บทที่ 363 อริยะให้ความสนใจ เส้นสายของหานเจวี๋ย

บทที่ 363 อริยะให้ความสนใจ เส้นสายของหานเจวี๋ย

หานเจวี๋ยแบ่งจิตสำนึกของตนออกไปหาจักรพรรดินีผืนพิภพอย่างรวดเร็ว

จักรพรรดินีผืนพิภพมองเผ่าเอกาอยู่ไกลๆ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

ก่อนหน้านี้เขาเพียงติดต่อกับจักรพรรดินีผืนพิภพผ่านจิตสำนึกเท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับตัวจริงของจักรพรรดินีผืนพิภพ

นางลอยอยู่กลางห้วงอวกาศ สวมชุดกระโปรงยาวสีทอง ดวงดาวหลากหลายรูปแบบส่องประกายอยู่บนชายกระโปรง พราวระยับจับตา สองเท้าของนางเปลือยเปล่า ศีรษะสวมเครื่องประดับขนนกอันน่าพิศวง เครื่องหน้าวิจิจรงดงาม หว่างคิ้วแฝงความเมตตา มีวงล้อเรืองแสงอันหนึ่งลอยอยู่ด้านหลัง ทั้งหมดแบ่งเป็นหกช่องสี หมุนวนอย่างเชื่องช้า

“จักรพรรดินี ท่านมีเรื่องใดจะมอบหมายต่อผู้เยาว์หรือ” หานเจวี๋ยเอ่ยถาม

จักรพรรดินีผืนพิภพเคลื่อนสายตาไปที่ร่างหานเจวี๋ย เผยรอยยิ้มออกมาและกล่าวตอบ “อยากจะมอบวาสนาให้กับเจ้า”

ยามนี้พอหานเจวี๋ยได้ยินคำว่าวาสนาสองคำนี้หนังหัวก็ชาหนึบแล้ว

ในอดีตที่ผ่านมาโอกาสที่แฝงเร้นไว้ด้วยกับดักมากมายทำให้ตัวเขาในปัจจุบันนี้คิดไปแล้วว่าโอกาสเท่ากับอันตราย

“ขอบพระคุณสำหรับความหวังดีของจักรพรรดินี ทว่าเรื่องวาสนาแล้วไปเถิด ข้าเพียงอยากมานะบำเพ็ญเพียรเท่านั้น…” หานเจวี๋ยเอ่ยตอบด้วยความหัวแข็งดื้อดึง

จักรพรรดินีผืนพิภพเอ่ยยิ้มๆ “คิดอะไรอยู่กัน วาสนาน่ะข้าเอามาให้เจ้าแล้ว”

นางพลิกฝ่ามือคราหนึ่ง กระบี่หยกเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ

“สิ่งนี้คือของวิเศษแรงกุศล กระบี่อนันตคุณ สามารถดูดซับแรงกุศลแห่งมรรคาสวรรค์ได้ เมื่อเผ่าเอกาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แรงกุศลแห่งมรรคาสวรรค์ที่เจ้าได้รับจะเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน กุศลที่ย่อยสลายดูดซับไม่ทันจะถูกกักเก็บไว้ในสมบัติชิ้นนี้”

เมื่อจักรพรรดินีผืนพิภพเอ่ยจบก็โยนกระบี่อนันตคุณออกมา

กระบี่อนันตคุณมีขนาดเพียงสามสิบกงเฟิน (เซนติเมตร) แทนที่จะบอกว่าเป็นกระบี่ ควรเรียกว่ากริชเสียมากกว่า กระบี่เป็นหยกเขียวทั้งเล่ม ถือแล้วรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือก

หานเจวี๋ยรู้สึกโล่งใจดุจยกภูเขาออกจากอก กล่าวขอบคุณ “ขอบพระคุณจักรพรรดินี!”

จักรพรรดินีผืนพิภพเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เผ่าเอกาเป็นอย่างไรบ้าง”

หานเจวี๋ยบังคับกระบี่อนันตคุณให้ลอยกลับไปที่ถ้ำเทวาฟ้าประทานก่อน พลางกล่าวตอบไปด้วย “มีศักยภาพยิ่ง รวมข้อดีของเผ่าจอมเวทและเผ่ามนุษย์เอาไว้ แต่ดูเหมือนว่า…”

จักรพรรดินีผืนพิภพเอ่ยรับ “ไม่สามารถขยายเผ่าพันธุ์ได้ถูกหรือไม่”

“ถูกต้อง”

