บทที่ 167 สร้างภาพลวงตาอีกาสุริยัน!

บทที่ 167 สร้างภาพลวงตาอีกาสุริยัน!

หยดเลือดสีทองลอยละล่องอยู่กลางอากาศ

คฤหาสน์ทั้งหลังดูราวกับว่าอยู่ท่ามกลางภูเขาไฟ อุณหภูมิเผาผลาญระเบิดเข้ามา เมื่อมองดูจะสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว

นี่คือเลือดของอีกาสามขาทองคำ!

หลังจากที่หยดเลือดไหลออกมาแล้ว ลมหายใจของเสี่ยวอู๋ก็แผ่วเบาลงทันที แต่โชคดีที่ไม่ส่งผลอะไรต่อพื้นฐานพลัง ฉู่โม่วจึงเก็บมันเข้าไปในกระเป๋าจิตอสูร ก่อนจะหยิบทรัพยากรจากธรรมชาติออกมาให้เสี่ยวอู๋กินและพักผ่อน

หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉู่โม่วก็เริ่มจดจ่ออยู่กับเลือดอีกาสุริยัน

ต้องบอกเลยว่า…

สมแล้วที่เป็นอีกาสุริยันสามขา!

แก่นเลือดแค่หยดเดียวก็ทำให้สัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์และน่าสะพรึงกลัว

ไม่ต้องสงสัยเลย

ถ้าหยดเลือดนี้หยดลงไปในแม่น้ำ ด้วยร่องรอยของเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ที่อยู่ในแก่นเลือด แม่น้ำทั้งสายคงจะเหือดแห้งไปจนหมดสิ้น

“ด้วยเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ อีกาสุริยันกำจัดความมืดทั้งหมดและส่องสว่างไปทั่วทุกหนแห่ง หล่อเลี้ยงบำรุงสรรพชีวิตบนโลกใบนี้ มันคือบรรพบุรุษแห่งดวงอาทิตย์ เจ้าแห่งดวงดาว ทายาทแห่งจักรพรรดิปีศาจ ราชันแห่งโลกา ถ้าอยากจะสร้างมันขึ้นมาแค่เลือดหยดเดียวก็คงไม่พอ!”

“ยังต้องการอีก…!”

“เสน่ห์ของอีกาสุริยันทองคำ!”

ฉู่โม่วพึมพำ

หากไม่มีเสน่ห์ของมัน แม้จะสร้างขึ้นมาได้ก็เป็นเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น

เช่นเดียวกันกับเจ้าสำนักหมื่นอสูร ภาพลวงตาสัตว์อสูรเทาเที่ยที่ชายในชุดคลุมสีแดงสร้างขึ้นมาดูมีเปลวเพลิงที่ทรงพลังจนน่าสะพรึงกลัว แต่ท้ายที่สุดมันกลับเป็นเหมือนสัตว์ประหลาดมากกว่าเทพปีศาจแห่งความตะกละตะกลาม

มันแค่ยืมรูปลักษณ์ภายนอกของสัตว์อสูรเทาเที่ยมาเท่านั้น!

เมื่อแก่นเลือด อณูแห่งชีวิต และจิตวิญญาณรวมกันเป็นหนึ่งเท่านั้นที่สามารถทำให้พวกมันมีพลังที่แท้จริงได้!

และตอนนี้เขาก็มีทุกอย่างครบแล้ว!

เรียกได้ว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว!

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วก็กลืนหยดเลือดเข้าไปโดยไม่ลังเล พลังอันแข็งแกร่งระเบิดขึ้นในร่างกายทันที ส่งให้เปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์อันน่าสะพรึงกลัวปลดปล่อยความร้อนไร้ที่สิ้นสุดออกมา ราวกับว่าจะเผาผลาญร่างกายให้เป็นจุณ

เขาไม่รอช้า

ฉู่โม่วใช้วิชาสร้างภาพลวงตา และเริ่มจินตนาการถึงอีกาสุริยันตามลำดับขั้นตอนทันที!

จากที่เขาสังเกตดูเสี่ยวอู๋มา พร้อมกับคำอธิบายจากอีกาสามขาทองคำในตำนานและเรื่องเล่าต่าง ๆ เขาก็ค่อย ๆ วาดภาพนั้นออกมา

โดยไม่ทันรู้ตัว

ราวกับว่าทุกอย่างหายไปจากโลกของฉู่โม่ว สัมผัสรอบด้านไร้การตอบสนอง ดูเหมือนจะมีพลังบางอย่างที่ดึงจิตวิญญาณของเขาเข้าไปในที่พิเศษอย่างไร้ร่องรอยโดยทิ้งเพียงแค่ร่างกายไว้ข้างนอก

ในโลกจิตวิญญาณของฉู่โม่ว!

