บทที่ 323 ศรดาวตก กับการออกเดินทาง!

บทที่ 323 ศรดาวตก กับการออกเดินทาง!

ภายในห้องใต้หลังคา ณ ที่พักของราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง

บนโต๊ะนั้น มีธนูขนาดใหญ่วางอยู่

ชายหนุ่มยื่นมือซ้ายออกไป ก่อนจะค่อย ๆ หยิบมันขึ้นมาดู ในคราแรกที่ได้สัมผัสเข้ากับสิ่งนี้ เสมือนว่ามือของเขากำลังเป็นฝ่ายถูกดึงลงไปเบื้องล่างเสียเองทั้งที่เพียงหยิบธนูขึ้นมาเท่านั้น ก็รู้สึกเหมือนว่ากำลังพยายามยกภูเขาขึ้นมา ซึ่งค่อนข้างหนักกว่าที่ตาเห็นอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว!

“น้ำหนักไม่เลวเลยนี่!”

ฉู่โม่วประหลาดใจอยู่ลึก ๆ

แต่พอคิดว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา ความรู้สึกเช่นนี้ก็ไม่ได้แปลกอะไร

ยังไงเสีย ธนูคันนี้ก็เป็นผลจากการใช้ผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดารามหาศาลในการหลอมขึ้นมา แล้วยิ่งผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราเป็นสิ่งที่หาได้ยากอยู่แล้ว ด้วยแกนกลางที่เป็นดวงดาวคริสตัล หากน้ำหนักของสิ่งที่สร้างขึ้นมาจะหนักก็ไม่ใช่เรื่องผิดแปลกอะไร

เมื่อถือธนูไว้ในมือ

ชายหนุ่มค่อย ๆ พิถีพิถันชื่นชมรูปร่างของธนูนี้อย่างใจเย็น

ด้วยความที่ตัวธนูนั้นใสประดุจแท่งแก้ว แต่ก็มีประกายดาวระยิบระยับอยู่ภายในราวกับเป็นห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังประดับประดาไปด้วยลวดลายที่ซับซ้อน ตัดกับผิวด้านนอกที่มีลวดลายงดงามถูกสลักนูนสูงเอาไว้ ไม่ว่าจะมองยังไง สิ่งนี้ก็งดงามเหนือคำบรรยาย

ยิ่งฉู่โม่วได้เชยชมมันมากขนาดไหน เขาก็ยิ่งรู้สึกจรรโลงใจมากขึ้นเท่านั้น เขาอดไม่ได้ที่จะถือคันธนูนี้ไว้และไม่คิดที่จะรีบวางมันลงนัก แต่ในท้ายสุด เขาก็ค่อย ๆ วางมันลงไปช้า ๆ

กึก กึก!

มันเป็นเพียงไม่ถึงวินาทีเท่านั้นหลังจากที่เขาเตรียมจะวางธนูกลับลงไปที่เดิม เสียงสั่นเบา ๆ ก็ดังอยู่ภายในตัวคันธนูที่เป็นคริสตัลใส และมันยังคงเป็นเช่นนี้อยู่ต่อไปอีกพักใหญ่ ๆ

ในขณะเดียวกัน

แสงดาวน้อย ๆ ก็เริ่มเปล่งประกายออกมา ทำให้ทั่วทั้งห้องใต้หลังคานี้สว่างไสวขึ้นมาโดยพลัน และถูกเติมเต็มด้วยแสงดวงดาวมากมายนับไม่ถ้วน

มันยังไม่จบ

มิติรอบ ๆ ตัวเขาเริ่มบิดเบี้ยวและแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนจะถูกคันธนูคริสตัลนี้ดูดเข้าไปจนหมด และแทนที่ด้วยมิติสีดำสนิทที่แผ่กระจายเสมือนผืนฟ้าออกมา ซึ่งด้วยการมาของมิติมืดดำนี้ มันก็ทำให้ทั่วทั้งห้องมีอุณหภูมิลดลงไปเป็นอย่างมากด้วย

มิติที่ปั่นป่วนนี้ มีความเย็นระดับที่ต่อให้เป็นราชันย์เทพยุทธ์ก็ยังต้องได้รับบาดเจ็บกันบ้างยามที่ต้องอยู่ภายในนี้ ซึ่งแม้แต่ฉู่โม่วก็ยังตระหนักได้ว่า ผิวกายของเขากำลังถูกความเย็นกัด ความเย็นที่มีสภาพเหมือนเข็มขนาดเล็ก

