บทที่ 326 สมบัติที่เสี่ยวอู๋ต้องการ เสาหินมังกรผงาด!

บทที่ 326 สมบัติที่เสี่ยวอู๋ต้องการ เสาหินมังกรผงาด!

อย่างไรก็ตาม

เมื่อเสียเขาเงียบลง รอบตัวก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

ทุกอย่างเงียบสงบ

ราวกับว่าเป็นเพียงภาพลวงตา

แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

คลื่นกระบี่ที่เฉียบคมพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ซุ่ม!

มันเปล่งแสงที่แสดงออกถึงความคมกริบ คมกระบี่นั้นห่อหุ้มด้วยพลังอันมหาศาลควบคู่กับความเร็วที่เกิดบรรยาย เพียงชั่วพริบตามันก็พุ่งมาอยู่เบื้องหน้าราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวคนนี้แล้ว

เขารับการโจมตีด้วยโล่ และเพียงแค่คมกระบี่เดียว ก็ทำให้โล่ในมือถึงกับสั่นสะเทือน

ด้วยแรงสั่นสะเทือนระดับนี้ ทำให้ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวผู้นี้ถึงกับหวาดหวั่นได้ไม่น้อยเลย

“เป็นไปไม่ได้!”

“ต้องหนีแล้ว!”

โดยไม่กล้าเสียเวลาลังเล เขาหันหลังกลับทันทีเพื่อที่จะหนีเอาตัวรอดจากที่แห่งนี้

ทว่าก่อนที่เขาจะได้กระตุ้นพลังธาตุน้ำในตัว ลำแสงสีทองก็พุ่งผ่านร่างจิตของเขาไป จากนั้นความรู้สึกเจ็บที่มาจากจิตวิญญาณก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งร่าง ร่างของเขาจึงสั่นสะท้านไปทั้งตัวโดยที่ไม่สามารถควบคุมได้

เพราะแบบนี้

การกระตุ้นเลือดและธาตุน้ำจึงถูกหยุดไปด้วย

จังหวะนั้นเอง

แสงสีทองอีกเส้นหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเขาโดยที่ไม่มีการหลบซ่อนใด ๆ

“อ๊ากกก!!”

“อย่าฆ่าฉัน! อย่าฆ่าฉันเลย!”

“ได้โปรด…!”

เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวดังระงมก่อนจะหยุดเงียบไป

กระบี่ส่องแสงเล่มหนึ่งฟาดฟันคมของมันผ่าร่างที่กำลังสั่นสะท้านนั้นไปอย่างแม่นยำ ซึ่งดูเหมือนว่าราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวที่เป็นเจ้าของร่างนั้นจะขยับไปไหนมาไหนไม่ได้ไปชั่วขณะ

ฉัวะ!

ด้วยการกระเพื่อมของน้ำทะเลเพียงเล็กน้อย ร่างที่เคยสั่นไหวก็หยุดนิ่งไป จากนั้นจึงค่อย ๆ แยกออกเป็นสองส่วนด้วยความน่าเวทนา

เขาตายแล้ว!

ภายหลังจากที่ราชันย์เทพยุทธระดับ 9 ดาวได้ตายลงไป ราชันย์เทพยุทธ์ที่เหลืออยู่อีกสามคนก็ไม่ต่างอะไรกับได้ตายไปแล้ว พวกเขามองหน้ากันเองก่อนจะตัดสินใจร่วมมือกันหนี ณ จังหวะนั้น

ทว่าวิ่งหนีมาได้ไม่ไกลเท่าไหร่ นั่นไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่รู้จะหนีไปทางไหน แต่เป็นเพราะพวกเขาหนีการโจมตีที่ตามมาไม่ได้ต่างหาก!

ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามโดนกระบี่ลำแสงหรือไม่ก็หอกพลังจิตสังหารปลิดชีพตายไปตาม ๆ กัน

เพียงไม่นาน

ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งแปดคนจากเกาะดอกเหมย ประกอบด้วยราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวสามคน ก็ถูกสังหารไปจนหมด!

