บทที่ 259 นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วง ดอกผลึกแก้วอัสนี

บทที่ 259 นายน้อยแห่งสำนักเมฆาม่วง ดอกผลึกแก้วอัสนี

เสื้อคลุมปักไหมทองบนร่างของราชันย์ยุทธ์ระดับสูงคนนี้เป็นหนึ่งในของที่มีมูลค่าสูงชิ้นหนึ่ง

ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจนั้น แสดงให้เห็นว่าเขาคือผู้ว่าจ้างกลุ่มผู้ปลุกพลังเหล่านี้อย่างแน่นอน

คนคนนี้กระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับราชันย์เทพยุทธ์ที่มาด้วย

จากนั้น… ราชันย์เทพยุทธ์คนหนึ่งก็กระโดดเข้ามาหาฉู่โม่วและพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “พวกเราคือผู้อาวุโสแห่งสำนักเมฆาม่วง การเดินทางในครั้งนี้ พวกเราตั้งใจตามนายน้อยแห่งสำนักมาสำรวจเขตแดนอัสนีบาตคำรนเพื่อหาทรัพยากรและสิ่งล้ำค่า ในเมื่อนายมีความสามารถของธาตุสายฟ้ากับพลังของธาตุลมอยู่ นายถือว่ามีคุณสมบัติที่จะได้เข้าร่วมกลุ่มของพวกเรา”

“หลังการเดินทางครั้งนี้จบลงแล้ว นายน้อยจะมอบสมบัติแห่งโลกและสวรรค์บางส่วนให้นายพร้อมกับหินปฐมกาลแสนล้านก้อน!”

หินปฐมกาลระดับต่ำแสนล้านก้อน!

นี่ถือเป็นมูลค่าที่สูงไม่ใช่น้อยเลยสำหรับผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์ยุทธ์เช่นนี้

แต่ฉู่โม่วก็ไม่เชื่อเสียทีเดียวว่าคนเหล่านี้จะทำตามอย่างที่พูด ยังไงซะ ตัดสินเอาจากสภาพการณ์ของทีมในตอนนี้ก็มีจำนวนคนกว่าห้าสิบคนไปแล้ว แต่ดูเหมือนจะมีเพียงประมาณยี่สิบคนเท่านั้นที่เป็นคนจากสำนักเมฆาม่วง ส่วนผู้ปลุกพลังอีกสามสิบคนที่เหลือน่าจะเป็นคนที่ถูกเชื้อเชิญมาเช่นกัน

เช่นนั้นแล้ว

หากแต่ละคนเหล่านี้ได้คนละแสนล้านหินปฐมกาลระดับต่ำ สำนักเมฆาม่วงจะต้องจ่ายมากถึงสามล้านล้านหินปฐมกาลเลยสำหรับการเดินทางครั้งนี้

ต่อให้เป็นสำนักขนาดใหญ่ แต่การใช้หินปฐมกาลระดับนี้กับคนที่ไม่รู้จักมักคุ้นก็ถือว่าน่าเสียดายอยู่!

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่ว่าจะแบ่งสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ให้อีก… ข้อเสนอนี้ดูจะเป็นการล่อลวงเสียมากกว่า

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีผู้ปลุกพลังมากมายที่ยอมเขาร่วมกับกลุ่มคนพวกนี้

จากการคาดเดาของฉู่โม่ว แสดงว่า… คนเหล่านี้… คงต้องเลือกระหว่างเข้าร่วมกลุ่ม กับถูกสังหารแน่ ๆ

แต่….

