บทที่ 210 ทดลองร่างปฐมวิญญาณ และราชันย์ยุทธ์โจวอวิ๋น

บทที่ 210 ทดลองร่างปฐมวิญญาณ และราชันย์ยุทธ์โจวอวิ๋น

หลังจากทะลวงขั้นพลังสำเร็จ ชายหนุ่มกลับยังคงนั่งนิ่ง และตัดสินใจปรับขั้นพลังให้เสถียรก่อน

สามวันต่อมา

ปรากฏกงล้อปลิดวิญญาณที่สามด้านหลังฉู่โม่ว ส่วนอันที่สองมีแสงปฐมวิญญาณซึ่งดูเสถียรแล้ว

แม้กงล้อที่สามจะยังดูเหมือนภาพมายาไม่ชัดเจน

ทว่าเมื่อตั้งใจฝึกหนักอย่างต่อเนื่อง มันจะยิ่งควบแน่นพลังจิตวิญญาณจนเด่นชัด

‘กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนช่างเป็นทักษะที่ลึกลับทรงพลังมากจริง ๆ หลังจากทะลวงไปถึงขั้นที่ 3 ปฐมวิญญาณก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม แม้ว่าจะออกจากร่างไปหนึ่งวันก็ไม่น่าจะมีปัญหา!’

ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง

ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าปฐมวิญญาณถูกแบ่งเป็นสองส่วน คือ วิญญาณหยินและวิญญาณหยาง

วิญญาณหยินสามารถใช้ออกมาได้เฉพาะในตอนกลางคืน ส่วนวิญญาณหยางมีความบริสุทธิ์มาก ไม่ต้องกลัวแสงแดดหรือสายลม ซึ่งสามารถใช้ออกมาได้ในตอนกลางวัน

แต่เดิมฉู่โม่วใช้ตัวอ่อนวิญญาณควบแน่นปฐมวิญญาณจนกลายมาเป็นวิญญาณหยิน ซึ่งสามารถหลุดออกมาจากร่างต้น และบินไปมาได้เฉพาะตอนกลางคืน

เวลานั้นปฐมวิญญาณในส่วนนี้ยังคงอ่อนแอมาก หากไม่ระวังก็อาจเสียหาย และมีความเป็นไปได้ที่จะถูกทำลาย

เช่นนั้นจึงทดลองใช้ปฐมวิญญาณแบบง่าย ๆ เท่านั้น

จนภายหลัง

ได้รับกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนจึงขยันฝึกอย่างต่อเนื่อง ทำให้ปฐมวิญญาณได้รับการขัดเกลาและแข็งแกร่งขึ้นมาก

และปัจจุบัน

ได้ฝึกกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนมาถึงขั้นที่ 3 จนสามารถควบแน่นปฐมวิญญาณเป็นกงล้อสีทองได้สามวง โดยเสถียรแล้วสองวง และหนึ่งวงที่เป็นภาพมายา

หากปฐมวิญญาณถูกควบแน่นจนอยู่ในระดับที่เสถียร มันจะไม่กลัวแสงดวงอาทิตย์อีกต่อไป

มันไม่ใช่แค่ความแตกต่างของกลางวันกับกลางคืน สำหรับปฐมวิญญาณแล้วกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ปฐมวิญญาณคือวิญญาณบริสุทธิ์ที่ถูกควบแน่นโดยร่างกายมนุษย์

และเปราะบางมากเมื่อหลุดลอยออกจากกายหยาบของมนุษย์ แม้แต่กระแสลมเบา ๆ ก็สามารถทำลายมันได้

หลังจากควบแน่นปฐมวิญญาณแล้ว แม้ว่าจะเสถียรบริสุทธิ์ขึ้น แต่ยังคงสถานะเป็นวิญญาณหยินอยู่ดี

ดวงอาทิตย์ตอนกลางวันไม่เพียงแต่เปล่งแสงสว่างเท่านั้น แต่ในโลกแห่งวิญญาณยังมีอณูแห่งเปลวเพลิงสีทองของดวงอาทิตย์ที่สามารถชำระล้างได้ทุกสิ่ง ที่แม้แต่สิ่งมีชีวิตทั่วไปก็ไม่สามารถสัมผัสได้

อณูแห่งเปลวเพลิงสีทองนี้ สำหรับวิญญาณหยินแล้วก็เหมือนยมทูตที่คอยสอดส่อง

แต่หากเปลี่ยนสถานะมันได้ นั่นหมายถึงการก้าวกระโดดครั้งยิ่งใหญ่ จากภาพมายาไปสู่ความเป็นจริง จากหยินไปเป็นหยาง!

