บทที่ 436 หยกปฐมกาล! กำราบคันฉ่องฉายลึกลับ!

บทที่ 436 หยกปฐมกาล! กำราบคันฉ่องฉายลึกลับ!

หยกปฐมกาลคือสมบัติที่ฉู่โม่วฝันถึงมาตลอดเวลา มันเป็นสมบัติที่หายากและมีอณูแห่งชีวิตคุณภาพสูง มันถูกเรียกว่าหยกปฐมกาลก็เพราะมีหน้าตาเหมือนหยกอย่างถึงที่สุด

หยกปฐมกาลเช่นนี้นั้นหายากมาก ในสภาวะทั่วไป มีเพียงผู้ปลุกพลังที่เข้าสู่ขั้นเทียมเทพแล้วเท่านั้นที่จะดูดซับมันเข้าไประหว่างที่บ่มเพาะได้

แต่เพราะความหายากและล้ำค่าของมัน แม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพทั่วไปก็ไม่ใช้มันในการบ่มเพาะประจำวัน พวกเขาเก็บมันไว้เป็นอย่างดีและไม่กล้าใช้มันอย่างสิ้นเปลือง พวกเขามักจะดูดซับอณูแห่งชีวิตในหินปฐมกาลระดับสูงสุดแทนเสียมากกว่า

หยกปฐมกาลนั้นจะถูกใช้งานในยามจำเป็นเพื่อเพิ่มพลังปราณฉุกเฉินหรือในจังหวะสำคัญ

แต่ตอนนี้กลับมีหยกปฐมกาลกว่าหลายสิบชิ้นกองอยู่ตรงหน้า!

“ดูเหมือนว่าหยกปฐมกาลพวกนี้จะเป็นส่วนสุดท้ายของบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำที่ถูกเก็บไว้หลายพันปี!”

ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง

หลังจากที่นับดูอีกครั้ง เขาก็พบว่ามีหยกปฐมกาลถึง 37 ก้อน!

ชายหนุ่มเก็บพวกมันทั้งหมดเข้าไปในมิติพกพาอย่างมีความสุข แม้ว่าจะมีหยกปฐมกาลอยู่เพียง 37 ก้อน พวกมันก็ล้ำค่ามาก หยกปฐมกาลชิ้นหนึ่งสามารถแลกเปลี่ยนเป็นหินปฐมกาลระดับสูงสุดได้หลายล้านก้อนเพราะพวกมันมีมูลค่าสูงเกินบรรยายและไม่อาจหาซื้อได้ แม้แต่กับขั้นเทียมเทพ พวกมันก็เป็นสมบัติที่ล้ำค่าอย่างถึงที่สุด

หลังจากที่เก็บสมบัติทั้งหมดมา ฉู่โม่วก็พึงพอใจเป็นอย่างมาก

ท้ายที่สุด

เขาก็หันไปมองที่คันฉ่องฉายลึกลับ

ตอนนี้ไม่มีพลังงานแปรปรวนใด ๆ และคันฉ่องฉายลึกลับก็ปกคลุมไปด้วยฝุ่น มันดูเก่าคร่ำครึเหมือนกับกระจกทองแดงทั่วไป แม้ว่าจะโยนทิ้งลงไปบนถนนก็คงไม่มีใครเหลียวมอง

แต่ฉู่โม่วก็ไม่กล้าดูถูกมัน

หลังจากที่ใส่เลือดและอณูแห่งชีวิตเข้าไป พลังของคันฉ่องฉายลึกลับนี้ก็เรียกได้ว่าทรงพลังสะท้านแผ่นดิน แม้จะถูกฟันด้วยกระบี่ติดกันหลายร้อยรอบ ประกอบกับเกราะป้องกันธาตุดินและการป้องกันจากพรสวรรค์ธาตุดิน มันก็อ่อนแอลงเหลือเพียงแค่หนึ่งในสิบของพลังเริ่มต้น แต่ก็ยังสามารถเจาะทะลวงร่างกายของฉู่โม่วจนเกือบสิ้นใจได้

แน่นอนว่า

เหตุผลส่วนหนึ่งที่มันเป็นของเทียมเทพอย่างบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำก็เพราะพลังของคันฉ่องฉายลึกลับนี้นั้นไม่ใช่สิ่งที่จะดูถูกได้

เขาคว้ามันมาถือไว้ในมือ

หึ่ง!