ดูจากสีหน้าที่แน่วแน่ของพวกผู้อาวุโสในสำนัก บางทีพวกเขาทั้งหมดนี้อาจจะเจออะไรดี ๆ ในเขตแดนอัสนีบาตคำรนแล้วก็เป็นได้

คิดได้แบบนั้น

ฉู่โม่วเองก็อยากจะตามไปดูด้วยเช่นกัน ยังไงเสียเขาก็เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก มีคนนำทางย่อมดีกว่าไปคนเดียวอยู่แล้ว บางทีไปกับคนพวกนี้ เขาอาจจะเจออะไรมากกว่าเดินสำรวจคนเดียวเป็นไหน ๆ

เมื่อสรุปได้แล้ว

ฉู่โม่วก็ตอบกลับไปด้วยคำถาม “จริงเหรอครับ?”

“แน่นอน ฉันเป็นถึงผู้อาวุโสแห่งสำนักเมฆาม่วงเลยนะ ทำไมนายถึงคิดว่าฉันต้องหลอกลวงนายด้วยล่ะ เจ้าหนุ่มราชันย์ยุทธ์ตัวจ้อย” ราชันย์เทพยุทธ์ผู้มาสอบถามพูดด้วยท่าทียิ่งใหญ่

“ถ้างั้นผมเข้าร่วมทีมด้วย!”

ฉู่โม่วจงใจทำให้ดูเหมือนว่าตนเองกำลังดีใจ

เห็นแบบนั้นแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์ก็เย้ยหยันฉู่โม่วขึ้นมาในใจแม้ว่าสีหน้าของเขาจะนิ่งเฉยเหมือนเดิม เขาพูดต่อ “หากนายคิดจะเข้าร่วมละก็ นายต้องถูกทดสอบความแข็งแกร่งเสียก่อน!”

กะไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

ดังนั้นฉู่โม่วจึงไม่ลังเล เขาแสดงให้เห็นถึงพลังของธาตุสายฟ้าที่เขามี ทว่าก็ไม่ได้แสดงออกไปทั้งหมด เผลอ ๆ อาจไม่ถึงหนึ่งในสิบของพลังด้วยซ้ำ

นอกจากนี้

ฉู่โม่วยังใช้พลังของธาตุลมที่ควบคุมให้เพิ่มความเร็วเพียงยี่สิบเท่าเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น

มันก็ยังมากพอที่จะทำให้ราชันย์เทพยุทธ์พึงพอใจอย่างมาก

พลังของธาตุสายฟ้าและธาตุลมเพียงเท่านี้ เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาสามารถเข้าร่วมทีมภายในนี้ได้

จากข้อมูลที่สำนักเมฆาม่วงให้ไว้

ที่นี่มีอันตรายมากมายรออยู่ และในบางพื้นที่ก็มีเพียงผู้ปลุกพลังที่มีพลังของธาตุสายฟ้าเท่านั้นที่จะสามารถย่ำเท้าเข้าไปได้ ภายในกลุ่มที่มาด้วยกันนี้ นอกจากนายน้อยของสำนักแล้ว ก็มีเพียงผู้ปลุกพลังที่เชิญเข้ามาเพียงสองคนเท่านั้นที่มีพลังของธาตุสายฟ้า

กับการเดินทางเช่นนี้ ตัดเรื่องการให้นายน้อยของพวกเขาเผชิญหน้ากับอันตรายด้วยตนเองได้เลย

ดังนั้นมันก็จะเป็นหน้าที่ของสองคนนี้… กับฉู่โม่ว ซึ่งเป็นผู้ปลุกพลังที่เชิญมาทั้งหมด

เมื่อเห็นความสามารถของฉู่โม่วแล้ว

เขาก็กระแอมหัวเราะในลำคอ “ความสามารถของนายนั้นไม่เลวเลย เพราะงั้นนายผ่าน!”

ด้วยคำพูดนี้ ฉู่โม่วจึงเดินเข้าไปรวมกลุ่มด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

สิ่งนี้ไม่พูดถึงคงไม่ได้

เหล่าผู้ปลุกพลังที่ถูกจ้างมาก่อนหน้า พวกเขามองไปยังสีหน้าของฉู่โม่ว แล้วก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและแสดงความสมเพชออกมา

‘โง่ชะมัด คิดว่าพวกคนจากสำนักเมฆาม่วงจะยอมมอบสมบัติกับหินปฐมกาลให้ตามที่พูดหรือไงกัน!?’

