บทที่ 324 เสาวารี เผชิญหน้ากระแสน้ำวนลึกลับ!

บทที่ 324 เสาวารี เผชิญหน้ากระแสน้ำวนลึกลับ!

“นี่มัน… เกาะดอกเหมยเหรอครับ!?”

ฉู่โม่วมองไปยังพื้นดินขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปขณะพูดออกมาเบา ๆ

เช่นเดียวกับโลก เกาะดอกเหมยบนดาวเคราะห์สีฟ้านี้เองก็เป็นเกาะเช่นกัน

เมื่อสองร้อยปีก่อน เขตแดนของเกาะดอกเหมยนี้ยังมีขนาดเล็กมากแท้ ๆ แต่เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้นกับโลก และถูกอณูแห่งชีวิตเติมเต็ม พื้นที่ของเกาะอันเป็นที่ตั้งของเกาะดอกเหมยก็ได้แผ่ขยายออก ขนาดรวม ๆ ตอนนี้มันใหญ่กว่าเดิมอีกกว่าพันเท่าเสียด้วยซ้ำ!

แต่สำหรับผู้ปลุกพลังเช่นฉู่โม่ว แม้เกาะแห่งนี้จะขยายไปมากขึ้นกว่าเดิมอีกพันเท่า เกาะก็ยังเป็นเพียงเกาะ มันไม่ได้กว้างใหญ่เกินไปที่จะวนรอบเกาะได้ในเวลาครู่เดียว

ทว่า…

สิ่งที่ทำให้ฉู่โม่วตกใจก็คือ

เกาะดอกเหมยนี้ ถือเป็นประเทศเกาะที่ห้อมล้อมไปด้วยทะเลทั้งหมด แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อโลกเปลี่ยนแปลงไปและถูกสัตว์อสูรรุกราน ที่นี่กลับไม่ได้ถูกทำลายไปด้วย กลับกันยังสามารถอยู่รอดมาได้อย่างแข็งแกร่ง ถือเป็นหนึ่งในสามชาติพันธุ์นอกเหนือจากอาณาจักรตงเสวียนที่รอดมาได้จากการเปลี่ยนแปลงของโลกครั้งสำคัญนี้

และอย่างที่ทุกคนทราบ

ขนาดของอาณาจักรตงเสวียน

ในยามที่โลกและสวรรค์เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง ผนวกกับต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่บุกมาบนพื้นดิน พวกเขายังเกือบถูกล้างเผ่าพันธุ์เลย ในตอนท้ายหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากมนุษย์ถ้ำก็คงแย่กันหมด ดังนั้นแล้วการขยายเขตแดนของพวกเขาจึงขึ้นอยู่กับการพบเจอเขตแดนลับในหลาย ๆ สถานที่บนโลก ทุกครั้งที่เข้าไปสำรวจ ก็จะได้สมบัติกลับมาพัฒนาเผ่าพันธุ์มนุษย์จนสามารถขยายดินแดนไปเป็นเจ็ดสุดยอดฐานและเก้ามหาราชันย์เทพยุทธ์ได้

เช่นนั้นแล้ว สุดยอดฐานดอกเหมยแห่งนี้พึ่งพาอะไรกัน?

บนพื้นดินเกาะที่มีขนาดเล็กแห่งนี้ การปรากฏของเขตแดนลับก็ยิ่งเป็นเรื่องหายาก เผลอ ๆ ทรัพยากรในการฝึกฝนเองก็อาจจะมีเพียงน้อยนิดด้วยซ้ำ

แล้วยิ่งอยู่ท่ามกลางทะเลแห่งนี้…

พวกสัตว์อสูรทะเลนั้นมีพลังแก่กล้ากว่าอสูรบนผืนดินหลายเท่า

ทว่าพวกเขาสามารถอยู่รอดได้ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่เห็นได้ชัดเลยว่าไม่มีคนนอกสามารถยื่นมือเข้ามาช่วยได้

‘ดูเหมือนว่าสุดยอดฐานดอกเหมยนี้จะไม่ได้เป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ เหมือนอย่างที่เห็นนี่สินะ’

‘หลังจากสำรวจเขตแดนลับเสร็จ ถ้าสามารถสำรวจเกาะแห่งนี้ได้อย่างละเอียด ฉันน่าจะได้อะไรดี ๆ กลับไปบ้างแหละ!’

ฉู่โม่วแอบคิดกับตนเอง

ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้นเอง เขาก็ได้ยินราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพูดและนำหน้าไปก่อน “เขตแดนลับเปิดแล้ว รีบไปเร็ว!”

พูดจบเธอก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางอื่นแทน

“พวกเราไม่ได้จะเข้าไปที่เกาะแห่งนี้กันเหรอครับ?”

