บทที่ 460 การทดสอบแสนบ้าระห่ำ และ ความเศร้าของซูเจาเจา

บทที่ 460 การทดสอบแสนบ้าระห่ำ และ ความเศร้าของซูเจาเจา

ข้างในห้องเงียบ

ฉู่โม่วยังคงนั่งขัดสมาธิด้วยสีหน้าสงบนิ่งและปกคลุมไปด้วยเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว

“สมแล้วจริง ๆ ที่กระบี่ทลายนภาเป็นกระบวนท่าระดับเทพเจ้า มันซับซ้อนและยากที่จะเข้าใจ ด้วยพรสวรรค์วิชากระบี่ของฉัน บวกกับแผ่นศิลารู้แจ้งและการเร่งเวลา 15 เท่า ฉันต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงจะผ่านมาได้!”

“แต่…”

“ถึงจะเข้าใจยาก พลังของมันก็แข็งแกร่งจริง ๆ!”

“แค่เริ่มต้นฝึกได้ไม่นาน มันก็ทรงพลังกว่ากระบี่สะบั้นพันดาราที่เชี่ยวชาญแล้วด้วยซ้ำ!”

ฉู่โม่วพึมพำด้วยสีหน้ามีความสุข เห็นได้ชัดว่าเขาพึงพอใจในวิชากระบี่นี้มาก

กระบี่ทลายนภาถูกแบ่งออกเป็นระดับต้น ระดับปลาย และระดับสมบูรณ์

ด้วยวิถีกระบี่ของชายหนุ่มในตอนนี้ เขาสามารถไปถึงได้แค่ระดับต้นเท่านั้น แต่ก็ต้องใช้เวลานานและไม่สามารถเข้าใจวิชากระบี่นี้อย่างถี่ถ้วนได้ เขาจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรและโอกาสมากทีเดียว

ส่วนขั้นสมบูรณ์แบบนั้น ยังไม่ต้องพูดถึงเลย… ตามการคาดการณ์ของฉู่โม่ว เขาจำเป็นต้องเข้าใจเจตจำนงกระบี่ให้ถึง 50% เป็นอย่างน้อย แล้วจึงอาจจะทำสำเร็จได้

แต่

แม้ว่าจะติดเงื่อนไขมากมาย พลังของมันก็ทรงพลังอย่างถึงที่สุด

แม้ว่าตอนนี้จะฝึกฝนได้เพียงแค่ระดับต้น มันก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าวิชากระบี่ระดับตำนานในขั้นสมบูรณ์แล้ว หากกระบี่ทลายนภาเข้าสู่ระดับต้น ระดับสูง และระดับสมบูรณ์ได้ ตอนนั้นพลังของมันคงเหนือยิ่งกว่าจินตนาการแน่!

“ตอนนี้ฉันเริ่มฝึกแล้ว ถ้าอยากไปให้ถึงระดับต้น จะทำแค่ศึกษามันไม่ได้ ฉันต้องทำการต่อสู้จริง ไม่งั้นคงต้องใช้เวลานานสุด ๆ แน่!”

“ตอนนี้พักไว้ก่อนแล้วกัน รอให้ฝึกวิชาเคลื่อนกายสำเร็จก่อน แล้วค่อยเข้าไปท้าทายในเครือข่ายโลกเสมือนจริงและพัฒนาความเข้าใจในการต่อสู้!”

ฉู่โม่วตัดสินใจ

เมื่อคิดได้ดังนั้น

เขาหยิบตำรากระบวนท่าอีกเล่มขึ้นมาและส่งพลังจิตวิญญาณเข้าไปข้างใน

เมื่อแสงสว่างวาบขึ้นตรงหน้า จิตวิญญาณของชายหนุ่มก็เข้าไปในอวกาศอีกครั้ง

ชายชราคนหนึ่งยืนเอามือไพล่หลังอยู่กลางอากาศ

เขาไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย แต่เมื่อก้าวออกไป ร่างนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับว่ากลายเป็นส่วนหนึ่งกับจักรวาลและไม่อยู่ในสายตาอีกต่อไป

ชายชราเดินไปข้างหน้าทีละก้าว แต่ละก้าวดูธรรมดา แต่แท้จริงแล้วมันเต็มไปด้วยจังหวะกระบี่อย่างสง่างาม

เนตรทองคำแห่งธาตุทั้งห้าของฉู่โม่วเริ่มทำงานอีกครั้ง มันมองไปรอบ ๆ โดยไม่กะพริบเพื่อสัมผัสความลึกลับของกระบวนท่านี้

ทันใดนั้น เวลาอีกครึ่งเดือนก็ผ่านไป

และแล้ว

ฉู่โม่วก็ลุกขึ้นยืน ก้าวออกไปหนึ่งก้าว แล้วร่างของเขาก็หายวับไปในทันที

ไม่สิ!

มันไม่ได้หายไป!

