บทที่ 64 กลืนกลินตัวนิ่ม

บทที่ 64 กลืนกลินตัวนิ่ม

ตู้ม!

เสียงสายฟ้าฟาดพลันดังสนั่นขึ้น

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของฉู่โม่วและปกคลุมบริเวณโดยรอบ ทำให้ภายในรัศมีหลายสิบเมตรกลายเป็นเหมือนทะเลสายฟ้า

สายฟ้าสีน้ำเงินพวยพุ่งราวกับมังกร

ภายใต้พลังแห่งสายฟ้า นัยน์ตาของฉู่โม่วเต็มไปด้วยเส้นสายอัสนี ทำให้เขาดูราวกับเทพโบราณอันศักดิ์สิทธิ์ทันที และเมื่อปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงเช่นนี้ออกมา มันก็ยากนักที่จะมองดูตรง ๆ ได้

“ว้าว!”

หลังจากที่ฉู่โม่วใช้พลังแห่งสายฟ้า ทุกคนก็ตกตะลึง

กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ที่รวมไปถึงกลุ่มนักล่าสายลมนิ่งงันอยู่กับที่ด้วยสีหน้าไม่เชื่อสายตา

“เป็นพลังทำลายล้างที่ทรงพลังอะไรอย่างนี้… เขาควบคุมสายฟ้าได้จริง ๆ!”

กลุ่มนักล่าสายลมหรี่ตาลงด้วยใบหน้าตะลึงงัน

โฮก!

ตอนนั้นเอง ตัวนิ่มแปดแถบยักษ์เองก็สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวจากฉู่โม่ว

แต่มันเชื่อว่าการป้องกันของตัวเองแข็งแกร่งพอและไม่ได้หวาดกลัวแต่อย่างใด แทนที่จะถอยหนี มันกลับขดร่างกายเป็นลูกบอลและพุ่งตรงไปยังฉู่โม่ว!!

เมื่อมันโจมตีก็เกิดเสียงหวีดหวิว กระทั่งอากาศก็ไม่อาจต้านทานไหวจนเกิดเป็นรอยแยก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแม้ตรงหน้าจะเป็นถึงจอมยุทธ์ ร่างกายของเขาก็จะถูกบดขยี้ในทันที!

แต่ในตอนนั้นเอง…

ฉู่โม่วกลับไม่หนีไปไหน!

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะหลบ แต่เพราะ… เขาไม่จำเป็นต้องทำ!

เมื่อเห็นตัวนิ่มแปดแถบยักษ์พุ่งตรงเข้ามา ฉู่โม่วก็โบกมือปล่อยสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดออกมา ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก พลังทำลายล้างไร้ขีดจำกัดปะทะเข้ากับตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ทันที!

ภาพอันน่าตกตะลึงปรากฏขึ้น!

เมื่ออัสนีสีม่วงปกคลุมร่างกายของตัวนิ่ม พลังอันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามของสายฟ้าทะลุผ่านเกล็ดเข้าไปในเลือดเนื้อของมันทันที

อวัยวะภายในของมันถูกทำลายในพริบตา ทำให้ตัวนิ่มแปดแถบยักษ์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แรงที่มุ่งหน้าเข้ามาหยุดลงและร่างของมันระเบิดพร้อมสายฟ้าสว่างวาบในทันใด

จนกระทั่งสายฟ้าเหล่านั้นหายไป…

เกล็ดที่แข็งแกร่งไม่อาจทำลายได้ของมันกลายเป็นสีดำเมี่ยม เผยให้เห็นเนื้อหนังและเลือดข้างใน ตอนนี้ไหม้เกรียมและมีกลิ่นเนื้อย่างลอยออกมา

ไม่เพียงเท่านั้น

พื้นดินโดยรอบดูราวกับว่าโดนอุกกาบาตตกใส่ มีหลุมลึกขนาดเล็กและใหญ่ โดยหลุมที่ขนาดใหญ่ที่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสามเมตร

“อะไรกัน!”

ตอนนี้ผู้ฝึกยุทธ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ของกลุ่มนักล่าสายลมทุกคนล้วนตกตะลึง

ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว สัตว์อสูรระดับ 4 ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส!

นั่นมันระเบิดชัด ๆ เขาทำได้ยังไงกัน?

เมื่อคิดดังนั้น

ทุกคนก็มองดูฉู่โม่วด้วยความเคารพและเกรงขาม

“การใช้สายฟ้าเป็นวิธีสังหารที่น่ากลัวที่สุดจริง ๆ!”

เมื่อเห็นการโจมตีจากพลังควบคุมสายฟ้าของตน ฉู่โม่วเองก็ประหลาดใจเช่นกัน

หลังจากที่ดึงพลังสายฟ้ากลับมา เขาก็หันไปมองตัวนิ่มแปดแถบยักษ์

ตอนนี้มันบาดเจ็บหนัก แต่เห็นได้ว่าบาดแผลบนร่างกายของมันกำลังฟื้นฟูด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ฉู่โม่วเดินเข้าไปใกล้และฟันกระบี่ลงไป

กระบี่ตัดผ่านหัวใจของตัวนิ่มแปดแถบยักษ์และพลังปราณกระบี่แพร่กระจายออกมา ตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ก็สิ้นใจโดยสมบูรณ์

ตอนนี้

สัตว์อสูรระดับ 4 ตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ …สิ้นใจตาย

“ขอบคุณที่ช่วยนะ!”

ทุกอย่างจบลงแล้ว

กลุ่มนักล่าสายลมเดินเข้ามาและกล่าวขอบคุณเขา

“ไม่จำเป็นหรอกหัวหน้ากลุ่มนักล่า แค่ผ่านมาก็เลยมาช่วยน่ะ!”

ฉู่โม่วกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง