บทที่ 190 ราชาสัตว์อสูรที่ควบคุมกาลเวลาได้!

บทที่ 190 ราชาสัตว์อสูรที่ควบคุมกาลเวลาได้!

ฉู่โม่วยืนอยู่บนหลังของเสี่ยวจิน วางมือบนหลังของมัน และหันกลับไปมองยังฐานจินหลิงที่เล็กลงเรื่อย ๆ จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ตั้งแต่มาถึงฐานจินหลิง

แม้เวลาจะไม่นานนัก แต่หากพิจารณาให้ดีก็ถือได้ว่านาน

จากผู้ปลุกพลังที่ไม่มีใครรู้จัก เขาได้เติบโตขึ้นจนเป็นปรมาจารย์ยุทธ์และนายพลเมือง จนในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่ขั้นจ้าวยุทธ์ด้วยความแข็งแกร่งที่เปรียบได้กับราชันย์ยุทธ์!

และตอนนี้

เขาได้ออกจากที่นี่มา

สำหรับชายหนุ่ม สถานที่นี้ก็เหมือนกับฐานลู่หยางที่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ

หลังจากนี้สุดยอดฐานจงไห่จะเป็นเวทีที่ใหญ่ขึ้น และเพื่อรองรับอนาคตของเขาที่จะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ!

เมื่อคิดอย่างนั้น

ฉู่โม่วถอนสายตากลับนั่งลงหลับตาและเริ่มคิด

…

ความเร็วของเสี่ยวจินสูงมาก

ตอนนี้มันเป็นอสูรระดับ 5 แล้ว และอยู่ห่างจากการเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 เพียงก้าวเดียว ดังนั้นจึงไม่มีสัตว์อสูรใดที่สร้างปัญหาแก่มันได้

เพียงพริบตาเขาได้ออกจากฐานจินหลิงแล้ว

ตลอดทาง พวกเขาได้ข้ามภูเขานับพันลูกและผืนน้ำนับหมื่น

กว่าจะรู้ตัวก็เดินทางไปไกลกว่าสองแสนกิโลเมตรแล้ว

เวลาผ่านไป

ทันใดนั้นก็มีวิหคบรรพกาล ที่มีกลิ่นอายใกล้เคียงกับสัตว์อสูรระดับ 7 กระโจนบินผ่านหน้าพวกเขา

ดูเหมือนว่ามันจะถูกดึงดูดด้วยปีกสีทองของเสี่ยวจิน วิหคบรรพกาลได้กระพือปีกส่งเสียงหวีดหวิว และสร้างพายุหมุนทรงพลัง รุนแรงเสียจนเสี่ยวจินไม่สามารถทรงตัวได้อย่างมั่นคง

“ท่านอาจารย์ มีสัตว์อสูรกำลังมา…”

เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรกำลังจะเข้ามาโจมตี หลี่เสวียนจี้จึงรีบเตือนด้วยเสียงต่ำ แต่ฉู่โม่วยังคงไม่ลืมตา

ขณะนั้นเอง

วิหคอสูรตัวนี้ได้กระโจนมาด้านหน้าและปากเปิดกว้างออก มันสามารถเขมือบโลกได้ และกลิ่นเหม็นอันรุนแรงก็พัดปะทะใบหน้าพวกเขาที่เต็มไปด้วยความน่าสะอิดสะเอียน

ทันใดนั้น

ชิ้ง!

เสียงกระบี่ดึงออกจากฝักก็ดังขึ้น และปรากฏประกายคลื่นสีแดงตัดผ่านท้องฟ้า ปะทะเข้าที่ใบหน้าวิหคบรรพกาล

ฟึ่บ!

เสียงบางอย่างถูกผ่าออก วิหคอสูรที่ทรงพลังพลันร่างแข็งทื่อ จากนั้นร่างกายก็แยกออกเป็นสองส่วนและตกลงไปที่ผืนน้ำ

หลังจากสังหารสัตว์อสูรแล้ว เสี่ยวจินก็บินต่อไป

อย่างไรก็ตาม ฉู่โม่วยังคงนั่งฝึกฝนในท่าทางเช่นเดิม หากไม่ใช่เพราะกระบี่บนตักสั่นไหวเล็กน้อยก็เกรงว่าคงไม่มีใครทราบว่าสัตว์อสูรตัวนั้นถูกใครสังหาร

“พลังของอาจารย์แข็งแกร่งมาก!”