แต่เมื่อมองให้ดี

เขาก็พบว่า มิติปั่นป่วนนี้ไม่มีผลอะไรกับธนูยาวที่อยู่บนโต๊ะทั้งนั้น พวกมันถูกกันออกจนแม้แต่บนผิวคริสตัลของธนูก็ไม่มีร่องรอยขีดข่วน

เห็นเช่นนั้น ฉู่โม่วก็อดตะขิดตะขวงใจไม่ได้ เขายกมือข้างที่ถือธนูขึ้น และเล็งออกไปยังฟากฟ้าไกล ง้างสายธนูออกมาครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็ปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณออกมา ทันใดนั้น พลังจิตวิญญาณที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็ก่อตัวเป็นรูปร่างของลูกศร และทาบทับลงไปบนคันธนูในสภาพพร้อมยิงออกไป

ในทันทีที่ปลายนิ้วปล่อยออกจากการง้างสายธนู ลูกศรแห่งพลังจิตวิญญาณนั้นก็พุ่งตรงออกไป แหวกฟ้าและอากาศไปไกลกว่าร้อยกิโลเมตรแล้วระเบิด!

ตู้ม!

พลังจิตวิญญาณที่อัดแน่นกันเป็นศรนั้นเพิ่มพลังของตนเองจนกระทั่งระเบิด ท่ามกลางท้องฟ้านับร้อยกิโลเมตรนับจากพื้นดิน มิติสีดำทะมึนระเบิดออกมาและกลืนกินแสงดาวทุกแห่งหนที่มันไปถึงในชั่วพริบตา

ไม่เพียงเท่านั้น

แม้แต่ค่ายกลขนาดใหญ่ที่คอยคุ้มกันสุดยอดฐานจงไห่ไว้ ยังมีเสียงแตกร้าวขึ้นมาจากการระเบิดครั้งนี้

ค่ายกลยักษ์ที่คอยปกป้องสุดยอดฐานจงไห่ชิ้นนี้ ถูกสร้างโดยกลุ่มผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ใช้วัตถุดิบมากมายในการสร้างมันขึ้นมา แม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์เทพยุทธ์เองยังยากที่จะสั่นคลอนมัน แม้คนคนนั้นจะเป็นถึงราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย

ทว่าในตอนนี้

ค่ายกลที่แข็งแกร่ง ยามที่ถูกฉู่โม่วแผลงศรใส่ มันก็เกิดรอยร้าวกระจายเป็นวงกว้างเสมือนลูกแก้วที่โดนขว้างหินใส่ ซึ่งกว่าจะสมานดังเดิมก็ใช้เวลาพักใหญ่เลย

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพลังของมันน่ากลัวถึงเพียงไหน!?

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับค่ายกลขนาดใหญ่นี้ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังภายในฐานรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลง

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

“เมื่อกี้นี้ฉันเห็นว่าค่ายกลยักษ์เกิดการเปลี่ยนแปลงนะ หรือว่ามีสัตว์อสูรที่ทรงพลังเข้าโจมตีงั้นเหรอ!?”

“รีบสืบหาเร็ว!”

เหล่าผู้ปลุกพลังแต่ละคนทะยานขึ้นไปบนฟากฟ้าและปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณของตนออกไปเพื่อตรวจดูสถานการณ์รอบฐาน

แม้แต่ทางฝั่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์เองก็ยังตระหนักได้ถึงสถานการณ์นี้และส่งผู้ปลุกพลังออกไปตรวจสอบด้วยเช่นกัน การที่ทั่วทั้งฐานปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายของพลังที่แข็งแกร่งนี้ มันชี้ให้เห็นชัดว่าพวกเขากำลังเริ่มตรวจสอบกันแล้ว

เห็นเช่นนั้น

ฉู่โม่วก็รีบส่งข้อความเสียงของเขาไปให้ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางเพื่ออธิบายเรื่องทุกอย่างให้ฟังทันที

ภายหลังจากที่รู้เรื่องแล้ว กลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่งก็ค่อย ๆ จางหายไป

คำอธิบายของฉู่โม่วทำให้ราชันย์เทพยุทธ์หลายคนเบาใจลง ในขณะที่มันก็ทำให้ราชันย์เทพยุทธ์อีกหลายคนตกอยู่ในความเงียบงันด้วย

…

ในห้องใต้หลังคา

มองไปยังสภาพของฐานที่หวนคืนสู่ความปกติ ฉู่โม่วก็อดที่จะถอนหายใจโล่งอกไม่ได้

“เป็นธนูที่ดีเลยใช่หรือเปล่า? คุณพอใจไหม?”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม

“เป็นธนูที่วิเศษมากเลยครับ! ผมปลื้มสุด ๆ เลย!”

