ตอนที่ 224
บทที่ 224 สังหารต้นกำเนิดเถาวัลย์ และผู้ใช้จิตวิญญาณระดับ 3!
October 22, 2026
บทที่ 224 สังหารต้นกำเนิดเถาวัลย์ และผู้ใช้จิตวิญญาณระดับ 3!
ฉู่โม่วมองไม่เห็นว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหน
สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดก่อนหน้านี้
…เห็นได้ชัดว่าเถาวัลย์แสดงท่าทีอ่อนแอเพื่อให้ศัตรูทั้งสามคิดว่าได้คว้าชัยชนะไปแล้วและระมัดระวังตัวน้อยลง
และผลก็คือ…
อย่างที่คาดเอาไว้
สัตว์อสูรทั้งสามได้รับบาดเจ็บทันทีเพราะไม่ได้เตรียมตัวตั้งรับ
“พวกเขาคงจะโชคร้ายมากกว่า!”
ฉู่โม่วส่ายหน้าไปมา
อย่างที่คาดการณ์ไว้
เถาวัลย์หลายร้อยเส้นมัดสัตว์อสูรทั้งสามไว้ด้วยกันและรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ว่าพวกมันจะดิ้นรนเท่าไรก็ไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย
ในไม่ช้าฉู่โม่วก็ได้ยินเสียงกระดูกของพวกมันแตกร้าวออกมาจากข้างใน
“โฮก!”
“ฉันชนะแกไปแล้วนี่!”
วานรเพลิงยักษ์คำรามลั่นขณะเปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาจากร่างกาย เมื่อปะทะเข้ากับเถาวัลย์ก็เผาผลาญทันที
กร๊อบ!
ในไม่ช้า
กิ่งก้านหลายสิบกิ่งถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
หลังจากการโจมตี วานรเพลิงยักษ์ได้สูญเสียแรงต้านทั้งหมดและถูกห้อมล้อมโดยเถาวัลย์ที่แปลกประหลาดและรุนแรง ท้ายที่สุดมันก็ถูกรัดจนกลายเป็นกองเนื้อและสิ้นใจในท้ายที่สุด…
หมียักษ์กับแรดนอเอกที่ยังเหลืออยู่เองก็ตามไปด้วยเช่นกัน
เพียงแต่ว่า…
ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ พวกมันทุกตัวปล่อยการโจมตีถึงตายเพื่อสร้างความเสียหายให้แก่เถาวัลย์
หลังจากผ่านไปสักพัก ทุกอย่างก็เงียบสงบลง
หลังจากที่สังหารอสูรทั้งสาม เถาวัลย์ขนาดใหญ่เองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วยเช่นกัน
บนลำต้นหลักของมันมีรูขนาดใหญ่สองรูที่เกิดจากการโจมตีของแรดนอเอกจนสูญเสียกิ่งก้านไปมากกว่าครึ่ง สภาพโดยรวมในตอนนี้ดูน่าอนาถอย่างถึงที่สุด
‘เถาวัลย์นี่มีขนาดใหญ่มากและพละกำลังยังแข็งแกร่งกว่าเถาวัลย์อื่น ๆ งั้นผลึกแก้วสีเขียวข้างในคงจะใหญ่กว่าด้วยสินะ!’
‘ถ้าดูดซึมมันเข้าไป บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนพลังจิตวิญญาณของตัวเองก็ได้!’
เมื่อคิดได้ดังนั้น
แสงสว่างจ้าพลันฉายออกมาจากดวงตาของฉู่โม่ว ทั้งร่างกายกลายเป็นภาพติดตาและพุ่งตรงไปยังเถาวัลย์แปลกประหลาดทันที
เมื่อมาได้ครึ่งทาง
เสียง ‘ชิ้ง’ ของกระบี่สารทสังหารก็ดังขึ้นจากฝัก ส่งประกายแสงกระบี่สาดไปทั่วดวงดาราในทันใด
ฟุ่บ!
ในจังหวะสำคัญนั้น เถาวัลย์เองก็ค้นพบร่องรอยของฉู่โม่วเช่นกัน กิ่งก้านมากกว่าสิบกิ่งระเบิดผ่านห้วงอากาศและกีดขวางตรงหน้าเพื่อพยายามหยุดกระบี่ในมือของเขา
แต่…
ฉับ!