เมื่อเห็นฉากนี้ หลี่เสวียนจีก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตื่นเต้น

นับตั้งแต่ที่เขาถูกชี้แนะโดยชายหนุ่ม จึงอยู่เพียงในตำหนักลับแห่งสวรรค์เท่านั้น เด็กหนุ่มไม่เคยเห็นระดับฝีมือฉู่โม่วด้วยตาตัวเอง

มีเพียงจุยเฟิงและผู้ปลุกพลังในตำหนักเท่านั้นที่รู้ถึงความสามารถอันน่าทึ่งของฉู่โม่ว

เช่นในฐานลู่หยาง เขาสามารถสังหารสัตว์อสูรทั้งยังเป็นเพียงผู้ปลุกพลังเท่านั้น!

หลังจากมาถึงฐานจินหลิง ด้วยความแข็งแกร่งขั้นนายพลเมือง เขาสังหารบรรพบุรุษตระกูลสวี่ และเพียงการโจมตีครั้งเดียวก็ทำลายคฤหาสน์ตระกูลสวี่จนราบเป็นหน้ากลอง!

หรือในรอยแตกมิติระดับดำ เขาได้ทำลายแผนร้ายของตำหนักหมื่นอสูรด้วยตัวคนเดียว โดยตัดศีรษะจ้าวยุทธ์ไปกว่าสิบคน

ตัวตนเฉกเช่นราชันย์ยุทธ์ยังต้องปฏิบัติต่อชายหนุ่มด้วยความสุภาพ

บรรพบุรุษของกองกำลังหลัก เมื่อเผชิญหน้ากับเขายังต้องแสดงออกด้วยความนอบน้อมยำเกรง

…

เด็กหนุ่มเริ่มเบื่อหน่ายกับเรื่องราวเล่าขานเหล่านี้

ผู้คนมากมายให้การชื่นชมอาจารย์เขาเสมอ จนอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าความแข็งแกร่งของชายหนุ่มนั้นสูงเพียงใด

จนตอนนี้

ในที่สุดเขาก็ได้เห็นมัน

แม้จะเป็นเพียงแวบเดียว แต่กระบี่เล่มนั้นก็สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับหัวใจของหลี่เสวียนจี!

ประทับใจ!

น่าหวาดเกรง!

มันดูเหมือนว่าจะทะลวงหมู่เมฆได้!

ตัดผ่าสุริยันและจันทรา!

‘นี่คืออาวุธของผู้ปลุกพลังอย่างแท้จริง!’

‘จากนี้ไป ฉันจะใช้กระบี่ด้วย!’

‘เหมือนกับอาจารย์ กลายเป็นมือกระบี่ที่แข็งแกร่ง!’

เขาแอบคิดอยู่ในใจ

…

หลังจากบินไปอีกแสนกิโลเมตรก็เริ่มมืดแล้ว

เนื่องจากไม่รีบร้อน ฉู่โม่วจึงให้เสี่ยวจินลงจอดหาที่ปักหลักและพักผ่อนในคืนนี้

อย่างไรก็ตาม หลี่เสวียนจียังไม่ได้ฝึกฝนและเอาแต่กิน

ไม่มีการพูดคุยตลอดทั้งคืน

เช้าตรู่ถัดมา คณะเริ่มเดินทางกันต่อ

ในตอนเที่ยง พวกเขามาถึงทะเลสาบที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

ร่ำลือกันว่ามันเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วเทียบเท่ากับทะเลเลยทีเดียว

“ก่อนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสวรรค์และโลก สถานที่แห่งนี้ถูกเรียกว่าทะเลสาบไท่หู่ บัดนี้ผืนน้ำสีน้ำเงินขยายใหญ่ขึ้นหลายแสนเท่า และกลายเป็นทะเลสาบที่กว้างใหญ่ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยหลายหมื่นกิโลเมตร!”

“ในทะเลสาบแห่งนี้จะต้องมีสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากมายนับไม่ถ้วน!”

ฉู่โม่วหยิบแผนที่ที่ราชันย์ยุทธ์หมิงกวงมอบให้ และพบว่ามันบันทึกถึงทะเลสาบขนาดใหญ่นี้ไว้ มีตัวตนสัตว์อสูรที่ทรงพลังอาศัยอยู่ไม่กี่ตัวที่นี่ และมีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตลึกลับที่อยู่เหนือระดับ 7!

“ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉัน การบินข้ามทะเลสาบอาจเป็นอันตรายได้!”

“ในกรณีที่เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวเหนือระดับ 7 ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอนที่จะมีชีวิตรอด”

“ไปทางอ้อมกันเถอะ!”

ฉู่โม่วตัดสินใจทันที

จากนั้นเสี่ยวจินก็หันหัวไป และบินเรียบชายฝั่งของทะเลสาบใหญ่แห่งนี้

และยังปรากฏสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากมายบนฝั่ง

ตามที่ชายหนุ่มสังเกตเห็น พวกมันมีไม่น้อยกว่าสิบตัว!