…

การสังหารราชันย์เทพยุทธ์เหล่านี้เหมือนจะใช้เวลานาน

แต่แท้จริงแล้วมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

ในตอนนี้ ลำแสงที่ปรากฏออกมาจากตราผนึกนั้นยังไปไม่ไกลนัก เพราะงั้นฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งจึงรีบไล่ตามมันไปทั้งหมด

“เฮ้อ…”

หลังจากที่เก็บมันกลับมาหมดแล้ว

ทั้งสองก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกลับมาใกล้ ๆ ผนึกอีกครั้ง…

ต่อไปนี้ คือเวลาแห่งการเก็บเกี่ยว!

ภายหลังจากที่เก็บของจากกระเป๋าของเหล่าผู้ปลุกพลังจากเกาะดอกเหมยมาหมดแล้ว ผนวกกับเก็บลำแสงที่เล็ดลอดออกมาจากผนึกจำนวนมากได้ พวกเขาก็เริ่มตรวจสอบมันไปทีละชิ้น ๆ

ภายในกระเป๋าเก็บของของแปดราชันย์เทพยุทธ์ที่มาจากเกาะดอกเหมยนั้นอุดมไปด้วยวัตถุดิบจำนวนมาก

อย่างไรก็ตาม เพราะมันมีสมบัติและของล้ำค่าอีกมากมายที่ไม่รู้จักอยู่ในกระเป๋า จึงยากที่จะตีค่าสิ่งของเหล่านี้ในเวลาอันสั้น ดังนั้นพวกเขาจึงเก็บมันไว้ก่อนค่อยหาเวลาประเมินค่ามันทีหลัง หลังจากที่กลับไปยังสุดยอดฐานจงไห่ได้

ทั้งสองหันมาให้ความสนใจกับการตรวจสอบกลุ่มแสงที่พุ่งออกมาจากผนึกแทน

มันมีทั้งหมดเก้าชิ้น

ซึ่งภายในกลุ่มแสงแต่ละดวงนี้จะประกอบไปด้วยสมบัติอยู่ภายใน

หยกศักดิ์สิทธิ์ห้าชิ้น!

ขวดบรรจุธาราทมิฬสองขวด!

ชุดเกราะหายาก!

อัญมณีที่ไม่รู้จักมาก่อน!

หยกศักดิ์สิทธิ์เป็นวัตถุดิบที่สามารถใช้ในการสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณได้ เมื่อเทียบกับผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราแล้ว มันมีพลังน้อยกว่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็ยังมีคุณสมบัติอื่นทดแทนได้ ดังนั้นแล้ว ทั้งสองชิ้นนี้จึงถือว่าอยู่ในระดับเดียวกัน

ไม่ต้องพูดถึงธาราทมิฬที่เป็นแก่นแท้แห่งวารี มันเป็นของที่หายากมาก ๆ ครั้งนี้มีทั้งหมดสองขวด ในแต่ละขวดบรรจุของเหลวไว้ประมาณสิบสองหยด

เกราะบรรพกาล ที่สร้างขึ้นจากเกล็ดของสัตว์อสูรไม่ทราบชนิด มีผิวสีฟ้าซีด เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณและพลังป้องกันที่สูงมาก ๆ ฉู่โม่วทดลองใช้กระบี่ของเขาที่ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายได้ร่วม 700,000 พลังมังกรฟาดฟันดู พบว่ามันเกิดรอยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างน้อย ๆ สิ่งนี้ก็น่าจะเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับ 8 ไม่ก็ระดับ 9 เลย

ในส่วนของอัญมณีที่ไม่รู้จัก แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร

มองจากภายนอกมันมีสีแดง แต่ถ้ามองใกล้ ๆ ก็จะพบว่าภายในอัญมณีชิ้นนี้มีเปลวเพลิงถูกซ่อนเอาไว้อยู่ ค่อนข้างจะเป็นสิ่งที่ดูวิเศษมาก ๆ

ฉู่โม่วรู้สึกอยากรู้อยากเห็นในสิ่งนี้ เพราะงั้นเขาจึงหยิบมันขึ้นมาและดูอย่างพิถีพิถัน

แต่ใครจะไปคิดว่า เพียงแค่อัญมณีชิ้นนี้เข้ามาอยู่ภายในมือของเขา เสี่ยวอู๋ก็ส่งเสียงขึ้นมาในห้วงจิตทันที

“เจ้านาย ข้าต้องการสิ่งนี้!”

มันเป็นน้ำเสียงที่แสดงความต้องการอย่างที่เจ้าตัวพูด ราวกับว่าเขาไม่อยากจะพลาดอัญมณีชิ้นนี้ไปจริง ๆ

“เสี่ยวอู๋ ตื่นแล้วเหรอ? แกรู้จักอัญมณีชิ้นนี้หรือเปล่า?”

ฉู่โม่วถามกลับไป

“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งนี้คืออะไร แต่ข้ารู้สึกได้ว่า มันจะสามารถมอบพลังให้กับข้าได้แน่นอน หากข้ากลืนกินมันเข้าไป ข้าจะสามารถเปลี่ยนร่างได้!” เสี่ยวอู๋อธิบาย

พูดจบ

มันก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะถามอีกครั้ง “เจ้านาย พอจะนำมันมาให้ข้าได้หรือเปล่า?”

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวจะเอามาให้!”

ฉู่โม่วปลอบ

เมื่อรู้ว่าต้องทำอะไร ฉู่โม่วก็หันไปมองราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งแล้วพูด “ท่านราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ผมอยากได้อัญมณีชิ้นนี้แลกกับสมบัติชิ้นอื่น ๆ ที่เหลือ พอจะได้ไหมครับ?”

“อัญมณีชิ้นนี้มีอะไรพิเศษเหรอ?”

หญิงสาวถามกลับด้วยความอยากรู้

“ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แค่รู้สึกว่ามันจะต้องมีประโยชน์แน่ ๆ!”

ฉู่โม่วพูดตอบ

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ อัญมณีชิ้นนี้เป็นของคุณ”

ราชันย์เทพยทุธ์เหมันต์เยือกแข็งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตกลงยินยอม

เธอเองก็เห็นอยู่เหมือนกันว่าอัญมณีชิ้นนี้พิเศษมาก ๆ และค่าของมันเองก็น่าจะไม่น้อย

แต่ในเมื่อฉู่โม่วบอกว่าต้องการมัน นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจำเป็นต้องขัดเขาแต่อย่างใด อนึ่งเพราะอัญมณีชิ้นนี้ดูเหมือนจะมีพลังของธาตุไฟอยู่ ที่ซึ่งเธอไม่สามารถดึงพลังออกมาใช้ได้อยู่แล้ว เช่นนั้นก็ยอมให้เขาไปจะดีกว่า

“ขอบคุณครับ!”

ได้ยินคำพูดจากราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ฉู่โม่วก็กล่าวขอบคุณด้วยความยินดี

จากนั้นเขาก็พูดผ่านห้วงจิตกลับไป “เสี่ยวอู๋ ที่นี่ยังไม่ปลอดภัย ไว้กลับไปที่ฐานแล้วฉันค่อยหาที่ปลอดภัย ๆ ให้แกกลืนกินอีกทีนะ”

“ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ เจ้านาย”

ถึงแม้ว่าเสี่ยวอู๋จะอยากได้สิ่งนี้มากขนาดไหน แต่เขาก็รู้ดีว่าเวลาไหนควรไม่ควร ดังนั้นจึงไม่เร่งเร้าอะไรในตอนนี้

เมื่อเห็นว่าเสี่ยวอู๋เข้าใจดี ฉู่โม่วก็เก็บอัญมณีชิ้นนี้กลับเข้าไปในมิติพกพาด้วยความมั่นใจ

ยามที่ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว

เขาก็หันมองรอบ ๆ ตัว “แล้วเราต้องทำอะไรต่ออีกหรือเปล่าครับ?”