บทที่ 447 เหนือดาวเคราะห์สีเงิน

บทที่ 447 เหนือดาวเคราะห์สีเงิน

ในท้องฟ้ามืดมิดที่เต็มไปด้วยดวงดาว มีดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ดวงหนึ่งอยู่ที่นี่

หมู่ดาวโคจรมาบรรจบกันที่นี่และมียานบินขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนจอดเทียบท่าอยู่ หรือไม่ก็บินขึ้นมาจากท่าเพื่อเดินทางเข้าไปในหมู่ดาว

ดาวเคราะห์ G017 ดวงนี้อยู่ในการดูแลของดาวเคราะห์สีเงิน ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวเคราะห์เจ็ดดวงหลักของทางช้างเผือก มันเป็นสถานีอวกาศที่สำคัญแห่งหนึ่งและมีไว้ใช้โดยสารหรือขนส่งเป็นหลัก

ยานบินหรือยานสินค้านับไม่ถ้วนเดินทางมาที่นี่ทุกวันเพื่อเคลื่อนย้ายสิ่งต่าง ๆ ไปยังดาวเคราะห์สีเงินด้วยวงโคจรพิเศษหรือยานบินโดยสาร หลังจากที่ไปถึง พวกเขาจะต้องลงทะเบียน ผ่านการตรวจสอบ แล้วจึงเดินทางไปยังดาวเคราะห์สีเงิน

แม้ว่ามันจะเป็นแค่สถานีเคลื่อนย้าย แท้จริงแล้ว ดาวเคราะห์ G017 มีหน้าที่ดูแลพื้นที่กว่าหลายพันปีแสงโดยรอบหมู่ดาวนายพรานของทั่วทั้งทางช้างเผือก รวมไปถึงส่งทรัพยากรและผู้ปลุกพลังจากดาวหลายพันล้านดวงไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งหรือหน้าที่ของมันก็สำคัญเป็นอย่างยิ่งทั้งคู่

และด้วยเหตุนี้

ดาวเคราะห์ G017 จึงรุ่งเรืองอย่างถึงที่สุด

ตอนนั้นเอง ข้างนอกดาวเคราะห์ G017 มียานบินขนาดยักษ์ลำหนึ่งบินตรงมาที่นี่อย่างรวดเร็ว ผู้ขับยานบินเป็นเด็กสาวผู้ดูบอบบางและรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่ก็มีหางนุ่มฟูอยู่ข้างหลังเธอด้วย

“ในที่สุดก็ได้กลับมาสักที!”

ขณะที่นั่งอยู่บนยานบิน เด็กสาวก็มองดูดาวเคราะห์ G017 ที่ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ และอดถอนหายใจออกมาไม่ได้

แต่ทันใดนั้น

เธอก็กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “คุณปู่ก็จริง ๆ เลย ฉันไม่สนใจหรอกว่าต้องไปเสียเวลาที่ดาวนั่น มันไร้ประโยชน์และไม่สนุกเลยสักนิด แต่ตอนนี้ฉันได้กลับมาแล้ว พอไปถึงดาวเคราะห์สีเงิน ฉันจะดึงเคราเขามาถามให้ได้!”

“แต่อาจารย์ทำเพื่อคุณหนูนะครับ!”

ชายชราข้างหลังเด็กสาวได้แต่กล่าวพร้อมรอยยิ้มเมื่อได้ยินดังนั้น

“ฮึ่ม เขาคงไม่ตั้งใจทำให้เรื่องมันยุ่งยากเพื่อประโยชน์ของฉันเองหรอก”

เด็กสาวผู้สง่างามพ่นลมหายใจเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

เธอเกิดมาในตระกูลขนาดใหญ่ในจักรวาล เมื่อหลายหมื่นปีก่อน บรรพบุรุษของตระกูลก้าวข้ามขีดจำกัดโดยก้าวออกมาจากดวงดาวเดิมและเข้าสู่จักรวาล

บรรพบุรุษคนนั้นมีพรสวรรค์อย่างถึงที่สุด หลังจากที่เข้าสู่จักรวาล เขาก็พัฒนาระดับพลังอย่างรวดเร็วและกลายเป็นผู้แข็งแกร่งชื่อดังในทางช้างเผือก หลังจากนั้น รากฐานพลังก็สั่นคลอนเพราะอาการบาดเจ็บจากการสำรวจเขตแดนลับ เส้นทางข้างหน้าเขามืดมัวลง แล้วชายชราคนนี้ก็ยอมแพ้ต่อความรุนแรงและจดจ่ออยู่กับครอบครัวแทน

หลังจากที่ตั้งรกรากบนดาวเคราะห์สีเงิน เขาก็เป็นผู้ปกครองตระกูล เพราะมีอัจฉริยะมากมายเข้ามาร่วมตระกูลด้วย มันจึงพัฒนาขึ้นอย่างมั่นคงมาตลอดหลายหมื่นปีและทำให้ตระกูลนี้เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งในดาวเคราะห์สีเงินเลยทีเดียว

แม้ว่าทุกวันนี้ตระกูลจะปักหลักอยู่บนดาวเคราะห์สีเงิน พวกเขาก็ยังให้ความสำคัญกับดินแดนบ้านเกิดเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะบรรพบุรุษแห่งดวงดาวผู้ตั้งตระกูลไว้ยังตำแหน่งที่มีโอกาสเกิดเขตแดนลับสูง ตระกูลจึงเลือกผู้มีศักยภาพในตระกูลให้เดินทางกลับไปยังดินแดนบ้านเกิดเพื่อฝึกฝนเป็นครั้งคราว

