บทที่ 306 เทพสวรรค์ประกาศศึก ดวงชะตาเทพสงคราม

บทที่ 306 เทพสวรรค์ประกาศศึก ดวงชะตาเทพสงคราม

“แต่…”

เงาดำหันกลับมา ทำเอาหานมิ่งเงยหน้าขึ้น ทอดมองเขาอย่างวาดหวัง

“นิกายฉ่านกำลังจะจัดงานชุมนุมคุณสมบัติเซียนที่คุนหลุน ภูตเซียนอายุต่ำกว่าหนึ่งล้านปีล้วนสามารถเข้าร่วมได้ เจ้าลองไปดูสิ จะได้รับโชคใดก็ขึ้นอยู่กับเจ้าทั้งสิ้น หลังจากจบงานชุมนุมใหญ่แล้วเจ้าต้องกลับมา ไม่เช่นนั้นหลังจากนี้เจ้าข้าศิษย์อาจารย์ตัดขาดไม่เกี่ยวข้องกันอีก”

เมื่อหานมิ่งได้ยินเช่นนี้ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมาก รีบร้อนคารวะขอบคุณเป็นพัลวัน

เขาอยู่ที่นี่มาสามพันกว่าปีแล้ว ตั้งแต่ที่จำความได้ก็อยู่ที่นี่ไม่เคยไปที่ใด แม้กระทั่งพ่อแม่ของเขาก็ยังไม่เคยพบด้วยซ้ำ

เขารอคอยโอกาสที่จะได้ออกไปข้างนอกมาโดยตลอด!

“ข้าจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังเป็นอันขาด!”

หานมิ่งรับปาก น้ำเสียงตื่นเต้นยิ่งนัก

เงาดำพยักหน้าเล็กน้อย ร่างกายเคลื่อนไหว ตั้งท่าจะจากไป

หานมิ่งรีบเอ่ยถามขึ้นทันควัน “พี่ชายข้าจะไปหรือไม่”

เงาดำพูดอย่างมีเลศนัย “เขาไม่ไปหรอก เจ้าอย่าเอาแต่คิดถึงเขา ระยะห่างระหว่างพวกเจ้ามากเกินไปนัก แม้ตอนนี้เจ้าอยากจะยอมรับเขาเป็นพี่ชาย แต่เขาก็คงไม่ยอมรับเจ้า เขาไม่รู้แม้กระทั่งว่าเจ้ามีตัวตนอยู่ด้วยซ้ำ พวกเจ้าล้วนเป็นเด็กที่ถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง แต่อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีอาจารย์คอยดูแล ส่วนเขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอด ในใจของเขาไม่ยอมรับความรักฉันท์ครอบครัวตั้งนานแล้ว สิ่งที่เจ้าควรทำคือการตั้งใจบำเพ็ญตบะให้ดี พยายามเทียมเคียงเขาให้ได้สักวันหนึ่ง”

วาจาสิ้นสุดลง เงาดำก็หายไปจากลานแสดงยุทธ์

หานมิ่งขมวดคิ้ว สองมือกำเป็นหมัดแน่น

……

สิบปีต่อมา

หลังจากหานเจวี๋ยฝึกบำเพ็ญตบะเสร็จแล้ว ก็นำหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมาเริ่มสาปแช่งศัตรู ขณะเดียวกันก็ตรวจสอบกล่องจดหมายไปด้วย

[จี้เซียนเสินสหายของท่านออกจากยมโลก]

[หวงจี๋เฮ่าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากศิษย์นิกายเจี๋ย] x59308

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านเผชิญกับการโจมตีจากปีศาจประหลาด] x243376

[เซวียนฉิงจวินคู่บำเพ็ญเพียรของท่านเข้าสู่แดนลึกลับนิกายเจี๋ย]

[มารสวรรค์เบิกฟ้าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์ศัตรูของท่าน]

[หลี่เต้าคงสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจักพรรดิปีศาจศัตรูของท่าน]

[ยอดแม่ทัพเทพสหายของท่านก่อร่างสร้างกายเนื้อใหม่ รู้แจ้งมรรคาสวรรค์ พลังมรรคเพิ่มพูน]

…

วังสวรรค์เริ่มสู้กับวังปีศาจอีกแล้ว!

