บทที่ 291 ขึ้นตำแหน่ง คุณสมบัติจักรพรรดิเซียน

บทที่ 291 ขึ้นตำแหน่ง คุณสมบัติจักรพรรดิเซียน

‘บรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์?’

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว ‘อะไรกัน’

เหตุใดอยู่ๆ ถึงเกลียดชังเขาขึ้นมา

หานเจวี๋ยรีบนำค่าความสัมพันธ์มาตรวจดู ไม่นานก็หาบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์เจอ

[บรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์: ไม่ทราบตบะ สิ่งมีชีวิตก่อนกำเนิดฟ้าของมรรคาสวรรค์ มหาจักรพรรดิไร้ขอบเขต เปลี่ยนแปลงมาจากบรรดาศพของบรรพชนมาร ได้รับมหาดวงชะตามรรคาสวรรค์ เนื่องจากหลิวเป้ยใช้อำนาจครอบครองกายเนื้อพุทธะพิชิตชัย จึงเกิดความเกลียดชังต่อท่าน ระดับความเกลียดชังในขณะนี้คือ 4 ดาว]

คิ้วหานเจวี๋ยขมวดมุ่นกว่าเดิม คิดไม่ถึงว่าจะถูกบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์พบแล้ว

‘เช่นนี้จะทำอย่างไรดี เพิ่มเข้าไปในรายชื่อสาปแช่งด้วยดีหรือไม่’

หานเจวี๋ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจว่าจะสาปแช่งในอีกสิบปีให้หลัง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้บรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์คิดเชื่อมโยงมาถึงตัวเขา

ยมโลกมีกลุ่มอิทธิพลของสำนักพุทธ จะต้องระมัดระวังให้มาก

หานเจวี๋ยหลับตาฝึกบำเพ็ญต่อ

ผ่านไปห้าสิบเจ็ดปีเต็มๆ ในที่สุดหลิวเป้ยก็ยึดกายเนื้อของพุทธะพิชิตชัยได้สำเร็จ แต่เขาไม่อาจสำแดงพลังแท้จริงทั้งหมดของพุทธะพิชิตชัยได้อย่างสิ้นเชิง หานเจวี๋ยให้เขากลับไปพิทักษ์แม่น้ำมรรคกระบี่ ขณะเดียวกันก็ปรับตัวกับพลังกายเนื้อของพุทธะพิชิตชัยไปด้วย

หานเจวี๋ยไม่กังวลว่าบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์จะบุกมาถึงแม่น้ำมรรคกระบี่ ตอนนี้แดนเซียนวุ่นวายโกลาหลมาก ไหนเลยสำนักพุทธจะมีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้

ต่อให้จะมาจริง หลิวเป้ยก็สามารถหนีได้

ต่อให้จะหนีไม่พ้น หานเจวี๋ยก็จะช่วงชิงแก้แค้นให้เขาในภายหลัง

แค่กๆ พูดเช่นนี้ดูเหมือนจะแล้งน้ำใจ

หลังจากหลิวเป้ยไปแล้ว หานเจวี๋ยนำหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมา และเริ่มสาปแช่งบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์

ของวิเศษในการสาปแช่งไม่ใช่ของที่พบเจอได้ยากในปวงสวรรค์หมื่นโลกา คุณสมบัติเฉพาะที่แข็งแกร่งที่สุดของหนังสือแห่งความโชคร้ายก็คือคนอื่นไม่อาจคำนวณถึงตัวการที่แท้จริงได้

เพียงแค่ทำให้บรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์ถูกคำสาปรุมเร้าจิตใจ ก็ไม่มีเวลามาเก็บกายเนื้อของพุทธะพิชิตแล้ว

หานเจวี๋ยอดอุทานไม่ได้ว่าหนังสือแห่งความโชคร้ายเป็นสมบัติที่ดีจริงๆ

หินวิญญาณมรรคาสวรรค์มากมายเช่นนั้นไม่ได้ใช้สูญเปล่า หากใช้กับของวิเศษอื่นๆ ล่ะก็ ไหนเลยจะลอยนวลอย่างทุกวันนี้ได้

หานเจวี๋ยนับถือลู่ทางความคิดของตนเองแล้ว

นี่ถึงเป็นการสังหารศัตรูพันลี้ มาตรการป้องกันล่วงหน้า!