เถาวัลย์มากกว่าสิบเส้นถูกตัดออก ชายหนุ่มฟันกระบี่ไปยังลำต้นโดยไม่ลังเล จนสร้างบาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวในทันที
เมื่อได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้ เถาวัลย์ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เห็นได้ชัดว่า…
การลอบโจมตีเมื่อครู่ทำให้มันโมโหเสียแล้ว!
ฟู่!
เสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้เกิดคลื่นสั่นสะเทือนที่โจมตีไปยังจิตใจของฉู่โม่ว แต่แล้วก็ถูกป้องกันเอาไว้ด้วยกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ เขาจึงไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด
แต่ในตอนนั้นเอง
หลังจากนั้นเถาวัลย์ก็เริ่มเคลื่อนไหวราวกับโซ่และพุ่งตรงไปข้างหน้าอีกหนเพื่อจับตัวเขาไว้ทันที
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีเช่นนี้
ชายหนุ่มไม่ได้ถอยหนีแต่กลับมุ่งหน้าเข้าไป เลือดและอณูแห่งชีวิตในร่างกายพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง มันระเบิดออกมาราวกับภูเขาไฟ!
“อสนีบาตคงกระพัน!”
“พรสวรรค์ธาตุลม!”
“พรสวรรค์ธาตุไฟ!”
“พรสวรรค์ธาตุเหล็ก!”
“พรสวรรค์แห่งห้วงเวลา!”
“พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ!”
“ภาพลวงตาอีกาสุริยัน!”
…
พรสวรรค์และกระบวนท่ามากมายหลั่งไหลออกมาอย่างแล้วอย่างเล่า
แทบจะในพริบตาเดียว
พละกำลังของฉู่โม่วก็เพิ่มไปจนถึงขีดจำกัดที่สี่ร้อยเท่า และในขณะเดียวกัน แผนที่ภาพลวงตาศักดิ์สิทธิ์ก็เปิดเผยตัวออกมา
เสียงร้องดังสนั่นของอีกาสุริยันดังขึ้น แล้วอีกาสามขาทองคำก็บินโฉบผ่านท้องฟ้าเบื้องบนในทันใด!
เปลวเพลิงสีดำแผ่ขยายไปทั่วทั้งท้องฟ้าและมีกระทั่งแสงสีทองจาง ๆ อยู่ข้างใน
อีกาสุริยันขนาดยักษ์กระพือปีกและก้มหัวลง ก่อนระเบิดเปลวเพลิงแสงอาทิตย์อันน่าสะพรึงกลัวออกมาราวกับเกลียวคลื่น
ในตอนนี้
ด้วยร่างกายของฉู่โม่วเป็นศูนย์กลาง
พื้นที่ภายในรัศมีร้อยกิโลเมตรกลายเป็นทะเลเพลิงในบัดดล!
ในทั่วทั้งเขตแดนลับสวรรค์ดาราลัยสว่างไสวไปด้วยเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวที่ลุกโชน
นอกจากนี้ยังมีพรสวรรค์ธาตุลมและความหมายลึกซึ้งแห่งลมอยู่ข้างในอีกด้วย
สายลมช่วยเหลือเปลวเพลิง เปลวเพลิงหยิบยืมพลังจากสายลม
เปลวเพลิงทองคำแห่งแสงอาทิตย์ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ทำให้อุณหภูมิพุ่งไปจนถึงขีดสุดในทันที แม้แต่ห้วงอากาศยังไม่อาจต้านทานได้จึงเริ่มฉีกขาด ท้ายที่สุดก็เกิดการแปรปรวนขึ้นกลางอากาศ
ฟู่!
เปลวเพลิงปกคลุมเถาวัลย์ขนาดใหญ่ในทันที และมันถูกเผาราวกับตัวหนอนที่ดิ้นพล่าน
ความเจ็บปวดแสนสาหัสแพร่กระจายไปทั่วทั้งเถาวัลย์ทันที
มันยังคงส่งเสียงคำรามและดีดดิ้นไปมาเพื่อพยายามดับไฟ