มันกลับกลายเป็นห้วงอากาศและไม่อาจระบุตำแหน่งได้แม้แต่น้อย

ทันใดนั้น

ร่างกายของชายหนุ่มก็ปรากฏขึ้นในห้วงอวกาศนั้น ร่างกายของเขาสั่นไหวเล็กน้อยและร่างวิญญาณนับไม่ถ้วนก็ปกคลุมพื้นที่โดยรอบในทันที พวกมันเคลื่อนไหวอย่างอิสระ ทั้งกระโดดและวิ่ง ทั้งพุ่งและเดิน ด้วยรัศมีอันแข็งแกร่งและท่าทีราวกับมีชีวิต ทำให้ไม่มีใครสามารถค้นพบได้ว่าร่างที่แท้จริงของเขาอยู่ที่ใด

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

เมื่อฉู่โม่วฝึกฝนเสร็จ เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกและกลับไปที่ยังตำแหน่งเดิม

ตอนนี้หน้าผากของเขามีเหงื่ออยู่เล็กน้อย พลังของกระบวนท่าระดับเทพเจ้านั้นทรงพลัง แต่มันก็ใช้พลังงานเยอะด้วย ด้วยพละกำลังของฉู่โม่วในปัจจุบัน เขาสามารถใช้มันติดต่อกันได้เป็นเวลาครึ่งชั่วโมงเท่านั้น หากฝืนใช้นานกว่านั้น จะต้องใช้เลือดและอณูแห่งชีวิตจนแทบหมด

แต่ถึงอย่างนั้น ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายอย่างถึงที่สุด

“สมชื่อย่างก้าวไร้ร่องรอยจริง ๆ ฉันเพิ่งจะเริ่มฝึกแต่ก็พอจะใช้เป็นแล้ว ร่างกายของฉันหายไปและไร้ตัวตนเหมือนธาตุอากาศ ด้วยกระบวนท่าแบบนี้ผสานกับพรสวรรค์ธาตุลมของฉัน มันต้องแข็งแกร่งขึ้นอีกแน่!”

“ถ้าฉันได้เจอ ‘สาวน้อยหนิง’ นั่นอีกครั้ง ถึงเธอจะซ่อนตัวอยู่ในห้วงอากาศ ฉันก็จะใช้กระบวนท่านี้ป้องกันการลอบโจมตีของเธอได้ แล้วก็จะไม่ต้องเปิดเผยท่าไม้ตายอะไรอีก!”

ชายหนุ่มพึมพำด้วยสีหน้าพึงพอใจ

ก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ใช้เหรียญเงินครามจำนวนมากซื้อตำรากระบวนท่าระดับเทพเจ้าสองเล่มนี้มา แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่ามันคุ้มค่าอย่างถึงที่สุด

“ตอนนี้ร่างกายกับวิชากระบี่ของฉันพร้อมแล้ว ทีนี้ก็แค่เข้าไปในหอคอยท้าดารกะอีกครั้ง และใช้สองกระบวนท่านี้เอาชนะต่อไป!”

ฉู่โม่วเดินออกมาจากห้องเงียบพร้อมแสงศักดิ์สิทธิ์ในดวงตา

จิตวิญญาณของเขาพลันเชื่อมต่อกับเครือข่ายโลกเสมือนจริงทันที

ในหอคอยท้าดารกะ

ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไป แล้วเอลฟ์ตัวน้อยก็ปรากฏตัวขึ้น

“สวัสดีผู้ปลุกพลังฉู่โม่วจากเมืองใหญ่วสันตฤดู หมายเลข PD-3276xxxx0812 ยินดีต้อนรับกลับมา คุณต้องการเริ่มท้าทายเลยหรือไม่?”

เอล์ฟตัวน้อยถาม

“เริ่มเลย!”

ฉู่โม่วพยักหน้า

แล้วเขาก็จ่ายเงินไป 10 ล้านเหรียญเงินคราม

“เริ่มการท้าทาย กำลังสุ่มจับคู่กับผู้ปลุกพลัง…”

“จับคู่สำเร็จ!”

“กำลังรอคู่ต่อสู้ตอบรับคำท้า!”

“คู่ต่อสู้วางเดิมพันเหรียญเงินครามเรียบร้อย การแข่งขันกำลังจะเริ่มขึ้น คุณมีเวลาเตรียมตัวหนึ่งนาที นับถอยหลังทันที 60, 59, 58 … ”

หลังจากนั้นไม่นานฉู่โม่วก็จับคู่สำเร็จ

หน้าจอนับถอยหลังปรากฏขึ้นตรงหน้า

ข้อมูลของฝ่ายตรงข้ามก็ปรากฏขึ้นตามมาด้วยเช่นกัน

[ฝ่ายตรงข้าม : หัวลั่ว เก้าขอบเขตแห่งการเปลี่ยนแปลง]

[สถิติ : ชนะ 1223 ครั้ง เสมอ 2 ครั้ง แพ้ 36 ครั้ง]

“ไม่แย่เลยนี่!”

ฉู่โม่วมองดูคร่าว ๆ และพูดออกมา

ไม่นานหลังจากนั้น เวลานับถอยหลังก็สิ้นสุดลง

ฉู่โม่วถูกเคลื่อนย้ายไปยังสนามประลองที่ไม่คุ้นเคยทันที

มันเป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่า

เมื่อฉู่โม่วมาถึง ผู้ปลุกพลังวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้นห่างออกไปหลายสิบเมตร เขาไม่สวมเสื้อ เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ และถือกระบี่ไว้ในมือด้วยสีหน้าดุดัน

“ไม่คิดเลยว่าจะได้จับคู่กับราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ช่วงนี้ทุกคนต่างก็พูดถึงนาย ฉันละอยากเห็นนักว่านายจะแข็งแกร่งอย่างที่เขาว่ากันไหม!”

ชายวัยกลางคนที่ตั้งชื่อว่าหัวลั่วกล่าว

“เข้ามาเลย!”

ฉู่โม่วไม่พูดอะไรมาก และหยิบกระบี่ดาราทมิฬออกมา

“ฆ่า!”

หัวลั่วตะโกนลั่นและตรงเข้ามาพร้อมกระบี่ในมือ เผยให้เห็นถึงพละกำลังมหาศาลเต็มสูบ

‘เขาแข็งแกร่งพอ ๆ กับฉินอวี้ฟางเท่านั้นแหละ!’