และไม่ต้องสงสัยเลยว่า… นี่คือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

“หากปฐมวิญญาณกลายเป็นวิญญาณหยาง ฉันจะสามารถดึงร่างวิญญาณออกจากร่างกายได้ทุกเมื่อ”

“ถ้าคุณรู้ที่อยู่ของศัตรูก็ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้าโดยตรง และแม้จะอยู่ห่างกันเป็นพัน ๆ กิโลเมตรก็สามารถใช้ร่างวิญญาณไปโจมตีได้ทันที เมื่อทำลายวิญญาณของศัตรูได้ ร่างต้นจะตายไปด้วยเช่นกัน”

ฉู่โม่วรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

เขาแทบรอไม่ไหวที่จะใช้ร่างวิญญาณออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก

เมื่อนับระยะเวลาที่เก็บตัว

นี่ก็ผ่านไปสามสิบวันแล้ว ถึงเวลาที่จะไปดูผลงานของราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานว่าการปรุงยานั้นสำเร็จดีหรือไม่

ฉู่โม่วจึงออกจากวิหารราชันย์เทพยุทธ์ทันที

[ผู้ท้าชิงฉู่โม่ว ใช้งานแผ่นศิลารู้แจ้งเป็นเวลา 33 วัน ถูกหักแต้มคะแนนราชันย์เทพยุทธ์ทั้งหมด 1,650 คะแนน]

ก่อนออกไป ร่างเสมือนของวิหารราชันย์เทพยุทธ์แจ้งเตือนกับเขา

ชายหนุ่มมองไปยังคะแนนที่เหลือ ซึ่งเหลืออีก 2,800 แต้ม มันยังสามารถเปิดใช้งานแผ่นศิลารู้แจ้งได้อีกเกือบสองเดือน

…

หลังออกมาจากวิหารราชันย์เทพยุทธ์ ฉู่โม่วก็มาถึงคฤหาสน์ของราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตาน

“คุณมาแล้ว!”

ราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานมองไปที่ชายหนุ่ม และกล่าวด้วยน้ำเสียงแสดงความเคารพ

ช่วงเวลาที่เก็บตัวอยู่ที่แผ่นศิลารู้แจ้ง วีรกรรมที่ชายหนุ่มกระทำทิ้งไว้ถูกเล่าขานไปทั่วสุดยอดฐานจงไห่ และราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานก็ได้ยินเรื่องนี้เช่นกัน

นอกจากจะตกใจแล้ว ยังอดไม่ได้ศรัทธา

ด้วยสถานะเขา

ผู้ปลุกพลังที่สามารถผ่านชั้น 9 ของวิหารราชันย์เทพยุทธ์ได้ต้องแข็งแกร่งกว่ามาก แม้เขาจะเป็นถึงราชันย์ยุทธ์ แต่ก็ผ่านได้เพียงสี่ชั้นเท่านั้น และยังห่างไกลจากการผ่านชั้นที่ 5

“การปรุงยาเป็นยังไงบ้าง?”

ฉู่โม่วถาม

“ยาย้อนชะตาซับซ้อนมาก เพื่อที่จะศึกษาและทำความคุ้นเคย ฉันได้เสียวัตถุดิบไปหนึ่งชุดเพื่อทดลองมันครั้งแรก แม้ครั้งที่สองจะปรุงจนสำเร็จ แต่คุณภาพการปรุงยานั้นต่ำเกินไป จึงได้เพียงเม็ดยาเปิดสามทวารเท่านั้น!”

“แต่อย่าได้กังวลไป ตอนนี้ฉันเชี่ยวชาญขึ้นมากแล้ว ครั้งต่อไปอย่างต่ำจะต้องได้ยาเปิดสี่ทวารแน่นอน และหากปรับแต่งเพิ่มยังสามารถเปลี่ยนเป็นยาเปิดห้าทวารได้!”

ราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานกล่าวอย่างนอบน้อม

หากต้องเผชิญหน้ากับผู้ปลุกพลังทั่วไป แม้ว่าวัตถุดิบชุดหนึ่งจะถูกปรุงเสียไป และสามารถปรุงเม็ดยาชุดที่สองได้สำเร็จ มันก็เยี่ยมมากแล้ว และเขาจะไม่มีความกังวลใจเลย

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับคนดังเช่นฉู่โม่วกลับกังวลอย่างมาก

ก็ยังถือว่าโชคดี ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้

เขาหยิบยาย้อนชะตาสามเม็ดที่ถูกปรุงสำเร็จแล้วขึ้นมาดู

เมื่อเห็นเงาสีม่วงทองที่ผิวของเม็ดยานี้ก็ทำให้พอใจมาก กลิ่นอายอันแข็งแกร่งถูกกระจายออกมาจากตัวยา แม้จะเป็นเพียงยาเปิดสามทวาร

หลังจากเห็นเม็ดยาแล้ว ฉู่โม่วก็ให้กำลังใจ “คุณปรุงยาออกมาได้เยี่ยมมาก พยายามทำส่วนที่เหลือต่อไปเถอะ”

ประโยคนี้ทำให้ราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้น

ฉู่โม่วอยู่ที่นี่สักพัก ก่อนกล่าวลาและจากไป

…

กลับไปที่ย่านรุ่งอรุณ

ขณะที่ฉู่โม่วกำลังจะออกจากคฤหาสน์ เขาก็ได้ยินเสียงที่เคารพ “คุณฉู่โม่ว กลับมาแล้วเหรอครับ”

เมื่อมองไปตามเสียงจึงพบว่าเป็นหยางเซียว

ตอนนี้

เขารีบเดินเข้ามาเคารพฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว

“ราชันย์ยุทธ์หยางเซียว!”

ฉู่โม่วพยักหน้า