บทที่ 89 สัตว์เลี้ยงตัวที่สาม อีกาสามขาทองคำ!

บทที่ 89 สัตว์เลี้ยงตัวที่สาม อีกาสามขาทองคำ!

เมื่อกลับถึงบ้าน เขาพบว่าเฉินซีเวยไม่อยู่

กระนั้นเธอก็ทิ้งโน้ตไว้ให้เขาแผ่นหนึ่ง เขียนไว้ว่า เธอออกไปฝึกวิชา ไม่ต้องกังวล

แต่ฉู่โม่วไม่อาจวางใจได้

ในป่านั่นอันตราย สำหรับเฉินซีเวยที่มีพลังระดับนั้นดูไม่ปลอดภัยแม้แต่น้อย

ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วง

ฉู่โม่วสั่งให้พญาหงส์ปีกทองคำออกตามหาหญิงสาวและคอยปกป้องเธออย่างลับ ๆ

“นายท่านอย่าห่วงไป ข้าจะไม่ปล่อยให้นายหญิงเป็นอะไรไปแน่!”

มันคุ้นกลิ่นของเธอดี

กอปรกับสายตาอันแหลมคม มันง่ายต่อการระบุตัวตนเฉินซีเวยไม่น้อย

ด้วยการปกป้องของเทียนเผิง เฉินซีเวยจะปลอดภัยยิ่งขึ้น แม้จะต้องเผชิญกับสัตว์อสูรระดับ 4 ก็จะไม่เป็นอันตรายใด ๆ

เมื่อคิดได้แบบนั้น ฉู่โม่วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา

เขานั่งลงในห้องที่เงียบงัน

ฉู่โม่วตั้งใจจะฝึกฝนวิชาพร้อมทั้งศึกษาเลือดของหงส์เพลิงที่เก็บมาได้จากตัวหงส์เพลิง

นับแต่ที่เขาเริ่มกลืนกินมานี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับของล้ำค่าเช่นนี้ เขาต้องพยายามค้นหาว่ามันทำอะไรได้บ้าง

แต่เมื่อเขาจะหยิบมันออกมาจากพื้นที่เก็บของ เขาก็ต้องตกใจเมื่อหาเท่าไรก็หาไม่พบ!

“บ้าน่า! ฉันก็ใส่ไว้ในนี้นี่!”

เขาจำได้ว่าเขาใส่มันไว้กับอัตลักษณ์แห่งอสูรของสัตว์อสูรระดับ 6 ไว้ในที่เก็บของส่วนตัวนี้

ทว่าอัตลักษณ์แห่งอสูรยังคงอยู่ ในขณะที่เลือดของมันหายไปแล้ว!

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น

เขาค้นไปค้นมาอยู่พักใหญ่ ก็ไม่มีวี่แววจะเจอมันแม้แต่น้อย

“แล้วตรงอื่นละ!”

“นี่มัน…”

ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วเหลือบไปเห็นไข่ที่มีแสงสีแดงส่องประกายตรงมุมห้อง

มันเป็นไข่ของอสูรรับใช้ที่เขาได้รับเมื่อครั้งทำภารกิจของซูเสี่ยวเสี่ยวในโถงยุทธภัณฑ์

หลังจากที่ได้รับมันมา เขาก็ศึกษามันอย่างระมัดระวัง แต่ไม่ว่าจะทำเช่นไร เจ้าไข่นั่นก็ไม่เคยตอบสนอง

ฉู่โม่วจึงล้มเลิกความสนใจและวางมันไว้ใต้กล่องรักษาความดัน

ทว่า…

ทันใดนั้นเด็กหนุ่มก็สังเกตุเห็นความผิดปกติเล็กน้อยที่เกิดกับไข่อสูรรับใช้นี้

เมื่อถือมันไว้ในมือ เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่ทรงพลังจากภายใน ทั้งยังรู้สึกถึงจังหวะการเต้นหัวใจที่รุนแรงผ่านฝ่ามือมา

ไม่เพียงแค่นั้น ความร้อนของเปลือกไข่ค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้น

“พลังของไข่นี่รุนแรงมาก หรือว่า…”

จู่ ๆ ฉู่โม่วก็นึกขึ้นมาได้บางอย่าง

เลือดของหงส์เพลิงจะถูกไข่อสูรรับใช้ดูดซับ!

