกิดใหม่!
ฉู่โม่วถือกระบี่สารทสังหารเอาไว้แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหาร่างที่กำลังคุกเข่าต่อหน้า
“ได้โปรด ไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด! ข้าผิดไปแล้วจริง ๆ ข้าอยากจะชดใช้สิ่งที่ข้าได้ก่อ!”
“ข้ารู้นะว่าฐานที่ตั้งใหญ่ของสำนักหมื่นอสูรอยู่ที่ไหน ข้าสามารถบอกท่านได้…”
ฉูซงอ้อนวอนขอความเมตตา
ในทันทีที่ถ้อยคำนั้นหลุดออกมา
ฝีเท้าของฉู่โม่วก็หยุดไปโดยพลัน
และในตอนนั้น
แววตาของฉูซงก็หรี่แคบลง มีดเล่มบางปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา
ขณะเดียวกัน
สีหน้าอ้อนวอนขอความเมตตาบนใบหน้าของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็วและแทนที่ด้วยความเหี้ยมโหดและเยือกเย็น
“ไปลงนรกซะ!”
สิ้นเสียงนั้น
มีดสั้นในมือก็พุ่งผ่านช่องว่างมิติแล้วดิ่งเข้าหาฉู่โม่ว ด้วยความเร็วของมันที่เร็วมาก ๆ ระดับที่หากจะบอกว่าเทเลพอร์ตไปยังตำแหน่งที่ฉู่โม่วอยู่ก็ไม่เกินจริงนัก
จิตสังหารแรงกล้าแผ่พุ่งออกมาจากมีดสั้นเล่มนี้
สิ่งนี้คือสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ที่ฉูซงเผอิญพบเจอเข้า และมันเองก็ถือเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณชิ้นหนึ่งด้วย
ภายในตัวมีดสั้นนี้มีเวทคาถาถูกร่ายเอาไว้ ทำให้มันมีความสามารถในการทะลุช่องว่างแห่งมิติเมื่อโยนออกไป ที่สำคัญ… ปลายของมีดสั้นนี้แหลมคมมากเป็นพิเศษ
หากไม่ระวังตัวให้ดี แม้แต่เป้าหมายเป็นจ้าวยุทธ์ระดับสูงก็ยังยากที่จะหลบมันพ้น
และในตอนนี้
ระยะห่างระหว่างฉู่โม่วกับมีดก็ไม่ไกลนัก สำหรับมีดสั้นที่สามารถพุ่งด้วยความเร็วกว่าพันกิโลเมตรต่อนาที มันหมายความว่าฉู่โม่วไม่มีทางที่จะหลบมันพ้นแล้ว!
“ตายไปซะ ไอ้คนอวดดี!”
ฉูซงมั่นใจสุด ๆ เลยว่าฉู่โม่วไม่มีทางหลบการโจมตีนี้ได้อย่างแน่นอน เขาแสยะยิ้มออกมา
ทว่า…
ก่อนที่รอยยิ้มบนใบหน้าจะได้ฉีกกว้างไปมากกว่านี้ ภาพถัดมาก็ทำให้รอยยิ้มดังกล่าวหดหายไปเสียก่อน
นั่นเพราะ…
เขาเห็นว่าฉู่โม่วไม่ได้คิดจะหลบการโจมตีของมีดสั้นยุทธ์ภัณฑ์วิญญาณชิ้นนี้เลย!
นอกจากนั้นยังเห็นอีกฝ่ายเพียงแค่ยกมือซ้ายขึ้นมาแตะกับอาวุธชิ้นสุดท้ายของเขาเบา ๆ เพียงเท่านั้นด้วย!
พลันเมื่อมีดสั้นที่แต่เดิมกำลังพุ่งด้วยความเร็วสูงถูกสัมผัสเบา ๆ ความเร็วที่มันเคยทำมาก็สลายหายไปราวกับมีดนั้นถูกหยิบขึ้นมาดูก็มิปาน!
ฉู่โม่วหยิบเจ้าสิ่งนี้เสมือนว่ามันเป็นเพียงของตั้งโชว์เท่านั้น!
“นะ… นี่มัน…”
ฉูซงสั่นไปทั้งร่างไม่เว้นแววตา ความไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นปรากฏชัดเจนผ่านดวงตาที่สั่นไม่หยุดนี้
เขาไม่เชื่อจริง ๆ ว่าภาพข้างหน้านี้เป็นเรื่องจริง
“ทะ… ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้!?”
“นี่มันหมายความว่ายังไง!”
ความสงสัยผุดขึ้นมาในหัวของฉูซง
แต่ในตอนนั้นเอง
โอกาสในการหาคำตอบของเขาก็หมดไป
ฉู่โม่วหันกลับมามองหน้าอีกฝ่ายด้วยหางตาที่เฉียบคม เขาพลิกมีดสั้นในมือให้จับได้ถนัด ๆ ก่อนจะปามันกลับไปด้วยความเร็วที่สูงกว่า
ด้วยเสียง ‘ฉึก’ ปลายมีดแหลมก็ปักเข้าไปกลางหัวของจ้าวยุทธ์เจ้าเล่ห์
ฉูซงตายตกในทันที!
…
ฉูซงตายไปแล้ว
ศิษย์สำนักหมื่นอสูรตนอื่น ๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับแมลงวันไร้หัว
ภายใต้การไล่ฆ่าของฉู่โม่วและการโต้กลับของกู่ชาง บรรพบุรุษตระกูลหมัวและคนอื่น ๆ ทำให้จำนวนของพวกมันลดลงไปอย่างรวดเร็ว
ใช้เวลาไม่นานนักกว่าการต่อสู้นี้จะจบลง
ชัยชนะกลับเป็นของมนุษยชาติอีกครั้ง!
