บทที่ 260 การต่อสู้กะทันหัน และนกกระยางสู้กับหอย

“เขตแดนลับที่มีสมบัติอยู่ลึกลงไปยังก้นบึ้งของสระอัสนี เริ่มเดินทางกันเถอะ!”

นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วงออกคำสั่ง

แต่ทว่า

ผู้ปลุกพลังที่เกณฑ์มาทั้งหมดต่างมองไปยังสระอัสนีด้วยความลังเล

สระอัสนีนี้ก่อเกิดจากสายฟ้าบริสุทธิ์ที่กลายเป็นของเหลวซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังที่รุนแรง ด้วยพละกำลังระดับพวกเขา หากเข้าไปคงจะต้องเจ็บตัวแน่นอนหากไม่ระมัดระวังตัว

นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ที่สัตว์อสูรอัสนีที่ทรงพลังจะปรากฏตัวขึ้นที่สระอัสนีซึ่งล้วนเป็นอันตรายถึงชีวิตทั้งสิ้น

จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่กล้าลงไป

เมื่อเห็นภาพนี้

“อะไรนะ? ไม่อยากไปเหรอ?”

นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วงตะคอกอย่างเย็นชาพร้อมแผ่แรงกดดันมหาศาลกระจายออกมาทันที

ราชันย์เทพยุทธ์หลายคนรอบกายเขาต่างก็หันไปมอง เพราะภัยอันตรายที่อยู่ข้าง ๆ นั้นแทบจะเลวร้ายพอ ๆ กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

พวกเขาเหลือทางเลือกสุดท้าย

ผู้ปลุกพลังเหล่านี้ได้แต่มองหน้ากันและเข้าไปในสระอัสนีตาม ๆ กัน การเข้าไปในสระอัสนีนั้นเสี่ยงชีวิต แต่ถ้าไม่เข้าไป พวกเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

“ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะไปถึงจุดหมายแล้ว และผู้ปลุกพลังสำนักเมฆาม่วงก็กำลังจะเจอพวกเขา!”

ฉู่โม่วมองเห็นทุกอย่างและคิดกับตัวเอง

เขาไม่ได้กังวลอะไร แต่ก็มองตรงไปยังดินแดนโชคชะตาที่เขากำลังจะไปถึง

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วก็ตามคนอื่น ๆ เข้าไปในสระอัสนี

ทันใดนั้น

พลังสายฟ้าโดยรอบก็ระเบิดตัว

แม้ว่าพลังสายฟ้าก่อนหน้านี้จะทรงพลัง แต่ความรุนแรงของมันก็ยังคงบางเบาและสร้างแรงกดดันต่อราชันย์ยุทธ์ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ข้างในสระอัสนี พลังสายฟ้านั้นทรงพลังอย่างถึงที่สุดต่างจากข้างนอกนั่นมากกว่าสิบเท่า

เมื่อทุกคนเข้าไป พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล

ตูม!

แสงสายฟ้าส่องวาบไปมาและรวมตัวกันบนท้องฟ้าเหนือสระอัสนีอย่างต่อเนื่อง ก่อเกิดเป็นคลื่นเสียงที่สามารถทำให้จิตวิญญาณของราชันย์ยุทธ์สั่นไหว แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ก็ต้องแยกพละกำลังและจิตใจเพื่อต้านทานการโจมตีของสายฟ้านี้

ในตอนนี้

ทุกคนแสดงสีหน้าเคร่งขรึมออกมาและเริ่มเตรียมรับมือสายฟ้าจากทั่วทุกทิศทาง

แน่นอนว่า

เมื่อเผชิญหน้ากับสายฟ้าที่ทรงพลังราวกับภูเขาไฟปะทุเช่นนี้ บางคนก็ดูจะยังผ่อนคลายอยู่

ตัวอย่างเช่น นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วงผู้มีพรสวรรค์ธาตุสายฟ้าและฉู่โม่ว

นอกจากนี้

ฉู่โม่วมีร่างอัสนีบาตคงกระพันและเข้าใจในแก่นแท้ของสายฟ้า แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถต้านทานพลังสายฟ้าได้ทั้งหมด เขาก็สามารถลดพลังของมันได้มหาศาล

ยิ่งไปกว่านั้น

หลังจากที่ร่างกายของเขาถูกบ่มเพาะพลังมานาน มันก็ทรงพลังจนแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ก็ยากที่จะผ่านการป้องกันเข้ามาได้

