บทที่ 987 ก่อนถึงงานชุมนุม ไม่ชอบต่อสู้

บทที่ 987 ก่อนถึงงานชุมนุม ไม่ชอบต่อสู้

“หากมิใช่เพราะในอดีตเจ้าจับผลัดจับผลูเข้ามาในอาณาเขตของข้า ก็คงยากจะได้รู้จักกันถึงวันนี้ ข้าเฝ้ามองเจ้ามาโดยตลอด”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์ค่อยๆ เอ่ย จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายฟังแล้วใจเต้นแรงขึ้นมา

มีเรื่องใดบ้างที่จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายไม่เคยประสบพบพานมาก่อน ย่อมฟังเจตนาแฝงของอีกฝ่ายออก

เช่นนี้คือต้องการรับตัวเขาเป็นคนสนิท

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายตกอยู่ในความเงียบ ไม่ได้ตอบรับในทันใด

ดูคล้ายเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ แต่ก็เป็นอันตรายใหญ่หลวงเช่นกัน

ถึงขั้นที่ทำให้มหาเทวาพ้นนิวรณ์ต้องการดึงเขาเข้าพวก จะต้องเป็นศัตรูที่อยู่ในระดับเดียวกันแน่นอน หากเข้าสู่วังวนนี้จะถอยหลังกลับก็ยากแล้ว

ทำได้เพียงเดินหน้าต่อไปจนถึงที่สุด!

มหาเทวาพ้นนิวรณ์ก็ไม่รีบร้อนเช่นกัน อดทนรอคอยคำตอบจากเขา

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายนึกย้อนถึงประสบการณ์ในอดีตของเขา เส้นทางสายนี้ เขาล้วนเลือกหาที่พึ่งพามาตลอด เลือกพึ่งพาคนที่แข็งแกร่งกว่า

ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมาอยู่เบื้องหน้าแล้ว เขาลังเลอะไรอยู่เล่า

ถึงแม้หานเจวี๋ยจะขึ้นชื่อว่าเป็นสุดยอดผู้แข็งแกร่งแห่งฟ้าบุพกาล แต่จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายรู้ว่าท่านที่อยู่ตรงหน้านี้เหนือกว่า ไม่เข้าร่วมฟ้าบุพกาล เป็นอิสระเหนือกฎเกณฑ์

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายสูดหายใจลึกๆ ถามไปว่า “ผู้อาวุโส ท่านต้องการให้ข้าทำสิ่งใด”

ก่อนหน้านี้ยามที่เขาเผชิญหน้ากับมหาเทวาพ้นนิวรณ์ล้วนแทนตัวว่าเราเสมอ นั่นเป็นเพราะไม่อยากเกี่ยวข้องผูกสัมพันธ์ ตอนนี้เมื่อเข้าร่วมสังกัดแล้วก็ต้องวางตัวให้ต่ำกว่า

“เราจะช่วยให้เจ้าพิสูจน์ยอดมหามรรค จากนั้นให้บุกเบิกโลกที่ยิ่งใหญ่เสมือนฟ้าบุพกาลขึ้น แต่ก่อนหน้านั้น วังสวรรค์ต้องรับสมัครบุตรแห่งสวรรค์เข้ามาเพิ่ม สั่งสมกองกำลัง”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยช้าๆ จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายฟังแล้วขมวดคิ้ว

“หากว่าเจ้ากังวลเรื่องพวกหานฮวง สิ่งที่ข้าต้องการก็เป็นสิ่งที่หานเจวี๋ยต้องการเช่นกัน เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับระดับที่อยู่เหนือมหามรรคขึ้นไป…”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เริ่มเล่าถึงระดับผู้สร้างมรรคา จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายฟังไปฟังมา สีหน้าแปรเปลี่ยนมหันต์

เหนือฟ้าบุพกาลยังมีระดับเช่นนี้อยู่…

ถึงตอนนี้จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายก็ยังไม่ทราบเลยว่าสรุปแล้วฟ้าบุพกาลกว้างใหญ่เพียงใด ตอนนี้กลับเข้าไปพัวพันกับเรื่องใหญ่ระดับผู้สร้างฟ้าบุพกาลแล้ว เขาย่อมตื่นตระหนก