แต่เพราะต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลในการเปิดเขตแดนลับ พวกมันจึงเปิดอยู่ได้เพียงแค่ไม่กี่เดือน แต่คราวนี้เธอกลับไปอยู่ในเขตแดนลับนั้นนานกว่าหลายปีทีเดียว

เด็กสาวรู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นแล้ว แม้ว่าปากของเธอจะบ่น แท้จริงแล้วเธอก็มีความสุขอย่างถึงที่สุด

ระหว่างที่พูด ยานบินก็ไปถึงระยะแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ G017 อย่างรวดเร็ว แล้วสถานีก็ส่งสัญญาณเข้ามานำทางยานบินของเด็กสาวให้ลงจอดที่ท่ายานบิน

ครืนนน!

หลังจากที่ยานบินหยุดนิ่งลง ประตูก็เปิดออก

เด็กสาวเดินออกมาอย่างร่าเริง สูดหายใจลึก แล้วจึงกล่าวอย่างมีความสุข “ที่นี่ยังสบายเหมือนเดิมเลย อากาศก็บริสุทธิ์จริง ๆ ฉันรอกลับไปพักผ่อนไม่ไหวแล้ว”

ระหว่างที่พูด เธอก็หันไปมองพื้นที่โดยรอบด้วยความสงสัย

หลังจากที่กลับไปยังดาวดวงเก่ามาหลายปี ในที่สุดก็ได้กลับมา และอยากจะสนุกสนานให้เต็มที่

ชายชราเองก็เดินตามหลังเธอออกมา หลังจากที่ได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มกว้างและกล่าว “คุณหนู ถึงที่นี่จะเป็นของเขตอิทธิพลของดาวเคราะห์สีเงิน มันก็ยังอยู่ห่างไกลจากที่อื่นและอาจมีอันตรายได้ ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ของคุณหนูสำคัญมาก เพราะฉะนั้นต้องระวังตัวด้วยนะครับ”

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้

เขาก็หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าว “ที่สำคัญกว่านั้น ยานบินต้องจอดเติมพลังงานอยู่ที่นี่และจะออกเดินทางได้พรุ่งนี้ ถ้าอยากไปพักผ่อนจริง ๆ คุณหนูควรรอจนกว่าจะกลับไปถึงดาวเคราะห์สีเงินก่อนนะครับ!”

“ฉันรู้ ฉันรู้ คุณปู่ก็ส่งคุณมาดูแลฉันนี่ไง!”

เด็กสาวโบกมือและแกล้งทำเป็นโกรธ

ชายชรายิ้มบางโดยไม่พูดอะไรอีก

เขาเป็นผู้อาวุโสของตระกูลและเป็นผู้คุ้มครองเด็กสาวคนนี้มาตั้งแต่เธอเกิด ด้วยพรสวรรค์ไม่ธรรมดาที่มี

เรียกได้ว่า… เขาเฝ้าดูอีกฝ่ายเติบโตมาตลอดและแทบจะเห็นเธอเป็นหลานสาวคนหนึ่ง จึงรักเธอมากเป็นธรรมดา

มีผู้ปลุกพลังจำนวนไม่น้อยอยู่บนยานบินและไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการเติมพลังงานเลย เด็กสาวมองไปรอบ ๆ และตั้งใจจะตามหาที่พักผ่อนหย่อนใจ

แต่ในตอนนั้นเอง

เธอก็มองเห็นแสงสว่างจ้ามาจากหอเคลื่อนย้ายมิติที่อยู่ไม่ไกลออกไป

“นี่… มีใครกำลังใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติจักรวาลเหรอ?”

เมื่อเห็นภาพนี้ เด็กสาวก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ส่ายหน้าไปมาอีกครั้ง “ไม่สิ นั่นมันค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติแบบเก่านะ… ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติแบบนี้อาจเกิดอุบัติเหตุระหว่างการเดินทางระยะไกลได้ โดยเฉพาะเมื่อเข้าสู่อวกาศ การผันผวนจะทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการระบุตำแหน่งการเคลื่อนย้ายซึ่งสุ่มเสี่ยงมาก มันเลยถูกเปลี่ยนเป็นค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติแบบใหม่ตั้งนานแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะยังมีคนใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติแบบเก่าอยู่อีก!”

เธอเกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวยและมีความรอบรู้เป็นอย่างมาก เธอจึงเข้าใจพื้นฐานของค่ายกลเคลื่อนย้ายมิตินี้ได้ในทันที

แต่เพราะว่าเข้าใจเรื่องนี้ดี เธอจึงประหลาดใจอย่างถึงที่สุด

ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติเช่นนี้ไม่มีใครใช้งานมานานแล้ว แต่ทำไมถึงยังมีอยู่ที่นี่ล่ะ?

ในตอนนั้นเอง

แสงการเคลื่อนย้ายมิติก็ส่องสว่างในหอเคลื่อนย้ายมิติ แล้วลำแสงนั้นก็ค่อย ๆ จางหายไป ในขณะที่ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด

เขาเป็นชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมสีดำและมีกระบี่เล่มยาวอยู่ที่หลัง