บทที่ 460 ชำระล้างขั้นสมบูรณ์ แดนเซียนรกร้างc

บทที่ 460 ชำระล้างขั้นสมบูรณ์ แดนเซียนรกร้าง

ระหว่างที่บินมุ่งหน้าไปยังแดนเซียน หานเจวี๋ยกดเลือกตัวเลือกแรกของระบบก่อนหน้านี้เงียบๆ

[ต้องไปถึงแดนเซียนมรรคาสวรรค์ก่อน ถึงจะสามารถเลือกตัวเลือกนี้ได้]

หานเจวี๋ยจึงทำได้เพียงรอไปก่อน

ถึงแม้จะรับรู้ถึงการมีอยู่ของตราประทับหกวิถีได้ แต่เกาะสำนักซ่อนเร้นเคลื่อนย้ายไปมาในแดนต้องห้ามอันธการอยู่หลายครั้ง อยู่ห่างไกลจากแดนเซียนเกินไปจริงๆ ไม่สามารถไปถึงแดนเซียนได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ

เมื่อนึกถึงตราประทับหกวิถี หานเจวี๋ยอดไม่ได้ที่นึกถึงจักรพรรดิเซียนวัฏจักรขึ้นมา คนผู้นี้ไม่มีความเคลื่อนไหวมานานมากแล้ว จากจอค่าความสัมพันธ์เห็นได้ชัดว่าเขายังมีชีวิตอยู่

สิ่งที่ควรค่าให้เอ่ยถึงคือ ตบะของจักรพรรดิเซียนวัฏจักรคือเซียนทองต้าหลัวระยะกลาง

สามารถปลอมตัวอยู่ข้างกายจักรพรรดิสวรรค์ ซ้ำยังไม่ถูกจับได้ ตบะย่อมไม่มีทางต่ำกว่าจักรพรรดิสวรรค์อย่างแน่นอน เพียงแต่ตอนนี้ไม่อยู่ในสายตาของหานเจวี๋ยแล้ว

นับตั้งแต่เริ่มสาปแช่งอริยะมิ่งจี หานเจวี๋ยก็ไม่เห็นเซียนทองต้าหลัวอยู่ในสายตาอีก

เมื่อมองย้อนกลับไป หานเจวี๋ยอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและหลุดยิ้มออกมา

ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เขาเคยมองจักรพรรดิเซียนวัฏจักรเป็นศัตรูตัวฉกาจ แต่น่าเสียดายที่เมื่อเวลาผันผ่านไป จักรพรรดิเซียนวัฏจักรกลับถอยห่างออกจากเวทีแห่งการชิงอำนาจในสายตาของหานเจวี๋ยไปเสียแล้ว

นี่เป็นเรื่องของคุณสมบัติ!

หานเจวี๋ยไม่ต้องการต่อสู้แย่งชิงอันใด เพียงอยากซ่อนตัวฝึกบำเพ็ญอย่างสบายใจที่ไหนสักแห่ง คาดว่าศัตรูยังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนองก็คงถูกเขาแซงหน้าไปแล้ว

‘ก่อนที่มหาเคราะห์ครั้งต่อไปจะมาถึง ข้าต้องพิสูจน์มรรคให้ได้!’

หานเจวี๋ยกำหนดเป้าหมายให้ตัวเอง

เมื่อมหาเคราะห์ไร้สิ้นสุดเริ่มขึ้น กลไกสวรรค์จะถูกบดบัง อริยะลงสู่แดนมนุษย์ได้ เมื่อถึงเวลานั้น แดนเซียนมรรคาสวรรค์จะกลายเป็นสถานที่อันตราย!

หากพิจารณาจากอดีตที่ผ่านมา ยังอีกนานนักกว่าจะถึงมหาเคราะห์ไร้สิ้นสุดครั้งต่อไป ถึงอย่างไรวังเทพก็ผงาดขึ้นในช่วงที่มหาเคราะห์ไร้สิ้นสุดปิดฉากลง ต่อให้มีชื่อเสียงสะท้านโลกาเพียงใด ก็ยากที่จะพัฒนาขึ้นได้ในระยะเวลาสั้นๆ

….

เจ็ดปีผ่านไป

ในที่สุดเกาะสำนักซ่อนเร้นก็เข้าสู่แดนเซียนแล้ว หานเจวี๋ยควบคุมเกาะสำนักซ่อนเร้นให้มุ่งหน้าต่อไป ขณะเดียวกันก็ใช้พลังจิตสังเกตการณ์ทุกอย่างรอบข้างไปด้วย

ผืนธรณีรกร้าง มองไม่เห็นสีเขียวเลยแม้แต่น้อย แอ่งโลหิตมากมายยังมิเหือดแห้งไป ขอบฟ้ามืดมน ไม่เห็นดวงตะวัน แลดูเปลี่ยวร้างและวังเวงยิ่งนัก