ช่างไม่เลิกไม่ราจริงๆ

ในบรรดาศิษย์ของสำนักซ่อนเร้น มีเพียงฟางเหลียงที่ยังคงพเนจรอยู่ในวังสวรรค์ ตอนนี้หานเจวี๋ยเองก็ไม่สะดวกที่จะเรียกฟางเหลียงกลับมา เห็นได้ชัดว่าเขาก็ต้องการละทิ้งวังสวรรค์เช่นเดียวกัน

หานเจวี๋ยเลื่อนมองลงมาด้านล่าง แต่ไม่เห็นเหตุการณ์สำคัญใดๆ ในตอนนี้

มหาเคราะห์ไร้ขอบเขตอาจคงดำเนินต่อไปนานนับหมื่นปี ภายในเวลาหลายร้อยปีวังสวรรค์และวังปีศาจยากจะเข้าสู่ระยะต่อสู้จนล้มตายกันหมด

กองกำลังของแต่ละฝ่ายกำลังก่อสงสครามเพื่อสนับสนุนสงคราม อ้างชื่อของสงครามเพื่อกลืนกองกำลังขนาดเล็กอื่นๆ อย่างบ้าคลั่ง

เช่นเดียวกับวังปีศาจ ที่ล้วนบุกมาถึงยมโลกแล้ว

ขณะที่หานเจวี๋ยกำลังอ่านจดหมาย ทันใดนั้นเองเสียงตะโกนเดือดดาลก็ดังขึ้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางแดดจัด มาแบบไม่ทันตั้งตัว

“ข้าคือแม่ทัพเทพสวรรค์แห่งวังสวรรค์ หมายช่วงชิงสมญานามเทพสงครามคนแรกของแดนเซียน ข้าจะเฝ้าพิทักษ์ในแม่น้ำสวรรค์ ไม่ว่าผู้ใดที่ไม่ยอมรับล้วนมาท้าประลองกับข้าได้ หากเอาชนะข้าได้จะได้รับพลังวเวท ของวิเศษและมหาดวงชะตามรรคาสวรรค์ของข้าไปชั่วชีวิต!”

“ตามมรรคาสวรรค์ หากภายในพันปีนี้ไม่มีผู้ใดสามารถเอาชนะข้าได้ ข้าก็จะเป็นเทพสงครามที่แข็งแกร่งที่สุด!”

เสียงนี้เผด็จการอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทำเอาผู้คนตกตะลึงเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งหานเจวี๋ยเองก็ยังตกใจ

เสียงชวนสยองดังก้องกังวานยิ่งนัก!

หานเจวี๋ยเงยหน้าขึ้นในทันที สายตามองทะลุเกาะสำนักซ่อนเร้น ทอดมองท้องฟ้าของยมโลก

เขามองเห็นอะไร

เขากลับเห็นว่าท้องนภาถูกหอกขนาดใหญ่เล่มหนึ่งแทงทะลุ ต่อหน้าหอกเล่มนี้ ทุกสรรพสิ่งในยมโลกล้วนเล็กจ้อยลงถนัดตา

มันใหญ่โตกว่าสิ่งใดที่หานเจวี๋ยเคยพบเห็น!

ลำพังเพียงปลายหอกก็ใหญ่ยักษ์เช่นนี้แล้ว แล้วหอกวิเศษทั้งเล่มนั้นจะน่ากลัวเพียงใดกัน

หานเจวี๋ยตกใจ บรรดาศิษย์ในสำนักซ่อนเร้นทั้งหมดก็ล้วนตกใจไม่ต่างกัน

“นั่นคืออะไร”

“นั่นมันอาวุธเทพของแม่ทัพเทพสวรรค์!”

“แม่ทัพเทพสวรรค์อวดดียิ่งนัก!”

“เขาก็มีคุณสมบัติที่จะอวดดีจริงๆ นั่นละ คราวนี้แดนเซียนก็ครึกครื้นแล้ว”

“นี่เขาเสียสติไปแล้วหรือ คิดจะสร้างศัตรูให้วังสวรรค์หรืออย่างไร”

“ไม่ใช่ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งมหาเคราะห์ไร้ขอบเขต มรรคาสวรรค์จะถูกอัญเชิญ เขาพูดเองว่าให้ดำเนินตามมรรคาสวรรค์ หากไม่มีใครเอาชนะเขาได้ในพันปี เขาจะได้รับดวงชะตาเทพสงคราม ปวงสวรรค์หมื่นโลกา ไม่ว่าดวงชะตา หรือสิ่งมีชีวิตใดที่เรียกตัวเองว่าเทพสงคราม หรือจะเป็นสมญานามเทพสงครามล้วนต้องตกเป็นของเขาทั้งหมด!”

จอมปีศาจคุกรัตติกาลเองก็เข้าร่วมวงสนทนาของบรรดาศิษย์ วิเคราะห์สาเหตุว่าเหตุใดแม่ทัพเทพสวรรค์ถึงทำเช่นนี้