“ที่แท้หานเจวี๋ยบรรลุถึงระดับนี้แล้ว…ยังมีเหล่าจื่อและบรรพชนด้วย รวมถึงโลกมหามรรคที่อยู่ใต้ฟ้าบุพกาล…”

แววตาจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายวูบไหว เขาฟังจนนับว่าพอเข้าใจแล้ว

เช่นนี้คือต้องการโค่นล้มอำนาจปกครองของผู้สร้างฟ้าบุพกาล!

มหาเทวาพ้นนิวรณ์วางแผนจะใช้เขาเป็นตัวหมาก หากว่าเรื่องนี้ล้มเหลว เขาจะได้รับบทลงทัณฑ์ แต่หากว่าทำสำเร็จ ย่อมเป็นมหาโชค

แบ่งแยกฟ้าบุพกาล ดึงฟืนจากใต้เตา!

หากเรื่องเป็นเช่นนี้ก็เป็นสิ่งที่หานเจวี๋ยต้องการด้วยจริงๆ

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายกล่าวว่า “ตกลง ข้าจะปฏิบัติตามคำสั่ง แต่พวกหานฮวง หานชิงเอ๋อร์ เจียงเจวี๋ยซื่อ จ้าวซวงเฉวียนและจ้านฝัว หกคนนี้จะรับคำสั่งจากข้าเท่านั้น”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยว่า “เรื่องภายในวังสวรรค์ยังคงขึ้นตรงต่อเจ้า ข้าจะสั่งการเจ้าเท่านั้น หากว่างานสำเร็จลุล่วง วังสวรรค์ของเจ้าจะกลายเป็นโลกมหามรรคของเจ้า เทพเซียนบุตรแห่งสวรรค์ล้วนยังคงขึ้นตรงต่อเจ้า”

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายถามอย่างระมัดระวัง “หรือว่าท่าน…”

“ถูกต้อง ข้าก็มีโลกมหามรรคเช่นกัน คงอยู่มานับยุคสมัยไม่ถ้วน เพียงแต่ถูกฟ้าบุพกาลผนึกไว้ ดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล ข้าไม่มีทางต้องตาบุตรแห่งสวรรค์ของเจ้า”

คำตอบของมหาเทวาพ้นนิวรณ์ทำให้จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายแอบโล่งใจ

ขณะที่จักรพรรดิสวรรค์กำลังใช้ความคิดอยู่ พลังแรงกล้าสายหนึ่งพลันร่วงดิ่งลงมาใส่ร่างเขา ทำเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว จิตรับรู้ของเขาตกอยู่ท่ามกลางความโกลาหลวุ่นวาย ความทรงจำและความเข้าใจนับไม่ถ้วนถาโถมเข้าสู่หัวเขา สะเทือนไปถึงวิญญาณ

….

ครบกำหนดห้าแสนปีอีกครั้ง

หานเจวี๋ยอายุสิบห้าล้านปีแล้ว ปราณปฐมยุคภายในโลกปฐมยุคบรรลุถึงอัตราสามในสิบส่วนแล้ว มีเทพมารฟ้าบุพกาลค้นพบปราณปฐมยุคเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ พึ่งพาปราณปฐมยุคฝึกบำเพ็ญ

พลังของหานเจวี๋ยก็เพิ่มขึ้นมหาศาลเช่นกัน

เขาเริ่มใช้งานแบบจำลองการทดสอบ ท้าทายดวงจิตนพชาติหนึ่งร้อยคนอีกครั้ง ครั้งนี้ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ ปฐมยุคสิ้นสูญก็สังหารดวงจิตนพชาติทั้งหมดได้สิ้นซาก

ดวงจิตนพชาติไม่คู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของหานเจวี๋ยแล้ว

แต่เขายังเป็นเป้าฝึกฝนที่ดีอยู่