บทที่ 1000 จำลองศึกระหว่างโลกมหามรรค

บทที่ 1000 จำลองศึกระหว่างโลกมหามรรค

กวนปู้ไป้เอาชนะจ้าวซวงเฉวียนได้ กลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์สิบยอดฟ้าคนแรก!

การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ได้เหนือไปจากความคาดหมายเลย แทบไม่มีผู้ใดตั้งความหวังในตัวจ้าวซวงเฉวียน

ลี่เหยาก้าวออกมาเลือกท้าประลองกับบุตรแห่งสวรรค์คนหนึ่งที่ไม่ได้มาจากสำนักซ่อนเร้น นามว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุน

ลี่เหยาถูกศิษย์สำนักซ่อนเร้นจดจำในฐานะสตรีของหานเจวี๋ยมาตลอด เพียรบำเพ็ญมานานหลายล้านปี ตบะนับเป็นอันดับต้นๆ ในหมู่ศิษย์สืบทอด ย่อมไม่อ่อนด้อยเลย

มรรคกระบี่ของนางแตกฉานเชี่ยวชาญ บรรลุระดับของตนแล้ว แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุนเองก็แข็งแกร่งเช่นกัน มีตบะระดับอริยะมหามรรคระยะสมบูรณ์ การต่อสู้ของทั้งสองมีสีสันอย่างยิ่ง ขณะนี้ยากจะตัดสินแพ้ชนะได้

ณ คฤหาสน์ภายในเมืองทศพิธ

จ้าวซวงเฉวียนเดินเข้ามาหาซูฉี สีหน้าละอายใจ

ซูฉีเอ่ยอย่างผ่อนคลาย “ไม่เป็นไร เจ้าพยายามเต็มที่แล้ว ผลงานของเจ้าทำให้อาจารย์ปลาบปลื้มนัก”

ศิษย์สำนักซ่อนเร้นคนอื่นๆ ก็เข้ามาปลอบใจเช่นกัน ถึงอย่างไรจ้าวซวงเฉวียนก็นับเป็นชนรุ่นเยาว์ของพวกเขา

ไก่คุกรัตติกาลร้องขึ้นว่า “ท่านไก่อย่างข้าฝึกบำเพ็ญมานานกว่าเจ้ามาก ยังไม่ติดอันดับพันองอาจด้วยซ้ำ! เจ้าเด็กแสบ ได้เปรียบแล้วยังมาวางท่าใสซื่ออีกหรือ!”

ชิงเทียนเสวียนจีแค่นเสียงใส่ “ถูกต้อง ตัวเจ้าอย่างน้อยก็ได้แตะธรณีประตูสิบยอดฟ้าแล้ว โชคดีจริงๆ”

เขาก็ตกรอบเช่นกัน รู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง

จ้าวซวงเฉวียนกวาดตามองไปรอบๆ ในลานเรือนเต็มไปด้วยผู้ตกรอบ เขาจึงรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมา

เสียงด่าของอี๋เทียนแว่วมา “เลิกซึมได้แล้ว ข้าต่างหากที่ต้องซึม อู๋เซียงเทียนเซี่ยที่สมควรตาย สกัดข้าไว้หน้าประตูสิบยอดฟ้า”

เมื่อเอ่ยถึงอู๋เซียงเทียนเซี่ย ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเงียบลง

สายตาของพวกเขามองไปที่ร่างหานทั่ว หานทั่วนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ มองฉากบนท้องนภาอย่างเงียบเชียบไม่พูดไม่จา

ไม่ใช่แค่อี๋เทียนที่พ่ายแพ้อู๋เซียงเทียนเซี่ย หานทั่วก็เช่นกัน

ไม่ทราบเช่นกันว่าใช่เรื่องบังเอิญหรือไม่ อู๋เซียงเทียนเซี่ยปะทะกับสามเทวทัณฑ์สามรอบติด บดขยี้เทวทัณฑ์ไปทีละคนจนโดดเด่นขึ้นมา เพราะเหตุนี้ถึงทำให้อัตราเดิมพันของอู๋เซียงเทียนเซี่ยเพิ่มสูงขึ้น

ทุกคนมองไปที่หานทั่ว เปี่ยมด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ

ด้วยตบะของหานทั่ว แม้จะเอื้อมไม่ถึงเลิศล้ำหมื่นยุค แต่ติดสิบยอดฟ้าได้แน่นอน แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะพบอู๋เซียงเทียนเซี่ยเข้า

ติดอันดับสิบยอดฟ้าจะได้กลายเป็นดวงจิตมหามรรค แต่ห้าเทวทัณฑ์ที่สอดส่องดูแลดวงจิตมหามรรคทั้งหมดกลับพ่ายแพ้หลุดอันดับสิบยอดฟ้า ในฐานะหัวหน้ากลุ่มเทวทัณฑ์ หานทั่วกดดันขนาดไหนเพียงคิดดูก็รู้แล้ว

พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะปลอบหานทั่วอย่างไรดี ได้แต่ภาวนาให้ศิษย์ร่วมสำนักคนอื่นๆ ช่วยล้างแค้นแทนหานทั่วสำเร็จ

หลายชั่วยามต่อมา

ลี่เหยายังคงพ่ายแพ้อยู่ดี จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุนแข็งแกร่งจริงๆ หานเจวี๋ยมองออกว่าเขาริเริ่มสร้างโลกมหามรรคในชั้นแรกขึ้นแล้ว ใช้พลังของโลกมหามรรคมาข่มมรรคกระบี่ของลี่เหยา ได้รับชัยชนะไปอย่างงดงาม

อาจเป็นเพราะทราบถึงฐานะของลี่เหยา จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุนจึงไม่ได้สร้างความลำบากใจให้ลี่เหยาจนเกินไป เพียงปราบปรามแล้วยั้งมือลง จบลงอย่างสุภาพ

การปรากฏตัวขึ้นของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุนทำให้หานเจวี๋ยตระหนักได้ว่าในฟ้าบุพกาลมีอริยะมหามรรคที่มีแนวคิดสร้างโลกมหามรรคขึ้นไม่น้อยเลย เพียงแต่อยู่ในช่วงคลำหาหนทาง คาดว่าผู้ที่ทำสำเร็จล้วนถูกเจ้านวฟ้าบุพกาลสะกดไว้ทั้งสิ้น ดังนั้นวิถีบำเพ็ญของโลกมหามรรคจึงถูกปิดกั้นตัดขาด

หลังจากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เฉียนคุนได้เป็นสิบยอดฟ้า การต่อสู้รอบที่สามก็ดำเนินต่อ

ฉู่ซื่อเหรินเดินออกมา เลือกท้าสู้คนนอก ไม่ปะทะกับศิษย์ร่วมสำนัก คนที่เขาเลือกท้าทายคือบุตรแห่งสวรรค์นามมหามรรคอัมพรโจวซ่ง

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว

ในฉากหน้าตบะของมหามรรคอัมพรโจวซ่งคืออริยะมหามรรคระยะสมบูรณ์ แต่ความจริงกลับเป็นยอดมหามรรค

สำหรับเรื่องนี้ หานเจวี๋ยก็ไม่สะดวกจะกล่าวเตือน ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงการประลอง หาใช่การตัดสินเป็นตายไม่