บทที่ 322 สร้างอาวุธพลังจิต!

บทที่ 322 สร้างอาวุธพลังจิต!

“แต่…”

จากนั้นฉู่โม่วก็พูดว่า “ผมมีเงื่อนไขอีกอย่าง และหวังว่าราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งจะตกลง!”

“เงื่อนไขอะไร?”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งถาม

“ผมหวังว่าคุณจะช่วยสร้างอาวุธพลังจิตก่อน!” ฉู่โม่วกล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย

เนื่องจากเขาไม่สามารถหาผู้สร้างที่เหมาะสมได้ ผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราจึงอยู่ในมิติพกพาของชายหนุ่มเป็นเวลานาน และตอนนี้เขาก็พบผู้สร้างแล้ว เขาไม่สามารถยั้งใจไว้ได้ และอยากได้อาวุธพลังจิตโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“จะช่วยคุณสร้างมันล่วงหน้าก็ได้อยู่หรอก แต่… ฉันไม่มีวัตถุดิบสำหรับสร้างอาวุธพลังจิตในตอนนี้”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งส่ายหัวและอธิบายว่า “แม้แต่อาวุธพลังจิตที่ฉันใช้อยู่ฉันต้องไปแดนโชคชะตาหลายครั้งในช่วงสิบปีที่ผ่านมา จนรวบรวมวัตถุดิบได้จำนวนหนึ่ง แต่มันก็ถูกใช้ปรับแต่งเป็นอาวุธสำหรับตัวฉันเองไปหมดแล้ว ถ้าคุณต้องการปรับแต่ง คุณต้องรอจนกว่าเราจะเข้าไปข้างในได้!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉู่โม่วยิ้มและพูดว่า “อย่ากังวลกับเรื่องนั้น ผมมีวัตถุดิบอยู่กับตัวแล้ว”

ว่าแล้ว…

เขาก็หยิบถุงเก็บของออกมาจากมิติพกพา และมอบให้กับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง

เธอเปิดมันดูและต้องพบกับความประหลาดใจ

เธอเห็นดวงดาวที่มีแสงระยิบระยับสีทองหลายร้อยดวงเรียงซ้อนกันหนาแน่นในถุงเก็บของ ก่อตัวเป็นรูปร่าง

“คุณมีผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราเยอะมากจริง ๆ! หรือว่าคุณได้กวาดล้างแดนโชคชะตาทั้งหมดแล้ว?”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งอดถามไม่ได้

ฉู่โม่วยิ้มและไม่ตอบ แต่ถามแทนว่า “เป็นไงบ้าง? คุณพอจะสร้างอาวุธได้ไหมครับ?”

“ถ้าจำนวนเท่านี้ละก็ เพียงพอแน่นอน!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพยักหน้า แต่จากนั้นก็พูดด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างเคร่งขรึม “เพียงแต่ว่าอาวุธพลังจิตนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย มันเป็นอาวุธที่มีชีวิต และโดยทั่วไปแล้ว มันจะเติบโตไปพร้อมกับฐานการฝึกฝนของผู้ใช้จิตวิญญาณ และจะอยู่กับคุณตลอดไป ดังนั้นคุณต้องตัดสินใจว่าจะสร้างมันเป็นอาวุธประเภทใด”

เมื่อได้ยินเช่นนี้

ใบหน้าของฉู่โม่วเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

เขาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าควรทำอาวุธประเภทไหน

แต่

ฉู่โม่วจะเลือกสร้างอาวุธที่สามารถจัดการกับศัตรูระยะไกลได้อย่างแน่นอน!

อนึ่ง… เป็นเพราะวิชาทั้งหมดของเขาในการต่อสู้กับศัตรู รวมถึงพรสวรรค์และการใช้กระบี่ ล้วนเป็นการต่อสู้ระยะประชิด และเขาค่อนข้างขาดแคลนวิธีการโจมตีระยะไกล

ไม่ต้องพูดถึง

พลังวิญญาณนั้นแตกต่างจากพลังอื่น ๆ

ยิ่งพลังวิญญาณแข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังจิตก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น มันสามารถทำสิ่งที่เหลือเชื่อได้หลายอย่าง เช่น เปลี่ยนรูปร่างและเนื้อแท้ของวัตถุ หรือเมื่อเข้าถึงระดับที่ลึกซึ้ง มันก็สามารถทำให้กลายเป็นของจริงได้เช่นกัน

ถ้าให้เปรียบเทียบ…

ด้วยพลังจิตที่พรั่งพรูก็สามารถเปลี่ยนดินธรรมดาก้อนหนึ่งให้กลายเป็นเศษเหล็กได้ คล้ายกับตำนานเปลี่ยนหินเป็นทอง

เป็นไปได้ที่จะสร้างบางสิ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่าโดยอาศัยพลังแห่งความคิด และสร้างวัตถุลวงตาที่ไม่มีอยู่จริงจากอากาศได้

แน่นอนว่า

สิ่งนี้สามารถทำได้ก็ต่อเมื่อพลังของความคิดแข็งแกร่งถึงระดับที่ลึกซึ้งมากเท่านั้น

แต่จะเห็นได้ว่าต้องใช้พลังจิตที่ทรงพลังอย่างมาก และขีดจำกัดสูงสุดของการเติบโตก็สูงมากเช่นกัน ในบางแง่มุม มันแข็งแกร่งกว่าศักยภาพการเติบโตของผู้ปลุกพลังด้วยซ้ำ

ที่สำคัญกว่านั้น…

เมื่อเทียบกับการต่อสู้ระยะประชิดของผู้ปลุกพลัง พลังจิตสามารถสังหารผู้คนจากระยะไกลได้!

