บทที่ 236 มหาราชันย์เทพยุทธ์ และแนวชายฝั่งหมื่นกิโลเมตร!

บทที่ 236 มหาราชันย์เทพยุทธ์ และแนวชายฝั่งหมื่นกิโลเมตร!

จากนั้น…

ราชันย์เทพยุทธ์ก็บอกฉู่โม่วเกี่ยวกับข้อควรระวังกับแผนการต่อจากนี้เล็กน้อยแล้วเตรียมจะเดินออกไป

ในขณะนั้นเอง ชายหนุ่มนึกถึงเรื่องลำดับขั้นพลังทั้งเก้าที่ได้ฟังมาจากชายวัยกลางคนในชุดขาวที่พบอยู่ภายในเขตแดนลับสวรรค์ดาราลัย ซึ่งตัวเขารับรู้มาก่อนว่าลำดับขั้นพลังภายในดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีเพียงแปดขั้นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้จึงอดที่จะถามออกมาไม่ได้ “ท่านเจ้าวิหารครับ ผมสงสัยนิดหน่อยเกี่ยวกับเรื่องหนึ่ง ท่านเจ้าวิหารพอจะมีเวลาไขข้อสงสัยให้ได้ไหมครับ?”

“ว่ามา”

ราชันย์เทพยุทธ์หันกลับมาพูด

“ผมอยากจะถามถึงเรื่องระดับของเหล่าราชันย์เทพยุทธ์น่ะครับ”

ฉู่โม่วเปรย

เมื่อฟังคำเปรยนั้น ชิงชางก็กล่าวขึ้น “ได้สิ”

เขาเปิดหัวข้อประโยคไว้ก่อนจะค่อย ๆ อธิบายออกมา “ระดับของราชันย์เทพยุทธ์น่ะไม่ได้ขึ้นอยู่กับขั้นหรอกนะ แต่จะแบ่งตามพลังกายของแต่ละคน”

“ผู้ที่มีพลังกายต่ำกว่า 100,000 พลังมังกร จะนับเป็นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 1 ดาว เมื่อเพิ่มพลังได้ถึง 1-200,000 พลังมังกรจะถูกนับเป็นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 2 ดาว นับเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงระดับ 9 ดาว”

“และเมื่อเข้าสู่ระดับ 9 ดาวหรือมากกว่า เมื่อไรที่พลังมีมากกว่า 1 ล้านพลังมังกร เขาจะถูกเรียกว่ามหาราชันย์เทพยุทธ์!”

1 ล้านพลังมังกร!

มหาราชันย์เทพยุทธ์!

ได้ยินเช่นนั้น ฉู่โม่วก็ตกตะลึงขึ้นมาทันที

ราชันย์เทพยุทธ์ที่แข็งแกร่งมากถึง 1 ล้านพลังมังกรจะมีพลังที่น่ากลัวขนาดไหนกัน?

เมื่อคิดตามดังนั้นจึงอดที่จะถามไม่ได้ “มีมนุษย์ที่แข็งแกร่งระดับสุดยอดแบบนั้นอยู่จริง ๆ เหรอครับ?”

“แน่นอนว่า… มี”

อีกฝ่ายพูดต่อด้วยรอยยิ้ม “ในเผ่าพันธุ์มนุษยชาติของพวกเรา ขั้นที่เก้า ก็คือมหาราชันย์เทพยุทธ์ พวกเขาเหล่านี้ล้วนเติบโตกันมาตั้งแต่ช่วงกลียุค เป็นตัวแทนของสวรรค์อันยิ่งใหญ่ การมีอยู่ของพวกเขา… คือความหวังของมนุษยชาติ!”

“พวกเขาเป็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งท่ามกลางมนุษย์ด้วยกันเอง ทุกการตัดสินใจและการกระทำ เสมือนว่าเป็นตัวกำหนดชะตากรรมของผู้คนกว่าร้อยล้านคน! หากพลาดขึ้นมาจะมีมนุษย์อีกมากมายต้องตายจากการกระทำของพวกเขา!”

“เผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถก้าวผ่านกลียุคมาได้อย่างรวดเร็ว ไม่ได้เป็นเพียงเพราะความช่วยเหลือของมนุษย์ถ้ำ แต่ยังเพราะบรรพบุรุษของพวกเราที่เป็นมหาราชันย์เทพยุทธ์เหล่านั้นด้วย และสิ่งนี้ถือเป็นเรื่องที่พูดได้อย่างถูกต้อง พวกเขากระจายตัวไปยังสุดยอดฐานต่าง ๆ เพื่อคอยควบคุมและปกครองการสร้างฐานเหล่านั้นให้เป็นไปได้ด้วยดี!”

“หากการมีอยู่ของราชันย์เทพยุทธ์เปรียบดั่งขุนเขาที่ทรงพลัง เช่นนั้นการมีอยู่ของเหล่ามหาราชันย์เทพยุทธ์ก็เปรียบดั่งแสงแห่งสวรรค์ที่คอยชี้นำมนุษย์!”

