บทที่ 1001 ความคิดของหานเจวี๋ย

บทที่ 1001 ความคิดของหานเจวี๋ย

ผู้ทรงพลังทั้งหมดที่อยู่ในห้องโถงและสิบยอดฟ้าล้วนได้ฟังจนกระจ่างแล้ว เทพมหาทัณฑ์กำลังบอกว่าโลกที่อยู่ใต้ก้นบึ้งฟ้าบุพกาลจะเป็นภัยคุกคามฟ้าบุพกาล!

ฟ้าบุพกาลดูคล้ายจะสงบสุขทว่ามีอันตรายใหญ่หลวงแฝงเร้นอยู่!

เต้าจื้อจุนขมวดคิ้ว ไม่คิดเลยว่าเทพมหาทัณฑ์จะทราบถึงการมีอยู่ของโลกมหามรรคอวิชชา ในสถานการณ์เช่นนี้หากเทวาที่หนึ่งยังต้องการจะชักจูงบุตรแห่งสวรรค์ของฟ้าบุพกาลให้เข้าร่วม ย่อมกลายเป็นคนบ้าพูดจาเพ้อฝันแน่นอน

เทพมหาทัณฑ์เปิดเผยเรื่องนี้ด้วยมีเป้าหมายให้บุตรแห่งสวรรค์ฟ้าบุพกาลกลมเกลียว

เทพมหาทัณฑ์เอ่ยต่อว่า “ข้าพบว่ามีกองกำลังจากใต้พิภพแทรกซึมเข้ามาในเมืองทศพิธแล้ว การตัดสินตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุคครานี้ ข้าต้องการให้สิบยอดฟ้ามุ่งหน้าไปต่อสู้กันที่โลกด้านล่าง ประการแรกคือตัดสินแพ้ชนะ ประการที่สองคือเพื่อข่มขวัญและบางทีอาจจะล่องูออกจากโพรงได้ด้วย”

เหล่าผู้ทรงพลังภายในห้องโถงก็พูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมาแล้ว

“ข้าเคยได้ยินมาจริงๆ ว่าก้นบึ้งฟ้าบุพกาลเคยเป็นคุกใต้ดินแห่งฟ้าบุพกาลมาก่อน”

“โลกด้านล่างมีขนาดพอๆ กับฟ้าบุพกาล คงมิใช่ว่าซ่อนเร้นผู้ทรงพลังมากมายไว้เช่นกันกระมัง”

“กลัวอันใดเล่า ในเมื่อถูกฟ้าบุพกาลสะกดได้ พลังต้องห่างชั้นเทียบฟ้าบุพกาลไม่ติดแน่นอน”

“ก็ถูก ความหมายที่แท้จริงของท่านเทพคือต้องการขจัดปัญหาที่จะตามมาในอนาคต”

“ข้าคิดว่ายอดเยี่ยมมาก ฟ้าบุพกาลกว้างใหญ่ไพศาล พวกเราไม่จำเป็นต้องแก่งแย่งช่วงชิงกันเลย หากอยากแก่งแย่งทรัพยากรก็มุ่งหน้าไปด้านล่างฟ้าบุพกาลแทน”

หลังจากเหล่าผู้ทรงพลังได้ฟังล้วนไม่มีความหวาดกลัวเลย กลับเริ่มยกย่องชื่นชมเทพมหาทัณฑ์

เทพมหาทัณฑ์ทำให้กฎเกณฑ์มีความหมาย เจตนารมณ์ของงานชุมนุมฟ้าบุพกาลถูกยกระดับขึ้น

หานฮวงมองบุตรแห่งสวรรค์อีกเก้าคนพลางเอ่ยว่า “เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจับคู่ประลองกันเถิด รูปการณ์จะได้ไม่กลายเป็นมากรังแกน้อย”

เต้าจื้อจุน มู่หรงฉี่ กวนปู้ไป้และเทพมารขุนพลสวรรค์พยักหน้ารับ นับว่าตกลงกันต่อหน้าสาธารณชนแล้ว

บุตรแห่งสวรรค์อีกห้าคนที่เหลือพยักหน้าตาม มาถึงจุดนี้พวกเขาล้วนทราบถึงพลังของกันและกันดี ไม่จำเป็นต้องวางท่าโอหังสร้างปัญหาวุ่นวายอีก

แม้แต่อู๋เซียงเทียนเซี่ยที่แข็งแกร่งทรงพลังก็ไม่มั่นใจเช่นกันว่าจะต่อกรกับกลุ่มบุตรแห่งสวรรค์ทั้งห้าจากสำนักซ่อนเร้นได้

