ตอนที่ 42
บทที่ 42 บ่มเพาะโลหิตเสร็จสิ้น!
October 22, 2026
บทที่ 42 บ่มเพาะโลหิตเสร็จสิ้น!
เขตแดนลับเหรอ?
ฉู่โม่วใจเต้นแรง
แน่นอนว่าเขาเคยได้ยืนเรื่องดินเขตแดนลับมาก่อน
ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้ ก็มีเขตแดนขนาดเล็กอีกมากมายปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วทั้งดาวเคราะห์ เขตแดนเหล่านั้นถูกเรียกว่าเขตแดนลับ ซึ่งพวกมันมีเส้นทางเชื่อมต่อกับดาวเคราะห์นี้และหาพบได้ยากยิ่งนัก
เขตแดนลับบางแห่งก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากร ภูเขา แหล่งน้ำและชีวิต อาจมีกระทั่งสัตว์อสูรหรือสมบัติแห่งสวรรค์และโลกมากมายหลายชนิด ในขณะที่เขตแดนลับอื่น ๆ นั้นแห้งแล้งจนไม่มีแม้แต่หญ้าหรือต้นไม้
แต่อย่างไรก็ตาม…
เมื่อเขตแดนลับสักแห่งปรากฏขึ้นในโลก เหล่าคนนอกก็จะแก่งแย่งกันและเกิดเป็นการนองเลือดในที่สุด
ตัวอย่างเช่น …ที่กองกำลังขนาดใหญ่หรือฐานมากมายบนโลกยังคงยืนหยัดอยู่ได้เพราะพวกเขาต่างก็มีเขตแดนลับขนาดใหญ่เป็นของตัวเอง
พวกมันเต็มไปด้วยพลังอณูแห่งชีวิตและทรัพยากรซึ่งเป็นรากฐานของกองกำลังและฐานที่แข็งแกร่ง!
และด้วยความลับที่ล้ำค่าถึงขนาดนี้
หมัวซานซานกำลังชวนเขาไปจริง ๆ หรือว่าเธอจะมีเขตแดนลับอยู่ในครอบครอง?
ราวกับรู้ว่าฉู่โม่วกำลังคิดอะไร อีกฝ่ายพยักหน้าเบา ๆ และกล่าว “ใช่ค่ะ! ฉันมีเขตแดนลับอยู่… อันที่จริงฉันรอสมบัติที่คุณเอากลับมาจากฐานฉางเฟิงอยู่ สมบัติชิ้นนั้นคือประตูไปสู่เขตแดนลับนี้นี่แหละ!”
ฉู่โม่วพยักหน้าหงึก ๆ
แต่แล้วเขาก็ถามขึ้น “เขตแดนลับเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก ทำไมถึงอยากชวนผมเข้าไปล่ะ? คุณหนูหมัวไม่กลัวว่าผมจะฆ่าคนที่อยู่ในเขตแดนลับเหรอ?”
ขณะที่พูด เขาก็มองลึกเข้าไปในดวงตาของหมัวซานซาน
“เพราะเขตแดนลับนี้มีขนาดเล็กที่สุด เกราะป้องกันก็บอบบางอย่างถึงที่สุด แค่ลมหายใจของขั้นจอมยุทธ์ก็ทำให้มันพังทลายได้แล้ว จึงมีแต่ผู้ปลุกพลังที่ยังไม่เข้าสู่ขั้นจอมยุทธ์เท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้!”
หมัวซานซานพูดอย่างไม่มีทางเลือก “อีกอย่าง… เขตแดนลับแบบนี้มักจะอันตรายมาก และคุณฉู่โม่ว ถึงคุณจะยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง ทว่าพละกำลังก็เทียบได้กับจอมยุทธ์เลยทีเดียว ถ้าคุณช่วยเราสำรวจ ทีนี้ก็คงมั่นใจได้มากขึ้นเยอะค่ะ”
“ส่วนเรื่องการสังหารผู้คนและขโมยสมบัตินั้น…”
เมื่อมาถึงจุดนี้ หมัวซานซานก็หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ฉันคิดว่าฉันรู้จักผู้คนพอสมควร และมั่นใจได้ว่าคุณไม่ใช่คนแบบนั้นนะคะ คุณฉู่โม่ว”
“ยิ่งไปกว่านั้น…”
“ฉันแค่ต้องการผลึกซวนหยวนในเขตเขตแดนลับ และเข้าไปฝึกฝนข้างในนั้น สิ่งอื่น ๆ ที่ไม่มีเจ้าของก็จะเป็นของคุณ!”
เมื่อพูดจบ สายตาของหมัวซานซานก็จับจ้องไปที่ฉู่โม่ว “แล้ว… คุณอยากมากับฉันไหมคะ?”
“อืม…”
ฉู่โม่วถอนหายใจ
ต้องบอกเลยว่า
เขตแดนลับแห่งนี้ช่วงเย้ายวนใจจริง ๆ!
แม้แต่ตัวเขายังไม่อาจต้านทานได้
ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของหมัวซานซานก็น่าสนใจมาก สมบัติทั้งหมดที่ได้รับมาจะเป็นของเขา
ผู้ปลุกพลังแทบทุกคนรู้ดีว่าสมบัติในเขตแดนลับนั้นมีค่ามากขนาดไหน
และหมัวซานซานยังกล่าวคำมั่นด้วยความจริงใจ
หลังจากที่ครุ่นคิด ฉู่โม่วก็พยักหน้าและกล่าว “ผมอยากเข้าไปด้วย!”
ในที่สุดเขาก็พูดออกมา
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้า
“จากการคาดเดาของฉัน ยังมีเวลาอีกยี่สิบวันก่อนที่เขตแดนลับจะเปิด ระหว่างนั้นคุณก็เตรียมตัวให้พร้อมและรอเวลาออกเดินทางได้เลย!”
เมื่อพูดจบ หมัวซานซานก็ลุกขึ้นยืนและกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง “หวังว่าเราจะร่วมงานกันได้อย่างราบรื่นนะ!”
“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”
ฉู่โม่วเองก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่พูดคุยกันสักพัก ชายหนุ่มก็กล่าวลา
หมัวซานซานพาเขาไปส่งที่ประตูด้วยตัวเอง
ตอนที่ทั้งสองกำลังจะแยกจากกัน ฉู่โม่วพลันหยุดเดินและกลับหลังหันไปถามด้วยความสงสัย “อีกอย่างหนึ่ง ตอนนี้คุณหนูหมัวแข็งแกร่งขนาดไหนแล้วล่ะ?”
“ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง!”
หมัวซานซานกล่าวอย่างจริงใจ
ทันทีที่ได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ตกตะลึง
อย่างไรแล้ว เขาก็รู้ว่าหมัวซานซานอายุน้อยกว่าตนหนึ่งปี และเธออายุเพียงแค่สิบเจ็ดปีเท่านั้น
พูดอีกอย่างก็คือ…