บทที่ 41 ผลของยานอแรดหยกกับเขตแดนลับ!

บทที่ 41 ผลของยานอแรดหยกกับเขตแดนลับ!

เมื่อกลับไปที่บ้าน

ฉู่โม่วก็เห็นว่าเฉินซีเวยยังไม่กลับมา

ตั้งแต่ชนะอันดับหนึ่งในการทดสอบไล่ล่าสองเมือง เธอก็ได้รับการเอาใจใส่จากปรมาจารย์ยุทธ์เสิ่นจิ้น ผู้อำนวยการสถาบันที่รับเธอเป็นศิษย์และคอยสอนอย่างใกล้ชิด

ว่ากันว่าเขามักจะออกไปต่อสู้ในป่าและไม่ค่อยอยู่บ้านเท่าไหร่นัก

แต่…

แม้ว่าเฉินซีเวยจะไม่ได้กลับมา เธอก็ยังคิดถึงฉู่โม่วเสมอ

ทุก ๆ สามวันจะมีคนส่งเนื้อสัตว์อสูรกองใหญ่มาให้ฉู่โม่วกิน

แต่ก็โชคดีที่เธอไม่ค่อยมีเวลากลับมา ไม่อย่างนั้นเฉินซีเวยคงสงสัยที่ฉู่โม่วออกไปข้างนอกบ่อย ๆ และแทบไม่เจอใครเลยเป็นเวลาหลายวัน

“แต่ว่า…”

“ฉันจะกินเนื้อสัตว์อสูรพวกนี้หมดเมื่อไหร่กันเนี่ย”

เมื่อหันไปเห็นเนื้อสัตว์อสูรในบ้านเป็นกองพะเนิน ฉู่โม่วก็อดถอนหายใจไม่ได้

เขาส่ายหน้าเพื่อกำจัดความคิดยุ่งเหยิงออกไป

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จ ฉู่โม่วก็ตรงไปที่ห้องฝึกฝน

“ได้เวลาลองใช้ยานอแรดหยก!”

เขาหยิบเอานอสีดำรูปจันทร์เสี้ยวออกมาจากห้องเก็บของ ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เมื่อใช้กระบี่ตัดนอนั้นก็มียาสีหยกพร้อมกลิ่นจาง ๆ หยดลงมา

ว่ากันว่ายานอแรดหยกจากแรดนอเอกนั้นมีพลังมหาศาลที่สามารถเร่งการพัฒนาพลังอณูแห่งชีวิตของผู้ปลุกพลังให้เร็วขึ้นกว่าสิบเท่า!

ตอนนี้

ทันทีที่ยาสีหยกปรากฏขึ้น ถึงจะยังไม่ได้กลืนมันลงไป แค่เพียงได้กลิ่น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าเลือดในร่างกายเริ่มตื่นตัวขึ้นแล้ว

“อึก!”

เขาเงยหน้าจิบยาสีหยกเข้าไปโดยไม่ลังเล

เย็น… หนัก!

ทันทีที่ยาสีหยกไหลเข้าไป มันก็ถูกดูดซึมเข้าไปในหลอดเลือดด้วยความรู้สึกเย็นยะเยือกและหนักหน่วง ทำให้การไหลเวียนของเลือดกับพลังอณูแห่งชีวิตหนักขึ้นกว่าเก่า

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง ฉู่โม่วก็เริ่มใช้กระบวนท่าเพื่อนำพาพลังงานจากของเหลวไปตามเส้นเลือด

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางจำเป็นต้องพัฒนาการไหลเวียนของเลือด และพลังอณูแห่งชีวิตในร่างกาย

หากจุดไหลเวียนของเลือดและพลังอณูแห่งชีวิตเข้มข้นไปจนถึงจุดหนึ่ง นั่นคือสัญญาณของการ ‘บ่มเพาะโลหิต’ ที่ได้ผลดี

ในตอนนั้น เขาจะมีพลังกว่า 50 ตัน ทุกการเคลื่อนไหวและการโจมตีจะทำลายหินและภูเขาอย่างน่าสะพรึงกลัว

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

หลังจากที่ฉู่โม่วดูดซึมยานอแรดหยกอึกแรกเข้าไป เขาก็สัมผัสได้เพียงแค่ว่าการไหลเวียนของเลือดและพลังอณูแห่งชีวิตทั่วทั้งร่างกายหนาแน่นขึ้น

เมื่อลองต่อยออกไปก็สัมผัสได้ถึงเลือดที่พลุ่งพล่าน!

แววตาของฉู่โม่วลุกวาว

‘เป็นยาที่เหมาะกับการบ่มเพาะโลหิตและพลังอณูแห่งชีวิตที่สุดจริง ๆ!’

‘แค่จิบเดียวก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว และพลังของฉันก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อย 0.2 ตันเลยด้วย!’

ฉู่โม่วยิ้มกว้างและมีน้ำเสียงประหลาดใจขึ้นทุกขณะ

“ต่อไป!”

ชายหนุ่มหยุดพักครู่หนึ่ง แล้วจึงจิบยานอแรดหยกเข้าไปอีกครั้ง

…

เวลาผ่านไป

ค่ำคืนดำเนินมาถึงโดยไม่ทันรู้ตัว

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ฉู่โม่วก็ลืมตาเห็นประกายแสง

หลังจากเวลาหนึ่งคืนของการฝึกฝนผ่านไป ยาในนอข้างนั้นก็ถูกดูดซึมเข้าไปจนหมด และพาเขาไปสู่จุดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด!

พลัง 1.05 ตัน!

หากผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปต้องการเพิ่มพลังขนาดนี้ พวกเขาก็จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยกว่าหนึ่งปีครึ่งเลยทีเดียว

แต่ฉู่โม่วที่ได้รับพลังของยานอแรดหยกใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งคืนเท่านั้น!

ความเร็วเช่นนี้ช่างน่าตกตะลึง!

‘ยานอแรดหยกได้ผลดีจริง ๆ รู้สึกได้เลยว่าเลือดกับพลังอณูแห่งชีวิตหนาแน่นขึ้นกว่าเมื่อวานเยอะ!’

‘ฉันกินยานอแรดหยกไปแค่ขวดเดียว คืนนี้ยังมีให้กินและฝึกฝนอีกตั้งเก้าขวด!’

ฉู่โม่วแอบให้กำลังใจตัวเองอยู่ในใจ

…

ไม่กี่วันหลังจากนั้น

ฉู่โม่วเก็บตัวอยู่ที่บ้านและกินยานอแรดหยกตลอดทั้งวันทั้งคืน เพื่อบ่มเพาะโลหิตและพลังอณูแห่งชีวิต

สิบวันหลังจากนั้น

ชายหนุ่มดูดซึมยานอแรดหยกเข้าไปทั้งสิบขวด ส่งให้พลังกายทะยานสูงมากกว่าเดิมถึงสิบตันเข้าไปแล้ว นอกจากนี้ หลังจากที่กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางและได้เดินทางไปยังฐานฉางเฟิง เขาก็ยังคงฝึกฝนอย่างหนักไม่หยุด