แต่ชัยชนะครั้งนี้ก็แลกมาด้วยการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อยู่ไม่แพ้กัน!
จ้าวยุทธ์เจียงเว่ยเฉินแห่งสมาคมผู้ใช้ค่ายกลเวท ถูกฉูซงลอบสังหารและตายในการต่อสู้
บรรพบุรุษตระกูลโจวบาดเจ็บหนัก
นายพลเมืองระดับสูงที่แต่เดิมมีมากถึงสี่สิบคน ปัจจุบันเหลือเพียงสิบห้าคนเท่านั้น แถมยังบาดเจ็บกันทุกคนเลยด้วย
หากฉู่โม่วมาไม่ทันเวลาละก็ บางทีทุกคนที่เหลือรอดนี้อาจจะไม่มีอยู่เลยก็ได้!
“ขอบคุณท่านฉู่จริง ๆ ที่มาช่วยชีวิตพวกเราไว้ในครั้งนี้!”
“พวกเราเป็นหนี้ชีวิตท่านแล้ว!”
ในตอนนั้น
เหล่าจ้าวยุทธ์ที่ยังเหลือรอดก็เดินเข้ามารวมตัวกันและแสดงความขอบคุณต่อฉู่โม่ว
“ไม่ต้องคิดมากกันขนาดนั้นก็ได้ครับ ยังไงซะนี่ก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมต้องทำอยู่แล้วเมื่อเจอกับสำนักหมื่นอสูร”
ชายหนุ่มโบกมือแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้
ทว่าจ้าวยุทธ์คนอื่น ๆ ก็ไม่อาจจะมองข้ามได้
พวกเขาปฏิญาณไว้ในใจแล้วว่า ในอนาคตภายภาคหน้า ทั้งสามตระกูลหลักรวมถึงพันธมิตรหอการค้าหยกแก้วจะขอเทิดทูนตำหนักลับแห่งสวรรค์และท่านฉู่ผู้นี้อย่างสุดหัวใจ!
นั่นเพราะ
ส่วนหนึ่งก็เพราะพวกเขาเป็นหนี้ชีวิตฉู่โม่วจริง ๆ
อีกส่วนหนึ่งก็เพราะ ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วเกินกว่าจะคาดการณ์ได้แล้ว ยังไงเสียฉู่โม่วก็สมควรที่จะได้รับการยกย่องเป็นผู้ยิ่งใหญ่คนสำคัญอยู่ดี
ด้วยเหตุนี้
มันย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่าที่จะยอมรับเรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ และเสนอตัวเป็นพันธมิตรกับฉู่โม่วเอาไว้
เมื่อเห็นแววตาของจ้าวยุทธ์แต่ละคนดูหนักแน่น ฉู่โม่วก็เดาได้ไม่ยากว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ และเขาก็ไม่มีอะไรต้องพูดต่อทั้งนั้น
หลังจากนั้น
นายพลเมืองคนอื่น ๆ เริ่มกินยารักษาบาดแผลและไปเก็บซากของสหายร่วมรบกันแล้ว
เมื่อมองไปยังภาพตรงหน้านี้ จ้าวยุทธ์คนอื่น ๆ ก็รู้สึกขมขื่นกันอยู่เต็มอก
“ข้าไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ฉูซงจะเป็นกบฏกับมวลมนุษยชาติเช่นนี้ คนคนนั้นเก็บซ่อนเงียบ ๆ มาตลอด หากไม่ได้ท่านฉู่มาช่วยได้ทันเวลาละก็ ข้าเกรงว่าพวกเราทั้งหมดจะถูกกำจัดไปไม่ต่างกัน… แล้วท้ายที่สุด ฐานจินหลิงจะไร้ซึ่งการป้องกันใด ๆ !”
“ใช่แล้ว!”
“ท่านจ้าวยุทธ์เจียงต้องมาตายเพราะเจ้านั่น น่าเสียดายจริง ๆ !”
ถ้อยคำของพวกเขาเต็มไปด้วยความหนักใจ
ในตอนแรกคิดว่าแผนการในครั้งนี้สมบูรณ์แบบแล้วแท้ ๆ ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นฝ่ายพวกเขาเองที่จะต้องมาตกหลุมพรางศัตรูจนเกือบเอาชีวิตมาทิ้งเช่นนี้
ถึงแม้ว่าจะได้รับมาซึ่งชัยชนะ แต่ยังอดทอดถอนใจไม่ได้อยู่ดี
ความสูญเสียยิ่งใหญ่มาก ๆ และคงยากที่จะชดเชยคืนมาในระยะยาว
…
ภายหลังจากที่จัดการหลาย ๆ เรื่องเสร็จสิ้นแล้ว เหล่าจ้าวยุทธ์ก็เตรียมตัวที่จะกลับไปยังฐานเพื่อรักษาบาดแผล
ถึงแม้ว่าพวกเขาได้กลืนยารักษาบาดแผลไปบ้างแล้ว แต่ยังมีอาการบาดเจ็บเหลือค้างอยู่อีกมาก
หากเลือกที่จะมองข้ามอาการบาดเจ็บนี้ไป มันอาจจะส่งผลกระทบต่อร่างกายของเขาในระยะยาวเลยก็ได้
นอกจากนี้
เหล่านักรบอสูรผู้เป็นศิษย์สำนักหมื่นอสูรก็ถูกกำจัดไปหมดแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องรายงานเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
“พวกท่านกลับกันไปก่อนเลย ผมอยากจะสำรวจภายในนี้ก่อน”