ตอนที่ 399
บทที่ 399 ยกภูเขาศักดิ์สิทธิ์สามพันเมตรและบดขยี้ผืนโลก!
October 22, 2026
บทที่ 399 ยกภูเขาศักดิ์สิทธิ์สามพันเมตรและบดขยี้ผืนโลก!
“แย่แล้ว!”
เมื่อเห็นว่ามือของฉู่โม่วจับภูเขาศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ได้ ราชาอสูรจระเข้ยักษ์ก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่งและเปลี่ยนสีหน้าไปทันที
มันสัมผัสได้ว่า
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สะท้านฟ้าในการควบคุมของมันเริ่มไม่มั่นคงและอาจพังทลายลง!
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป บางทีผนึกสะท้านฟ้านี้ก็อาจถูกฉู่โม่วทำลายได้
“เพ้อเจ้อ!”
“ข้าเป็นถึงราชาอสูรที่เชี่ยวชาญพลังศักดิ์สิทธิ์และเข้าสู่ขั้นเทพเจ้าได้ในอีกแค่ก้าวเดียว มดตัวจ้อยอย่างเจ้าจะรับมือไหวได้อย่างไร!”
ใบหน้าของอสูรจระเข้ยักษ์ดูอัปลักษณ์ เลือดในร่างกายของมันพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งเพื่อพยายามใช้ผนึกสะท้านฟ้ากดดันฉู่โม่วให้รุนแรงยิ่งขึ้น
แต่…
“พังไปซะ!”
สีหน้าของฉู่โม่วดูบ้าคลั่งขณะที่ยังคงผลักภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่อไป พลังกายกว่า 9.3 ล้านพลังมังกรผสานกับพลังของอีกาสุริยันก่อเกิดเป็นพลังงานมหาศาลที่หลั่งไหลเข้าไปในแขน พลังงานไร้ที่สิ้นสุดทำให้แขนสองข้างของฉู่โม่วเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีน้ำเงินที่ขยายใหญ่ขึ้น ราวกับว่าพวกมันสามารถระเบิดได้ทุกเมื่อ!
ปุ! ปุ! ปุ!
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เพราะพลังงานมีปริมาณมากเกินไปจนร่างกายของฉู่โม่วทนไม่ไหว! เส้นเลือดและเส้นชีพจรของเขาระเบิดออกแห่งแล้วแห่งเล่า ทำให้เลือดสีทองนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมา!!
หากผู้ปลุกพลังธรรมดาได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ พละกำลังจะลดฮวบลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่พรสวรรค์ธาตุไม้ในร่างกายของฉู่โม่วก็ทำงานอยู่ตลอดเวลา เส้นเลือดและเส้นชีพจรของเขาถูกรักษาทันทีที่ระเบิดออก ทำให้ร่างกายของฉู่โม่วได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่
และผลลัพธ์ก็คือ
พลังของอีกาสุริยันผสานเข้ากับร่างกายของฉู่โม่วโดยสมบูรณ์ ทำให้พลังกายของเขาทะยานสูงขึ้นไปถึงระดับที่แม้แต่เขาเองก็ไม่อาจคาดเดาได้
แม้จะไม่รู้ว่าพลังนี้แข็งแกร่งขนาดไหน
แต่ในตอนนี้ ฉู่โม่วสัมผัสได้ว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว และมากเสียจนแทบจะพลิกแผ่นดินได้อย่างแน่นอน
อีกาสุริยันข้างหลังเขาเริ่มส่งเสียงร้อง ผิวสีทองของมันเข้มข้นยิ่งขึ้นและเส้นขนนับไม่ถ้วนถูกเผยให้เห็นอย่างชัดเจน ดูราวกับว่ามันสามารถเปลี่ยนเป็นอีกาสุริยันที่แท้จริงได้ทุกเมื่อ
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น
เปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์อันน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกมาจากร่างกายของมันครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้กระแสลมโดยรอบรุนแรงยิ่งขึ้น ระลอกคลื่นอากาศพุ่งออกไปทั่วทุกทิศทางตามการเคลื่อนไหวของอีกาสุริยัน
“พังไปซะ!”
ฉู่โม่วคำรามลั่น แขนของเขาและกรงเล็บของอีกาสุริยันโจมตีออกไปพร้อมกัน เขาปล่อยพลังไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์และทำลายภูเขาสามพันเมตรลงในทันใด!!
ตูม!
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สะท้านโลกาถูกโจมตีและร่วงลงสู่พื้นดินห่างออกไปกว่าหลายพันกิโลเมตร พื้นที่บริเวณนั้นถูกบดขยี้กลายเป็นหลุมที่ลึกกว่าหลายสิบกิโลเมตร สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนถูกบดขยี้จนขาดใจและร่างกายของพวกมันกลายเป็นเพียงก้อนเนื้อ แม้แต่สัตว์อสูรระดับ 8 ที่เทียบเท่ากับราชันย์เทพยุทธ์ก็ไม่เว้น
เมื่อเห็นภาพนี้
สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนก็สั่นสะท้านด้วยความกลัว สายตาของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดผวา!
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวนี้ถูกฉู่โม่วทำลายและโยนออกไปอย่างง่ายดาย!
นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว!
พวกมันหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดและเผยสีหน้าวิตกกังวลออกมา ฝูงสัตว์อสูรกว่าหลายร้อยล้านตัวเริ่มแตกสลาย
“น่ากลัว! แข็งแกร่งจริง ๆ!”
“เลือดเนื้อมนุษย์ทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ?!”
“พละกำลังของราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์แข็งแกร่งถึงขนาดนี้เลย?”