สมบัติชิ้นนี้มีจิตวิญญาณและมีเจ้านายเป็นของตัวเอง เป็นเรื่องธรรมดาที่มันจะไม่ยอมตกอยู่ในมือของผู้อื่น ตอนนี้คันฉ่องฉายลึกลับสั่นสะท้านเล็กน้อยและระเบิดลำแสงออกมาเพื่อต่อต้าน

“ฉันฆ่าเจ้านายของแกไปแล้ว เป็นแค่วิญญาณยุทธภัณฑ์ยังจะพยายามหนีอีกเหรอ!”

เมื่อฉู่โม่วปล่อยพลังออกไปเล็กน้อย ลำแสงนั้นก็แตกสลายพร้อมเสียง ‘กร๊อบ’ กระจกพลันสงบลงในทันที

หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็เข้าไปข้างในจิตใจของมันและสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณอันเลืองรางข้างในซึ่งเป็นวิญญาณยุทธภัณฑ์ของคันฉ่องฉายลึกลับ

“ฉันจะยกโทษให้ถ้ายอมรับฉันเป็นเจ้านาย ไม่งั้นจิตวิญญาณของแกจะถูกกำจัดทันที!”

ฉู่โม่วข่มขู่

“ไม่!”

วิญญาณยุทธภัณฑ์กล่าวห้าม

มันจะหักหลังเพื่อนที่รู้จักกันมากว่าหลายหมื่นปีอย่างบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำแค่เพราะคำข่มขู่ของฉู่โม่วได้ยังไง

ฉู่โม่วเองก็รู้เรื่องนี้ดี หลังจากที่ได้ยินคำปฏิเสธจากยุทธภัณฑ์วิญญาณ เขาก็ใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนและกำจัดส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณออกไปทันที เมื่อได้รับบาดเจ็บสาหัส ยุทธภัณฑ์วิญญาณก็กรีดร้องออกมา

มันไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มจะเถรตรงจนลงมือทำตามที่พูดในทันที

ต้องรู้ด้วยว่า

ยุทธภัณฑ์วิญญาณนั้นสำคัญต่อตัวสมบัติอย่างถึงที่สุด หากถูกกำจัดไป จิตวิญญาณของสมบัติชิ้นนั้นจะได้รับความเสียหายอย่างหนักและอาจลดระดับขั้นลงก็เป็นได้

ในสถานการณ์ปกติ หากผู้ปลุกพลังเจอกับสมบัติที่กำเนิดมาพร้อมกับจิตวิญญาณ เขาก็จะครอบครองมันไม่ว่าจะด้วยการบีบบังคับหรือการล่อลวงซึ่งต้องใช้เวลานานยิ่งนัก แต่ฉู่โม่วกลับลงมือทันทีที่ได้ยินคำปฏิเสธ

เขาไม่กลัวว่าระดับพลังของคันฉ่องฉายลึกลับจะลดลงเหรอ?

ระหว่างที่ยุทธภัณฑ์วิญญาณคิดอยู่นั้น ฉู่โม่วก็ใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนและกำจัดส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณไปอีกครั้ง

“อ๊ากกก… ไม่นะ…”

เมื่อสัมผัสได้ว่าจิตวิญญาณเริ่มอ่อนแอลง ในที่สุดยุทธภัณฑ์วิญญาณก็สัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวและกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดผวา

ฉู่โม่วไม่สนใจและใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนเป็นครั้งที่สาม

ครืน!

