ตอนที่ 237
บทที่ 237 เติมเต็มคำสัญญา และวิธีฝึกฝนขั้นราชันย์ยุทธ์
October 22, 2026
บทที่ 237 เติมเต็มคำสัญญา และวิธีฝึกฝนขั้นราชันย์ยุทธ์
หลังจากสิ้นธุระแล้ว ฉู่โม่วก็วางแผนจะเดินทางกลับคฤหาสน์เพื่อฝึกวิชาตามลำพังต่อไป
ในยามนั้น เหลืออีกเพียงเดือนเดียวเขตแดนศักดิ์สิทธิ์จะเปิดแล้ว
เมื่อนึกได้เช่นนั้น หัวใจก็พลันเต้นแรง รู้สึกคล้ายตัวชาวาบ ขนทั่วกายลุกชันทั้งสรรพางค์ประหนึ่งผืนฟ้าผันกลับทิศ
ลางสังหรณ์กระตุ้นสัญชาติญาณให้ตื่นรู้!
อันตรายคืบคลานเข้ามาถึง!
“มีคนกำลังปองร้าย?”
“มันเป็นใคร?!”
ฉู่โม่วส่งจิตสัมผัสออกไปตามสัญชาตญาณ ด้วยอยากรู้ว่าใครกำลังสอดแนมเขาอย่างลับ ๆ
แต่เมื่อค้นจนทั่วแล้วก็ยังไม่พบบุคคลต้องสงสัย
สิ่งนี้หาได้ทำให้โล่งใจ กลับกันระหวาดระแวงยิ่งกว่าเก่า
เขาแน่ใจว่าความรู้สึกเมื่อครู่ไม่ใช่การคิดไปเองแน่นอน แถมคนผู้นั้นยังประสงค์ร้าย
‘ใครมันกล้ามายุ่งกับฉัน’
เสียงความคิดดังขึ้นในหัว
นับแต่ที่เดินทางมาอาศัยในสุดยอดฐานจงไห่ เขาฝึกฝนด้วยความสันโดษมาตลอด ไม่ได้แหย่เท้าสร้างศัตรู หรือไปกระตุกหนวดเสือใครที่ไหน แม้ว่าอาจจะทำให้ใครบางคนในวิหารราชันย์เทพยุทธ์อิจฉาตาร้อนอยู่บ้าง แต่เมื่อได้เป็นผู้สืบทอดที่แท้จริง เขาก็มั่นใจได้ว่าคนพวกนั้นคงเลิกล้มความตั้งใจที่จะเอาชนะเขาไปแล้ว
หากตัดคนพวกนั้นออกไป… ที่เหลือที่นึกออกก็มีแต่คนตระกูลโจว
“หรือว่าจะมีคนรู้เรื่องที่ฉันตัดหัวโจวอวิ๋นกับโจวหยงแล้ว?”
ความคิดนั้นทำเอาหัวใจบีบรัดแน่น
แม้ว่าจะฆ่าพ่อลูกตระกูลโจวในเขตแดนลับสวรรค์ดาราลัยก็ไม่มีสิ่งใดรับประกันว่าจะไม่มีคนอื่นรู้เรื่องนี้
อย่างไรก็ดี วิทยาการในสุดยอดฐานจงไห่ค่อนข้างล้ำหน้ากว่าที่อื่น ๆ ไม่แน่ว่าคนตระกูลโจวอาจจะมีเทคนิคบางอย่างในการสืบสาวราวเรื่องก็เป็นได้
“ตระกูลโจวต้องมีอันตรายซ่อนอยู่แน่นอน!”
“ตอนนี้พวกเขาเริ่มสงสัยในตัวฉันแล้ว ถ้าปล่อยให้ถึงวันที่พวกเขารู้ความจริง เรื่องคงจะจบยาก!”
ฉู่โม่วฆ่าผู้นำและนายน้อยของตระกูลโจว นั่นหมายความว่าเขาต้องอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ยากจะหาทางออก มีเพียงแต่ความล่มสลายของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเท่านั้นที่เป็นข้อยุติ!
คิดได้เช่นนั้น
จิตสังหารก็ฉายวาบผ่านแววตา
‘ต้องฝึกต่อไป!’
‘สิ่งสำคัญอันดับแรกก็คือต้องแข็งแกร่งกว่านี้ มีแค่วิธีนี้วิธีเดียวที่สามารถจัดการกับปัญหาได้!’
‘ความแข็งแกร่งคือคำตอบของทุกอย่าง!’
