ตอนที่ 307
บทที่ 307 พบหยาดน้ำค้างเยือกแข็งจำนวนมาก ราชันย์ยุทธ์หยวนเจิน!
October 22, 2026
บทที่ 307 พบหยาดน้ำค้างเยือกแข็งจำนวนมาก ราชันย์ยุทธ์หยวนเจิน!
หลักจากที่ลงทะเบียนเสร็จ ฉู่โม่วก็พาหลี่โย่วเวยและหลี่เสวียนจีกลับไป
เดิมทีเขาต้องการให้ทั้งสองคนอยู่ในวิหารราชันย์เทพยุทธ์
กระนั้นราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางเคยเสนออยู่หลายครั้งให้พาเด็กทั้งสองมาอยู่ที่วิหารราชันย์เทพยุทธ์ ฉู่โม่วเข้าใจได้ทันทีว่าเจ้าวิหารชื่นชมในพรสวรรค์ของพวกเขา และต้องการจะนำมาเป็นศิษย์
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางเห็นด้วย
อีกทั้งเขายังเกรงว่าราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางจะยึดเอาตัวทั้งสองไป ดังนั้นแล้วเขาจึงจำต้องพาเด็กสองคนนี้ออกมา
นั่นทำให้ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางรู้สึกเสียดายมาก เขาอดไม่ได้ที่จะถอนใจ
ระหว่างทางกลับบ้าน
ใจของฉู่โม่วเฝ้านึกถึงข้อมูลเกี่ยวกับการประลองฟ้าอหังการ์
การประลองนั้นจะจัดขึ้นอย่างเป็นทางการในอีกสามวันข้างหน้า และจะจัดขึ้นที่สมรภูมิแห่งเกียรติยศ
สมรภูมิแห่งเกียรติยศนี้จัดเป็นมิติย่อยประเภทหนึ่ง
ตามที่ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางได้ว่าไว้ ที่นี่เป็นมิติย่อยที่ต้องอาศัยให้สุดยอดฐานทั้งสิบแห่งสั่นระฆังแดนสวรรค์พร้อมกัน เพื่อส่งเสียงสะท้อนก้องไปทั่วอากาศเพื่อเปิดมัน ทำให้ผู้ปลุกพลังสามารถเดินทางเข้าออกภายในรอยแยกนั้น
ความยุ่งยากเช่นนี้แน่นอนว่ามีเหตุผล
เหตุผลก็คือสุดยอดฐานแต่ละฐานล้วนอยู่ห่างไกลกันมาก การคมนาคมไม่ได้สะดวกมากนัก ทั้งยังมีสัตว์อสูรอยู่ตามรายทางคอยดักโจมตี
การเข้าไปในมิติย่อยจะทำให้ทุกคนปลอดภัยมากขึ้น
กลับไปที่คฤหาสน์
สองพี่น้องยังคงต้องฝึกฝนและขัดเกลาความแข็งแกร่ง
ส่วนฉู่โม่ว เขาไปพบกับราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานเพื่อรับยาที่ส่งไปกลั่นกลับมา ต้องยอมรับเลยว่าทักษะการปรุงยาของเขาพัฒนาขึ้นเสมอ
หากเทียบกับครั้งก่อนหน้า คุณภาพยาย้อนชะตารอบนี้จัดว่าดียิ่งกว่า
แม้จะมีเม็ดยาคุณภาพต่ำปรากฏขึ้นอยู่บ้าง
ฉู่โม่วกลืนยาเข้าไปหนึ่งเม็ดภายในห้อง เขาพบว่าฤทธิ์ยาในครั้งนี้รุนแรงกว่าเม็ดยาเปิดห้าทวารถึงสองเท่า นั่นเป็นผลลัพธ์ที่ไม่ธรรมดาเลย
“น่าเสียดาย…”
“หยาดน้ำค้างเยือกแข็งมีอยู่น้อยไป หากหามาอีกไม่ได้ ก็คงจะปรุงได้แค่สี่ชุด ต้องหยุดไว้แค่นี้สินะ!”
แม้ฉู่โม่วจะยังยินดีกับผลลัพธ์อยู่บ้าง หากปฏิเสธไม่ได้ว่าลึก ๆ เขาก็แอบเสียดายไม่น้อย
เงื่อนไขในการเกิดของหยาดน้ำค้างเยือกแข็งนั้นซับซ้อน มันถูกสร้างขึ้นมาจากสัตว์อสูรที่มีความดุร้ายนามว่า อสรพิษเหมันต์เท่านั้น
งูชนิดนี้อาศัยลึกใต้ผืนน้ำ และจะขึ้นมาบนบกเพื่ออาบแดดในยามเช้าเท่านั้น ในตอนนั้นเอง เกล็ดของมันจะหลั่งสารขึ้นมาปกคลุมผิวกาย
เนื่องจากสารดังกล่าวมีผลึกคล้ายหยดน้ำค้าง และระเหยง่ายต่อแสงแดด มันจึงมีชื่อว่าหยาดน้ำค้างเยือกแข็ง
ในหนึ่งวัน อสรพิษเหมันต์แต่ละตัวสามารถหลั่งหยาดน้ำค้างเยือกแข็งในได้ปริมาณที่น้อยมาก จริงอยู่ที่เราสามารถฆ่ามันแล้วรีดเอาสารออกมาได้ในปริมาณมาก แต่วิธีเช่นนี้ไม่มีใครเขาทำกัน
นอกจากนี้แล้ว
มีกระบวนท่าเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้นที่จะใช้เจ้าสิ่งนี้ในการฝึกฝน
เมื่อไม่มีความต้องการในตลาด และอุปทานก็ค่อนข้างน้อยด้วยสัตว์อสูรจำพวกนี้ทั้งหายากและแข็งแกร่ง จึงไม่มีผู้ปลุกพลังคนใดที่คิดจะตามหามันด้วยตนเอง
ดังนั้นแล้ว
จึงเป็นการยากสำหรับฉู่โม่วที่จะสั่งสมมันเป็นจำนวนมาก
ขณะที่เสียงถอนหายใจเริ่มดัง
บี๊บ บี๊บ บี๊บ!