นี่มัน… นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ไข่ที่ยังไม่ฟักสามารถดูดกลืนเลือดได้เองเนี่ยนะ?

ใครมันจะไปเชื่อกัน!

ที่สำคัญก็คือแม้ว่าเลือดของหงส์เพลิงนั้นจะมีเพียงหยดน้อย แต่ก็มีพลังงานที่มหาศาลยิ่ง

นั่นก็เพราะหยดเลือดนี้ที่ทำให้หงส์เพลิงเจริญเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 ที่มีพลังไร้ขีดจำกัดมากพอที่จะทำลายภูเขาและผืนทะเล

ทว่าไข่นี้สามารถดูกลืนมันเข้าไปได้

นี่มันอะไรกันแน่?

ฉู่โม่วเริ่มกวาดตาสำรวจ

“ดูเหมือนว่ามันจะฟักแล้ว…”

เด็กหนุ่มรับรู้ถึงความร้อนที่มากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าอสูรรับใช้ภายในกำลังจะออกมา

เขาพอจะรู้ว่าสัตว์จำพวกที่ต้องฟัก จะนับสิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่มันเห็นเป็นครั้งแรกหลังจากฟักตัวเป็นครอบครัวของตน

ฉู่โม่วยังไม่ทำสัญญาวิญญาณกับสัตว์อสูรตัวนี้ หากเขาไม่อยู่ข้างๆ ๆ ตอนมันฟัก ก็นับว่าพลาดครั้งใหญ่

ดังนั้นในวันต่อมาฉู่โม่วจึงไม่ออกไปไหนและเฝ้ารออย่างอดทน

เวลาผ่านไป

พลังชีวิตของไข่อสูรรับใช้นี้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แรงกดดันที่มันได้รับก็ยิ่งมากขึ้นเช่นกัน แม้แต่ฉู่โม่วเองก็เริ่มรู้สึกแย่เล็กน้อย

แต่ยิ่งเป็นเช่นนั้น ใจของเขาก็ยิ่งเปี่ยมด้วยความหวัง

ด้วยความดันที่มากขึ้น เขาเกรงว่าสัตว์อสูรนี้จะส่งเสียงร้องลั่นเมื่อออกมา และจะทำให้คนอื่น ๆ แอบมาสอดส่องมัน

เหตุนี้ เขาทุ่มเงินจำนวนมากไปกับแนวป้องกันและแผ่นซับกลิ่นอายพลังจากหอการค้าหยกแก้ว เพื่อเอามาตั้งไว้รอบบ้าน

ผ่านไปไม่กี่วัน

ในวันนี้ฉู่โม่วซึ่งกำลังทำสมาธิภายในห้อง ก็พลันรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวประหลาดของไข่สีแดงเบื้องหน้า

ฉู่โม่วลืมตาและมองไปทางนั้นทันที

สัตว์อสูรตัวนี้กำลังจะออกมา!

อย่างที่คาดไว้เลย

ไม่นานนัก ไข่อสูรรับใช้ก็เริ่มสั่น

คราแรก มันสั่นเพียงเล็กน้อย ก่อนจะสั่นแรงขึ้นเมื่อเวลาผ่าน

ทันใดนั้น

แกรก!

เสียงการกะเทาะเปลือกดังขึ้น

รอยแตกบนเปลือกไข่ปรากฏขึ้น เมื่อผ่านไปครู่ใหญ่มันก็ขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ กระจายไปทั่วเปลือกสีแดง

“มันจะเป็นสัตว์อสูรแบบไหนกันนะ”

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาก็เริ่มเกิดความหวัง

ความคิดหนึ่งปรากฏในใจของเขา