ฉู่โม่วอุทาน

ทว่าเขาก็เปลี่ยนบทสนทนาไปโดยพลัน

“แต่ก็… ยังรู้สึกว่าธนูคันนี้ขาดอะไรบางอย่างไปอยู่…”

พูดเช่นนั้น

เขาก็ค่อย ๆ เหลือบตาขึ้นไปมองยังราชันย์เทพยุทธ์สาว

“ฉันว่าแล้วคุณต้องรู้สึก สมกับที่มีพรสวรรค์!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งเม้มปากและยกยิ้มขึ้นมา เธอกวาดมือกลางอากาศ ทันใดนั้นลูกธนูหนึ่งดอกก็ปรากฏขึ้น

ฉู่โม่วรับสิ่งนั้นมาและตรวจดูอย่างพิถีพิถัน จากนั้นบนใบหน้าของเขาก็ปรากฏความตกตะลึงขึ้นมา

นำลูกศรเข้าคันธนู

ใช้พลังจิตวิญญาณเข้าห่อหุ้ม ทันใดนั้นเขาก็เห็นได้ว่าลูกศรดอกนี้กำลังสั่นสะเทือน มันกลืนกินพลังจิตวิญญาณเข้าไปแล้วปลดปล่อยกลิ่นอายที่ร้ายกาจออกมา กลิ่นอายที่ส่งเสียงราวกับว่ามันพร้อมจะตัดขาดทุกอย่าง

“นี่มัน…”

สีหน้าประหลาดใจของฉู่โม่วนั้น นอกจากจะไม่คลายแล้วก็ยังชัดเจนมากยิ่งขึ้นด้วย ครู่หนึ่งเขาก็พูดขึ้นมา “ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งนี่ทำให้ผมตกใจเสมอจริง ๆ!”

ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์สาวก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมนอกจากยิ้มให้เขา

ฉู่โม่วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

ทั้งศรธนูและตัวคันธนูนี้ต่างก็ถูกสร้างขึ้นมาจากผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดารากันทั้งคู่ แต่ที่แตกต่างกันก็คือ ตัวศรธนูนี้จะมีขั้นตอนการสร้างกับวิธีการขัดเกลาที่ซับซ้อนกว่า

มันไม่เพียงแต่มีความสามารถในการตรวจจับและติดตามพลังงานของศัตรูเท่านั้น แต่มันยังเร็วและทรงพลังมาก ๆ ด้วย

พูดได้เลยว่า

ยามที่ธนูพุ่งออกจากคันศรแล้ว

ไม่ว่าศัตรูจะมีพลังมากมายขนาดไหน ก็ไม่อาจจะต้านทานได้!

พวกเขาไม่มีโอกาสรอดมาได้อย่างแน่นอน

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพูด “ลูกศรนี้เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นจากผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราที่เหลือจากการนำไปสร้างคันธนู และเพราะมันไม่เพียงพอที่จะสร้างเป็นอาวุธชิ้นใหม่อีกชิ้น ฉันเลยเปลี่ยนมันมาเป็นศรแทนเพื่อให้มันสามารถใช้งานได้!”

“นอกจากพลังจิตวิญญาณ มันตราที่ถูกสลักไว้ในศรดอกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบันนัก มันเป็นมันตราโบราณที่ฉันได้มันมาจากซากโบราณสถาน มันทรงพลังมาก ๆ แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ข้าทดลองสลักมันตราเช่นนี้ลงไปในอาวุธ ดังนั้นมันจึงมีลูกธนูเสียหายไปหนึ่งดอกจนไม่สามารถใช้การได้ ในท้ายสุดแล้วจึงมีลูกศรเหลือพร้อมใช้งานเพียงสามดอกเท่านั้น”