บทที่ 988 หมื่นผู้กล้า พันองอาจ สิบยอดฟ้า

บทที่ 988 หมื่นผู้กล้า พันองอาจ สิบยอดฟ้า

หลังจากสนทนากันอยู่สักพัก หานเจวี๋ยเตรียมจะเทศนาธรรม ห้าเทวทัณฑ์ต่างตื่นเต้นนัก นั่งสมาธิเบื้องหน้าหานเจวี๋ยทันที

การเทศนาธรรมครั้งนี้ดำเนินอยู่นานสามพันปี ตอนที่พวกหานเจวี๋ยสองพ่อลูกจากไป ห้าเทวทัณฑ์ยังคงจมจ่ออยู่ในสภาวะตระหนักมรรค

ไม่ทราบว่าผ่านไปนานปานใด พวกเขาทยอยได้สติฟื้นกลับมา

อี๋ถามเอ่ยด้วยความฉงน “พ่อบุญธรรมเล่า”

หานทั่วตอบว่า “ย่อมจากไปแล้ว”

เขาสูดหายใจเขาลึกๆ คราหนึ่ง ดวงตาโชนแสง สองมือที่อยู่ใต้แขนเสื้อกำแน่น

เขารับรู้ได้ถึงความคาดหวังของท่านพ่อ เขายิ่งมีใจทะเยอทะยานต่องานชุมนุมฟ้าบุพกาลมากกว่าเดิม

ก่อนหน้านี้เขาไม่กล้ามุ่งหวังต่อตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุค รู้สึกว่าตำแหน่งนั้นสมควรตกเป็นของน้องรองตน แต่ตอนนี้ เขาทราบเจตนาของท่านพ่อแล้ว

ท่านพ่อต้องการให้เขาต่อสู้ไขว่คว้า สร้างแรงกดดันต่อหานฮวง!

“อริยะสวรรค์เกรียงไกรช่างเลิศล้ำโดยแท้”

“สดับธรรมสามพันปียอดเยี่ยมกว่าฝึกบำเพ็ญนับล้านปีเสียอีก”

“พี่ใหญ่ ดูเหมือนอริยะสวรรค์เกรียงไกรจะให้ความสำคัญกับท่านมาก ท่านต้องแสดงฝีมือให้ดีเล่า”

“ฮ่าๆ เลิศล้ำหมื่นยุคต้องเป็นของข้าเท่านั้น!”

หานทั่วได้ฟังคำพูดของเหล่าพี่น้องก็ยิ้มออกมา เขารู้สึกว่าตนโชคดีอย่างยิ่ง มีบิดาที่คอยให้การสนับสนุนตน มีพี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน หากเขาฝ่าฟันเข้าไปติดลำดับไม่ได้ ย่อมผิดต่อคนที่ตนให้ความสำคัญ!

….

ณ อาณาเขตเต๋าแห่งที่สาม

หานหลิงถามด้วยความสงสัย “ท่านพ่อ ท่านไม่ไปหาพี่รองกับพี่หญิงสามหรือเจ้าคะ”

หานเจวี๋ยเอ่ยว่า “พี่รองของเจ้าไม่จำเป็นต้องได้รับการชี้แนะจากพ่อเลย ส่วนชิงเอ๋อร์ แล้วไปเถิด อย่างมากก็ให้นางไปร่วมสนุกเท่านั้น ข้าไม่อยากให้ความหวังนาง”

ตอนนี้หานชิงเอ๋อร์เพิ่งมีตบะระดับเสรีเท่านั้น ไม่มีทางสร้างชื่อเสียงอันใดในงานชุมนุมฟ้าบุพกาลได้

เวลาผ่านมาหลายล้านปี อริยะเสรีในฟ้าบุพกาลมิใช่ของหายากเช่นในอดีตแล้ว

งานชุมนุมฟ้าบุพกาลต้องกลายเป็นการต่อสู้ระหว่างอริยะมหามรรคแน่นอน หากไม่อยู่ในระดับยอดมหามรรคก็ยากจะได้ครองตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุค

หานหลิงกะพริบตาปริบๆ ตื้นตันอยู่ในใจ

พอได้ฟังเช่นนี้ก็รู้สึกว่าท่านพ่อเมตตาเอ็นดูนางมากจริงๆ

แล้วดูพี่หญิงสามของนางเถิด….

