บทที่ 362 บุตรแห่งสวรรค์อันดับหนึ่งฝากตัวเข้าสำนัก

บทที่ 362 บุตรแห่งสวรรค์อันดับหนึ่งฝากตัวเข้าสำนัก

ดำเนินการต่อ!

หานเจวี๋ยตัดสินใจเลือกอย่างเงียบเชียบ จากนั้นจิตสำนึกพลันหมุนวน เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็มาโผล่ในตำหนักที่มืดสลัวแห่งหนึ่ง

ภายในตำหนักมีเงาร่างหนึ่งสายนั่งอยู่ เป็นราชันโลภะนั่นเอง

เขาสวมชุดขาว ผมสีดำปล่อยสยายตามธรรมชาติ ใบหน้าอัปลักษณ์ เครื่องหน้าบิดเบี้ยวราวกับถูกขยำเป็นก้อน

สองมือของเขาเคลื่อนไหวร่ายมุทราอย่างต่อเนื่อง เขากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่

เวลานี้เอง จักรพรรดิเซียนวัฏจักรปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศต่อหน้าราชันโลภะ ยังคงเป็นใบหน้าของตี้ไท่ไป๋เช่นเดิม

ราชันโลภะรีบคุกเข่าทำความเคารพ ท่าทางพินอบพิเทา

จักรพรรดิเซียนวัฏจักรเอ่ยปาก “อัจฉริยะทั้งสองที่จักรพรรดิอย่างข้าชุบเลี้ยงไว้ก้าวเข้าสู่เคราะห์กรรมแล้ว เจ้าก็อย่าได้อืดอาดยืดยาด จำไว้ อย่าปล่อยให้พวกเขาจับได้”

ราชันโลภะได้ฟังก็พยักหน้าตอบรับ “ไม่มีปัญหาขอรับ”

จักรพรรดิเซียนวัฏจักรพลิกมือขวา นำหยกสมปรารถนาสีม่วงชั้นหนึ่งออกมา ยื่นให้ราชันโลภะพร้อมกล่าวว่า “สมบัติชิ้นนี้มอบให้เจ้า สำหรับป้องกันเหตุไม่คาดฝัน”

ราชันโลภะรู้สึกประหลาดใจ เขารีบเอ่ยขอบคุณจักรพรรดิเซียนวัฏจักรทันที

จักรพรรดิเซียนวัฏจักรหายตัวไปแล้ว ราชันโลภะเก็บสมบัติวิเศษไว้อย่างดีแล้วจึงนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรต่อ

ฉากเหตุการณ์พังทลายลงเช่นนี้

จิตสำนึกของหานเจวี๋ยกลับคืนสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง เขาขมวดคิ้วแน่น

แค่นี้หรือ

อายุขัยสิบล้านปีแลกได้แค่นี้อย่างนั้นหรือ

หานเจวี๋ยรู้สึกว่าตนถูกหลอกต้มเสียแล้ว ช่างน่าอึดอัดยิ่งนัก

ไม่เห็นอะไรเลย!

ได้รู้แค่ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลเท่านั้น ซึ่งเรื่องนั้นเป็นสิ่งที่เขาก็รู้อยู่แล้ว

หานเจวี๋ยไม่กล้าสอดส่องไท่ซู่เทียนต่อแล้ว

ช่างเถอะ ถึงอย่างไรสองคนนี้ก็ยังคุกคามหานเจวี๋ยไม่ได้ชั่วคราว

ตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอมาก หานเจวี๋ยแค่ต้องจับตามองตบะของพวกเขาเอาไว้ แล้วค่อยฆ่าพวกเขาทิ้งก่อนที่พวกเขาจะได้พบโชคลาภอันยิ่งใหญ่ก็พอ

‘จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์เร็วเกินไปไม่ได้ มิเช่นนั้นจะมีตัวละครใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเพิ่มเข้ามา’

หานเจวี๋ยคิดอยู่เงียบๆ ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เผชิญเคราะห์อยู่แล้ว ภายในสถานการณ์เช่นนี้ ทุกอย่างที่เขาทำจะกลายเป็นการตัดชุดแต่งงานให้คนอื่นไปได้ง่ายๆ

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้คิดมากอีก บำเพ็ญตบะต่อไป

ต้องรีบบรรลุระดับปฐมเทพขั้นสองให้ได้ในเร็ววัน!

แม้ว่าจะบรรลุถึงระดับปฐมเทพแล้ว ก็ไม่อาจปล่อยให้ตบะหยุดนิ่งได้ จะต้องพัฒนาต่อไปอย่างมั่นคง!

….