จิตวิญญาณส่วนมากถูกทำลาย ทำให้ร่างของยุทธภัณฑ์วิญญาณสั่นสะท้านจนแทบรักษาความมั่นคงไม่อยู่

ตั้งแต่คันฉ่องฉายลึกลับถูกสร้างขึ้น มันใช้เวลานับปีไม่ถ้วนกว่าจะก่อกำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมาได้ มันจึงไม่อยากถูกทำลายจนกลับไปสู่สถานะเดิมอีก ไม่เช่นนั้น มิตรภาพที่บรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำบ่มเพาะมันมากว่าหลายหมื่นปีก็จะสูญเสียไป มันจึงไม่อาจเสี่ยงตายไปมากกว่านี้ได้

มันยอมแพ้!

“ฉันยอมรับท่านเป็นเจ้านาย ฉันยอมให้ท่านเป็นเจ้านายแล้ว อย่าลบฉันออกไปเลย!”

วิญญาณยุทธภัณฑ์ตะโกนเสียงดังลั่น

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฉู่โม่วก็ใจเย็นลง แต่แท้จริงแล้วเขารู้สึกโล่งอกอยู่ในใจ

หากไม่จำเป็นจริง ๆ เขาก็ไม่อยากลบยุทธภัณฑ์วิญญาณของคันฉ่องฉายลึกลับออกไป แต่วิญญาณยุทธภัณฑ์นี้ก็ถูกบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำบ่มเพาะมานานกว่าหลายหมื่นปี หากจะจงรักภักดีก็คงไม่แปลกอะไร ฉู่โม่วจึงได้แต่ใช้วิธีที่รุนแรงที่สุดเท่านั้น

โชคดีที่เขาประสบความสำเร็จ

“แผ่จิตวิญญาณออกมาให้ฉันผนึกซะ!”

ฉู่โม่วกล่าว

วิญญาณยุทธภัณฑ์ลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงกระบวนท่าอันโหดร้ายของฉู่โม่วและสัมผัสของความตาย ในที่สุดมันก็ยอมแพ้และยอมปล่อยให้ฉู่โม่วผนึกจิตวิญญาณแต่โดยดี

หึ่ง!

เมื่อทำการผนึกเรียบร้อย รัศมีบางเบาก็ลอยออกมาจากจิตวิญญาณของยุทธภัณฑ์วิญญาณและตรงเข้าไปในจิตใจของฉู่โม่ว

หลังจากนั้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าจิตวิญญาณของเขาและคันฉ่องฉายลึกลับเชื่อมต่อกัน ทำให้ฉู่โม่วสามารถควบคุมมันได้ราวกับแขนอีกข้างหนึ่ง

ในขณะเดียวกัน

ข้อมูลมหาศาลพลันเข้ามาในความคิดของเขาอีกครั้งหนึ่ง

นี่คือข้อมูลเกี่ยวกับคันฉ่องฉายลึกลับ

สมบัติชิ้นนี้ได้ก้าวข้ามยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับ 9 ไปแล้ว มันมีอายุมานานกว่าหลายหมื่นปีตั้งแต่ถูกสร้างขึ้นมา มันเป็นหนึ่งในสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของมนุษย์ถ้ำ มีเพียงผู้แข็งแกร่งในขั้นเทียมเทพเท่านั้นที่สามารถใช้มันได้อย่างเต็มที่และสามารถทำลายแม้กระทั่งดวงดาวได้

ฉู่โม่วเชื่อว่านั่นไม่ใช่การกล่าวเกินจริงแม้แต่น้อย

บรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของอายุขัยและพลังที่มีก็ลดลงเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนเท่านั้น หากมันได้รับพลังเต็มเปี่ยมเข้าไป แม้แต่ดาวโลกนี้ก็อาจต้องแตกสลาย

อย่าว่าแต่ดาวดวงนี้เลย