ทั้งหมดที่เขาเห็นมีเพียงสายธารของดวงดาราไร้ที่สิ้นสุดอยู่เบื้องหน้า

ในพริบตาแรก ดวงดาวเหล่านี้ดูนิ่งงันและเงียบสงัด ทว่าเมื่อมองดูใกล้ ๆ จะเห็นว่าพวกมันมีการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง

เมื่อจิตวิญญาณของฉู่โม่วเข้ามาที่นี่

ดวงดาวที่เคยเงียบสงบกลับเป็นเหมือนน้ำที่เทลงไปในกระทะน้ำมันร้อนระอุและเดือดพล่านทันที

บนดาวทุกดวงมีรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกมา

หรือร้อนราวกับไฟที่สามารถแผดเผาท้องฟ้าและกลืนกินโลกได้

หรือหนาวเหน็บไปจนถึงกระดูกราวกับว่าจิตวิญญาณถูกแช่แข็ง

หรือนิ่งสงบดั่งดวงอาทิตย์ส่องสว่าง

รุนแรง กระหายเลือด บ้าคลั่ง… มีรัศมีมากมายหลายรูปแบบ

เขาค่อย ๆ นับอย่างระมัดระวัง

และพบว่าดวงดาวเหล่านี้มีจำนวน 365 ดวง

เหนือดาวแต่ละดวงมีเสียงคำรามเบา ๆ ขณะเดียวกันก็เหมือนมีร่างกำยำคำรามขึ้นมาบนฟ้า

‘ดวงดาวพวกนี้… ดูเหมือนว่าแต่ละดวงจะมีร่องรอยรัศมีของสัตว์อสูรบรรพกาลอยู่!’

‘มิน่าล่ะถึงเรียกมันว่าแผนที่ภาพลวงตาศักดิ์สิทธิ์!’

‘มันคือโลกจิตวิญญาณที่ดึงเข้าไปในยมโลก เพื่อช่วยให้ผู้ปลุกพลังจินตนาการภาพสัตว์อสูรบรรพกาลได้นี่เอง!’

ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง

‘แต่… พวกนี้ไม่ใช่ภาพลวงตาที่ฉันอยากได้!’

เขาละสายตาจากดวงดาวและเงยหน้าไปมองเหนือดวงดาวเหล่านั้น มีดวงอาทิตย์ใหญ่ยักษ์ลอยอยู่!

เมื่อเทียบกับดาวดวงอื่น ๆ แล้ว

มันเป็นแค่ดาวที่สืบเชื้อสายของดวงอาทิตย์มาเท่านั้น และไม่มีรัศมีของสัตว์อสูรใด ๆ ออกมา

เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็สัมผัสได้ถึงความธรรมดาและว่างเปล่า

“แต่…”

“ฉันมาแล้ว!”

เขาพึมพำ

ขณะนั้นแสงสีทองเสียดฟ้าก็ปรากฏขึ้นบนโลกทันใด เปลวเพลิงสีทองสว่างจ้าของดวงอาทิตย์พลันเผาผลาญทุกอย่าง

ในเปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ ภาพลวงตาของอีกาสุริยันค่อย ๆ กางปีกเตรียมโผบิน

การเคลื่อนไหวของมันไม่ได้รวดเร็วนักและอาจดูช้าเสียด้วยซ้ำ แต่ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยเสน่ห์อันงดงาของจักรพรรดิปีศาจโบราณผู้ปกครองโลก

ร่างอันยิ่งใหญ่นี้ทำให้ทั่วทั้งโลกแห่งดวงดาวระเบิดทันที!

สัตว์อสูรเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ปกครองในยุคโบราณ พละกำลังของพวกมันแข็งแกร่งพอที่จะทำลายท้องฟ้าและผืนดินได้ ไม่มีใครยอมใครทั้งสิ้น

คนนอกที่อยากจะปราบปรามและยึดครองทุกอย่างบนโลกงั้นเหรอ?

ฝันกลางวันชัด ๆ !

ทันใดนั้น เสียงของมังกร พยัคฆ์ร้าย หงส์เพลิงและวานรก็ดังขึ้นจากดวงดาวทุกดวง ตอนแรกพวกมันยังเป็นเสียงแผ่วเบา แต่ก็ค่อย ๆ ดังขึ้นและสนั่นเลื่อนลั่นในไม่ช้า

พร้อมกับเสียงเหล่านี้

สัตว์อสูรบรรพกาลหลายร้อยตัวพลันปรากฏขึ้นในหลากหลายรูปแบบ

ภาพลวงตาของเหล่าสัตว์อสูรบรรพกาลอย่างฉงฉี ไป๋เจ๋อ เทาเที่ย เฟยเหลียน และอื่น ๆ อีกมากมายล้วนพุ่งออกมาจากดวงดาว พวกมันเงยหน้าคำรามลั่นราวกับว่ากำลังแสดงพละกำลังอันยิ่งใหญ่

แต่ในตอนนั้นเอง