เพียงครู่เดียวเวลาก็ผ่านไปสามสิบปีแล้ว

ตบะของหานเจวี๋ยมีความก้าวหน้าอยู่ตลอด การบ่มเพาะในระดับเทพคือปฐมเทพ และถือเป็นพลังเวทแขนงหนึ่ง ตอนนี้เขาไม่ดูดซับปราณเพื่อการบำเพ็ญเพียรแล้ว แต่เปลี่ยนไปดูดซับแรงกรรมแทน

หลังจากบรรลุระดับเทพ ไอเซียนก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป การบำเพ็ญตบะของระดับเทพต้องการพลังงานระดับสูง

หานเจวี๋ยพบว่าปราณก่อกำเนิดที่แผ่ออกมาจากบุปผาเทพปู้โจวเหมาะสมกับการบำเพ็ญในระดับเทพ แต่บุปผาเทพปู้โจวมีเพียงดอกเดียว ไม่เพียงพอต่อการบำเพ็ญของหานเจวี๋ย ตอนนี้เขาเพียงดูแลบุปผาเทพปู้โจวเท่านั้น ยังไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์

สิ่งที่ควรค่าพอจะกล่าวถึงก็คือดอกพลับพลึงแดงที่ยายเมิ่งมอบให้หานเจวี๋ยนั้นขยายพันธุ์อยู่ตลอด ตอนนี้ดอกพลับพลึงแดงกระจายตัวออกไปถึงนอกถ้ำแล้ว หานเจวี๋ยเองก็ไม่ได้ยับยั้งไว้ ปล่อยให้มันเติบโตไปเรื่อยๆ

ไอเซียนของสำนักซ่อนเร้นเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่หานเจวี๋ยแข็งแกร่งขึ้น ลูกศิษย์คนอื่นๆ ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

ในบรรดาลูกศิษย์ของเขา ลี่เหยาบรรลุระดับเซียนทองไท่อี่ระยะปลายแล้ว คนที่สามารถเทียบเคียงนางได้มีเพียงฉู่ซื่อเหรินเท่านั้น มู่หรงฉี่และหลี่ว์ฮว่าซวีล้วนด้อยกว่าอยู่บ้าง

ผานซินไม่ได้มาหาหานเจวี๋ยอีก นอกจากบำเพ็ญเพียรแล้ว หานเจวี๋ยก็ให้ความสนใจกับเผ่าเอกาอยู่บ้าง

เผ่าเอการวมตัวกันอยู่ที่มุมหนึ่งของแดนชำระบาปเก้าขุม ไม่มีที่ดิน ไม่มีอาหาร ไม่มีแม้กระทั่งศัตรู พวกเขาได้แต่บำเพ็ญกันอย่างน่าเบื่อหน่ายต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

หานเจวี๋ยพบว่าเผ่าเอกามีศักยภาพด้านพลังและร่างกายแบบเผ่าจอมเวท อีกทั้งยังมีจิตดั้งเดิมแบบเผ่ามนุษย์ ไม่เหมือนจินกังนู่ แต่เหมือนถูหลิงเอ๋อร์มากกว่า

เรียกได้ว่ารวบรวมข้อดีของเผ่ามนุษย์และเผ่าจอมเวทเอาไว้อย่างสมบูรณ์!

ศักยภาพของเผ่าพันธุ์นี้กล้าแกร่งมาก!

หานเจวี๋ยลังเลมาโดยตลอดว่าจะรับพวกเขาเอาไว้ดีหรือไม่

เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดินีผืนพิภพกำลังหยิบยื่นไมตรีให้หานเจวี๋ยอยู่

เผ่าเอกามีทั้งสิ้นหนึ่งหมื่นคน เป็นตัวเลขถ้วนพอดี ในกรณีที่ไม่มีการขยายเผ่าพันธุ์ก็ถือว่าไม่มากไม่น้อย ถ้าหากชุบเลี้ยงทั้งหมดไว้ ภายหน้าก็จะกลายเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งแน่นอน

“รอดูอีกสักพันปีแล้วกัน หากมีใจมุ่งมั่นบำเพ็ญไม่ย่อท้อก็ค่อยชุบเลี้ยงไว้”

หานเจวี๋ยคิดเช่นนี้ โลกเขย่าพิภพยังคงถูกซุกซ่อนไว้ในส่วนลึกของดวงวิญญาณเขา เพิ่มเข้าไปอีกสักเผ่าก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว กลัวก็แต่เผ่าพันธุ์นี้จะทนความอ้างว้างไม่ไหวแล้วสร้างความเดือดร้อนให้เขา

ขณะที่หานเจวี๋ยกำลังทำการสาปแช่งพลางใคร่ครวญปัญหาเหล่านี้ไปด้วย กระแสจิตสำนึกของเจียงอี้ก็ได้ติดต่อผ่านป้ายอีกาทองเข้ามา

หานเจวี๋ยหยิบป้ายอีกาทองออกมา เชื่อมต่อกระแสจิต