พวกเขาคิดในใจ

แน่นอนว่าฉู่โม่วรับรู้ถึงสายตาเหล่านี้ได้อยู่แล้ว เพียงแค่เขาไม่ใส่ใจเฉย ๆ

ใครจะเป็นเหยื่อ ใครจะเป็นผู้ล่า เดี๋ยวได้รู้กันหลังจากนี้แหละ

จากนั้น

ทั้งทีมนี้ต่างก็ค่อย ๆ ทำตามแผนด้วยความใจเย็น

เพียงชั่วพริบตา หนึ่งวันก็ผ่านไป

ในวันนี้

เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระหว่างทาง ผู้ปลุกพลังจากสำนักเมฆาม่วงก็จะส่งคนนอกสำนักอย่างฉู่โม่วไปสู้แทนตลอด หรือไม่ก็ยามที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคระหว่างทาง พวกเขาก็จะให้คนนอกไปสำรวจก่อนเป็นคนแรก

ท่ามกลางเหล่าคนนอก ฉู่โม่วเป็นผู้ที่ถูกส่งไปสำรวจบ่อยที่สุด

แต่เมื่อเทียบกับความดื้อดึงของผู้ปลุกพลังคนอื่นแล้ว ฉู่โม่วเลือกที่จะแสดงความยินดีออกมาเสียมากกว่า

เพราะการกระทำเช่นนี้

ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังจากสำนักเมฆาม่วงค่อย ๆ มองฉู่โม่วอย่างไม่ตั้งแง่ไปด้วย

พวกเขามองว่าฉู่โม่วเป็นแค่เด็กน้อยที่กำลังฝันกลางวันว่าจะได้รับการตอบแทนตามที่ว่าไว้เท่านั้น

ขณะนั้นเอง

ทีมสำรวจได้เดินทางเข้ามายังป่าหนาทึบที่เต็มไปด้วยสายฟ้าฟาด

ก่อนที่พวกเขาจะได้ส่งใครสักคนเข้าไปสำรวจ เสียงของสัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในป่าใหญ่ก็ดังกังวานออกมาจากส่วนที่ลึกที่สุด

“โฮกกกกกกก!”

ไม่ทันสิ้นเสียง

อสูรอัสนีกว่าร้อยตัวก็พากันวิ่งออกมาจากในป่าทึบนี้ พวกมันส่วนมากเป็นถึงสัตว์อสูรระดับ 7 ที่เทียบเท่าได้กับราชันย์ยุทธ์ แถมยังมีระดับ 8 มาถึงสามตนเลยด้วย!

เห็นเช่นนั้น

สีหน้าของทุกคนต่างก็เปลี่ยนไป

สัตว์อสูรระดับ 7 ก็มีร่วมร้อยตนแล้ว ไหนจะระดับ 8 ที่เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์อีกตั้งสามตนนั่นอีก สถานการณ์ตอนนี้เรียกได้ว่าหายนะเลยก็ว่าได้!

“ทุกคน เตรียมรับมือและกันพวกมันเอาไว้!”

ราชันย์เทพยุทธ์คนหนึ่งพูดขึ้นเสียงดัง

จังหวะนั้น

ผู้ปลุกพลังกว่าสิบคนก็พากันออกมาและทำอะไรสักอย่างกับสถานการณ์เช่นนี้

ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งห้าเข้าไปรับมือกับสัตว์อสูรระดับ 8 ทั้งสามตน ในขณะที่ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ก็แยกย้ายกันไปรับมือกับสัตว์อสูรระดับ 7 ที่เหลือแทน

พักหนึ่ง แสงสีของการโจมตีกระจายไปทั่วทั้งพื้นที่ ตามด้วยเสียงระเบิดอันเกิดจากการปะทะกันที่ดังไม่หยุดหย่อน