บทที่ 486 นัดเจอกันอีกครั้ง และสมบัติยุคโบราณ!

บทที่ 486 นัดเจอกันอีกครั้ง และสมบัติยุคโบราณ!

ในเวลานี้ พรสวรรค์ของฉู่โม่วเปลี่ยนไปมากกว่าเดิมเล็กน้อย

พรสวรรค์แรงโน้มถ่วงจากเดิมระดับดาราลับฟ้าเลื่อนเป็นระดับราชันย์

พรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่และพรสวรรค์ควบคุมสัตว์อสูรจากเดิมระดับ 4 เลื่อนเป็นระดับ 5

สำหรับพรสวรรค์ห้วงวิญญาณยังไม่ได้รับการพัฒนา เนื่องจากน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์นั้นเหลือไม่เพียงพอ

แต่จะกล่าวว่าน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ไม่เพียงพอก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เพราะเพียงทิ้งระยะเวลาให้ต้นซากุระผลิตน้ำขึ้นมาใหม่ ก็สามารถใช้พัฒนาพรสวรรค์ต่อในอนาคตได้แล้ว

ได้เท่านี้ก็ดีแล้ว

‘ฉันเก็บตัวฝึกฝนมานานเกินไปแล้ว ออกไปข้างนอกยืดเส้นยืดสายบ้างดีกว่า!’

‘ระหว่างนั้นก็รวบรวมสมบัติที่ช่วยให้รู้แจ้งและยกระดับพลังไปเป็นขั้นเทียมเทพ รวมถึงสำเร็จกระบวนท่าฝ่ามือเบิกสวรรค์!’

ฉู่โม่วยืนขึ้นหลังจากวางแผนเสร็จสรรพ

ทันใดนั้น เขาก็ออกจากดาวเหมืองแร่ส่วนตัวและบินออกไปในห้วงอวกาศ ก่อนจะเดินทางด้วยความเร็วแสงตามเส้นทางที่เขาจากมา

หลังจากผ่านไปครึ่งวัน ฉู่โม่วก็กลับมาถึงดาวเคราะห์ที่ใกล้ที่สุดซึ่งเป็นที่ตั้งของค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ ก่อนจะจ่ายค่าธรรมเนียมแล้วออกเดินทางต่อทันที

เขาข้ามมายังดาวเคราะห์ที่มีท่าอากาศยานสาธารณะ

หลังจากรอมาสองวัน ในที่สุดฉู่โม่วก็หายานอวกาศกลับไปดาวเคราะห์สีเงินได้สำเร็จ

…

ไม่กี่วันต่อมา

ฉู่โม่วเดินทางกลับมาถึงดาวเคราะห์สีเงิน และรีบใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติกลับคฤหาสน์ทันที

เขาจากที่นี่ไปเกือบสองเดือนแล้ว ทว่าคฤหาสน์ยังคงสะอาดใหม่เหมือนเดิมและไม่มีสิ่งผิดปกติใด ๆ แม้แต่น้อย

หลังจากพักผ่อนไปสักพัก ชายหนุ่มก็เชื่อมต่อกับเครือข่ายโลกเสมือนระหว่างดวงดาว และตั้งใจจะเข้าไปตรวจสอบในหอศักดิ์สิทธิ์ เพื่อดูว่ามีสมบัติใดบ้างที่จะสามารถช่วยเหลือให้เขารู้แจ้งได้

พรึ่บ!

ในเครือข่ายโลกเสมือน ฉู่โม่วปรากฏตัวท่ามกลางเมืองซึ่งกำลังอยู่ในฤดูใบไม้ผลิ

ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด!

เมื่อกำลังจะไปที่หอศักดิ์สิทธิ์ ฉู่โม่วก็เห็นว่าช่องหน้าต่างเพื่อนกำลังสั่นจึงเปิดดู และพบว่าเป็นซูเจาเจากับกวนหนิงหนิงที่ทิ้งข้อความไว้ถึงเขา

“ฉู่โม่ว คุณอยู่ไหม”

“ฉันมีอะไรจะถามคุณ ถ้าเห็นข้อความนี้โปรดตอบด้วย!”

นี่คือข้อความของกวนหนิงหนิง

เขาเปิดดูข้อความของซูเจาเจาต่อ

“ฉู่โม่ว ฉู่โม่ว ฉันมีข่าวดีจะบอกคุณ!”

“คุณออนไลน์อยู่หรือเปล่า”

“เมื่อไหร่คุณจะออนไลน์เนี่ย!”

“คุณหายหัวไปไหน เก็บตัวฝึกฝนอยู่เหรอ ฉันอยากรู้น่ะ”

“ถ้าคุณกลับมาเมื่อไหร่ ก็ตอบกลับด้วยนะ!”

เมื่อเห็นข้อความเหล่านี้ ฉู่โม่วก็อดยิ้มไม่ได้

เขาค่อนข้างสงสัยว่าทำไมทั้งสองถึงทิ้งข้อความไว้พร้อม ๆ กัน และกำลังจะตอบกลับ

แต่ในขณะนั้นเอง เขาก็เห็นข้อความใหม่จากกวนหนิงหนิง

ยังไม่ทันได้เปิดดู ทางด้านซูเจาเจาก็ส่งข้อความใหม่มาเช่นกัน