“น่าสะพรึงกลัวกลัวมาก!”
ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนอ้าปากค้าง พวกเขาต่างก็ตกตะลึงและยืนนิ่งอยู่กับที่
แต่ผู้ที่ตกตะลึงที่สุดคงจะต้องเป็นราชาอสูรจระเข้ยักษ์
มันไม่เคยคิดมาก่อนว่าฉู่โม่วจะทำลายผนึกสะท้านฟ้าของมันได้ด้วยเลือดเนื้อมนุษย์… นี่มันเหนือจินตนาการเกินไป!
และระหว่างที่มันยังคงตกตะลึงอยู่นั้น
ทันใดนั้น มันก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่มองมาจนต้องหันไปหาโดยไม่รู้ตัว ฉู่โม่วผู้ที่ตนเคยดูถูก แต่ตอนนี้มันกลับต้องหันไปจับจ้องชายหนุ่มเสียอย่างนั้น
มีลำแสงสีทองและเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ผสานกันอยู่ทั่วทั้งร่างกายของเขา ทำให้มันสัมผัสได้ถึงพละกำลังมหาศาลและไม่กล้าแม้แต่จะมอง
“แข็งแกร่ง!”
“ต้องหนี!”
ในความคิดของมัน สัญชาตญาณของสัตว์อสูรบอกให้มันหนีไปทันที ไม่อย่างนั้นมันจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
แต่อสูรจระเข้ยักษ์ก็ยังลังเล
มันเป็นถึงราชาอสูรและเชี่ยวชาญพลังศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้มันกลับถูกบังคับให้หนีราวกับมดงั้นเหรอ?
อสูรจระเข้ยักษ์ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น
“จะหนีไปไหน!”
ฉู่โม่วแผดเสียงลั่นและโจมตีออกไป
เสียงของเขาดังกึกก้องราวกับสวรรค์อันยิ่งใหญ่
หลังจากนั้นเขาก็ไม่รอให้เสียเวลาและยื่นมือออกไปคว้ากรงเล็บของอีกาสุริยันเอาไว้ ทำให้พลังอันน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกมา ราชาอสูรจระเข้ยักษ์ที่ตัวสูงและยาวกว่าหลายพันเมตรถูกคว้าเอาไว้ในกำมือ
“แกจะทำอะไรอีก?!”
อสูรจระเข้ยักษ์กระวนกระวายอยู่ในใจ
ในขณะเดียวกัน มันอยากดิ้นรนเอาตัวรอดใจจะขาด มันกระตุ้นเลือดและพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายเพื่อดิ้นให้หลุด พลังไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลออกมาและระเบิดเสียงดังสนั่น สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนบนพื้นดินโดนลูกหลงและต้องตายอย่างน่าอนาถ
แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร มันก็ไม่อาจหลุดรอดไปจากฝ่ามือของฉู่โม่วได้
เห็นได้ชัดว่าแขนนั้นมีขนาดเล็กมาก ในสายตาของมัน แขนข้างนี้ไม่ได้ใหญ่ไปกว่ามดตัวหนึ่งเลย แต่ในตอนนี้มันกลับแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก
ฝ่ามือนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นและมากขึ้น แม้แต่นิ้วมือทั้งหลายก็ตรึงแน่นอยู่กับเลือดเนื้อในร่างกาย
“ปล่อยข้า!”
ในที่สุดจระเข้ยักษ์ก็สัมผัสได้ถึงความตายและไม่มีภาพลวงตาอีกต่อไป พลังเหนือธรรมชาติแต่กำเนิดเผยตัวออกมา ลำแสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากดวงตาของมันตรงไปยังฉู่โม่ว
แสงศักดิ์สิทธิ์นี้มีพลังรุนแรงพอที่จะทำลายผืนดินและแม้กระทั่งทั้งเกาะได้ หากเป็นผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดก็คงจะต้องสิ้นใจในทันที แต่เมื่อมันมุ่งหน้าไปหาฉู่โม่วผู้เรียกอีกาสุริยันออกมา มันแค่ระเบิดออกเท่านั้น ระเบิดแสงทะลุผ่านผิวหนังของฉู่โม่ว เผยให้เห็นเลือดเนื้อและอวัยวะภายใน
แต่ในพริบตาเดียว
บาดแผลเหล่านั้นก็ถูกรักษาโดยพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง
“เอาจริงหน่อยสิ!”
ฉู่โม่วหรี่ตาลง คมมีดกาลเวลาล่องหนปรากฏขึ้นข้างกายเขาและพุ่งตรงไปยังอสูรจระเข้ยักษ์ทันที
ตูม!
อสูรจระเข้ยักษ์สัมผัสได้ว่าอณูแห่งชีวิตส่วนหนึ่งถูกลบออกไปจากร่างกาย ทำให้อายุขัยของมันถูกลดลงในทันที แม้ว่าอายุขัยเหล่านี้จะไม่ได้สำคัญมากนักเมื่อเปรียบเทียบกับอายุขัยที่ยาวนานของมัน
แต่นี่ก็ทำให้เลือดในร่างกายของมันหยุดนิ่งลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทำให้มันไม่มีโอกาสหนีรอดไปได้เลยแม้แต่น้อย!
ตูม!
ฝ่ามือนั้นอาบไปด้วยเปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ มันทะลุผ่านการป้องกันและเข้าไปในเลือดเนื้อทันที เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้แม้แต่เลือดเนื้อของจระเข้ยักษ์ก็ลุกเป็นไฟ ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้มันต้องร้องโอดครวญออกมา