ทันใดนั้น
กำไลข้อมือของเขาส่งเสียงดังขึ้น
เมื่อเปิดการแจ้งเตือนก็พบว่าเป็นสายจากหัวหน้าผู้จัดการประจำห้างสรรพสินค้า “คุณผู้ปลุกพลัง ตอนนี้ทางเรามีข่าวดีเกี่ยวกับหยาดน้ำค้างเยือกแข็งที่คุณกำลังตามหาครับ!”
“อะไรนะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉู่โม่วอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ “คนขายคือใคร และเขาต้องการอะไร”
“เอ่อ… คือ…”
“คำขอของเขาค่อนข้างพิเศษหน่อยครับ เขาต้องการพบกับคุณเป็นการส่วนตัว… ไม่ทราบว่าคุณสะดวกหรือไม่ครับ”
หัวหน้าผู้จัดการกล่าวตะกุกตะกักเล็กน้อย
“ได้สิ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
ฉู่โม่วครุ่นคิดขณะหนึ่ง ก่อนจะตอบตกลง
เมื่อออกจากคฤหาสน์แล้ว เขาก็ตรงไปยังห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองทันที
ไม่นานนัก
เขามาถึงห้องโถงและได้พบกับผู้ปลุกพลังผู้ค้าหยาดน้ำค้างเยือกแข็ง
เขาเป็นชายวัยกลางคนที่มีภาพลักษณ์ซื่อ ๆ และดูเรียบง่าย หากประเมินภายนอกแล้วน่าจะอยู่ในขั้นราชันย์ยุทธระดับสูง
จากการแนะนำของผู้ดูแล ชายผู้นี้มีนามว่าราชันย์ยุทธ์หยวนเจิน
“คุณต้องการซื้อหยาดน้ำค้างเยือกแข็งงั้นเหรอ”
ราชันย์ยุทธ์หยวนเจินมองยังอีกฝ่ายก่อนจะถาม
“ใช่ครับ!”
ฉู่โม่วเอ่ย “ไม่ว่าคุณมีมันเท่าไร ผมจะซื้อทั้งหมด!”
“ตอนนี้ฉันยังไม่มีหยาดน้ำค้างเยือกแข็งหรอกนะ”
“เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง”
ฉู่โม่วขมวดคิ้ว
ในเมื่อไม่มีหยาดน้ำค้างเยือกแข็งอยู่กับตัว แล้วจะมาเสนอขายทำไมกัน หรือคนผู้นี้ตั้งใจจะเย้ยหยัน
สิ้นคำถาม ราชันย์ยุทธ์หยวนเจินเริ่มอธิบาย “จริงอยู่ที่ฉันไม่มีหยาดน้ำค้างเยือกแข็ง แต่ฉันรู้ว่ารังของอสรพิษเหมันต์อยู่ที่ไหน จากที่ฉันสังเกตมา มันมีอยู่อย่างน้อยก็เป็นร้อยกว่าตัว จะแอบไปเก็บผลึกหรือจะฆ่ามันไปเลยตรง ๆ คุณก็ได้มันเท่าที่คุณอยากจะได้นั่นแหละ!”
“เหตุผลที่ฉันต้องการพบคุณก็เพราะคุณเป็นคนเดียวที่ตามหาหยาดน้ำค้างเยือกแข็ง นี่เป็นโอกาสที่ดี ทำไมเราไม่มาเป็นหุ้นส่วนกันล่ะ เจ็ดสิบสามสิบ ฉันเจ็ดคุณสาม คิดว่ายังไงล่ะ”
ฉู่โม่วไม่อยากเชื่อเลยว่าอีกฝ่ายจะมีความคิดเช่นนั้น
แต่สิ่งที่เขาไม่อาจคาดคิดก็คือ
อีกฝ่ายค้นพบรังขนาดใหญ่ของอสรพิษเหมันต์งั้นหรือ
นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉู่โม่วก็พูดขึ้น “พอแบ่งกำไรกันแล้ว คุณตั้งใจจะทำอะไรต่อ”
“ก็ต้องเอาเงินไปซื้อทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนต่อไปน่ะสิ”
ราชันย์ยุทธ์หยวนเจินกล่าวอย่างไม่ยี่หระ
“คุณได้ประเมินไว้หรือยังว่าถ้าเราฆ่างูพวกนั้นจนหมดรัง แล้วเอาหยาดน้ำค้างเยือกแข็งมาขาย เราจะได้หินปฐมกาลเท่าไร”
ฉู่โม่วถามข้อมูล
“ที่คิด ๆ ไว้ก็เป็นหินปฐมกาลระดับต่ำอย่างน้อยหกแสนล้านก้อน… เอ่อ… ห้าแสนล้านก็ไม่เลวนะ!”