ดังนั้นแล้ว ตอนนี้ในสระอัสนี เขาไม่ได้รู้สึกกดดันอะไร

แต่เมื่อเห็นสายฟ้าที่ดูราวกับว่าสามารถทำลายทุกสิ่งได้ เมื่อสัมผัสร่างกายของฉู่โม่ว มันก็จะปล่อยลูกบอลสายฟ้าออกมา แต่เขาก็ปลอดภัยหายห่วงและไม่จำเป็นต้องเคลื่อนพลังปราณเพื่อต่อต้านเสียด้วยซ้ำ เพราะร่างกายของเขาสามารถป้องกันการโจมตีจากสายฟ้าได้ทั้งหมด

แน่นอนว่า

เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงความสนใจ ฉู่โม่วก็แกล้งทำเป็นว่าเขาก็ต้านทานได้ยากเพราะพละกำลังที่น้อยนิด แม้ว่าแท้จริงแล้วเขาจะมีพรสวรรค์อยู่มาก

สถานการณ์ภายในสระอัสนีตอนนี้ยังคงเป็นไปอย่างน่าสงสัย

ทุกคนค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปอย่างเชื่องช้าด้วยความเร็วเทียบเท่ากับการเดิน

ต้องบอกว่า

ราชันย์ยุทธ์จากสำนักเมฆาม่วง รวมไปถึงราชันย์เทพยุทธ์ทั้งห้าล้วนกระจัดกระจายไปทั่วทั้งพื้นที่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพยายามเข้าล้อมฉู่โม่วและผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ

ทุกคนสังเกตเห็นทั้งนั้น

ยิ่งระยะทางไปยังเขตแดนลับใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ปลุกพลังสำนักเมฆาม่วงก็กำลังเตรียมพร้อมรับมือ

“กรร!!!”

ตอนนั้นเอง เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวพลันดังขึ้น

ทันใดนั้น

สัตว์อสูรอัสนีขนาดเท่าภูเขาก็ปรากฏตัวขึ้น ส่งเสียงร้องดังกึกก้อง ปล่อยสายฟ้าอันน่าหวาดกลัวออกมาโจมตีผู้คน

“สัตว์อสูรอัสนีระดับ 8!”

ราชันย์เทพยุทธ์ตะโกนลั่นแล้วจึงยกมือขึ้น กระบี่ในมือของเขาส่องแสงไปด้วยปราณกระบี่ไร้ที่สิ้นสุด แล้วสายฟ้าตรงหน้าเขาก็ถูกฟันเป็นชิ้น ๆ ทันที

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยและตรงเข้าไปต่อสู้กับสัตว์อสูรอัสนีตัวนี้

ส่วนราชันย์เทพยุทธ์อีกสี่คนต่างก็ก้าวออกมาข้างหน้า ด้วยการประสานพลังของทั้งห้าผู้ยิ่งใหญ่ มันก็ถูกสังหารอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนก็อดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้

แต่แล้ว

ในตอนนั้นเอง สีหน้าของฉู่โม่วพลันเปลี่ยนไปในทันใด

หลังจากนั้น นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วงก็เหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งเช่นกัน และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนแปลงไป “ไม่ ระวังตัวให้ดี…”

แทบจะทันทีที่เขาตะโกนคำพูดเหล่านั้นออกมา

ฟุ่บ! ฟุ่บ ฟุ่บ!

ท้องฟ้าเบื้องบนสระอัสนีพลันพลุ่งพล่าน ก้อนเมฆสีดำทะมึนหนาแน่นม้วนตัวและส่งเสียงหวีดหวิวขณะที่ตรงลงมาด้านล่าง

ราชันย์เทพยุทธ์ไม่มีเวลาได้ตอบโต้ ได้แต่ประหลาดใจ เผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านโดยไม่แม้แต่จะได้กรีดร้องในทันที

เปรี้ยง!

หลังจากนั้น

สายฟ้าก็ฟาดลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า โดยความรุนแรงในแต่ละครั้งนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด

ในพริบตาเดียว ผู้ปลุกพลังกว่าเจ็ดถึงแปดคนก็ถูกโจมตีจนตาย

ยังไม่หมดเพียงแค่นั้น

ทันทีที่สายฟ้าฟาดลงมา เสียงหวีดหวิวมากกว่าสิบเสียงพลันพุ่งเข้ามาและระเบิดเหนือสระอัสนี ทำให้เกิดคลื่นสั่นสะเทือนรุนแรงปะทุออกมาด้วย

ความคิดเห็น