บทที่ 737 ความเปลี่ยนแปลงในช่วงหนึ่งหมื่นปี

บทที่ 737 ความเปลี่ยนแปลงในช่วงหนึ่งหมื่นปี

หลังจากรู้จักเจ้าชะตาอันธการแล้ว หานเจวี๋ยก็ไม่คิดมากอีก เข้าสู่สภาวะฝึกบำเพ็ญโดยตรง

เขาต้องฝึกบำเพ็ญหนึ่งหมื่นปี เพื่อให้สงบลงสักหน่อย

การต่อสู้อันดุเดือดที่วังสวรรค์ ทำให้อีกพันปีให้หลังมีข่าวลือเกี่ยวกับหานเจวี๋ยแพร่กระจายไปทั่วฟ้าบุพกาลอย่างรวดเร็ว

มรรคาสวรรค์ไม่ทราบเรื่องนี้ ก่อนที่เหล่าอริยะมรรคาสวรรค์จะได้ทราบเรื่องนี้ เหล่าอริยะมหามรรคก็เป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอขอปรองดองก่อนแล้ว

ณ ชั้นฟ้าที่สามสิบสาม

ตำหนักเอกภพ

เหล่าอริยชนมารวมตัว

จอมอริยะเสวียนตูกล่าวถึงข้อเสนอของเหล่าอริยะมหามรรคแห่งแดนเทพหวนปัจฉิม

ฉิวซีไหลขมวดคิ้วเอ่ยว่า “อนุญาตให้สิ่งมีชีวิตมรรคาสวรรค์ไปแสวงหาโชควาสนาที่อาณาเขตของพวกเขา ซ้ำยังรับปากว่าจะดูแลช่วยเหลือแน่นอน ไปเผยแผ่มรรควิถีได้อย่างนั้นหรือ คงมิใช่ว่าเป็นกับดักกระมัง”

เทพสูงสุดหนานจี๋ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน สีหน้าแปลกพิกล กล่าวว่า “นิกายเจี๋ยแห่งฟ้าบุพกาลก็เป็นฝ่ายแสดงไมตรีมาหาข้าก่อนเช่นกัน หวังว่าข้าจะสามารถเกลี้ยกล่อมให้ทุกท่านละวางความบาดหมางในอดีตได้ บอกว่ายินดีจะผูกมิตรกับมรรคาสวรรค์อีกครั้ง วันหน้าจะไม่เข้ามายุ่งกับมรรคาสวรรค์อีก เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

อริยที่เหลือก็พากันเปิดปากพูด

“น่าประหลาด”

“หรือว่าพวกเขาคิดจะโจมตีมรรคาสวรรค์ ดังนั้นจึงคิดจะทำให้พวกเราตายใจก่อน”

“เป็นไปไม่ได้กระมัง วิธีการเช่นนี้แย่เกินไป”

“เทพสูงสุดหยวนสื่อปรมาจารย์ของข้า บอกว่ายินดีมอบสิทธิ์สดับฟังเทศนาธรรมหนึ่งล้านสิทธิ์ให้มรรคาสวรรค์ เขาจะส่งผู้สดับธรรมเหล่านี้กลับสู่เส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาลอย่างปลอดภัย นี่ไม่ใช่แค่เจตนาดีแล้ว ต้องการให้มรรคาสวรรค์คบค้ากับพวกเขาให้ได้”

ที่แท้มิใช่แค่จอมอริยะเสวียนตูเท่านั้น อริยะมรรคาสวรรค์รายอื่นๆ ก็ได้รับการชักจูงจากอริยะมหามรรคเช่นกัน

เทพสูงสุดอู๋ฝ่าเอ่ยขึ้นว่า “คาดว่าคงเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในฟ้าบุพกาลแน่”

มหาจักรพรรดิเซียวเอ่ยว่า “อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจไปก่อนเลย พวกเราสืบสถานการณ์ในฟ้าบุพกาลดูก่อนเถิด”

สวีตู้เต้าถามว่า “ต้องสอบถามความเห็นของผู้อาวุโสผานและผู้อาวุโสหานหรือไม่”

จอมอริยะเสวียนตูเอ่ยเสียงขรึม “รอให้สหายเต๋าผานกลับมาก่อนเถอะ เขาอยู่ในฟ้าบุพกาล น่าจะสืบข่าวอะไรได้จากฟ้าบุพกาล”

ก่อนที่จะหาข้อสรุปของเรื่องได้ เขาไม่มีทางไปรบกวนการฝึกบำเพ็ญของหานเจวี๋ย

หานเจวี๋ยคือที่พึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมรรคาสวรรค์ เขาจะทำให้หานเจวี๋ยหงุดหงิดใจไม่ได้

หากว่าหานเจวี๋ยเป็นอริยะมหามรรคแล้วจริงๆ เช่นนั้นในมุมของหานเจวี๋ยแล้วจะมีหรือไม่มีมรรคาสวรรค์ก็ได้ เหตุผลที่หานเจวี๋ยยังรั้งอยู่ เพียงเพราะรักความสงบเท่านั้น

เหล่าอริยชนพยักหน้าเห็นด้วย

….

หนึ่งหมื่นปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น พบว่ายังสยบทาสมิ่งไม่สำเร็จ สมกับที่เป็นอริยะมหามรรค คาดว่าคงใช้เวลานานกว่าจะสยบได้

เขาสังเกตเห็นว่าหลี่เสวียนเอ้าพาศิษย์กลุ่มใหญ่มารออยู่นอกเขตเซียนร้อยคีรีแล้ว เขาจึงเคลื่อนย้ายศิษย์เหล่านี้เข้ามาในเขตเซียนร้อยคีรีทั้งหมด

เขาเริ่มตรวจดูจดหมาย

[จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายสหายของท่านได้รับการชี้แนะจากโพธิสัตว์เจียอิ๋นสหายของท่าน พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[หานทั่วบุตรชายของท่านได้รับคำชี้แนะจากตี้เจียงสหายของท่าน พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[โจวฝานศิษย์ของท่านได้รับคำชี้แนะจากเจ้าแม่หนี่ว์วาสหายของท่าน พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[เต้าจื้อจุนศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจ] x80933321

[จ้าวเซวียนหยวนศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[เจียงอี้ศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจ] x72110034

[ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงสหายของท่านกลายเป็นผู้กำหนดชะตาเคราะห์ ดวงชะตาเกิดการเปลี่ยนแปลง]

[ผานซินสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากตี้เจียงสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[ซูฉีศิษย์ของท่านพิสูจน์มรรคสำเร็จ สำเร็จมรรคผลเบิกฟ้า พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

….

เหล่าอริยะมหามรรคแห่งแดนเทพหวนปัจฉิมนั้นนับว่ารู้จักมองทิศทางลมจริงๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะผลัดกันมาชี้แนะพวกจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้าย เพื่อกระชับความสัมพันธ์

เมื่อเป็นเช่นนี้ หานเจวี๋ยก็ไม่จำเป็นต้องลงมือกับพวกเขา

เขาเพียงหวังว่าต่อไปบรรดาอริยะมหามรรคเหล่านี้จะไม่แอบเล่นงานเขา