บทที่ 327 ศรยิงดวงดาว มิติกลับหัวกลับหาง และเจตจำนงที่พุ่งขึ้น!

บทที่ 327 ศรยิงดวงดาว มิติกลับหัวกลับหาง และเจตจำนงที่พุ่งขึ้น!

ความเร็วของศรนี้รวดเร็วนัก

แทบชั่วพริบตา มันข้ามระยะทางนับไม่ถ้วน ทะยานไปสู่ความว่างเปล่า และมาถึงท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันกว้างใหญ่ กลายเป็นจุดแสงขนาดเล็ก ๆ ทันที

ดวงตาของฉู่โม่วเบิกกว้าง และมองอย่างถี่ถ้วน

หลังจากนั้นสักครู่

ลูกศรพุ่งตรงไปที่ดวงดาว

ดาวดวงนี้ถูกธนูดอกแรกสั่นไหว วินาทีต่อมา…

ไฟที่รุนแรงปะทุออกมาในทันที กลายเป็นดอกไม้ไฟที่พร่างพราวที่สุดในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดารา!

หนึ่งลูกศร…

พุ่งไปที่ดวงดาว!

ในตอนที่ฉากนี้เกิดขึ้น ภาพลวงตาทั้งหมดที่อยู่ข้างหน้าเขาหายไปทันที ทำให้ฉู่โม่วได้สติ

เมื่อมองไปที่เสาหินมังกรอีกครั้ง กลับเห็นมันทรุดลงพร้อมเสียงโครมคราม

ในเวลาเดียวกัน

ตูม!

เสาหินมังกรอีกต้นก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ

ราชันเทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็ได้สติเช่นกัน

เธอรีบหันไปมองฉู่โม่วเป็นอย่างแรก พลันรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใด ๆ

จากนั้นเธอก็มองไปที่เสาหินอีกครั้ง และเห็นว่าเสาหินทั้งสองนั้นพังทลายลงทั้งหมด ใบหน้าของเธอจึงเต็มไปด้วยความยินดี

“สำเร็จ!”

ราชันเทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งกล่าวอย่างตื่นเต้น

ตูม!

หลังจากพูดจบ เกราะชั้นนอกก็สั่นอย่างรุนแรงและแตกเป็นฟองในที่สุด

ประตูมิติที่ถูกขัดขวางก่อนหน้านี้ก็เปิดออกต่อหน้าพวกเขา!

“ผ่านไปสิบปี ในที่สุดประตูมิติก็เปิดสักที!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ราชันเทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็อดไม่ได้ที่จะซาบซึ้ง

ต่อจากนั้น

เธอหยิบเครื่องระบุตำแหน่งการสื่อสารออกมามอบให้ฉู่โม่ว และพูดว่า “ยังไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง หากเราถูกส่งไปแบบสุ่มละก็ เราก็ใช้สิ่งนี้เพื่อระบุตำแหน่งของกันและกันสิ!”

ฉู่โม่วพยักหน้าและวางที่ระบุตำแหน่งการสื่อสารไว้บนร่างกาย

“เอาละ เข้าไปกันเถอะ!”

ราชันเทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งแสดงท่าทางมั่นใจ เดินตรงเข้าไปและหายไปต่อหน้าต่อตาเขาในทันที

ฉู่โม่วไม่ลังเลแม้แต่น้อย เดินตามหลังไปติด ๆ

เพล้ง!

เมื่อร่างกายของเขาเข้าสู่ประตูมิติ ดูเหมือนว่ากำแพงป้องกันบางอย่างจะถูกทำลาย ฉู่โม่วรู้สึกเพียงว่าโลกหมุนไปชั่วขณะ จากนั้นดวงตาของเขาก็มืดมัวและมองไม่เห็นอะไรเลย

แต่ทว่า…

ภายใต้ความสามารถในการรับรู้ ฉู่โม่วรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเขากำลังทะลวงกำแพงโลกและมาถึงอีกมิติหนึ่ง

ทว่า

สิ่งที่ทำให้ฉู่โม่วประหลาดใจคือ…

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ทำลายกำแพงป้องกันเพียงอย่างเดียว แต่เปิดผิวของโลกนับไม่ถ้วน ทุกครั้งที่เขาทำลายกำแพงโลก พลันทำให้เกิดความรู้สึกใหม่ ๆ ขึ้นมาในแต่ละครั้งจากการใช้จิตสัมผัส

“มันอาจจะเป็น…”

“สิ่งที่เชื่อมต่อกับประตูมิตินี้ไม่ใช่แค่โลก แต่เป็นมิติย่อย ๆ อีกหลายมิติ”

ฉู่โม่วอดไม่ได้ที่จะคาดเดา

แต่เขาไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เห็น

ท้ายที่สุด แต่ละมิติก็เป็นอิสระต่อกัน แม้แต่มิติเล็ก ๆ บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็ดูเหมือนจะติดอยู่กับดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นมิติย่อยที่เป็นอิสระ และการเข้าออกต้องใช้ประตูมิติแยกต่างหาก ซึ่งต้องผ่านกำแพงป้องกันของโลก

และตอนนี้…

มิติจำนวนมากทับซ้อนกัน หรือว่ามันใช้ประตูร่วมกัน?

เป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน!

ฉู่โม่วรู้สึกหวาดกลัวกับการคาดเดาของตัวเอง

แต่จิตสัมผัสของเขาไม่ผิดแน่นอน และมันทำให้เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเขาได้ฝ่าฟันกำแพงป้องกันต่าง ๆ ของโลกมาแล้ว

ฟิ่ว!

เมื่อฉู่โม่วกำลังงงงวย คลื่นลมก็พัดเข้ามา และจากนั้นชายหนุ่มก็ตระหนักได้ว่ามีแสงจ้าอยู่ข้างหน้า

ทันใดนั้นเอง

แสงจ้าที่ส่องประกายกลับหายไปอีกครั้ง จากนั้นฉู่โม่วก็พบว่าตัวเองเข้าสู่สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย

เป็นมิติที่แปลกมาก

บนท้องฟ้าเบื้องบนมีน้ำทะเลนับไม่ถ้วน ทั้งยังสามารถมองเห็นปลาจำนวนมากแหวกว่ายอยู่เลือนราง ในขณะที่ท้องฟ้าอยู่เบื้องล่าง

สามารถเห็นเมฆสีขาวลอยล่องบนพื้น

แต่

คลื่นน้ำบนเมฆขาวก็มีบ้างแต่ไม่มาก เป็นเพียงชั้นตื้น ๆ คลุมเท้าแทบไม่ได้

เมื่อยืนอยู่ในน้ำ ฉู่โม่วสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าน้ำตื้นนั้นใสและโปร่งแสง แม้แต่ปลาสีสันสดใสบางตัวก็ว่ายอยู่

นอกจากนั้น

ฉู่โม่วรู้สึกเย็นยะเยือกอย่างมาก

แค่ยืนอยู่ตรงนี้สักพักก็รู้สึกว่าเท้าของเขาเย็นลงแล้ว!

น่ากลัวมาก!

ต้องรู้ว่าตอนนี้เขาได้ก้าวเข้าสู่ระดับราชันย์ยุทธ์แล้ว และอวัยวะทั้งห้าก็กลับไปสู่จุดกำเนิดเดิมอย่างไม่รู้จบ ซึ่งทำให้รู้สึกถึงความเย็นและความร้อนที่แท้จริง

แม้แต่ไฟในสวรรค์และโลก หรือแม้แต่น้ำแข็งที่ทะลุทะลวงโลกทั้งเก้า ก็ไม่สามารถทำให้เขารู้สึกถึงความร้อนหรือความเย็นแม้แต่น้อย

แต่ในขณะนี้

เขารู้สึกได้ถึงความเย็นที่อธิบายไม่ถูก ดูเหมือนจะไม่หนักหนา แต่มันทำให้เขาขนลุกไปทั้งตัว

โดยไม่รู้ตัว รอบนอกของร่างกายถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งชั้นบาง ๆ เสียแล้ว

นอกจากนั้น

ฉู่โม่วยังพบว่าวิญญาณของเขาค่อย ๆ แข็งกระด้างภายใต้ความเย็นดังกล่าว

“ความเย็นนี้… ส่งผลโดยตรงต่อจิตวิญญาณจริงเหรอเนี่ย?”

ฉู่โม่วเลิกคิ้วขึ้น รู้สึกประหลาดใจมาก

เขาแพร่พลังจิตวิญญาณให้แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ที่นี่แปลกมาก คล้ายกับว่าจะทำให้ผู้คนขาดสติได้