บทที่ 29 คลื่นกระบี่!

บทที่ 29 คลื่นกระบี่!

ภายในเมืองชั้นในของฐานลู่หยาง อาคารฝึกยุทธ์!

ที่อาคารฝึกยุทธ์แห่งนี้ เป็นสถานที่พิเศษที่ฐานเปิดให้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ได้เข้ามาฝึกซ้อมกันได้

ภายในนี้มีอณูแห่งชีวิตหลั่งไหลอยู่มากเป็นพิเศษ ซึ่งมันจะช่วยให้เหล่าผู้ที่มาฝึกฝนภายในนี้สามารถพัฒนาตนเองได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ต่อให้เป็นห้องซ้อมที่ถูกที่สุด ก็ยังการันตีความเร็วในการพัฒนาตนเองที่มากถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ภายในราคาสิบหินปฐมกาลต่อชั่วโมงเท่านั้น

ในส่วนของห้องซ้อมที่ดีที่สุด ก็จะได้รับความเร็วในการพัฒนาตนเองสูงเป็นสองเท่า แต่ก็แลกมาด้วยค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นถึงร้อยหินปฐมกาล หรือร้อยหยวนต่อชั่วโมงเลยทีเดียว

ครั้งนี้ ฉู่โม่วเลือกที่จะฝึกฝนในห้องซ้อมที่ดีที่สุด

นั่นก็เพราะ…

เขาไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินมากขนาดนั้นเพื่อมาใช้ห้องระดับนี้

มันเป็นผลมาจากการร่วมมือกันของเขากับเครือหอการค้าหยกแก้ว

ในฐานะที่เขาเป็นพันธมิตร ฉู่โม่วมีโควต้าใช้ห้องระดับที่ดีที่สุดนี้ฟรีสามวันในทุก ๆ เดือน และถ้าโควต้าหมดแล้ว เขายังสามารถจ่ายเงินเพื่อใช้ห้องได้ในราคาที่ลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์อีกด้วย!

ภายในห้องขนาดใหญ่ที่เงียบสงบ

ฉู่โม่วกำลังฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่ของเขาอยู่

แต่ถึงจะบอกว่าเป็นกระบวนท่า แท้จริงแล้วมันไปทางท่าพื้นฐานอย่าง สับ ตัด กวาด เท่านั้น

ใช่แล้ว แค่สามท่าพื้นฐาน!

แต่แม้จะเป็นแค่สามท่าพื้นฐาน ก็ถือเป็นการฝึกเพื่อรีดพลังของมันออกมาให้มากขึ้นไปอีก

กระบี่เหล็กกล้าถูกยกขึ้นและฟาดฟันลงมา ในทุก ๆ ครั้งที่คมกระบี่พาดผ่านอากาศ ห้วงความว่างเปล่าก็จะเกิดเสียงเสมือนว่าอากาศธาตุเหล่านั้นได้ถูกผ่าขาดไปแล้ว และมันกำลังร่ำร้องออกมา

“กระบี่วายุอสนีบาต!”

กระบวนท่าระดับเงินที่ได้มาจากสวี่กวงนั้นแข็งแกร่งและน่ากลัว ความรุนแรงของมันได้พลังจากสายฟ้าและรวดเร็วจากสายลม การผสานกันของสองธาตุนี้ทำให้มันกลายเป็นกระบวนท่าที่รุนแรงเสียยิ่งกว่าอะไร!

และเพราะกระบวนท่านี้ไม่ได้กำหนดว่าต้องเคลื่อนไหวอย่างไร มันจึงสามารถใช้แบบไหนก็ได้

เป็นไปได้หากทุกการฟาดฟันสามารถสร้างความเสียหายสูงสุดแก่เป้าหมายได้ มันก็ยิ่งมีโอกาสที่จะทำให้ศัตรูตายได้ในกระบี่เดียวเลย

นี่แหละคือความน่ากลัว

“หือ…”

นอกจากการฝึกกระบวนท่าแล้ว ฉู่โม่วก็ใช้โอกาสนี้เรียนรู้รายละเอียดปีกย่อยของกระบวนท่าดังกล่าวไปด้วย

แม้ว่ากระบวนท่ากระบี่วายุอสนีบาตนี้จะไม่ใช่กระบวนท่าที่ซับซ้อนมากนัก แต่เหตุผลที่มันกลายเป็นกระบวนท่าระดับเงินได้นั้น ก็เพราะความรุนแรงของมันหากระบวนท่าอื่นมาเทียบเท่าได้ยากนั่นเอง

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรู คลื่นกระบี่จะถูกปลดปล่อยออกมาจนท่วมท้นร่างกาย หากชายหนุ่มเร็วพอ เขาก็จะสามารถใช้คลื่นกระบี่เข้าจู่โจมศัตรูได้อย่างต่อเนื่อง ราวกับสายลมที่พุ่งเข้าโจมตีศัตรูโดยไร้ที่สิ้นสุด ปัดกวาดทุกอย่างที่อยู่ในระนาบทางผ่านของมัน

ทำให้ศัตรูยากที่จะหลบหนี และท้ายสุดก็จะถูกคมกระบี่เชือดเฉือนจนตาย!