เพียงความคิดเดียว พลังความคิดก็กวาดออกไป และเป็นไปได้ที่จะฆ่าศัตรูจากระยะทางแสนหรือแม้แต่ล้านกิโลเมตรได้!!

ดังนั้นในตอนเริ่มต้น ผู้ปลุกพลังอาจจะแข็งแกร่งขึ้นในการต่อสู้เนื่องจากการบ่มเพาะอณูแห่งชีวิตและเลือด

แต่ด้วยการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง วิธีการของปรมาจารย์ด้านพลังจิตวิญญาณก็จะค่อย ๆ ซับซ้อนมากขึ้น

ในเวลานี้ ผู้ปลุกพลังจะถูกเปรียบเทียบกับพวกเขา หากพวกเขาอยู่ในขอบเขตเดียวกัน พวกเขาก็จะเสียเปรียบด้วยเหตุว่า ก่อนที่จะได้เห็นปรมาจารย์ด้านพลังจิตวิญญาณ อาวุธทรงพลังของฝ่ายตรงข้ามก็ได้ฆ่าตนไปแล้ว

จะต่อสู้กับสิ่งนี้ได้อย่างไร?

ดังนั้น

ฉู่โม่วก็ต้องการสร้างอาวุธพลังจิตที่สามารถต่อสู้กับศัตรูจากระยะไกลได้

กระบี่บิน เข็มบิน และอะไรที่คล้ายกันเป็นประเภทแรกที่ถูกตัดทิ้ง…

แม้ว่าอาวุธชนิดนี้จะมีพลังจิต แต่ฉู่โม่วก็ไม่ชอบมันเป็นพิเศษ

นอกจากสองสิ่งนี้แล้ว มีอาวุธเพียงชนิดเดียวที่เหมาะกับวิธีโจมตีระยะไกล

“ธนู!”

“ผมต้องการอาวุธพลังจิตรูปแบบธนู ท่านจะทำให้ได้หรือไม่?”

ฉู่โม่วกล่าว

กระบี่สำหรับการต่อสู้ระยะประชิด ธนูสำหรับการโจมตีระยะไกล และคันธนูกระบี่เป็นอาวุธที่เหมาะสมที่สุดสำหรับฉู่โม่ว!

“ธนูรึ?”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งรู้สึกประหลาดใจ

ธนูไม่ได้เป็นที่นิยมมากขนาดนั้น

ไม่ต้องพูดถึงปรมาจารย์จิตวิญญาณ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ก็ไม่ค่อยได้ใช้

“ฉันสามารถสร้างอาวุธพลังจิตประเภทธนูได้ แต่คุณต้องคิดให้ดี เมื่อมันกลายเป็นอาวุธพลังจิตแล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีกนะ!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งถามอีกครั้ง เพราะกลัวว่าการตัดสินใจง่าย ๆ ของฉู่โม่วจะทำให้ต้องเสียใจในภายหลัง

“ผมแน่ใจแล้ว!”

ฉู่โม่วพยักหน้า

“ตัดสินใจแล้วนะ?”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพยักหน้า หลังหยุดชั่วคราวก็พูดว่า “มีอีกอย่างที่ฉันต้องบอกคุณก่อน เพราะฉันกำลังจะสร้างอาวุธพลังจิตประเภทธนูเป็นครั้งแรก ฉันไม่แน่ใจว่าจะสำเร็จหรือไม่ และมันอาจเสียหายได้… คุณต้องเตรียมใจให้พร้อมด้วยล่ะ!”

“เชิญราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งทำตามที่ต้องการได้เลย แม้ว่ามันจะได้รับความเสียหายก็ไม่เป็นไร”

ฉู่โม่วโบกมือและกล่าว

ในการสร้างอาวุธใด ๆ ไม่มีโอกาสสำเร็จ 100% แม้แต่สำหรับปรมาจารย์ปรับแต่งยุทธภัณฑ์ ดังนั้นฉู่โม่วจึงไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

เมื่อเห็นท่าทีของฉู่โม่ว ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จากนั้นเธอก็กล่าวต่อ “ยังมีเวลาอีกหนึ่งเดือนกว่าก่อนที่เขตแดนลับจะเปิดขึ้น ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างอาวุธพลังจิตให้ได้ก่อนหน้านั้น และส่งจดหมายถึงคุณเมื่อถึงเวลา และในช่วงนี้ คุณจะเตรียมตัวรอไว้ก็ได้!”