“พวกเขาชี้นำมนุษย์ให้พ้นจากความมืดที่กลืนกิน ขจัดขวากหนามและปัญหาที่จะทำให้มนุษย์เติบใหญ่ และนำทางไปสู่ยุคสมัยแห่งความรุ่งเรือง พวกเขาคือเกราะและพลังของพวกเราอย่างแท้จริง!”

หลังได้ฟังคำบอกเล่าของราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง หัวใจของฉู่โม่วก็สั่นสะท้าน ความตกตะลึงที่อธิบายไม่ได้ปรากฏขึ้นในแววตา

ในที่สุดเขาก็เข้าใจ

ว่าทำไมดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้ถึงมีเพียงแปดขั้น

แท้จริงแล้ว… ขั้นสุดยอดของราชันย์เทพยุทธ์ก็คือการเป็นมหาราชันย์เทพยุทธ์นี่เอง!

มีเพียงเหล่าราชันย์เทพยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นถึงจะได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!

พวกเขาแต่ละคนล้วนมีพลังสูงกว่า 1 ล้านพลังมังกร แถมแต่ละคนยังเป็นผู้มีพรสวรรค์ยิ่งใหญ่ และเป็นผู้ที่โดนจับตามองจากทั่วทั้งดาวเคราะห์แห่งนี้!

ขั้นที่เก้าคือสิ่งนี้เองสินะ?!

ฉู่โม่วคิดอยู่ในใจ ภายในดวงตาปรากฏความรู้สึกซับซ้อนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

แต่ก่อนหน้านั้น…

ชายหนุ่มกำลังอิ่มเอมใจกับการขึ้นเป็นราชันย์ยุทธ์ได้มาหมาด ๆ เขารู้สึกว่าพลังในยามที่กระตุ้นมันได้สูงถึง 160,000 พลังมังกรจากกายาแบบพิเศษและการกระตุ้นลมปราณ ทำให้ได้พลังเพิ่มอีกสี่ร้อยเท่านั้นจะทำให้เป็นชายที่แข็งแกร่งมาก ๆ คนหนึ่งท่ามกลางมนุษยชาติแล้ว

ทว่าตอนนี้เข้าใจว่าพลังของเขาเป็นได้เพียงราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 2 ดาวเท่านั้น

ถึงแม้ว่าจะดูน่าเกรงขาม แต่ในสายตาของราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวหรือมหาราชันย์เทพยุทธ์ เขาไม่ได้ต่างอะไรกับมดที่ตัวใหญ่เท่านั้น

เมื่อเทียบกันแล้ว… ไม่ต่างอะไรกับการอยู่คนละโลกเลย

บางทีหากมีผู้ปลุกพลังคนอื่นรู้เรื่องนี้ด้วย พวกเขาอาจจะเกรงกลัวจนเลิกฝึกไปเลยก็ได้

แต่ฉู่โม่วไม่ใช่คนแบบนั้น

กลับกันภายในใจยังเกิดพลังงานที่ล้นเปี่ยมออกมาอีกด้วย

จากปากของราชันย์ต้าเหยี่ยนและบุคคลตรงหน้า ฉู่โม่วรู้อยู่แล้วว่านอกจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินแล้ว ภายในจักรวาลอันกว้างใหญ่ มนุษยชาติเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ท่ามกลางเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อีกนับหมื่นสายพันธุ์เท่านั้น

ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้าง

ถึงแม้ว่ามหาราชันย์เทพยุทธ์จะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่เขามีระบบกลืนกิน ซึ่งด้วยสิ่งนี้ก็มากพอที่จะทำให้อนาคตสดใสกว่าใคร ๆ และด้วยสิ่งนี้เอง ในอนาคตจะต้องแกร่งกว่ามหาราชันย์เทพยุทธ์ได้อย่างแน่นอน!

ถึงตอนนี้จะยังตามหลังอยู่มาก แต่ก็แค่ต้องใช้เวลาเท่านั้น

ฉู่โม่วเชื่อมั่น

ตราบใดที่ให้เวลากับตนเอง คงต้องใช้เวลาไม่นานเกินไปแน่ ๆ กว่าจะได้เป็นมหาราชันย์เทพยุทธ์ที่สามารถเดินเคียงข้างผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ได้ หรือก้าวเดินไปยังจุดอื่น ๆ บนจักรวาลเพื่อเปิดทางสู่อนาคตอันสุกสกาวให้แก่มวลมนุษยชาติ

เมื่อถึงตอนนั้น

นั่นถึงจะเป็นเวทีที่แท้จริง!

คิดเช่นนั้น หัวใจก็เต้นโครมคราม มันถูกกระตุ้นด้วยความร้อนรุ่มมากมายนับไม่ถ้วน

แน่นอน…

เขาไม่ใช่คนทะเยอทะยานอะไรมากนัก

‘ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ตอนนี้จะต้องหยั่งเท้าลงไปบนพื้นดินให้ได้ก่อน!’