บทที่ 739 พื้นที่มรรคาสวรรค์

บทที่ 739 พื้นที่มรรคาสวรรค์

ดินแดนเวิ้งว้างจะทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะไป ไม่ต่างจากสิ้นชีพอย่างนั้นหรือ

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว

เขาหวนนึกถึงคำพูดของฟางเหลียงในอนาคต ฟางเหลียงในอนาคตต้องการพาเขาไปที่ดินแดนเวิ้งว้าง หลบซ่อนตัวจากการไล่ล่าของจอมเทวาฟ้าบุพกาล

นี่คิดจะทำร้ายเขาอย่างนั้นหรือ

ไม่ถูกต้อง!

ฟางเหลียงผ่านการสยบของคุกสวรรค์อนธการมาแล้ว ไม่มีทางทำร้ายเขา แต่อาจจะถูกคนอื่นหลอกใช้

เช่นเดียวกับจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายก่อนหน้านี้ ถูกเทพมารมหามรรคหลบเร้นหลอกใช้ ล่อให้หานเจวี๋ยลงมือ

แต่หานเจวี๋ยทราบเรื่องนี้แล้ว อนาคตต้องเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นแน่นอน

เขาไม่อยากรู้มากเกินไป เลี่ยงไม่ให้กระบวนการของมหาเคราะห์เกิดการเปลี่ยนแปลง

เมื่อนึกถึงกระบวนการของมหาเคราะห์ หานเจวี๋ยจำเป็นต้องวิวัฒนาการดู

‘ข้าอยากรู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่ามหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่จะมาถึง’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ประมาณหนึ่งหมื่นแปดพันเก้าล้านปี]

เวรแล้ว!

เร็วขึ้นกว่าเดิม!

เป็นเพราะเขาลงมือสังหารมิ่งก่อนหน้านี้หรือ

หานเจวี๋ยถามต่อ ‘เป็นผู้ใดที่เร่งกระบวนการมหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยห้าแสนล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

ข้อความแถวหนึ่งปรากฏขึ้นมาตรงหน้าหานเจวี๋ย เป็นข้อมูลรายละเอียดของอีกฝ่าย

เจ้าชะตาอันธการ!

หานเจวี๋ยขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม

นอกจากเขาแล้ว คนอื่นก็สามารถเร่งกระบวนการมหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่ได้เช่นกัน นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ระยะเวลาที่ระบบคำนวณไว้ไม่แน่นอนมิใช่หรือ

หรือต้องคิดหาทางจัดการเจ้าชะตาอันธการกัน

ไม่ได้ ถ้าจัดการไปจะไม่มีใครมารับเคราะห์แทนเจ้าแดนต้องห้ามอันธการ

หานเจวี๋ยตกอยู่ในห้วงความคิด

ผ่านไปสักพัก

เสียงของหานเจวี๋ยดังก้องไปทั่วเขตเซียนร้อยคีรี เอ่ยว่า “ศิษย์ทั้งหลายเตรียมตัวสดับธรรม”

เนื่องจากมีศิษย์ใหม่เพิ่มเข้ามา ดังนั้นหานเจวี๋ยยังคงต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

เมื่อเอ่ยประโยคนี้ ทั่วทั้งเขตเซียนร้อยคีรีต่างพากันแตกตื่นฮือฮา!

โดยเฉพาะศิษย์หนึ่งแสนคนที่เพิ่งเข้าร่วมใหม่ พวกเขาล้วนเต็มไปด้วยจินตนาการเกี่ยวกับหานเจวี๋ย

หนึ่งก้านธูปผ่านไป หานเจวี๋ยเริ่มเทศนาธรรม มหามรรคต้นกำเนิดครอบคลุมทั่วเขตเซียนร้อยคีรี

การเทศนาธรรมครั้งนี้ดำเนินอยู่สองร้อยปีเต็ม

แม้กระทั่งมหาอริยะสวีหุนก็ได้ทำความเข้าใจเช่นกัน

หลังสิ้นสุดการเทศนาธรรม หานเจวี๋ยเข้าสู่สภาวะฝึกบำเพ็ญ

ตัวเขาในตอนนี้พิชิตระดับอริยะมหามรรคได้แล้ว ทว่าเขาไม่ได้หลงระเริง ยังคงรักษาปณิธานต่อไป ถึงขั้นที่แรงกล้าขึ้นกว่าเดิม

เป้าหมายของเขาคือระดับเดียวกับจอมเทวาฟ้าบุพกาล ครอบครองฟ้าบุพกาลอย่างแท้จริง

….

ฟ้าบุพกาลกว้างไกลไร้ขอบเขต เส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาลทอดตัวสู่ความมืดมิด

เวลานี้ บนถนนช่วงหนึ่งของเส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาล หานอวี้ได้พบกับฉินหลิง

ฉินหลิงตื่นเต้นยิ่ง คุกเข่าคารวะตรงหน้าหานอวี้

หานอวี้แย้มยิ้มก่อนพยุงเขาขึ้นมา สองศิษย์อาจารย์เริ่มพูดคุยกัน

“อาจารย์ปู่ ในที่สุดท่านก็ยอมออกมา ไม่ทราบว่าท่านมาด้วยเรื่องใดหรือขอรับ ข้าอยู่ในฟ้าบุพกาลรู้จักสหายไม่น้อย ไม่แน่ว่าอาจช่วยธุระท่านใด” ฉินหลิงตบอกเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เขาติดตามศิษย์สำนักซ่อนเร้น ปฏิบัติภารกิจเพื่อเจดีย์มรรคายิ่งใหญ่