ชั่วขณะนั้นบรรยากาศภายในห้องโถงสงบปรองดองขึ้น

แม้แต่เหล่าบุตรแห่งสวรรค์ก็ไม่ตั้งตัวเป็นอริกันอีก เนื่องจากเป้าหมายของเทพมหาทัณฑ์คือสร้างความสมัครสมานให้กลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในฟ้าบุพกาล

ศึกสิบยอดฟ้าก็มิใช่การต่อสู้ระหว่างเหล่าบุตรแห่งสวรรค์อีก มีโอกาสที่จะต้องเผชิญหน้ากับผู้ทรงพลังจากโลกด้านล่าง

ช่วงที่กลุ่มอิทธิพลต่างๆ หารือกันอยู่ เทพมหาทัณฑ์ก็ถ่ายทอดเสียงชี้แจงต่อหานเจวี๋ยด้วย

แน่นอน กติกานี้ยังคงเอื้อประโยชน์ต่อสำนักซ่อนเร้นอยู่ เทพมหาทัณฑ์ยิงธนูนัดเดียวได้นกสองตัว ทั้งได้ไว้หน้าหานเจวี๋ยและป้องกันปราบปรามโลกด้านล่าง

หานเจวี๋ยก็ไม่ได้คัดค้าน เขาก็อยากเห็นรากฐานของโลกมหามรรคอวิชชาเช่นกัน

“นายท่าน ท่านสัมผัสรับรู้ได้หรือไม่ขอรับ”

เทพมหาทัณฑ์ถ่ายทอดเสียงหาหานเจวี๋ยอีกครั้ง

หานเจวี๋ยอดสงสัยไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้ถามออกไป แต่สอดส่องดูก้นบึ้งฟ้าบุพกาลแทน

ไม่นานนัก เขาสังเกตเห็นแล้วว่าบริเวณชายขอบมีพลังวิญญาณประหลาดกลุ่มหนึ่งอยู่ ไม่คล้ายปราณฟ้าบุพกาลเลย ผุดขึ้นมาจากใต้พื้นอย่างต่อเนื่อง เข้ากับปราณฟ้าบุพกาลไม่ได้แตกต่างกันเหมือนน้ำกับไฟ

มาจากโลกมหามรรคอวิชชาอย่างนั้นหรือ

เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลนั่งไม่ติดเร็วขนาดนี้เชียวหรือ

ในใจหานเจวี๋ยเปี่ยมด้วยความคาดหวัง

เขาตั้งตารอคอยการต่อสู้ระหว่างเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลกับเจ้านวฟ้าบุพกาลยิ่งนัก

ส่วนฟ้าบุพกาล เขาคร้านจะใส่ใจแล้ว

ล้อเล่นเท่านั้น ค่าตัวของเจ้านวฟ้าบุพกาลและเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลห่างกันเป็นร้อยเท่า เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลจะสู้เจ้านวฟ้าบุพกาลได้อย่างไร เจ้านวฟ้าบุพกาลมิวางวาย ฟ้าบุพกาลก็ไม่มีทางล่มสลาย

เทพมหาทัณฑ์ถ่ายทอดเสียงมา “หากว่าด้านล่างมีตัวตนระดับที่พวกเราไม่มีกำลังพอจะต่อกรได้…”

หานเจวี๋ยพยักหน้าให้เล็กน้อย ทว่าไม่ได้เอ่ยอันใดมากไปกว่านั้น

เทพมหาทัณฑ์กลับเข้าใจว่าเขาตอบรับแล้ว พลันยิ้มออกมาอย่างไม่รู้สึกกดดันอีกต่อไป

หานเจวี๋ยย่อมไม่มีทางไปต่อกรกับเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาล แต่หากเป็นตัวตนที่มีระดับต่ำกว่าเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาล เขาจัดการได้แน่

ถึงแม้เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลจะมาชักจูงเขาเข้าพวก แต่เมื่อเทียบกันดูแล้ว หานเจวี๋ยชอบเจ้านวฟ้าบุพกาลมากกว่าเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาล

เจ้านวฟ้าบุพกาลสิถึงจะมีมาดของผู้ทรงพลัง ตามปกติไม่แยแสฟ้าบุพกาลเลย ยุ่งอยู่กับการฝึกบำเพ็ญ ส่วนเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลก็แค่ผู้สร้างมรรคาคนหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุดและหานเจวี๋ยติดต่อด้วยมากที่สุดเท่านั้น