ฉู่โม่วคิดในใจ
ครู่ถัดมาก็รีบสาวเท้ากลับคฤหาสน์ด้วยความรวดเร็ว
…
“ฉันละเกลียดเด็กเซนส์ดีแบบนี้จริง ๆ …เกือบจะถูกจับได้แล้วไหมละ”
เมื่อแผ่นหลังฉู่โม่วหายลับจากสายตา
ภายในมุมมืด ร่างของบรรพบุรุษตระกูลโจวเร้นกายอย่างเงียบเชียบ
ท่านกลางแสงสว่าง เงาดำตกกระทบลงแผ่นหน้านั้นครึ่งหนึ่ง
เมื่อไม่นานมานี้ หลังจากที่เขาจับกระแสพลังของคนที่สังหารโจวอวิ๋นกับโจวหยงได้ เขาก็รีบตามร่องรอยมาทันที ก่อนจะพบว่าไอพลังนั้นเลือนหายไปใกล้กับวิหารราชันย์เทพยุทธ์
ดังนั้นแล้วเขาจึงเฝ้ารออย่างอดทน
ไม่นานเกินรอ
เจ้าของกลิ่นอายนั้นก็เดินออกมา แต่ก่อนที่เขาจะได้ก้าวออกไป ชายผู้นั้นก็เดินเข้าไปยังวิหารราชันย์เทพยุทธ์เสียแล้ว
หลังจากที่อีกฝ่ายออกมาจากวิหารอีกครั้ง บรรพบุรุษตระกูลโจวก็รับรู้ได้ทันทีว่าที่แท้คนที่สังหารลูกหลานของเขาก็คือผู้สืบทอดที่แท้จริงอันดับสองแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์ เขาเป็นผู้สืบทอดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสุดยอดฐานจงไห่เมื่อไม่นานมานี้…
ฉู่โม่ว!
วินาทีแรกที่เห็นคนคนนั้นก็แทบจะสกัดกลั้นโทสะไว้ไม่อยู่ เมื่อจิตสังหารก่อตัวอย่างเต็มที่ ห้วงเวลานั้นเองที่ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง และทำให้คืนสติสัมปชัญญะอีกครั้ง!
ที่นี่คือสุดยอดฐานจงไห่!
สถานที่ซึ่งมีกฎหมายป้องกันอาชญากรรมที่เข้มงวด!
ผู้กระทำผิดไม่ว่าจะเป็นใคร หรืออยู่ในสถานะใดจะต้องถูกลงโทษ
นอกจากนี้…
ฉู่โม่วยังเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงของวิหารราชันย์เทพยุทธ์
หากไม่จัดการฉู่โม่วให้จบในครั้งเดียว บรรดาผู้อาวุโสในสุดยอดฐานจงไห่จะต้องกรูกันออกมาช่วยแน่ และเขานั่นเองที่จะกลายเป็นฝ่ายตกเป็นเป้านิ่ง
แม้ต้องการแก้แค้นแค่ไหน แต่จะถลำลึกจนไม่คิดหน้าคิดหลังไม่ได้
“ถ้าเป็นแบบนั้นละก็… หรือว่า!”
“รอจนกว่ามันจะออกจากฐานแล้วค่อยปลิดชีพมันแล้วกัน!”
ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้
ครู่ถัดมา เขาจึงซ่อนตัวภายในมุมมืดอีกครั้ง
…
ภายในคฤหาสน์
“ยินดีด้วยคุณสามี ในที่สุดก็บรรลุขั้นราชันย์ยุทธ์แล้ว!”
เมื่อเห็นหน้าของชายหนุ่ม เฉินซีเวยที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นก็เอ่ยคำแสดงความยินดี
“เธอรู้ได้ยังไงเนี่ย”
เขาถามอย่างประหลาดใจ
เพราะเพิ่งจะฝึกสำเร็จไปไม่นาน และมีเพียงราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางเท่านั้นที่รู้อย่างลับ ๆ ดังนั้นแล้วเป็นที่แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ในวิหารราชันย์เทพยุทธ์ยังไม่รู้เสียด้วยซ้ำ ถ้าเช่นนั้นเฉินซีเวยรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
หญิงสาวคลี่ยิ้ม “ไม่นานมานี้ ฉันเห็นว่าในวิหารราชันย์เทพยุทธ์มีบางอย่างที่ทำให้ฐานทั้งฐานสั่นสะเทือนน่ะสิ จะมีใครที่ไหนที่สร้างความวุ่นวายใหญ่โตแบบนี้ได้นอกจากนายล่ะ”
ได้ยินเช่นนั้น
รอยยิ้มก็ปรากฏบนหน้าผู้เป็นสามี เขาโอบเธอเข้าไว้ในอ้อมแขนอุ่น “ภรรยาของฉันนี่ฉลาดจริง ๆ !”
อ้อมกอดละมุนชวนให้ใบหน้าเฉินซีเวยขึ้นสีแดงระเรื่อ
แม้ว่าฉู่โม่วจะถือเป็นสามีในอนาคตมานานแล้ว
กระนั้นท่าทีชิดใกล้เพียงเล็กน้อยก็ทำเอาใจสั่นสะท้านได้ทุกครั้ง
โชคดีหน่อยที่เขารับรู้อาการของคนข้างตัวเช่นกัน