ในจังหวะนั้น ราวกับเขาสามารถเข้าถึงแก่นแท้แห่งวิชากระบี่ได้

“เมื่อกระบี่ถูกตีขึ้นมา เมื่อหนึ่งกระบวนท่าถูกรังสรรค์ ไม่ว่าทางข้างหน้าจะถูกปิดบัง คมกระบี่นั้นจะตัดผ่านไป”

“ละทิ้งการตั้งรับ ตระหนักรู้ถึงปลายยอดกระบี่ ตัดขาดซึ่งสิ่งกวนใจ เป้าหมายมีเพียงหนึ่งเดียว และผลลัพธ์ของเป้าหมายมีแต่ต้องสะบั้นให้ขาดกระจายเท่านั้น!”

“ในโลกที่มีเซียนนับพันคน กระบี่มีมากกว่าพันเท่า!”

ห้วงความคิดของฉู่โม่วเริ่มกระชับมากขึ้นเช่นเดียวกับมือที่จับด้ามกระบี่

หากว่ามีใครสักคนกำลังยืนมองเขาอยู่ละก็ คงจะสามารถเห็นได้ไม่ยาก

ถึงจิตสังหารที่แผ่พุ่งออกมาผสานเข้ากับคลื่นพลังกระบี่ที่ถูกถือเอาไว้

ราวกับว่า…

พวกเขากำลังเป็นหนึ่งเดียวกัน!

ไร้ซึ่งกายา คนกระบี่เป็นหนึ่ง!

ไม่รู้ว่ามันใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าฉู่โม่วจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ประดุจคมกระบี่สองเล่มกำลังหลอมรวมเข้าด้วยกัน

ทันใดนั้น

ชิ้ง!

เสียงของเหล็กกล้าถูกขูดลากดังขึ้นมาจากพื้น

พร้อม ๆ กับเสียงดังกล่าว กระบี่ของฉู่โม่วถูกฟาดฟันออกไป โดยที่มันกำลังปล่อยคลื่นพลังออกมาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

เพียงชั่วพริบตา จากหนึ่งคมกระบี่ที่ปรากฏออกมา มันก็กลายเป็นคมกระบี่อีกนับไม่ถ้วนที่พุ่งไปมาอยู่ภายในห้องฝึกซ้อมแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นบนพื้นดินหรือกลางอากาศ มอบความรู้สึกสิ้นหวังให้แก่ผู้ที่ตกเป็นเป้าหมาย เพราะสิ่งสิ่งนั้นจะไม่มีโอกาสรอดไปมีชีวิตได้อีก

ฉู่โม่วฝึกฝนต่อโดยไม่หลุดโฟกัส

ภายในแววตาของเขาไร้ซึ่งสิ่งอื่นใดมาล่อลวงสมาธิไป มีเพียงกระบี่ที่อยู่ในมือเท่านั้น

เช่นเดียวกับหูของเขาที่ไม่ได้สนใจเสียงใดอื่น นอกจากเสียงของคมกระบี่ที่กำลังสะท้อนไปมาอยู่ภายในห้องซ้อม จนไม่มีจังหวะให้เสียงอื่นได้แทรกเข้ามา

ขณะนั้น

ฉู่โม่วรับรู้ได้ถึงจิตวิญญาณของเขาที่กำลังสั่นคลอน การฝึกกระบวนท่านี้ทำให้เขาเริ่มสัมผัสได้ถึงท่วงทำนองของโลกและสวรรค์

เขารู้สึกเหมือนตนเองไม่ได้เป็นตนเองอีกต่อไป แต่เป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ที่กำลังฟาดฟันไปแล้ว!

มนุษย์ผู้กลายเป็นคมกระบี่ ในขณะที่กระบี่กำลังตอบรับราวกับเป็นมนุษย์

การโจมตีที่รุนแรงนี้กระจายตัวไปทั่วห้องฝึกซ้อมขนาดใหญ่นี้

ในช่วงเย็นของฤดูร้อนเช่นนี้ แม้อาทิตย์จะเริ่มอับแสงจนความร้อนลดลงบ้างที่ด้านนอก

ทว่าภายในห้องซ้อม ทุกอย่างกลับเย็นยะเยือก!

หากมีใครสักคนเดินเข้ามาภายในห้องซ้อม ณ เวลานี้ บางทีพวกเขาอาจจะหนาวจนขนลุกชันเลยก็ได้

แต่ไม่ว่าบรรยากาศจะเป็นเช่นไร ฉู่โม่วก็ไม่ได้ตระหนักรู้ถึงมันเลย

เขาจมปลักอยู่กับการฝึกกระบี่ จนทั้งแก่นแท้ ลมปราณ รวมถึงจิตวิญญาณต่างพากันเปลี่ยนแปลงไปทีละนิด ๆ

กระนั้นการเปลี่ยนแปลงนี้ กลับเสมือนว่าเขาได้เกิดใหม่เสียมากกว่า

พลังแห่งโลกและสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ในอณูแห่งชีวิตหลั่งไหลเข้ามาในร่างของเขาอย่างท่วมท้น ประดุจหนอนแมลงที่สร้างหลังไหมเพื่อพัฒนาตนเองสู่ขั้นต่อไป และเมื่อเช้าวันใหม่มาถึง มันก็จะออกจากรังมาเพื่อโผบินอีกครั้งด้วยปีกของตนเอง

…

วันคืนหมุนเปลี่ยนไปช้า ๆ