เห็นทิศทางที่เปลี่ยนไป โดยไม่ได้หมายจะลงที่เกาะดอกเหมยเบื้องหน้า ฉู่โม่วก็ถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ฟังคำถามแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็พูดตอบ “เปล่า เขตแดนลับที่พวกเราจะไปไม่ได้อยู่บนเกาะดอกเหมยนั่นหรอก แต่อยู่ตรงทะเลที่อยู่ใกล้กับส่วนเหนือสุดของเกาะดอกเหมยโน่น”

รู้แบบนั้นฉู่โม่วก็เข้าใจได้ไม่ยาก

เขาบินตามราชันย์เทพยุทธ์สาวไป

ทั้งสองรวดเร็วมาก

เพียงครู่เดียว

ทั้งฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็มาถึงที่หมายกันแล้ว

เปรี้ยง!

ก่อนที่พวกเขาจะได้เข้าไปใกล้ปากทางเข้า เสียงของสายฟ้าฟาดที่ดังสนั่นก็ดังมาจากบริเวณใกล้เคียง

เมื่อมองไปยังต้นเสียง เขาก็พบว่าผืนทะเลบริเวณนั้นกำลังแปรปรวน มันมีคลื่นยักษ์ที่สูงราว ๆ หนึ่งร้อยเมตร หรือมากกว่านั้นกำลังก่อตัวขึ้นมา ราวกับว่ามีสัตว์อสูรขนาดยักษ์กำลังสร้างคลื่นยักษ์นี้อยู่ที่ใต้ทะเล

ฟากฟ้าที่อยู่เหนือทะเลจุดนั้นมีเมฆมากเสมือนวันฝนตก และยิ่งบริเวณใจกลาง เมฆเหล่านั้นก็จะมีสีเข้มเป็นพิเศษ ความกว้างของปรากฏการณ์นี้กินเนื้อที่ในรัศมีกว่าพันกิโลเมตร

เมื่อเข้าไปอยู่ภายใต้ขอบเขตของท้องฟ้าที่น่าสงสัยนี้ ทุกคนจะรู้สึกเหมือนว่าเมฆดำเหล่านี้มีน้ำหนัก และมันกำลังจะตกลงมา บรรยากาศภายในนี้ชวนให้อึดอัดจนแม้แต่จะหายใจยังลำบาก

โดยเฉพาะส่วนที่เป็นเมฆดำทมิฬที่กลางฟ้า

ซึ่งสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าที่ตรงกลางของหมู่เมฆนั้นกำลังเกิดคลื่นอากาศหมุนวนด้วยความเร็วที่น่ากลัว ก่อเกิดเป็นหลุมลึกคล้ายดวงตาที่มองลงมายังผืนทะเลกินระยะกว่าพันกิโล และสิ่งนี้เองที่เป็นตัวการทำให้ทะเลเบื้องล่างเกิดความแปรปรวนรุนแรง

พายุขนาดยักษ์ก่อตัวขึ้นเหนือพื้นผิวมหาสมุทร ควบแน่นจนกลายเป็นเสาวารีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางกว่าสิบกิโลเมตร

ถึงแม้มันจะควบแน่นแล้วแต่ก็ยังสามารถเห็นได้อยู่ว่าเกลียวคลื่นน้ำนั้นยังคงหมุนอยู่ตลอดเวลา เชื่อมฟากฟ้ากับพื้นทะเลเข้าด้วยกัน

สัตว์อสูรมากมายที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงระยะหมื่นกิโลเมตรถูกเสาวารีดูดกลืนเข้ามาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สัตว์อสูรที่มีระดับต่ำกว่า 7 เกือบจะไม่สามารถต่อต้านอะไรได้ทั้งสิ้น พวกมันถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ภายใต้แรงดูดวนของเสาวารียักษ์ต้นนี้ อันที่จริงต่อให้เป็นระดับ 7-8 เองก็ยังยากที่จะต่อต้าน เพราะแม้ดูเหมือนมันจะรอดออกมาได้ แต่ท้ายสุดก็ยังถูกฉีกทำลายเป็นชิ้น ๆ อยู่ดี

ดังนั้นแล้ว

ในตอนนี้รอบ ๆ เสาวารีจึงมีเศษซากของสัตว์อสูร ไม่ว่าจะเป็นแขน ขา ชิ้นเนื้อรวมถึงเลือดปริมาณมากปรากฏให้เห็นอยู่เป็นนิจ และทำให้ผืนทะเลบริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงไปโดยปริยาย

“คลื่นน้ำวนอะไรกันเนี่ย!?”

“พลังทำลายล้างน่ากลัวชะมัด!”