หานเจวี๋ยสาปแช่งไปพลางตรวจสอบจดหมายไปพลาง

[หวงจุนเทียนสหายของท่านได้รับยอดวิชานิกายเจี๋ย พลังมรรคเพิ่มพูน]

[หวงจี๋เฮ่าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากหลี่เต้าคงสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[หลี่เต้าคงสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากหลี่เสวียนเอ้าศัตรูคู่อาฆาตของท่าน]

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านหลงเข้าไปในแดนต้องห้ามอันธการ]

[ตี้หงเย่สหายของท่านเผชิญกับการขับไล่ของกาลเวลา]

[เซวียนฉิงจวินคู่บำเพ็ญเพียรของท่านเผชิญกับการโจมตีจากปีศาจประหลาด] x14,021

[โจวฝานสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากปีศาจประหลาด] x89,743

……

หานเจวี๋ยเลิกคิ้ว หวงจุนเทียนได้รับยอดวิชานิกายเจี๋ย ‘ได้ขึ้นตำแหน่งแล้วหรือ ใช้ได้นี่!

หลี่เต้าคงกับหลี่เสวียนเอ้าพี่น้องคู่นี้เป็นคู่หูสังหารหรือ

เจ้าเด็กฟางเหลียงหน้าเหม็นสร้างเรื่องอะไรอีก

แม่นางของข้าทำไมไม่ตั้งใจฝึกบำเพ็ญ เริ่มเข้าสู่โลกีย์วิสัยแล้วหรือ’

หานเจวี๋ยคิดเงียบๆ

เขาได้กลิ่นของวิกฤติกาล

มรรคาสวรรค์เริ่มลงมือกับเขาแล้ว ศิษย์ ศิษย์หลาน คู่บำเพ็ญเพียร และสหายของเขาเข้าสู่โลกีย์วิสัย แล้วดึงเขาเข้าสู่โลกีย์วิสัยในภายหลังหรือ

เป็นไปไม่ได้!

หานเจวี๋ยแอบตื่นตัวเงียบๆ ในใจ

ยังต้องคว้าเวลาเปลี่ยนตัวเองให้แข็งแกร่ง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องในภายหลังที่ว่า แม้แต่กำลังในการปกป้องคนรอบข้างยังทำไม่ได้!

ดวงตาหานเจวี๋ยฉายแววเด็ดเดี่ยว

……

แดนเซียน เกาะเซียนแห่งหนึ่ง

ศิษย์นิกายเจี๋ยหลายสิบคนยืนอยู่บนยอดเขา เบิกตามองไปยังสุดขอบทะเล

กระเรียนขาวตัวหนังบินแฉลบมา บนหลังกระเรียนขาวมีร่างหนึ่งยืนอยู่ คือหวงจุนเทียนนั่นเอง

มองเห็นกระเรียนขาวบินเข้ามา บรรดาศิษย์ก็พากันคุกเข่าลง

“คารวะผู้สูงศักดิ์!”

ศิษย์นิกายเจี๋ยหลายสิบคนตะโกนออกมาพร้อมกัน น้ำเสียงดังก้องสะเทือนเลือนลั่นไปทั่วทั้งเกาะเซียน

นกกระเรียนร่อนลงบนขอบหน้าผา หวงจุนเทียนกระโดดลงตาม

“ตั้งแต่วันนี้ไป หวงจุนเทียนก็คือเจ้าเกาะของเกาะปูทองคำ ศิษย์ทั้งหมดต้องฟังคำสั่งเขา หากมีผู้ขัดขืนจะถูกขับไล่ออกจากนิกายเจี๋ย”

กระเรียนขาวค่อยๆ อ้าปากพูด น้ำเสียงไม่เป็นที่สงสัยใดๆ

เกิดเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว