บทที่ 461 เขตแดนลับ กับ อสูรล่าอาภา

บทที่ 461 เขตแดนลับ กับ อสูรล่าอาภา

“อะไรน่ะ?”

หลังจากที่ชนะเป็นครั้งที่ 171 และเคลื่อนย้ายกลับมาจากสนามรบ ฉู่โม่วก็กดท้าทายต่อไป แต่ระหว่างที่รอการจับคู่อยู่นั้น เขาก็เห็นรายชื่อเพื่อนแจ้งเตือนขึ้นมา

เมื่อเปิดดูก็เห็นว่าคำขอเป็นเพื่อนกับซูเจาเจาได้รับการตอบรับแล้ว

นอกจากนี้

ซูเจาเจายังส่งข้อความมาอีกด้วย

“ฉู่โม่ว ตอนนี้นายอยู่ที่หอคอยท้าดารกะเหรอ?”

“พอนายออกมาแล้ว มาหาฉันหน่อยนะ!”

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย!”

เธอส่งมาสามข้อความติดต่อกัน

“มีเรื่องจะคุยกับฉันเหรอ?”

เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็อดแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาไม่ได้

ถึงเขาจะไม่รู้ว่าซูเจาเจาต้องการอะไร ดูจากสามข้อความนี้แล้ว เขาก็รู้สึกว่าซูเจาเจาต้องมีเรื่องรีบร้อนแน่

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ชายหนุ่มก็ยกเลิกการจับคู่และตอบข้อความทันที “ฉันออกมาแล้ว เธอมีเรื่องอะไรเหรอ?”

หลังจากที่ส่งกลับไป

ผ่านไปแค่ไม่กี่วินาทีซูเจาเจาก็ส่งข้อความกลับมาแล้ว

“มาเจอกันดีกว่า นายมาที่นี่นะ ฉันรออยู่!”

“[ส่งตำแหน่ง]”

ข้อความนั้นตามมาด้วยตำแหน่งของสถานที่แห่งหนึ่ง

ฉู่โม่วมองดูตำแหน่งนั้น เปิดแผนที่เพื่อดูทิศทาง และรีบมุ่งหน้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติทันที

…

ในบริเวณพักผ่อนหย่อนใจของร้านน้ำชา

ชายหนุ่มก็เห็นเด็กสาวตัวเล็กน่ารัก ซูเจาเจา นั่งรออยู่

“ฉู่โม่ว นายมาแล้ว นั่งลงสิ!”

เมื่อเห็นเขา ซูเจาเจาก็กล่าวทักทายอย่างสนิทสนมทันที

ชายหนุ่มเองก็กล่าวทักทายและนั่งลง

พนักงานคนหนึ่งนำขนมหน้าตาหรูหรามาให้และจากไปเงียบ ๆ

แม้ว่าทุกอย่างในเครือข่ายโลกเสมือนจริงจะเป็นภาพลวงตา แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนจริงอย่างถึงที่สุด หากตายในโลกเสมือนจริงก็จะรู้สึกเหมือนตายจริง ๆ มองเห็นภาพลวงตาของการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และหากกินอิ่มจนแน่นท้อง มันก็ส่งผลต่อโลกความเป็นจริงด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น

เพราะประสบการณ์เสมือนจริงเหล่านี้ ผู้คนมากมายเสพติดมันและอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล ใช้เงินราวกับน้ำซึ่งนำไปสู่อุตสาหกรรมมากมาย ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม และความบันเทิงในเครือข่ายโลกเสมือนจริง ซึ่งน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าในชีวิตจริงมาก

ขนมเหล่านี้ก็เช่นกัน พวกมันต่างก็ละเอียดอ่อน หลากสีสัน มีรสและกลิ่น และดียิ่งกว่าโลกภายนอกมาก

แน่นอนว่า

ราคาก็สูงมากไปด้วยเช่นกัน

ในโรงน้ำชาที่ฉู่โม่วนั่งอยู่ ค่าใช้จ่ายต่อคนนั้นสูงมากกว่าหลายหมื่นเหรียญเงินคราม อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดก็ไม่สามารถจ่ายได้ง่าย ๆ ไม่ใช่ว่าพวกเขามีเงินไม่พอ แต่แม้ว่าจะมีเงินหลายหมื่นเหรียญเงินคราม แต่การจะจ่ายเงินทั้งหมดไปกับสิ่งนี้ก็น่าเสียดายยิ่งนัก

แม้แต่ชายหนุ่มผู้มีทรัพย์สินกว่าหลายร้อยล้านเหรียญเงินครามก็ไม่อยากมาเสียเงินที่นี่ อย่างมากก็แค่มาเพื่อพักผ่อนบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น

แต่

มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับลูกสาวของตระกูลขนาดใหญ่อย่างซูเจาเจา

เธอหยิบขนมเข้าปากและเคี้ยวเบา ๆ คิ้วกับตาของเธอโค้งเล็กน้อยและดูมีความสุขอย่างถึงที่สุด