เมื่อมองไปยังสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ฉู่โม่วก็อดที่จะอุทานออกมาด้วยความตกใจไม่ได้

“นี่คือสัญญาณที่บอกว่าเขตแดนลับกำลังเปิดออกแล้ว!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งที่อยู่ข้าง ๆ เขาพูดขึ้น “เมื่อไหร่ก็ตามที่เขตแดนลับแห่งนี้เปิดออกมา บริเวณรอบด้านจะเกิดปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอย่างรุนแรงขึ้น ซึ่งมีผลในระยะไกลถึงแสนกิโลเมตร เมื่อไหร่ที่เราสามารถฝ่าเสาวารีต้นนี้เข้าไปยังใจกลางของมันได้ พวกเราก็จะสามารถมุ่งหน้าสู่เขตแดนลับที่อยู่ใจกลางท้องทะเลได้!”

“ทุก ๆ ครั้งที่ฉันมายังเขตแดนลับแห่งนี้… ฉันถูกกันจากประตูทางเข้าที่อยู่ก้นทะเลจนไม่สามารถเข้าไปได้… ดังนั้นครั้งนี้ ฉันคงต้องหวังพึ่งคุณ”

ได้ยินเช่นนั้นแล้ว

ฉู่โม่วก็พยักหน้าและพูด “ไม่ต้องห่วงครับ ไว้ใจผมได้เลย!”

“เยี่ยมไปเลย!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพยักหน้าช้า ๆ จากนั้นก็ละสายตาไปมองยังเกลียวคลื่นน้ำวนตรงหน้าแทน “ไปกันเถอะ เข้าไปในเสาวารี… แต่ต้องระวังตัวไว้ด้วยนะ พลังคลื่นของเสาวารีนี้แข็งแกร่งและทรงพลังมาก ๆ หากไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้จริง ๆ ให้ส่งข้อความมาหาฉัน จำไว้ว่าอย่าเสี่ยงกับอะไรที่ไม่จำเป็นในตอนนี้ หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บให้ได้มากที่สุด!”

“เข้าใจแล้วครับ!”

ฉู่โม่วพยักหน้าและตอบรับด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เสาวารีนี้สามารถบดขยี้ได้แม้กระทั่งสัตว์อสูรระดับ 8 ซึ่งเทียบเท่าได้กับขั้นราชันย์เทพยุทธ์ ดังนั้นจึงสามารถพูดได้เต็มปากว่าพลังของมันไม่ธรรมดา และเป็นเรื่องธรรมดาที่ฉู่โม่วก็ไม่คิดจะเอาตนเองไปเสี่ยงกับมันเหมือนกัน

เมื่อพร้อมแล้ว

ทั้งสองก็บินตรงเข้าไปหาพายุยักษ์ในรูปทรงเสาตรงหน้า

แต่ก่อนที่จะเข้าใกล้ที่ซึ่งยังเหลือระยะอีกกว่าร้อยกิโลเมตร ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ถึงแรงดูดอันมหาศาลที่พยายามดึงเขาเข้าไปยังเกลียวคลื่นนี้ ไม่ว่าเขาจะพยายามเบนออกสักแค่ไหนก็ตาม

เพียงครู่เดียวที่เขาเผลอพลาดท่าให้กับพลังของแรงดูดนี้ ด้วยแรงลมที่หมุนรุนแรง ร่างของเขาก็แทบจะเสียการควบคุมไปเลยจนเกือบจะต้องจบชีวิตลงเฉกเช่นสัตว์อสูรตนอื่น ๆ

โชคดีที่เขาสามารถควบคุมสติไว้ได้อย่างรวดเร็ว ทันทีทันใดฉู่โม่วก็กระตุ้นเลือดและอณูแห่งชีวิตให้ไหลเวียนอย่างคลุ้มคลั่ง ควบคุมร่างของตนไว้ให้มั่นและบินตรงเข้าไปยังเสาวารี

ซู่ม!

ในที่สุด

ฉู่โม่วก็พุ่งเข้าใส่คลื่นน้ำที่หมุนวนรอบเสาวารี และด้วยแรงหมุนอันมหาศาลนั้นเอง ร่างของฉู่โม่วก็เกือบจะกระเด็นไปตามแรงเหวี่ยงนั้นอีกครั้ง

โชคดีอีกครั้ง

คราวนี้ฉู่โม่วสามารถกระตุ้นพลังของธาตุดินขึ้นมาได้ทันเวลา และทันทีที่เจตจำนงแห่งดินทำงาน มันก็ทำให้ร่างของฉู่โม่วหนักอึ้งขึ้นในพริบตา

ตลอดเวลาที่พยายามฝ่าผิวนอกของเสาวารีเข้าไปนี้ ฉู่โม่วมองเห็นรอยแตกสีดำมากมายปรากฏขึ้น

ซึ่งรอยแยกเหล่านี้คือ มิติที่ปั่นป่วน