“นี่ก็คือข้อด้อยของพวกเขา ดังนั้นข้าจึงไม่มีความคิดจะทำให้พวกเขากลายเป็นตัวเอกแห่งมรรคาสวรรค์ ขยายเผ่าพันธุ์ไปทั่วโลกหล้าหมื่นโลกาเหมือนเผ่ามนุษย์ ข้าหวังให้พวกเขารับผิดชอบภาระหน้าที่ของเทพเซียน สร้างประโยชน์ต่อปวงชน หากขยายเผ่าพันธุ์ไม่ได้ ก็สามารถหลบเลี่ยงความขัดแย้งแก่งแย่งด้านการสืบทอดมรดกไปได้มากนัก”

“แต่ว่า นอกเหนือจากเรื่องการสืบทอดมรดก ลำพังแค่เรื่องการบำเพ็ญเพียรก็ดึงดูดให้เกิดการแย่งชิงผลประโยชน์ได้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคือถ้าหากพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นมา ก็จะต้องคิดหาวิธีทำให้ตนมีทายาทแน่นอน” หานเจวี๋ยออกความเห็น

“ไม่มีทาง การที่พวกเขาไม่สามารถขยายเผ่าพันธุ์ได้เป็นลิขิตแห่งมรรคาสวรรค์ พวกเขาจะใช้วิธีการแบบไหนก็ไม่สามารถให้กำเนิดลูกหลานได้ ข้าสละอนาคตของเผ่าจอมเวทไปก็เพื่อแลกเปลี่ยนกับการถือกำเนิดของเผ่าเอกา”

หานเจวี๋ยนิ่งเงียบไป

เขายังไม่ได้เชื่อไปเสียทั้งหมด

ถึงอย่างไรจินกังนู่และถูหลิงเอ๋อร์ก็ยังอยู่ ทั้งสองคนสามารถแต่งงานมีทายาทกับมนุษย์คนอื่นๆ ได้ เผ่าจอมเวทจะถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งในไม่ช้าก็เร็ว

“ไม่ใช่แค่เผ่าเอกาเท่านั้น จินกังนู่และถูหลิงเอ๋อร์ก็เป็นแบบนี้เช่นกัน พวกเขาถูกคำสาปมรรคาสวรรค์ ไม่สามารถสืบเผ่าพันธุ์ได้ชั่วนิรันดร์ ข้อดีคือพวกเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากแรงกรรม นับจากนี้ไปจนถึงในอนาคตก็สามารถเดินทางไปตามโลกหล้าหมื่นโลกาอย่างผ่าเผยและชอบธรรมได้” น้ำเสียงของจักรพรรดินีผืนพิภพ ฟังดูอับจนหนทางอย่างยิ่ง

หานเจวี๋ยลอบรู้สึกตกตะลึง ช่างโหดเหี้ยมนัก

จักรพรรดินีผืนพิภพเอ่ยต่อว่า “ศักยภาพของเจ้าข้ารับรู้ดี ไม่ใช่แค่ข้าเท่านั้น อันที่จริงยังมีอริยบุคคลคนอื่นๆ ที่สนใจในตัวเจ้าด้วยเช่นกัน เจ้าคือตัวแปร ข้าหวังว่าเจ้าจะรับเผ่าเอกาเอาไว้ เช่นนี้ข้าถึงจะทุ่มเทจิตใจดูแลจัดการวัฏจักรได้อย่างเต็มที่”

เป็นการฝากเลี้ยงสินะ

หานเจวี๋ยขมวดคิ้วแน่น

หานเจวี๋ยใช้ความคิดเงียบๆ ‘ถ้าข้ารับเผ่าเอกาเอาไว้ จะโดนจักรพรรดินีผืนพิภพหรือไม่ก็มรรคาสวรรค์ควบคุมหรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งพันล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ที่ไม่หักอายุขัยในคำถามก่อนหน้านี้หรือจะเป็นเพราะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมูลเหตุในอนาคต

หานเจวี๋ยจนปัญญาแล้ว ทำได้เพียงเลือกดำเนินการต่อ

เสียไปอีกหนึ่งพันล้านปีอีกแล้ว

[ไม่โดน]

เป็นสองคำที่มีมูลค่าหนึ่งพันล้าน!

หานเจวี๋ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนจักรพรรดินีผืนพิภพจะไม่ได้มุ่งร้ายต่อตน

เขารีบตอบกลับทันที “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้นก็มอบเผ่าเอกาให้ข้าเถอะ!”