หานเจวี๋ยถอดถอนใจกับตัวเอง

ตลอดการเดินทางหลายวันมานี้ หานเจวี๋ยไม่พบเห็นสิ่งมีชีวิตใดเลย

ต้องทราบว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของเกาะสำนักซ่อนเร้นไม่นับว่าเชื่องช้าเลย หากปล่อยไว้ในอวกาศ ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันก็สามารถโคจรรอบทางช้างเผือกได้แล้ว

และนี่เป็นครั้งแรกที่หานเจวี๋ยได้รับรู้อย่างแท้จริงว่าแดนเซียนกว้างใหญ่นัก กว้างไกลกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ ถึงขั้นเรียกได้ว่าไร้ขอบเขตสุดสายตา ไอรีนโนเวล : เนื่องจากทันตอนล่าสุดตามต้นทางแล้วจึงเหลือวันละตอน

โลกที่กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้มีเหตุสังหารครั้งใหญ่ดำเนินอยู่หลายพันปี จนกระทั่งสิ่งมีชีวิตทั้งหมดสิ้นชีพไป ช่างน่าหวาดหวั่นโดยแท้

เกาะสำนักซ่อนเร้นเคลื่อนที่ต่อไปเรื่อยๆ หานเจวี๋ยต้องการเสาะหาสถานที่ที่สะอาดหมดจดสักแห่งหนึ่ง

ส่วนเรื่องพลังวิญญาณ เขาไม่คิดกังวลเรื่องนั้นเลยแม้แต่น้อย ทั่วทั้งแดนเซียนล้วนมิอาจเสาะหาสถานที่ที่มีพลังวิญญาณหนาแน่นยิ่งกว่าอาณาเขตเต๋าของเขาได้อีกแล้ว

เวลาผ่านไปถึงหนึ่งปีเต็ม ในที่สุดหานเจวี๋ยก็พบหุบเขาที่สะอาดหมดจดแห่งหนึ่ง กินพื้นที่นับล้านลี้ ป่าไม้ชอุ่ม เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา ขาดเพียงร่องรอยของสิ่งมีชีวิตเท่านั้น

เกาะสำนักซ่อนเร้นร่อนลงภายในป่าผืนหนึ่ง เสมือนก้อนกรวดที่ร่วงหล่นลงกลางกองใบไม้ ไม่สะดุดตาแม้แต่น้อย

หานเจวี๋ยเดินออกจากถ้ำเทวาฟ้าประทาน โบกมือขวาคราหนึ่ง เคลื่อนย้ายทุกคนออกจากอาณาเขตเต๋า แล้วเขาจึงตามออกไป

เมื่อชาวเผ่าเอกาและเหล่าศิษย์สำนักซ่อนเร้นร่อนลงภายในป่า ทั้งหมดล้วนตะลึงงัน

“ที่นี่คือแดนเซียน นับจากวันนี้ไป พวกเราจะลงหลักปักฐานกันที่นี่ พวกเจ้าอย่าได้ออกนอกพื้นที่ในรัศมีหนึ่งล้านลี้ ให้สร้างที่พักอาศัยอยู่ในละแวกนี้ เพื่อก่อตั้งเป็นหุบเขาสำนักซ่อนเร้น” หานเจวี๋ยเอ่ย เสียงแว่วเข้าสู่หูของของคนทั้งปวง

เมื่อวาจานี้ถูกเปล่งออกมา ทุกคนล้วนตื่นเต้นคึกคักขึ้นมาทันที ในที่สุดก็กลับถึงแดนเซียนแล้ว

เหล่าศิษย์ที่ไม่เคยมาเยือนแดนเซียนต่างรู้สึกประหม่ากันอยู่บ้าง

หานเจวี๋ยกลับเข้าไปในเกาะสำนักซ่อนเร้นอีกครั้ง

[ท่านเลือกกลับสู่แดนเซียน ได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น โอกาสเปิดใช้งานความสามารถใหม่ของระบบหนึ่งครั้ง]

[ระบบเปิดใช้งานความสามารถชำระล้างขั้นสมบูรณ์]

[ความสามารถชำระล้างขั้นสมบูรณ์: ช่วยชำระล้างปัจจัยเลวร้ายใดๆ ก็ตามในสมบัติวิเศษและสิ่งมีชีวิตตลอดจนขุมทรัพย์แห่งฟ้าดิน รวมไปถึงผลลัพธ์ทุกอย่างที่เกิดจากการปิดผนึกและคำสาปแช่งได้ โดยใช้อายุขัยเป็นการแลกเปลี่ยน]

หืม?

ชำระล้างหรือ

หานเจวี๋ยเหม่อลอยไปชั่วขณะ เช่นนี้คือ…

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง เอ่ยถามในใจ ‘ผลลัพธ์เลวร้ายใดๆ ก็สามารถใช้ได้หรือ หากว่าอริยะระดับมหามรรคสาปแช่งข้าหรือว่าใช้วิชาต้องห้ามอันใดกับข้า ข้าก็สามารถชำระล้างได้เช่นนั้นหรือ’

[ได้ ขอเพียงแลกเปลี่ยนด้วยจำนวนอายุขัยที่เท่าเทียม]