หานหลิงอดไม่ได้ที่จะเกิดความเห็นใจหานชิงเอ๋อร์ขึ้นมา

หานเจวี๋ยหลับตาลง หานหลิงไม่ถามมากอีก เริ่มฝึกบำเพ็ญ

หานเจวี๋ยไม่ได้ฝึกบำเพ็ญแต่ไปเข้าฝันหานชิงเอ๋อร์

ถึงอย่างไรก็เป็นบุตรสาวทั้งคน อีกทั้งในอดีตก็เป็นธิดาหัวแก้วหัวแหวนของเขา หานเจวี๋ยยังคงใส่ใจอยู่พอสมควร ถ่ายทอดพลังวิเศษให้นางแล้วชี้แนะเล็กน้อย

หานชิงเอ๋อร์ตื่นเต้นยิ่ง รั้งตัวหานเจวี๋ยให้อยู่คุยกันสักพัก ถึงอย่างไรหานชิงเอ๋อร์ก็สดใสเจื้อยแจ้วกว่าหานหลิงมากนัก สนิทสนมใกล้ชิดกับหานเจวี๋ยที่สุด

ความฝันดำเนินไปเนิ่นนานยิ่ง

หลังจากสิ้นสุดความฝัน หานเจวี๋ยก็ไปเข้าฝันหานฮวงและเจียงเจวี๋ยซื่อต่อ แต่ไม่ได้ถ่ายทอดพลังวิเศษให้ เพียงปลุกขวัญให้กำลังใจเท่านั้น

….

อีกไม่ถึงหนึ่งแสนปีงานชุมนุมฟ้าบุพกาลก็จะเริ่มขึ้นแล้ว ทั่วฟ้าบุพกาลเริ่มเกิดกระแสแปรปรวน มีบุตรแห่งสวรรค์เริ่มออกมาต่อสู้ท้าประลองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ต้องการสร้างชื่อเสียงกิตติศัพท์ ส่วนบุตรแห่งสวรรค์ที่โลดแล่นสร้างชื่อมานานกลับเก็บตัวสงบเสงี่ยมเริ่มปิดด่านบำเพ็ญ เตรียมตัวในขั้นสุดท้าย

ณ ก้นบึ้งฟ้าบุพกาล เมืองทศพิธใหญ่โตงดงามยิ่ง สถานที่ตั้งใหญ่โตยิ่งกว่าแดนเซียนเสียอีก ด้านในมีเขตหนึ่งที่เป็นแหล่งรวมค่ายกลเคลื่อนย้ายไว้ ปัจจุบันนี้มีการติดตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายไว้ทะลุหลักร้อยล้านแล้ว แต่มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่ยังคงดำเนินการติดตั้งอยู่

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เข้าร่วมการก่อสร้างเมืองทศพิธขึ้นล้วนมิใช่สิ่งมีชีวิตสามัญ ไม่นับว่าเป็นงานยากลำบากสำหรับพวกเขาเลย ล้วนมองเป็นโอกาสทั้งสิ้น

หลังจากป่าวประกาศอยู่นับสิบล้านปี แม้งานชุมนุมฟ้าบุพกาลจะยังไม่เริ่มขึ้น แต่ก็เพียงพอจะขึ้นแท่นเป็นตำนานเล่าขานแล้ว เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยปรากฏในฟ้าบุพกาลมาก่อน

ตอนนี้ผู้ที่ประจำการอยู่ในเมืองทศพิธเป็นดวงจิตมหามรรคทั้งสิ้น ดูแลควบคุมอย่างเข้มงวด

เทพมหาทัณฑ์มีคำสั่งลงมาอย่างเด็ดขาดว่าห้ามปล่อยให้เกิดเรื่องขึ้นในเมืองทศพิธ เขาให้ความสำคัญกับงานชุมนุมฟ้าบุพกาลครั้งนี้ยิ่ง

ช่วงเวลาที่งานชุมนุมฟ้าบุพกาลจะเริ่มต้นขึ้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว มีบุตรแห่งสวรรค์และกลุ่มอิทธิพลทยอยมุ่งหน้าไป เพื่อเลี่ยงไม่ให้พลาดงานชุมนุมครั้งนี้หรือไม่ก็ล่วงหน้ามาเพื่อผูกมิตรสานสัมพันธ์หรือชักจูงบุตรแห่งสวรรค์มาเข้าร่วมสังกัด

งานชุมนุมฟ้าบุพกาลมิใช่เวทีสำหรับบุตรแห่งสวรรค์เท่านั้น แต่เป็นเกมชิงอำนาจและงานเลี้ยงที่อุดมไปด้วยต้นกล้าชั้นยอดสำหรับกลุ่มอิทธิพลด้วย

หากว่าได้ตัวผู้ติดอันดับสิบยอดฟ้าบุพกาลมาก็เท่ากับได้ดวงจิตมหามรรคมาหนึ่งราย