บทที่ 485 พัฒนาพรสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง!

บทที่ 485 พัฒนาพรสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง!

อึก! อึก! อึก!

เพียงพริบตาเดียว ชายหนุ่มได้ดื่มน้ำเลี้ยงจากต้นซากุระไปกว่าพันลิตร ในระหว่างนั้น เซลล์และยีนในร่างกายของฉู่โม่วก็กำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง

ตู้ม!!!

ในที่สุด ชายหนุ่มก็สัมผัสได้ว่าพรสวรรค์พลังฝ่ามือมาถึงจุดคอขวดและพร้อมที่จะทะลวงระดับแล้ว เขาจึงดื่มน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ไปอีกสองสามลิตร ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกขนลุกไปทั่วร่างทันที

หลังจากนั้นไม่นาน

อาการแปลกประหลาดเหล่านี้ก็ลดลงอย่างช้า ๆ

ฉู่โม่วลืมตาขึ้น พร้อมแสดงสีพึงหน้าพอใจ

เขาตระหนักว่า

พรสวรรค์พลังฝ่ามือได้รับการเปลี่ยนแปลงเรียบร้อยแล้ว

[พรสวรรค์ : พรสวรรค์พลังฝ่ามือระดับตะวัน]

เขารู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้เห็นพรสวรรค์ระดับตะวัน

“หลังจากนี้ ฉันก็เริ่มฝึกฝนฝ่ามือเบิกสวรรค์ได้สักที!”

เขาพึมพำ

พร้อมหยิบหยกเบิกสวรรค์ออกมา

จากนั้นส่งจิตสำนึกเข้าไป และเริ่มทำความเข้าใจเนื้อหาข้างในทันที

แม้ฉู่โม่วจะมีคุณสมบัติพร้อมในการฝึกฝนฝ่ามือเบิกสวรรค์แล้ว แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากมากที่จะฝึกฝนให้สำเร็จในเวลาอันสั้น เพราะกระบวนท่าในหยกเบิกสวรรค์เต็มไปด้วยความลึกล้ำมากเกินไป กระทั่งผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์ที่ต้องการศึกษามันก็ยังทำได้ยาก นับประสาอะไรกับฉู่โม่วที่อยู่เพียงขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดเท่านั้น

เมื่อชายหนุ่มหยิบแผ่นศิลารู้แจ้ง พร้อมเปิดใช้งานพรสวรรค์ห้วงเวลาอย่างเต็มที่ จึงทำให้สามารถเร่งเวลาฝึกฝนขึ้น 15 เท่า

เวลาหนึ่งวันในการทำความเข้าใจของเขาจะเทียบเท่ากับสิบห้าวันของผู้ปลุกพลังทั่วไป

และเมื่อรวมกับความช่วยเหลือจากแผ่นศิลารู้แจ้ง จึงทำให้ความเร็วในการทำความเข้าใจของฉู่โม่วได้ไปถึงระดับที่น่ากลัวยิ่ง

โดยปกติแล้ว

หากเป็นเพียงกระบวนท่าระดับแพลทินัมหรือกระบวนท่าระดับอัตลักษณ์ ชายหนุ่มมั่นใจว่าจะสามารถรู้แจ้งได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน

แต่ในขณะนี้ ความคืบหน้าในการทำความเข้าใจฝ่ามือเบิกสวรรค์นั้นเป็นไปอย่างเชื่องช้า

เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในวันนี้

ชายหนุ่มได้ลืมตาขึ้น

“หลังจากพยายามทำความเข้าใจมาหนึ่งเดือนเต็ม ซึ่งเทียบเท่ากับผู้ปลุกพลังทั่วไปที่ต้องใช้เวลาถึงสิบห้าเดือน แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาของฝ่ามือเบิกสวรรค์ได้ทั้งหมด!”

ฉู่โม่วถอนหายใจอย่างเสียดาย

หากผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ มีความคืบหน้าขนาดนี้โดยใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งปี พวกเขาอาจพอใจมาก แต่เมื่อเป็นฉู่โม่ว เขากลับไม่พอใจแม้แต่น้อย

“คงเป็นเพราะขอบเขตขั้นการบ่มเพาะของฉันยังคงต่ำเกินไป!”

“หรือไม่ก็ระดับของฝ่ามือเบิกสวรรค์นั้นสูงเกินไป หากฉันยังจับหลักการไม่ได้ ก็ไม่มีทางเลยที่จะก้าวหน้าขึ้น!”

“คงต้องหาทางปรับปรุงความสามารถในการทำความเข้าใจ หรือเลื่อนขอบเขตให้ถึงขั้นเทียมเทพโดยเร็วที่สุด!”

ฉู่โม่วครุ่นคิดอย่างจริงจัง

และหยุดฝึกฝนต่อทันที

เขาวางแผนจะกลับไปที่ดาวเคราะห์สีเงินแล้วตามหาสมบัติที่ช่วยให้เลื่อนขั้น เพื่อเตรียมพร้อมในการก้าวขึ้นเป็นขั้นเทียมเทพ

ทว่า

ชายหนุ่มก็เปลี่ยนใจ และตั้งใจที่จะยกระดับพรสวรรค์ทั้งหมดก่อน

“เริ่มจากพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลาละกัน!”

ฉู่โม่วตัดสินใจ

มันเป็นหนึ่งในสองพรสวรรค์ที่สำคัญที่สุดของเขา พรสวรรค์ห้วงเวลายังมีหนทางที่จะยกระดับให้สูงขึ้นไปได้อีก

ทันใดนั้นเขาก็หยิบน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ออกมาดื่ม ราวกับเป็นปลาวาฬกลืนน้ำทะเล

ไม่กี่วันต่อมา

ฉู่โม่วได้ดื่มน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ไปแล้วกว่าสามพันลิตร แต่พรสวรรค์ห้วงเวลาก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ หากคนอื่นมาเห็นชายหนุ่มเผาผลาญทรัพยากรอย่างสูญเปล่าเช่นนี้ก็คงจะรู้สึกเสียดายอย่างมาก

แต่เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย

สำหรับเขา น้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์สามารถผลิตใหม่ได้เสมอ ตราบใดที่วันเวลาผ่านไป มันก็สามารถผลิตออกมาได้ทุกวันจนแทบจะไม่มีที่สิ้นสุด

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะดื่มมันไปมากเท่าไหร่ หากช่วยให้สามารถพัฒนาพรสวรรค์ได้ มันก็คุ้มค่า!